Een kleine NSB'er? -2-

Zoals je weet heb ik als jochie op verzoek van mijn lieve moeder een oude buurman geholpen. Meneer was een Duitser en hem helpen moest daarom stiekem gebeuren. Het oorlogsgedoe lag in ons dorp nog erg gevoelig in die tijd. Ik deed soms boodschappen voor hem.
Wat ik toen niet wist, was dat hij oorspronkelijk op een ander adres in ons dorp woonde. In een straat waar de jeugd (en dus ik ook) op een zeker huisnummer geregeld belletje trok. Dat mocht, want daar woonde immers een NSB'er, werd gezegd. Ik heb die mensen op dat adres nooit gezien. Ik was al een oudere tiener, toen ik meer vernam over onze inmiddels overleden Duitse buurman. Tot mijn opluchting woonde hij niet in het huis met dat nummer. Hij woonde aan het begin van die bewuste straat.
Hij was een militair, een Rijks Duitser noemde men zo'n iemand toen, maar volgens hem een goede. Hij had mensen geholpen te ontsnappen aan arrestaties en was anti-nationaal socialistisch. Hij heeft diverse keren moeten opdraven om zijn goede gedrag tijdens de oorlog aan te tonen. In hoeverre hem dat gelukt is, weet ik dus niet. Voor hem en zijn eerder overleden vrouw (die ik nooit gezien heb) hoop ik van wel. Meneer kwam mij erg sympathiek over. Ik hoorde in de jaren 50 ook al over 'aardige' Duitse militairen. En ach, er waren immers ook nare Nederlanders gedurende de oorlog.

Gedumpt laminaat

Volgens bewoners is ook elders laminaat aangetroffen. In een tuin en in een speeltuintje hier in de buurt. Alle met hetzelfde dessin. Ik heb vanmorgen maar even een e-mail gestuurd naar de gemeente. Nu weet ik niet wat er precies gebeurd is, maar nog geen uurtje later was het afval verdwenen. Opgehaald door de Omgevingsdienst of.....? Hoe dan ook, het is weg. Ik had geen zin om al die stukken kleiner te zagen en ze in de ondergrondse container te gooien of naar de Milieustraat te rijden.

Klein maar fijn?

Slechts een derde van de docenten maakt ernstig bezwaar tegen het heropenen van de scholen. Ik had meer docenten met wat gezond verstand verwacht.
In Duitsland heeft een groep mensen gedemonstreerd tegen de groeiende dictatuur van Merkel. Er zijn dus ook anderen, die de democratie zien aftakelen door eigengereid optreden van politici.
Het aantal mensen dat zich niet (meer) wenst te houden aan de regelgeving / adviezen van de overheid m.b.t. het virus groeit. Het is maar een kleine groep die inziet hoe strijdig en vrijblijvend de aanpak van het virus is.

Een kleine groep mensen verzet zich tegen de komst van het 5G netwerk. Al ben ik het oneens met hun manier van verzet : brandstichting. Ook nu weer zie ik aanbieders voor 5G, terwijl er nauwelijks 5G masten geplaatst zijn. Het is net als met groene stroom. Dat schijnt ook na betaling te ontstaan en gaat ook over dezelfde kabels.
Een kleine groep mensen ziet de corona-app als een eerste stap naar het 24/7 volgen van burgers. Vandaar de haast met het 5G netwerk? Ik doe niet mee met zo'n app, want ik heb geen zin om door de Belastingdienst aangeslagen te worden. Die aanslag zal dan gebaseerd zijn op de app-info, die aangeeft dat ik gedurende een bepaalde periode in een boomgaard of op een industrieterrein was. Ook andere instanties, zoals het UWV heeft dat soort interesse in haar cliënten. De smartphone wordt een soort geavanceerde enkelband.
Als het aan D66 ligt krijgen we bij de geboorte een chip in de nek. Maar die is dermate geavanceerd, dat je enkel op die partij stemt en je organen doneert als je op je 60'ste overlijdt vanwege (een eveneens voorgeprogrammeerde) zelfmoord.

