Een hoortest

Deze week heb ik weer een hoortest gedaan. Ik overweeg nieuwe hoorapparaten te kopen. Het is meer dan 5 jaar geleden, dat ik zo'n test heb gedaan. Ik heb die apparaten heel weinig gedragen, vanwege allerlei klachten. Ik werd wat gek van al het geruis om me heen, ook van windgeruis. De dagelijkse geluiden die ik hoorde, klonken als vreemd / nieuw voor mij en in gezelschap leek iedereen tegen mij te praten. Ik heb het een tijdje volgehouden vanuit de gedachte dat ik eraan moest wennen. Maar dat is op niets uitgelopen.

te huur

De nieuwe techniek maakt het mogelijk om meer gericht te horen. Men kan de apparaten instellen van een heel breed tot een heel smal luistergebied. De heel moderne regelen dat automatisch, maar die mag ik dan zelf voor 100% betalen. De generatie ervoor moet handmatig ingesteld worden met behulp van een knopje. Die toestelletjes worden gedeeltelijk vergoed.
Ik heb dus weer een test gedaan. Toen de mevrouw de uitslagen voor mij neerlegde, zag ik twee grafieken. Voor elk oor een. Die grafieken deden mij denken aan de ontwikkeling van mijn pensioen :  de lijnen gingen eerst keurig omhoog, maar tegen het eind ging het bergafwaarts. En niet zo'n beetje ook. Gezien vanaf de nullijn heb ik links een slecht en rechts een wat minder gehoor. Het linker is er het slechtst aan toe. Een volgende keer gaan we verder op dit pad.

saai straatbeeld

Na de test hebben wij een kopje koffie gedronken bij de Hema. Het was er rustig. We zaten bij het raam en keken uit over het Stadhuisplein van Lelystad. Als je daar niet vaak komt, vallen je bepaalde zaken op. Het plein is behoorlijk opgeknapt. Maar nu we er weer eens zijn, valt ons het enorme bord op dat een groot leegstaand pand te huur biedt. Al jaren hoor. Zou verboden moeten worden, gezien het gebrek aan woonruimte. Ook de borden waar men verkiezingsbiljetten opplakt kwamen ons storend over. Daar had men beter fleurige afbeeldingen op mogen plaatsen.
De gevel van het Gordion gebouw is ook treurig om tegenaan te kijken. Zo hier en daar misten we wat fleurigheid. Misschien compenseert men dat door op het plein een huisje te plaatsen, waar men terecht kan als je je hart wilt uitstorten. Dat mag 24 uur per dag bij Sensoor.

Sinterklaas moest dood

Het is haast onvoorstelbaar en toch is het gebeurd : men wilde Sinterklaas ombrengen! Zo zie je maar weer hoe ver sommige mensen in onze democratie kunnen gaan om hun zin te krijgen. Ze worden aangemoedigd, misschien zelfs wakker geschud door andere activisten of medestanders. De hoofdpersoon van nota bene een kinderfeestje vermoorden; hoe diep kan je zinken. Het zijn zieke geesten die zich daarmee inlaten.
Weer zo'n voorbeeld waarom ik ernstig bezwaar maak tegen politici als Kajsa Ologren en anderen, die mensen met een andere mening demoniseren. Zij zijn in mijn ogen de bron van misdadig gedrag, door misbruik te maken van mensen met een zieke geest die gevoelig zijn voor dat soort uitspraken en geneigd zijn tot actie over te gaan..

