AOW'er de boom in

Gesnoeide Klasemaboom

Een week of wat geleden vroeg iemand mij te helpen met het snoeien van een boom. Ter plekke aangekomen bekeek ik de grote, flink uit de kluiten gewassen magnolia. Een paar forse takken staken over het dak van de woning en hingen boven de tuin van de buren.
Er was zowel een huishoudtrap als een ladder aanwezig. Maar geen van beide bood mogelijkheden om de takken op een eenvoudige en veilige  manier te verwijderen. Noem het een vlaag van verstandsverbijstering of tijdelijke ontoerekeningsvatbaarheid, maar ik besloot zomaar de boom in te klimmen! De laatste keer dat ik dat heb gedaan, was rond mijn 20 ste, toen ik in een boom klom om de omgeving beter te kunnen zien. Dat was tijdens een verkenningspatrouille.
Het klimmen na een pauze van 45 jaar viel op zich erg mee. Om stevig te staan en vanuit een goed zaagpositie takken te kunnen zagen (met een kleine boomzaag), was een ander verhaal. Als ik goed stevig stond,  moest ik bijna mijn arm ontwrichten om te kunnen zagen. En als ik lekker kon zagen, stond ik erg ongelukkig.
Uiteindelijk vond ik mijn draai in die boom en kon ik vrij ontspannen de takken wegzagen. Ik ging er vanuit dat ik de rest van de week vanwege een enorme spierpijn in bed zou blijven liggen. Maar dat bleek wonderbaarlijk genoeg niet het geval. Ook de dagen erna kon ik al mijn spieren pijnloos gebruiken. Ik wist niet dat mijn conditie nog ze goed was.

AOW en uitgekleed

Normaal gesproken heb ik niet snel ergens spijt van. Maar ik begin nu toch wel spijt te krijgen van het feit dat ik AOW'er ben geworden. Ik word van alle kanten uitgekleed. Zelfs Fenna doet er aan mee.

Op de motor

Vanmorgen las ik over weer een dodelijk ongeval met een motor. Zo te lezen een eenzijdig ongeval. Dat kan door allerlei omstandigheden gebeuren zoals te hard rijden, een technisch mankement, de conditie van het wegdek ter plaatse en/of de gezondheidstoestand van de bestuurder.
Ik las ook een berichtje op een social medium van iemand, die zich op de motor erg onverantwoordelijk gedraagt. Ik heb hem weleens zien racen over een dreef in Lelystad. Hij reed toen naar schatting zo'n 160 km/uur. Deze week ging ie onderuit. Logisch want hij stunt ook vaak in het verkeer of op een industrieterrein. Hij begon daar al mee toen ie nog op een scooter reed. Zijn rijstijl is niet veranderd, maar wel veel gevaarlijker geworden vanwege de hoeveelheid pk's.  Wat ik helemaal niet begrijp is, dat de motorpuber ook nog vader is van een zoontje!
Me dunkt, dat ventje heeft toch zeker heel lang recht op een leuke vader? Misschien moet het jochie eens een foto van zichzelf op de snelheidsmeter van de motor van z'n pa plakken. En anders heb ik nog wal wat tips voor 't ventje, waardoor die motor niet meer wil starten.

Een Pool in EU

Donald Tusk is de nieuwe EU president. Hij komt uit Polen. Ook in Brussel gaat men over op goedkopere krachten. Nu zal meneer Tusk wel iets meer gaan verdienen dan de gebruikelijke 5 euro per uur. Ik schat dat ie op het niveau van Jan Modaal komt te zitten. Ik ga er vanuit dat er meer Polen zullen komen, nu de EU een Poolse baas heeft. Hopelijk merken we snel iets van de bezuinigingen bij de EU.