Niet zelfvoorzienend

Vanmorgen trof ik een deel van een laminaatvloer aan naast ons huisje. Het lag daar alsof het gedumpt was. Gisteravond, toen ik Fenna voor het laatst uitliet, lag het er niet. Ik vind het vervelend dat mensen zo met hun afval bezig zijn. Ze hebben geen zin in een ritje naar de vuilstort, dus dan maar zo. Inmiddels heeft iemand ongeveer de helft meegenomen. Nu de rest nog. Er gaat hier een gezin verhuizen en er is een nieuw bijgekomen. Van het laatste is meneer nogal gemakkelijk als het om afval gaat. Evengoed kan het zijn dat iemand zijn vloerbedekking vervangen heeft. We wachten rustig af.
Er zijn al campings open gegaan. Maar met de restrictie, dat de washokken, ook wel sanitair genoemd, gesloten blijven. Wij hebben geen toilet en douche in onze bus. Dus kunnen wij nog niet op pad. Anders hadden we dat zeker gedaan. Lekker even er tussenuit. Er zijn ook campings waar plekken voorzien zijn van eigen sanitair. Daar betaal je natuurlijk wel meer voor. Die plekken schijnen alle al gereserveerd te zijn.
Voor ons is het ook geen reden om alsnog sanitair in de bus te bouwen. Ik zou niet eens weten waar en hoe. Water betekent ook schimmel en muffe geurtjes. Ik zou natuurlijk bij de schuifdeur een hurkplek kunnen maken, met een emmertje met wat water erin buiten op de grond. Lekker plonzen. Haha! Voor het douchen heb ik al eens eerder naar ideeën gekeken. Die van een grote pvc pijp op het dak met een doucheslang en een vuldop

voor het water (met ventiel erop om de boel onder druk te zetten), leek me wel wat. In plaats van dat ventiel, zou ik ook aan een krachtige 12 volt waterpomp kunnen denken. Maar dan moet ik voorlopig wel telkens buiten douchen. Daar is het ons nog wat te koud voor. Nee hoor, we wachten nog wel. Totdat het weer mooier is en we vrijelijk kunnen gaan en staan wanneer en waar we willen. Desnoods naar het buitenland.

Arme Fenna

Het was voor Fenna een rare dag. Afgelopen nacht onweerde het hier. Daar is de Friezin nogal bang voor, dus was ze aan het ijsberen door de huiskamer en af en toe krabde ze met haar poot aan de deur. Dat heb ik van horen zeggen, want ik slaap als ik slaap. Het vrouwtje is er even uit geweest om haar tot rust te manen.
Vanmiddag ging ze twee en een half uur eerder naar buiten. Ik moest namelijk voor 2 uur in de loods zijn en 't vrouwtje was niet thuis vandaag. Toen ik terugkeerde was Fenna o zo blij, al kreeg ik geen kroketje of zo. Maar wel een lach van een blije hond. Na het avondeten heb ik haar nogmaals uitgelaten. Anders is de interval tot 22.30 uur te groot. Of haar blaas te klein. Het is maar hoe je het bekijkt. Ze keek dus vreemd op, toen we na het eten weer naar buiten gingen. Maar eenmaal buiten was ze toch weer in haar sas. Kassian ja, die Fenna. Altijd maar weer bij het baasje willen zijn. Maar ja, het baasje ging na het wandelen eerst lekker onder de douche en daarna de schone was binnen ophangen. Pas toen ging het baasje op zijn krent zitten. En pas dan komt Fenna tot rust. Ze slaakt een diepe zucht en neemt dan een slaaphouding aan.
Ze ligt nu te maffen in haar mand. Dat doet ze meestal als ik met de laptop bezig ben. Dan schijnt ze zich erg op haar gemak te voelen. Dat hoor ik soms aan haar gesnurk.

Boven onze hoofden geïsoleerd

de bekleding hangt los

werken door een kier

Zoals bekend laat ik erg weinig gras groeien over de plannen die ik heb. Als het een probleem dreigt te worden, helemaal niet. Daar loop ik liever niet mee rond.
Dus heb ik op de zaterdagmiddag de plaat boven de voorruit aan de binnenkant verwijderd. Niet helemaal, want dat ging erg lastig. Ik heb eerst het rek verwijderd en daarna een aluminium strip die als afwerking dient. Toen heb ik voorzichtig de bekleding losgetrokken. Niet helemaal, aan de bovenkant liet ik het zitten.

veel ruimte!