In verstek zagen

Vanmiddag ben ik voorzichtig begonnen met het afwerken van de ventilatieluikjes aan de binnenkant van de camper. Ik heb eerst het overtollige uitgeharde iso-schuim met een mesje weggesneden. Het druppeltje op de grond kon ik zo oppakken. Geen vlekken, niets. Hoera. Daarna ben ik gaan opmeten, waarbij ik rekening moest houden met de wens dat ik een mooie lijst zou willen. Dus in verstek. Dat was niet alleen een kwestie van goed opmeten, maar ook goed aftekenen, rekening houden met de dikte van het zaagje en recht zagen. Ik heb kunststof hoekprofiel gekocht van 5 x cm. Ik geef toe, nogal breed. Die maat had ik nodig vanwege de hoogte. Op het plafond zelf had ik liever een strookje van zo'n 2 cm gezien. Maar ik had geen zin om die kant in de lengte op maat te zagen. Zoiets moet heel precies gebeuren, anders vallen de fouten direct op. Dus ook maar op 5 cm gehouden. Een stukje tussen beide luikjes was voorheen bezet door binnenverlichting die niet aangesloten was. Dat rechthoekige gat heb ik eerst moeten dichten. Dat heb ik gedaan met het uitgezaagde plafond-stuk van een van de luikjes. Wie wat bewaart heeft wat.
De profieltjes heb ik met kit in de openingen geplakt. Ik ben een heel eind gekomen, maar het is nog niet af. De andere helften zijn weliswaar korter, maar het meet- en zaagwerk is net zoveel. Ik ben in het schuurtje bezig geweest. Met de zon via de deur naar binnen. Heerlijk was dat. Morgen maar weer verder.

Tesla's Musk de vervuiler

Toen ik het bericht las over een raket die een auto van Tesla de ruimte in zou schieten, schoot ik zelf bijna vol. Van verbazing. Meneer Musk van Tesla roept alom hoe slim en vooral schoon zijn auto's zijn. Met deze lancering veegt hij in een keer zijn eigen uitspraken over een beter milieu van tafel en vervuilt ook nog de ruimte. Wat een domme actie. Niet alleen ons milieu is de dupe. Ook de mensheid zelf, vooral de mensen die dagelijks moeten zien te overleven. Wat zouden die vinden van deze onfatsoenlijke daad? Alsof Musk bankbiljetten voor hun neus verbrandt? Of alsof Musk voor hun neus een flinke schranspartij houdt?

Vol schuimen

ruimte tussen isolatie en dak

Gisteren heb ik de ruimte tussen de plafondplaten en het dak vol geschuimd met isolatieschuim. Ik was weer eens in de loods, waar ik na gedane arbeid die ruimte wilde volschuimen. Maar zoals gebruikelijk was ik weer iets vergeten. Niet zomaar iets, namelijk de spuitbus met schuim! Lachen, gieren, brullen dus in de loods. Die spuitbus had ik bij de verwarming thuis in de gang geplaatst, om het schuim op temperatuur te houden. Ik zit er niet zo mee hoor. Vaak moet ik inwendig lachen om situaties, waarin ik het belangrijkste van een geplande activiteit vergeten ben. Het is nu eenmaal zo. Toen ik weer thuiskwam heb ik dat klusje alsnog gedaan. De bak, met name het dak, was aardig op temperatuur, mede dankzij de zon. Wat een heerlijk winterweer, trouwens.
Uit voorzorg heb ik eerst een dekzeil neergelegd. Je weet maar nooit met een vergeetachtig iemand die met een spuitbus vol met dat rare kleffe spul in een kleine ruimte aan de gang gaat. Ik had vorige week een stuk slang gekocht, zodat ik het spuitstuk wat langer kon maken. Ik moest immers op bijna onbereikbare plekken zien te komen. Dat hulpslangetje kon niet erg lang zijn, want zoveel druk kon de spuitbus ook weer niet opbouwen. Dus het werd al met al een lastig klusje.

Het meest vervelende was dat de spuitbus ondersteboven gehouden dient te worden tijdens het spuiten. Daar was geen ruimte voor, want ik was tegen het dakbeschot aan bezig. Ik had nog geen 5 cm vrije werkruimte. Het langere slangetje bood wel wat soelaas. Achteraf gezien had ik misschien beter dit klusje kunnen doen alvorens de luikjes te monteren. Maar ja, dat is achteraf, of wel de koe in de kont kieken.
Met veel kunst-, vlieg en knoeiwerk is het me gelukt via die smalle openingen toch de boel aardig vol te schuimen. Wat ook vermoeiend is, is dat naarmate ik voorzichtiger bezig ben ik juist een groter risico loop op allerlei druipende en of lekkende toestanden. Vergelijk het maar met diep in de nacht als een dief door je huis willen sluipen om niemand wakker te maken. Geheid dat je tegen iets aanloopt of iets omstoot, met gevolg dat niet alleen in huis maar in de hele buurt de lichten aangaan. Haha!
Dat schuim plakt als een gek en is lastig te verwijderen. Dan zou ik aceton moeten gebruiken. Da's nogal agressief spul. Na afloop zag ik ondanks het gespreide zeil een druppel op de vloer liggen. Ik heb hem daar maar gelaten, want hij deed mijn emmer niet overlopen.  Ik wacht tot ie uitgehard is. Zoiets opvegen terwijl hij nog niet opgedroogd is, geeft enkel meer lelijke plekken.
Als de boel uitgehard is kan ik het uitpuilend schuim met een mes wegsnijden. Daarna kan ik aan de afwerking van de luikjes aan de binnenkant beginnen. Dat ga ik met kunststof hoekprofiel doen. Dus dat wordt de boel in verstek zagen.