Het gemis

Toen ik rechts naast hem stond, voelde het goed. Toen ik achter hem stond ook, misschien zelfs nog beter. Toen ik links van hem stond, voelde het nog steeds goed. Toen ik voor hem moest staan, kreeg ik een paniekaanval. Alsof ik op de rand van een afgrond stond en in de leegte keek. Dat nare gevoel herkende ik van de momenten, waarop ik iets met mijn broers zou willen delen. Ze legde een hand op mijn schouder en zei : "Dat noemen we het gemis."

Lekker bezig

Fietsend door het dorp kwamen we onverwacht bij een wegversmalling terecht. Een taxichauffeur had even het busje 'geparkeerd'. Voor het overige verkeer was het vervolgens mieren geblazen, omdat de kont van de bus nogal ver uitstak. Aan de voorzijde van het parkeervak bleek nog een meter ruimte te zijn. Een kwestie van zorgvuldig en sociaal parkeren dus. Zoals Hopman de groenteman, wiens bus net zo groot is.
Terwijl ik buiten sta te wachten bij de fietsen, doet Sonja even een boodschap. Een mevrouw op leeftijd (huh?)is daarmee klaar en stapt op de fiets. Ze zit nauwelijks op het zadel, als haar telefoon klinkt. Ze slaakt een diepe zucht, trapt tegelijkertijd pardoes op de rem (weer : huh?) en stapt af. Net voordat ze het mobieltje uit haar tas heeft opgedoken, wordt de oproep beëindigd. Weer een zucht met 'verdorie!' er achteraan. Ze kijkt op het schermpje en besluit terug te bellen. "Ja, met mij!", zegt ze nogal luid. "Wil je me niet meer bellen als ik op de fiets zit?! Ik zie je straks thuis wel!", bijt ze wat chagrijnig de beller toe en hangt op.
Dat wordt straks geen gezellig bakkie koffie thuis.
Het verbaast me nog steeds wat voor een effect een beltoon op veel mensen heeft. Zelfs in winkels bij kassa's of balies worden vooral jonge medewerkers zenuwachtig zodra ze een beltoon horen. "Neemt u maar gerust op hoor", wordt dan gereageerd naar de klant die op dat moment geholpen wordt. "Nee oetepetoet, eerst de klant afhandelen!", denk ik dan. 
We hebben net een gratis appeltaart bij de Hema gehaald. Dus wij gaan wel gezellig aan de koffie. Met dank aan iemand in Katwijk.

Ochtendzon

Lelystad positief

Lelystad staat derde op de lijst van de meest groene gemeenten van ons land.  Dat is het resultaat van een onderzoek bij ruim 30 gemeenten naar de groenvoorziening. Na Heerlen en Emmen volgt Lelystad. Het onderzoek berekende de hoeveelheid groen per vierkante meter. Ik weet niet of dat vòòr of na de snoei is gemeten.
Een sportieve zwemmer uit Lelystad is op dit moment bezig het Kanaal over te zwemmen. Ik heb begrepen dat hij de zeer commercieel opererende stad als sponsor heeft en op zijn badmuts met vette letters LELYSTAD gedrukt staat. Op het begeleidende vaartuig wappert de vlag van Flevoland en het heeft ir. Lely als boegbeeld. Dat alles om de stad positief op de kaart te zetten. Ik geef toe : een open deur. Uiteraard hopen we op een geslaagde oversteek.
Buurtbewoners krijgen meer zeggenschap over hun woon- en leefomgeving in Lelystad. Men mocht al eerder over de inrichting meedenken en -praten, maar dat was vaak een schertsvertoning. Nu komt echt zeggenschap en eventueel delen van het onderhoud zelf ter hand nemen. Ik ben benieuwd in hoeverre de gemeente deze verandering zelf aan kan. Voorheen vond ze dat maar erg vervelend : burgers met ideeën.
Tot slot gaat Lelystad zich met een aantal andere gemeenten herbezinnen op haar relatie met afvalverwerker HVC. Ze gaat proberen meer grip te krijgen op HVC om zodoende iets aan de afvalwoekerpolis te veranderen.