Achter de bekleding bevonden zich 2 multiplex platen. Die heb ik deels losgeschroefd. Toen ik een plaat wat optilde zag ik een flinke ruimte tussen de houten plaatjes en de metalen plaat van de rode carrosserie. Ik zou die zo als extra bergruimte (zo'n 20 cm diep, 170 cm breed en 40 cm hoog)  kunnen inzetten! Maar daar ging ik dit keer niet, al is het wel goed te weten.

hij zit er weer op

Die ruimte heb ik volgestouwd met isolatiemateriaal, restanten die hier in de loods lagen om weggegooid te worden. Om die ruimte netjes te vullen was nog een flink gedoe. Ik moest de stukken isolatiedeken zo mooi mogelijk en aaneengesloten in die ruimte te zien krijgen. Ik zat met gestrekte arm in dat gat. Net dokter Pol, die controleert of een koe drachtig is.
Het lukte weliswaar, maar met veel zweet en gelukkig zonder bloed en tranen. Ook voor dit klusje had ik een mondkapje op mijn toet gedaan. En dat was maar goed ook. Er kwam aardig wat fijne stof naar beneden vallen.

klaar!

Nadat ik de houten platen weer op z'n plek had geschroefd, heb ik zowel de plaatjes als de wandbekleding geborsteld. Weer veel stof! Daarna heb ik beide ingespoten met een speciale lijn. Volgens de beschrijving moet ik 10 minuten wachten. Dat heb ik actief gedaan, door alvast de stofzuiger door de bus te halen. Toen heb ik de bekleding tegen de houten wand gedrukt en met een roller en rubberen hamer aangerold en -geklopt. Ik was uiteraard apetrots dat de boel er weer keurig op zat. Daarna heb ik de aluminium lijst en het rek weer gemonteerd. Ik had tijdens de demontage de schroefgaten met een zwart viltstift gemarkeerd. Dat bleek een handige ingreep. Het rek zat er ook zo weer tegenaan. Al met al was ik wel zo'n 3 uur bezig met deze grap. Maar het zal zeker heel veel schelen met de warmteafgifte op die plek.
Nadat ik de bus uit de loods gereden had, heb ik hem met beide portieren geopend even flink laten uitwaaien. Het was dan geen stal van Augias maar het ging wel snel, terwijl ik met de wind in de rug de bekleding van de stoelen klopte.

Helemaal in de war

Voor Moederdag had ik iets leuks gekocht. Via het www. Ik kreeg al snel na het kopen bericht, dat het pakketje vrijdagavond tussen 18.30 en 21.30 afgeleverd zou worden.
Tegen 20.00 uur werd er aangebeld. Zoals gewoonlijk zat ik met een headset naar muziek te luisteren, maar gelukkig blafte Fenna ook. Ik ben gelukkig nog niet zo doof, dat ze in mijn been moet bijten. Want dan had mijn been eraf gelegen. Haha! Het pakket lag voor de deur, terwijl de bezorger op afstand stond. Een groet, een bevestiging, een bedankje en een prettige avond klonken voordat ik met het pakket in mijn handen de deur weer sloot. Ik ben als de wiedeweerga naar boven gegaan, om daar het cadeau te verbergen. Een uur later herhaalde de situatie zich. Weer een blaffende Fenna (die dus niet bijt), weer