Verslaving kweken

Sigarettenfabrikanten worden door diverse organisatie aangeklaagd. De klachten gaan om het toevoegen van verslavende middelen aan de sigaret en de effecten op de gezondheid van de roker. Er wordt al heel lang gewaarschuwd voor de gevaren van het roken. Met of zonder rotzooi in die rotzooi. Ik betwijfel in hoeverre de rokers hun verslaving de fabrikanten kunnen verwijten. Als kind hoorde ik al over de verslaving van het roken. Mijn vader rookte immers ook, net als mijn opa. Beiden beweerden eraan verslaafd te zijn. In hun tijd was roken iets wat met mannelijkheid te maken had. Denk ik.
Nadat gebleken is wat de gevolgen kunnen zijn, is het aantal rokers afgenomen. Reden voor de fabrikanten om flink aan de weg te timmeren (vooral daar waar jongeren zich ophouden) en ingrediënten toe te voegen aan de tabak, om klanten te binden. Iets wat overigens niet alleen in de tabaksindustrie gebeurt. Er zijn veel producten in de verkoop, waar men iets en/of heel veel aan toegevoegd heeft. Geur doet ook veel. En dat alles om het geld.
De nieuwe aanpak heeft succes, want het aantal mensen dat is gaan roken stijgt. Die stijging is omgekeerd evenredig aan het IQ van de nieuwe rokers. Denk ik. Ga maar eens bij een MBO school staan kijken en vervolgens bij een HBO school. Of is het toeval? Wie zijn die jonge mensen die de waarschuwingen op de verpakkingen zo gemakkelijk negeren? Blinden, doven of dommen?
Men zou ook onze overheid kunnen aanklagen, omdat ze de softdrugs gedoogd of vrijgeeft. Dat spul werkt immers ook verslavend en is ook slecht voor een fysiek gezond persoon en zijn omgeving. Maar ook onder die verslaafden, net als onder de rokers, praten veel gebruikers hun slechte gewoonte goed. "Ik word er rustig van" of  "Ik geniet meer", het is maar wat je er zelf van vind. Totdat het fout afloopt natuurlijk. Dan ligt het immers weer aan die ander. "Doet u mij maar een pakje longkanker. Gôh, zo duur? Doe maar twee pakjes."

Kajsa Ollongren : opruiing

Het lijkt er verdacht veel op, dat bepaalde politici graag Volkert v.d. G weer in actie willen zien. Onder hen is met name minister Kajsa Ollongren luidruchtig bezig. Zij toetert zulke nare dingen rond over andersdenkende politici, dat ook in mijn optiek van ordinaire opruiing gesproken kan worden. Zoiets verwachtte ik niet van een minister. Maar helaas zijn andere tijden aangebroken, waarin geen ruimte is voor een andere mening. Ollongren toont door haar polariserend gedrag hoe gevaarlijk ze is voor de veiligheid van onze maatschappij. Ik zie haar uitspraken als een teken van onkunde en onmacht. Mevrouw Ollongren zou zich eens wat beter moeten verdiepen in de maatschappelijke problematiek en daar iets zinnigs aandoen. Maar door gebrek aan kunde en kennis beperkt zij zich tot opruiende taal jegens andersdenkenden. Mocht straks een van hen iets ernstigs overkomen, dan zal ook Kajsa Ollongren net als Balkenende c.s. de handen in onschuld wassen. In onze democratie waar steeds meer sprake is van verwarde mensen, is het demoniseren van andersdenkenden ongewenst en gevaarlijk. Zo'n actiegroep als de Grauwe Eeuw kan aan dergelijke uitspraken gevolg geven. Ze zetten hen aan tot misdadig gedrag, vanuit de wetenschap dat nota bene een minister bepaalde uitspraken heeft gedaan / doet.
Van een regering met deskundige, zakelijke vertegenwoordigers is helaas al lang geen sprake meer.

