In een winkeltje raakten we in gesprek met de eigenaresse. Toen ze vernam dat wij uit Dronten afkomstig zijn, vertelde ze graag ook naar Dronten te willen verhuizen. We vertelden over onze ervaringen van de verhuizing van de lelijke stad naar het dorp. We vertelden ook over de veranderingen, die verdacht veel lijken op die van Lelystad. Hopelijk gaat men daarin niet te ver.
Ze vertelde over de vele goede ideeƫn die de middenstand heeft ten aanzien van het centrum van de stad. Maar B&W en raad schijnen het beter te weten. Met gevolg een doods, saai centrum, waar in het stadshart enkel woningen en leegstand te vinden zijn. Normaal hoort het daar zeer gezellig te zijn, met winkels die publiek trekken. Maar de huren zijn schrikbarend hoog en het beleid is destructief. Aldus mevrouw.
Na de korte wandeling gingen we op weg naar de familie. Daar aangekomen, werd opa zowaar in de watten gelegd door kleinzoon Luuk. Hij vroeg mij of ik iets wilde drinken. Ik besteld een glas water. Luuk vroeg : "Met of zonder ijs?" Opa nam zonder. Vervolgens vroeg hij of ik soms tv wilde kijken. Hij legde de werking van de afstandsbediening uit en deed vervolgens de tv aan. Daarna kwam ie naast mij zitten. Met zijn telefoon, maar dat vond opa toen niet erg. Opa is trots op de kleine gastheer, die te kennen gaf ook interesse te hebben in koken. Luuk vertelde mij, dat het vliegtuigje wat ik voor hem gemaakt heb, nu in de kamer van zijn zusje hangt. Hij was van kamer geruild met zijn zusje. Hij wist niet waarom. Wat later liet Luuk zijn nieuwe kamer zien. Het was nog niet een jongenskamer. Maar misschien komt dat nog.