iemand bij de voordeur en weer..... een pakketje. "Vreemd", dacht ik nog, "ze zullen mijn aankoop toch niet 2x gestuurd hebben?" Dit keer keek ik op het adreslabel, maar dat klopte. Dus heb ik het pakket aangenomen.
Ik krabbelde achter mijn dove oor en ging toch maar weer naar zolder. Daar haalde ik het andere pakket tevoorschijn. Ik wist nog waar het lag. Pas toen las ik het adreslabel en zag Sonja's naam staan. Oeps!!
Inmiddels was Sonja weer thuis en die zag dus 2 pakketten. Toen ik haar vertelde over mijn Moederdag cadeau, zei ze tot mijn schrik : "Dat is pas volgende week zondag, hoor." Ik dacht namelijk dat het morgen, 3 mei was. Niet dus. Ik heb haar toen maar verrast met het cadeau : een hangmat voor aan de kampeerbus! Kan ze lekker ontspannen schommelend een boek lezen en/of relaxen.
Wat het andere pakket betreft : daar had Sonja helemaal geen bericht over ontvangen. Ze dacht dat de levering langer op zich zou laten wachten.

Tegen de warmte

Vanwege de warmte in de camper tijdens zomerse temperaturen, hebben wij een aantal maatregelen genomen. We hebben zonneschermen gemaakt voor de ramen, de ventilatie verbeterd (inclusief een zelf gemaakte 'rijwindhapper' en extra koeling van de motorruimte) en het dak van een extra isolatielaag voorzien. De laatste ingreep betrof een enorme trespa plaat, die ik aan de onderzijde van isolatiemateriaal heb voorzien en vervolgens het geheel op het dak heb aangebracht. Bijkomend effect : een vlak en beloopbaar dak. Een ingreep die alleen al een enorm verschil in temperatuur in de bus opleverde.
Rest nu nog 1 vlak. Dat is de carrosserieplaat boven de voorruit, waarop de antenne staat. Tijdens het poetsen van de bus kon ik het plaatwerk ter plekke vrij gemakkelijk naar binnen drukken. Er is dus veel ruimte tussen het plaatwerk en de afwerking aan de binnenkant. Ik wil die ruimte opvullen met isolatiemateriaal. Geen schapenwol maar steenwol.
Om dat te kunnen doen, moet ik eerst in het interieur aan de slag. Het stuk boven de beide stoelen is afgewerkt met een beklede plaat. Daarop heb ik toen met behulp van een wit gaaspaneel een lectuur-/kaartenrek gemonteerd. Pas als het rek en de plaat verwijderd zijn, kan ik zien hoe de situatie erachter is. Zoals gezegd gaat mijn voorkeur uit naar steenwol. Maar wellicht word ik gedwongen tot een andere oplossing.

Afroming door VVD cs

Elke dag is er een. Ik ben zeer dankbaar dat ik a. een goede gezondheid mag hebben en b. ik niet in een of ander verzorgingstehuis zit. Ik weet nu, dat ik voor een nieuwe pandemie op de vlucht moet om me te onttrekken aan de overheid. Een veilig onderkomen zoeken in een kerk of elders als vluchteling asiel aanvragen. Dat heeft de afgelopen periode mij duidelijk geleerd. Rutte mag dan kutvirus roepen (daar zijn trouwens zalfjes voor), maar zijn aanpak is ook kut.
De politiek, met de VVD voorop, is volgens mij bezig met een soort gelegaliseerde maatschappelijke afroming (genocide gaat mij net te ver), waarbij men zich ontdoet van ouderen en fysiek zwakkeren. Omdat ik geen enkele andere reden kan vinden, waarom er nauwelijks aandacht is voor hen noch het personeel dat hen verzorgt. Erger, men verzet zich tegen elke voorgestelde verbetering. Gebleken is dat er meer dan voldoende mondkapjes waren en zijn. Maar blijkbaar heeft minister Hugo de Jonge zijn eigen adresjes, die helaas niet konden leveren. Op suggesties en aanbiedingen vanuit de maatschappij werd nauwelijks gereageerd. De politiek hield vast aan haar eigen kut-aanpak, inclusief al de energie, tijd en kosten die besteed worden aan.... een app! Maar wie op die manier kijkt naar en reageert op de maatregelen, wordt afgedaan met zijnde negatief of niet solidair met het kutbeleid. Weer zo'n reactie die aangeeft dat er opvallend erg veel begrip is voor de ramp die zich met name onder de ouderen en zwakken voltrekt. De aanpak heeft veel weg van een moderne, gelegaliseerde versie van vervolging van een bepaalde groep. Is dat de manier om de vergrijzing tegen te gaan, de zorgkosten te bedwingen en het pensioenprobleem op te lossen? Ik ben gaan denken van wel. Er lagen reddingsboeien genoeg aan de kant, maar de politiek liet ze bewust liggen. En dat alles voor 4 mei.
Ik heb weinig tot niets gehoord van politieke partijen die zich socialistisch noemen. Met uitzondering van de SP, die Rutte een draai om z'n oren gaf. Maar waar was/is  50+? Het was in wezen hun periode om te laten zien waar ze voor staat. Maar die partij was veel meer bezig met meneer Dales. Ook weer zoiets. Iedereen weet dat waar Dales opduikt, ruzies ontstaan.
Mocht iemand een andere reden weten waarom de overheid aan het afromen is, dan verneem ik die graag.