Nefit-aasgieren!

Een storm in een glas water noem ik de heisa rond een cv ketel van Nefit. Het mankement van de kromme warmtewisselaar was al langer bekend. Nefit heeft daarop actie ondernomen door onder garantie onderdelen te laten vervangen. Een terugroepactie? Zo'n apparaat is geen auto die je even naar de reparateur rijdt. Dat apparaat is dagelijks nodig en is aan een muur bevestigd en met allerlei pijpen gekoppeld. De betrokken installateurs hadden op grond van het euvel zelf hun klanten moeten informeren en de onderdelen moeten vervangen. Ik weet dat niet alle installateurs hun verantwoordelijkheid hebben genomen. Dat is vervelend. Die zouden hun dealerschap moeten inleveren. Maar hun klanten konden / kunnen gewoon bij Nefit zelf terecht. Kunnen ze gelijk die nalatige installateurs bij naam en toenaam noemen.

zij willen eraan verdienen

Er zijn door die cv ketel geen doden gevallen. Echt sprake van een levensgevaarlijke situatie is er niet. Wel van een mankement met een bepaald risico. Helaas staan er direct weer aasgieren klaar om zelf een slaatje te slaan uit deze situatie. Zoals Nefit Schadeclaim dat doet. Zij wil aan het probleem geld 'verdienen'. Ordinaire geldwolven zijn het. Er zijn andere merken ketels die het vele malen slechter doen dan die van Nefit. Geregeld in de kou zitten is ook geen pretje. Fouten worden overal gemaakt. Dus ook bij Nefit. En bij installateurs.

Collectes aan de deur

o ja, dan is het helemaal oké

Of : gezeur aan de deur? Ik heb er helemaal niets mee. Ik schrik wanneer ik lees hoeveel er van 1 euro aan de strijkstok blijft hangen. Komt bij dat veel onderzoek tot niets leidt. Enkel tot torenhoge kosten. Veel onderzoeken leiden tot de conclusie dat gevonden middelen veel te duur zijn.
Hoewel er een regelgeving is met betrekking tot beloning van directeuren en bestuurders van goede doelen organisaties, vind ik dat die mensen heel erg goed betaald worden. In tegenstelling tot de collectant, die voor nop door wind en weer gaat en bij menige deur een Nee te horen krijgt. In veel andere gevallen gaat de deur niet eens meer open of worden er lelijke opmerkingen gemaakt. Maar ja, er zijn ook collectanten die zich niets aantrekken van stickers op deuren, waarin nadrukkelijk gevraagd wordt niet aan te bellen. Of mensen onder het eten storen.
Soms heb ik het gevoel alsof al die stichtingen kunstmatige bedrijven zijn, waar enkel de mensen op kantoor voor betaald worden. De collectant en de patiënt hebben er nauwelijks baat bij. Die bevinden zich onderaan van de piramide. Helaas. Laat al die dik betaalde mensen maar eerst het voortouw nemen en met een collectebus op pad gaan. Dan kunnen de mensen hen eens goed in de ogen kijken. En niets geven.

Idioten op de weg

Vanmorgen, terwijl ik op Fenna wachtte die een plas deed, zag ik een auto langzaam aankomen rijden, waarvan de voorruit beslagen leek. De auto sloeg de straat in waar ik stond te wachten op de plassende teef. Pas toen zag ik dat de voorruit helemaal niet beslagen was; hij was bevroren! Door het deels ijsvrij gekrabde zijraam zag ik de bestuurder ineen gedoken achter het stuur zitten. Hij gluurde door de smalle ijsvrije opening die door de verwarming van zijn auto waren ontstaan. Toen hij mijn kant op keek schudde ik maar weer eens mijn hoofd. Meneer keek mij duidelijk kwaad aan. Ik hoopte dat ie zou stoppen, want dan had ik hem even flink de waarheid vertelt. Wat een idioot. Bij de kruising die hij net gepasseerd was, steken veel scholieren over. Gelukkig waren zij daar nog niet. Ik heb al eens eerder mensen zien rijden met een voorruit die alles behalve vrij zicht gaf. Ze maken een klein stukje ijsvrij en rijden vervolgens al loerend door die mislukte patrijspoort over straat. Ze hebben haast en schijt aan andere weggebruikers.

