In de meer dan 30 organisaties waar ik gewerkt heb, ben ik af en toe leidinggevenden tegengekomen, die blijkbaar omhoog gevallen waren.
Zo was er een directeur die kickte op het pardoes ontslaan van medewerkers. Ik ben er zelf ook een slachtoffer van geworden. Mijn project was al en maand eerder opgeleverd, maar mijn contract liep nog door. Ik werd twee dagen voor beëindiging van het contract weggestuurd. Dezelfde directeur leidde zijn bedrijf naar een faillissement toen hij meende en grote opdracht van een financiële instelling te hebben binnengehaald. Omdat ik bij die instelling ook gewerkt heb (2x zelfs) had ik veel kennis van dat bedrijf. Maar daar ging deze dictator volledig aan voorbij. Het project mislukte en het bedrijf ging failliet.
Bij een multinational kreeg ik na een geslaagd project een aanbod om in de staf van de directie te komen werken. Ik heb het vriendelijk geweigerd. Ik wilde graag na werktijd naar huis, naar mijn gezin. Ik drink geen alcohol en speel golf noch tennis en onze tussenwoning was mijn thuis.
Een aan alcohol verslaafde directeur wilde een keer zijn secretaresse het raam uit gooien. Van twee hoog. Hij meende dat ik hem verraden had. Maar had zijn secretaresse verkeerd ingeschat.
Een IT manager had als vorige baan verkoper in een kledingzaak. Ne, hij had geen adequate opleiding. Op het gebied van IT noch management. Hij had wel een zeer geode kruiwagen.
In al die jaren heb ik slechts drie directeuren mogen meemaken, die in mijn ogen het directeurschap waardig waren. Een van hen was wijlen Eckart Wintzen.