Na ruim 50 jaar

Zoals bekend ben ik helemaal weg van de muziek van de jaren 50, 60 en 70. Ik ben erg blij dat ik die als tiener heb mogen aanhoren. Vaak heb ik me afgevraagd wat de huidige generatie van 'mijn' muziek vindt. Ik ben in elk geval erg content met bepaalde enthousiaste reacties op zangers die enkel hun stem en een fraaie tekst nodig hadden om te schitteren.

Ik zie ze vliegen

We hebben buren gehad, die met het servies gooiden als ze ruzie hadden. Vliegende borden, kopjes en schotels. Praten komt wat rustiger over, lijkt me ook minder gevaarlijk en kost minder geld.
Vliegende schotels. Velen zullen denken dat ik ze figuurlijk zie vliegen als ik het over ufo's heb. Toch ben ik ervan overtuigd dat ufo's en uso's (hebben onder water hun aards onderkomen) bestaan. Recent heeft het Pentagon opnames vrijgegeven van die vreemde objecten. Niets nieuws onder de zon, wat mij betreft want de bewijzen zijn legio. De publicatie liet nogal lang op zich wachten. Sinds het Roswell incident doen Amerikanen erg geheimzinnig over ufo's. Ook in Rusland zijn veel ufo's waargenomen. Vooral piloten zien vaak ufo's.
Ik heb daarom ook het idee, dat Rusland en Amerika o.a. vanwege de aanwezigheid van ufo's samenwerken in de ruimte. Een gemeenschappelijk belang. De beelden die het Pentagon heeft vrijgegeven zijn kwalitatief minder dan andere, die door burgers gefilmd en/of gefotografeerd zijn. Er zullen vast betere zijn, maar die houdt men angstvallig verborgen. Ufo's, als ik mijn ogen sluit en goed luister, zie ik ze vliegen. In dit geval roofvogels, zoals de condor.

Het ligt aan mij

Er zijn hier in dit dorp heel veel aardige mensen. Er is slechts een beperkt aantal, dat zich ten opzichte van mij wat vreemd gedraagt. Misschien is 'vreemd' niet het juiste woord. Het gaat namelijk om oudere mensen, die ik al een paar keer gesproken heb, maar die mij niet groeten als ik hen later weer ontmoet. Het kan zijn dat zij vergeetachtig zijn. En anders ik. Want misschien hebben ze tijdens ons laatste gesprekje gezegd, dat ze liever niet meer met mij praten. Iets wat ik blijkbaar vergeten ben. Net zoals vandaag. Ik ging vrolijk een paar bitterballen frituren. Wat denk je? Ben ik alleen thuis! Glad vergeten. Oké, Fenna is er ook. Maar voor haar zijn snacks erg ongezond. Gelukkig ben ik geen hond en moeten bitterballen bij voorkeur warm gegeten worden.

Geen schapenwol!