Echte vrienden?

Ze zijn er, mensen die je door dik en dun steunen. Da's pas echte vriendschap. Het is niet je beste vriend die je in de gevangenis komt opzoeken. Omdat jullie beiden je mond hielden loopt hij nog vrij rond, terwijl hij een celgenoot van je zou moeten zijn. Vriendschap is de basis voor goede relaties.
Vanuit die optiek zal ik nooit vriendjes worden met onze overheid. Die vertelt mij enkel goed nieuws, om samen te feesten. Een echte vriend vertelt je ook het slechte nieuws. Maar de overheid verzwijgt dat slechte nieuws voor mij. Misschien onder het mom van 'wat niet weet, wat niet deert'.  Maar helaas voor de overheid weet ik veel meer, wat mij wantrouwig maakt.
Mijn niet-vriend de overheid wenst ook niet naar mij te luisteren als ik wel slecht nieuws of kritische vragen heb. En als ze luistert, word ik uitgemaakt voor alles wat lelijk is. Niet bepaald een goed voorbeeld en het leidt tot boosheid en polarisatie. Niet alleen bij mij, maar onder meer inwoners, want ik ben niet de enige. Sommigen nemen daarom het recht in eigen hand. Iets wat de overheid veroorzaakt omdat ze niet wenst te luisteren.
Een soort gelijke relatie heb ik met de EU. Om dezelfde redenen. Ik heb altijd geloofd in autonome groei van een bedrijf. Groeien omdat het aantrekkelijk om daar te werken en de resultaten zonder meer goed zijn. De EU groeit geforceerd. Groeien om te groeien. Landen (om)kopen. Daar geloof ik niet in.
Ondanks dat we deel uitmaken van het zelfde Europa, is sprake van verschillende culturen. Die voeg je niet eenvoudig samen door een papiertje te tekenen. Omdat er sprake is van kunstmatige groei, zal de EU wat dat betreft ook kapot-groeien. De verschillende culturen, de ondoorzichtigheid van deze belastinggeld verslindende bureaucratische organisatie en de onrechtvaardige behandeling zullen samen de splijtzwam worden voor de EU als eenheid. Misschien is er nog hoop. Maar die komt alleen als we weer vrienden kunnen worden.

El Condor Passa

Gewoon omdat het nog steeds een mooi nummer is :

RTL - Voetbal Inside

Een vaste kijker ben ik niet van dat overigens altijd leuke en interessante tv programma. Ik heb de uitzending met Gijp met de pruik niet gezien. Ik heb er wel over gelezen. Wat een selectief gezeur zeg! Een beetje lol malen met een pruik op je kop vindt men nu ook al not done. In de meeste gevallen gaat humor ten koste van anderen. Dat is al heel lang zo.
Er zijn veel meer tv programma's waarin mannen zich voordoen als vrouwen. Stuk voor stuk ter vermaak. Er zijn ook tv programma's en films met mannen die zich voordoen als homo's of travestieten. Er zijn zelfs tv series, waarin het er zeer grof aan toe gaat tussen jongemannen en -vrouwen. Die zijn erg populair bij vooral de jeugdigen. Dus wat dat betreft was die uitzending van Voetbal Inside niets bijzonders. Tenzij je per se weer wat te mekkeren hebt.