Hollandse pot

Oeps, bietjes...

Vanavond eten we typisch Hollands : gekookte aardappeltjes met bietjes en een bal gehakt. Uiteraard met jus erbij. Ik maak er geen stamppot van, want dat vind onze student minder smaken. Ik bak wel uien en serveer er ook rauwe, fijn gesneden uitjes (zoals bij de haring) bij.
Wat de gehaktballen betreft : dit keer moet ik beter opletten dan de vorige keer. Toen had ik het vuur te hard staan. Gevolg : ballen met een zeer harde korst. En dat overkwam me dus net toen we bezoek uit Anna P hadden. Sorry!
Dit keer smeuïge gehaktballen. Mijn moeder bakte later vaak vetspek uit. Dat witte spek met een zwoerd bakte ze tot ie knapperig bruin was. Ook heel lekker. Als kind ben ik opgevoed met de Hollandse keuken. Havermoutpap, brood en aardappels met groente. Nee, geen stukje vlees. Dat was er alleen voor de kostwinner. Net als bij Bartje thuis.

Fruitpluk is begonnen

Deze (nog korte) week is de fruitpluk weer begonnen. In de directe omgeving zijn diverse boomgaarden bezet met plukkers. Ik zag bij een boomgaard dat alle peren eraf gaan. De appels worden nog met rust gelaten. Het viel me ook op dat ik weinig buitenlandse kentekenplaten op de aanwezige auto's zag. Maar misschien moet eerst nog flink gespaard worden.
In veel Oost Europese landen is het bezitten van en rijden in een 'dikke' auto een statussymbool. Soms doet het me denken aan mijn verblijf op Curaçao, waar een kleuren tv en grote Amerikaan toen belangrijker was dan het voeden en kleden van de kids.
Dit jaar geen pluk voor mij. Niettemin hoop ik op mooi weer voor de plukkers. Dan heb ik er zelf ook nog iets aan.

Hond aan de rolriem

We hebben nogal eens gebruik gemaakt van rolriemen. Voor de grote honden gebruikten we een extra lange leren riem, maar soms ook een rolriem. Voor Fenna gebruik ik standaard de rolriem. Ze houdt ervan links en rechts te snuffelen en het scheelt bij onverwacht rukken aan mijn pols. Zo'n riem heeft een zwak punt en dat is de bevestiging op de rol. In geheel afgerolde toestand is een ruk al voldoende om de band los te trekken van de rol. Het is dus zaak op tijd de rem erop te gooien, als Fenna hem afrolt om bij voorbeeld even in het struikgewas haar behoefte te doen.
Om het afrollen tijdig te stoppen voordat ie helemaal afgerold is, heb ik de band gemarkeerd met een viltstift. Zodra ik de zwart gekleurde vlakjes zie, weet ik dat ik het afrollen moet stoppen. Zo wordt voorkomen dat de band helemaal afrolt en van het oprolmechanisme afscheurt. Scheelt weer een paar euro's.

De hoogste windturbine in aanbouw

Turend naar het landschap vanuit het raampje van de Sprinter, zag ik de constructie van een opvallend grote windturbine. Net buiten Lelystad, richting Swifterbant, wordt de hoogste windturbine van ons land gebouwd. Het betreft een Lagerweij L100 3MW, die een ashoogte krijgt van 135 meter. De totale hoogte bedraagt 136 meter. Net een meter meer dan de huidige recordhouder in de Wieringermeer, de Ambtenaar. De turbine is niet de enige

grote. Nog geen kilometer er vandaan staat nog zo'n joekel van Lagerweij, maar dan op het testpark voor windmolens van Ecofys.
De windmolen is eigendom van een zestal agrariërs (Windturbine exploitant De Zeshoek genaamd).
De leverancier heeft met name uit Finland belangstelling voor de hoge molen. Dat is vanwege de vele hoge bomen, die anders alle Finse wind vangen.

