Hoewel ik eerder metingen gedaan had, ging ik er vanuit dat het vervangen van de deur niet 1 2 3 gebeurd zou zijn. In mijn grijze hoofd had ik daar twee middagen voor uitgetrokken.
Samen met de bewoner heb ik de oude deur met scharnieren en al uit de sponning verwijderd. Omdat de metingen aangaven, dat de breedte van de deur (die overal hetzelfde was) aan de slotkant een halve centimeter speling gaf, stelde ik voor de scharnieren koud op de deurpost te schroeven. Daarmee zouden we dan een millimeter of meer winnen. Het gevolg zou zijn, dat de deur bovenin keurig sloot en onderin ongeveer 1,5 cm speling zou hebben. De stijl aan de kant van de scharnieren was loodrecht. Die aan de andere kant liep wat weg. Vandaar de grotere afstand tussen de deur en het kozijn.
De buurman wilde een opvullat inzetten. Maar omdat de onderkant van het kozijn behoorlijk aangetast is door houtrot, dacht ik aan het vervangen van het rotte deel.
Vooralsnog besloten wij de deur koud op het kozijn te monteren. De scharnieren zaten aan de verkeerde kant. Ik heb ze alle drie omgedraaid. Daarvoor was wat beitelwerk nodig. Maar dat klusje was zo geklaard. Intussen had de buurman de oude deur in stukken gezaagd. Ik hoorde het geluid van een botte zaag. Toen ik even om het hoekje keek, zag ik Buurman ploeteren. Ik bood een decouperzaag aan. Maar toen zei ie : "Die heb ik ook!" 😆 Het leuke was, dat Buurman zelf niet zoveel klust. Maar hij keek wel erg geïnteresseerd toe en stelde ook vragen aan deze leek. We hadden trouwens veel lol in de zon.
Hoewel : het slot van de deurkruk van de deur zat nu verkeerd om. Gelukkig had Buurman nog een andere slotkast van hetzelfde merk, waarvan het slot goed zat. Anders had ik de kast moeten openmaken en de boel moeten omdraaien. Dat had ook gekund. Na plaatsing van het cilinder, maakte ik een foutje. Daar kwamen we achter toen we de deur dichtdeden en de sleutel omdraaiden. Hij sloot prachtig. Maar we kregen hem niet meer open! Na wat gewrik en getrek kregen we de deur toch open, met het slot nog naar buiten.
Tijdens dat gedoe wist ik wat er aan de hand was. Ik had zoiets al meegemaakt op een van de oppasadressen : de bout waarmee het cilinderslot gezekerd wordt, zat verkeerd!
Ik heb toen als eerste het slot opnieuw gemonteerd. De bout heb ik weer op gevoel geplaatst, maar dankzij de wat ruime opening kon ik zien dat ie dit keer wel goed zat. Al draaiend aan de sleutel bleef het slot goed werken. Die controle hebben we volgehouden totdat het hele beslag weer op z'n plaats zat.
Het slot werkt goed. Buurman was helemaal blij en tevreden. Hij dacht dat het werk minstens drie dagen zou vergen. Maar dat wordt de doorlooptijd, dus
Rest nog een ander slotplaatje en een opvullat. De laatste ga ik morgenochtend in de loods zagen. Misschien ligt er nog een slotplaat in mijn oud ijzer bak.