Alles kost geld

'Voor niets gaat de zon op', zei mijn moeder soms. Of wel : Alles kost geld, behalve datgene wat van de zon komt. Volgens mij is die spreuk taalkundig niet in orde. De zon gaat gratis op en zeker niet voor niets. Maar goed, een kniesoor zoals ik die daarop let.
Toen ik vorige week weer eens bij de tandarts op bezoek moest, heb ik daarna nog even een paar boodschappen gedaan. In de super zag ik een briefje hangen. Ik kon volgens de tekst iemand leven redden voor slechts 35 euro. Omdat ik nu eenmaal vaak zakelijk ingesteld ben en last heb van diverse vormen van beroepsdeformatie, vroeg ik me direct af : hoe groot is de kans dat ik iemand tref, die ik zou moeten redden van de dood? Of wel : wanneer verdien ik dat geld terug? Stel dat zoiets nooit gebeurt, dan ben ik mooi mijn geld kwijt."  En als ik na zo'n cursus iemand het leven redt, krijg ik dan die 35 euro weer terug? Gek dat ik dat dacht, maar het was niet anders. Volgens mij is zo'n certificaat slechts één jaar geldig. Daarna mag ik niet meer iemand met zo'n AED helpen, omdat ik geen geldige papieren heb. Huh? Ik weet niet of het slachtoffer  of omstanders mij naar zo'n certificaat zullen vragen. Misschien wil het slachtoffer alleen maar gered worden en maakt het hem niet uit door wie en hoe. Of zou ie dan een plaatje dragen waarop dat staat vermeld? Sorry hoor, maar soms weet ik gewoon niet meer wat ik wel of niet mag. Vlug doorlopen lijkt me dan het beste, anders krijg ik van de spanningen zelf een hartstilstand.
Toen ik na het lezen richting de auto wandelde, dacht ik nog even : "Van zo'n cursus wordt in elk geval iemand beter."

Een verrijking voor de maatschappij?

Men vindt het al snel racistisch wanneer mensen zich afvragen in hoeverre er werkelijk sprake is van een 'verrijking' op maatschappelijk gebied na de komst van immigranten. Met die argumentatie praten voorstanders de ongebreidelde immigratie goed. Ik zelf beschouw ik zo'n kritische kijk niet als racisme.  Ik zie ook zeer weinig van die 'verrijking'. Veel voorstanders, waaronder politici hebben luidkeels geroepen, dat er onder al die 'vluchtelingen' veel hoog opgeleiden waren. Maar dat bleek dus helemaal niet het geval te zijn. Ervaringen uit het recente verleden leren, dat de meesten van de immigranten niet verder komen dan een uitkering tot ze hun AOW krijgen. Een andere uitkering dus.
Ik herinner me nog dat we een keer Delfzijl binnenreden. De eerste die we in die zeer saaie, haast dode stad tegenkwamen was iemand uit Afrika! Ik dacht gelijk : is daar dan zoveel werkgelegenheid voor immigranten? Maar later bleek dat dat niet het geval was. Ze worden kansarm binnengehaald en als zodanig ergens ondergebracht. Met een uitzichtloze toekomst en levend van een uitkering.
Dan zijn er nog de criminelen. Ik durf te stellen dat driekwart van de criminelen een andere culturele achtergrond hebben. Men is niet zo happig op het geven van eerlijke informatie als het over dit soort kwesties gaat. Maar kijk eens naar de afrekeningen in het criminele circuit die de laatste tijd plaatsvinden. Men spreekt wel openlijk over de Mocro bendes, maar het woord Marokkaan mag men niet bezigen, want dan wordt men van racisme beticht.
We hebben inmiddels ook al te maken met een oorlog tussen drugsbendes. In een aantal grote steden is al lang geleden het zaad gestrooid voor de groei van getto's. Op culinair gebied ook nauwelijks sprake van toegevoegde waarde aan onze cultuur. De meesten gaan immers voor fast food. De kunst misschien? Ik bedoel geen zwarte magie of kunstjes flikken, maar gewone kunst. Niet dat ik weet, al geef ik toe : ik ben een cultuurbarbaar.
Als men het dan toch liever over geld heeft : dragen ze bij of kosten ze ons meer? Per saldo vind ik de toevoeging van andere culturen niet leiden tot een algehele maatschappelijke verrijking. Eerder een achteruitgang. Al was het alleen maar vanwege de sociale onrust en afbrokkeling van cultuur, normen en waarden.
Neem nou de Turken, de voor en tegenstanders van Erdogan. Er is bij hen geen ruimte voor een andere mening. De Koerden en Turken idem. Kijk naar de vele gevechten tussen asiel- /gelukszoekers in azc's. Tussen christenen en islam aanhang, het verzet tegen homo's, westers geklede vrouwen enz. Met als klap op de vuurpijl de onderlinge onenigheid, zoals tussen Afghanen en Afrikanen in de migrantenoorlog in Calais en omgeving. Een verrijking voor onze maatschappij? Ik geloof er helemaal niets van.