Bonje met de buren

Gisteren zag ik hoe een eenvoudig probleem ontaardde in een ordinaire burenruzie. Maar dankzij bemiddeling kwam het toch goed. Het betrof dit keer iemand die thuis pianolessen nam. Tot vervelens toe. Haar man deed zelf vaak gehoorbeschermers op. Dus dat zegt genoeg. En dan toch de klachten van buren over die piano bestrijden, met alle gevolgen van dien. Het kan verkeren.
Als wij nieuwe buren zouden krijgen, dan werk ik voor alle zekerheid toch maar even mijn vragenlijstje af : Loopt u naakt door uw tuin?, Heeft u al dan niet naakt seks in de tuin?, Zet u uw geluidsinstallatie vaak loeihard aan?, Gooit u poep van uw eigen hond voor andermans deur?, Gooit u seksboekjes in andermans brievenbus? Staat u vaak stiekem uw buren te begluren? en Kweekt u wiet?
Dat ze lelijk als de nacht zijn, de hele dag op de bank hangen, geen opleiding en geen werk noch hobby's hebben vind ik niet erg. Maar dat aso-gedrag, dat wil ik liever niet weer meemaken.

Dienstplicht is niet afgeschaft

Einde oefening

Wat een onzorgvuldigheid. Kamerlid Joram van Klaveren uit Almere wil de dienstplicht weer invoeren. Weer iemand die ons vertegenwoordigt en niet weet waar ie het over heeft.
De dienstplicht is namelijk NIET afgeschaft. De opkomstplicht (onderdeel van de dienstplicht)  is opgeschort en om precies te zijn op 1 mei 1997.
Ik hoop dat meneer Van Klaveren in zijn initiatiefnota wat zorgvuldiger is geweest, anders wordt ie terzijde gelegd als zijnde onzin. Omroep Flevoland is ook onzorgvuldig te werk gegaan of heeft men het bericht klakkeloos overgenomen? Volgens de Omroep is de dienstplicht opgeschort. Ja hoor, doe maar lekker mee met die onzorgvuldigheid.
Kortom : de dienstplicht bestaat nog steeds, de opkomstplicht ook, maar de laatste is opgeschort. De laatste wil Van Klaveren dus heractiveren. Onze oudste zoon haalde in 1997 opgelucht adem, de tweede vond het jammer. De derde wacht nu met spanning af.

Terug naar Irak

Ze vroeg spontaan om hulp bij het plaatsen van advertenties op Marktplaats. Ze komt uit Irak en is acht jaar geleden in ons land aangekomen. Ze spreekt tamelijk onverstaanbaar Nederlands. Maar ze probeert het. Ze kan me goed verstaan, dus dat scheelt. Mijn Arabisch is niet zo best. Of beter : ik spreek helemaal geen Arabisch. Ik ken alleen 'Allah akbar', al vraag ik me soms af of dat wel zo is. Het probleem van een twijfelende gelovige.
Haar man is al eerder teruggegaan. Ik vroeg haar of het wel veilig is om terug te gaan. Ze antwoordde vol overtuiging : "Ja, is heel veilig."
Achter een zeer trage pc met dito verbinding heb ik een aantal advertenties voor haar geplaatst. Ze was erop voorbereid, want de foto's stonden al op haar computer. Ze heeft ook wat tafels te koop, waarvan er één interessant is voor onze student. Die hebben we zelf maar van haar overgenomen. Het huis is al behoorlijk leeg. Zodra de inboedel weg is, vertrekt ze.
Terwijl ik de advertenties plaatste heeft ze een schaal met zelfgebakken koekjes en een glas frisdrank neergezet. Ze niet alleen vriendelijk, maar ook gastvrij. Jammer dat ze weer teruggaat, want vriendelijke, gastvrije mensen zijn steeds lastiger te vinden in dit land.