Het is vrij gebruikelijk dat bouwers van kampeerbusjes schapenwol gebruiken om te isoleren. Er zijn mensen die vanwege hun liefde voor het schaap, dit liever niet zien. Zij propageren andere materialen zoals purschuim, isolatiedekens (steen- / glaswol) en ander kunststoffen, omdat die veiliger zijn voor de beestjes. Volgens mij is dat louter verschuiven van het probleem, waar zowel mens als dier last van krijgt of blijft behouden : de fabricage van dat spul. Het is een veel voorkomende zienswijze. Zo denken velen, dat elektrisch rijden schoner is.
En wat de beesten betreft : ooit vroeg ik aan een veehouder of zijn koeien last hebben van de elektriciteitskabels boven het weiland. Hij antwoordde toen vol overtuiging : "Nee, mien jong!" Wat denk je? Gaan die koeien spontaan hard Boeeeeh! roepen. Ik heb nog geen schaap boe! horen roepen, toen het geschoren werd. Maar ja, ik ben geen bioloog. Ik heb wel een paar keer schapen gezien, die heel lang niet geschoren zijn. Die waren op sterven na dood. Daarom scheer ik me liever. Maar goed, het is telkens weer de discussie tussen groen, natuurlijk, duurzaam enz. en vervuilend, praktisch, goedkoop enz.

Ik begrijp er niets van

Ik las dat fysiotherapeuten weer aan het werk mogen. Ik dacht gelijk : "Huh?! Die mensen mogen dus wel aan mijn lijf zitten (net zoals een tandarts en/of mondhygiënist), maar een kapper niet aan mijn haar?" Het is net zo ongeloofwaardig als het sluiten van rechtbanken. In een rechtszaal is meer dan voldoende ruimte om met meer dan gepaste afstand het werk te doen. Desnoods zonder publiek. Maar wel met een begeleider, die ergens op afstand plaatsneemt. Dan voorkom je situaties zoals laatst die oude vrouw die verkracht is overkwam. Zij moest zonder haar partner de zaal in. Belachelijk! Net zo belachelijk als het isolement van ouderen en zieken in tehuizen. Een kwestie van niet willen van de kant van de leiding en de overheid.
Als ik zie hoe men op een markt bezig is (ik reed er afgelopen woensdagochtend langs) en ik vergelijk die situatie met een winkel / supermarkt, dan komt het gedoe in de winkels mij ook zinloos over. Net zo zinloos is het laten werken van mensen in de zorgsector zonder bescherming. Het zijn allemaal zwakke schakels in een wat oorspronkelijk bedoeld is als sterke ketting. Het team dat de overheid adviseert baseert zich louter op gebeurtenissen. Dus achteraf-adviezen. Per saldo vind ik het crisismanagement amateuristisch gepruts, ten koste van de menselijkheid en de economie. Dat is nergens voor nodig.
Maar ja, als ik dan ook lees dat een Duitse viroloog geconstateerd heeft dat kinderen het virus ook kunnen overdragen dan denk ik : iedereen kan blijkbaar viroloog worden.
Zelfs voor iemand als een Rutte is de waarheid moeilijk aan te horen :

Teruglezen

Mij vallen fouten vaak op. Ik weet niet waarom. Misschien bevindt zich in mijn hoofd een tabel met juist geschreven woorden en/of teksten. Daar laat ik geheel automatisch door mij of anderen geschreven woorden en/of teksten langslopen. Op zoek naar een overeenkomst. Bij een (letter) verschil gaat vervolgens bij mij een alarmbel af. Zo stel ik het mij voor. Berichten voor dit blog schrijf ik eerst in telegramstijl. Als een soort trefwoord. Dat gebeurt meestal pats boem, klaar. En anders iets uitgebreider. Op die korte berichtjes ga ik in alle rust voortborduren. Of niet, want soms gooi ik ze weg. Als ik het concept klaar en gecontroleerd heb, publiceer ik het.
Ondanks deze controle kan het zijn dat er fouten in de tekst blijven zitten. Ik heb er dan overheen gelezen. Dat overkomt mij zelfs na meerdere keren de tekst gelezen te hebben. Dat heeft te maken met mijn manier van lezen : snel.  Ooit leerde ik teksten woord voor woord vanaf het eind terug naar het begin te lezen en dus te controleren. Maar dat vind ik te veel werk en geestelijk te vermoeiend. Het kan ook zijn dat ik per ongeluk een niet ongecontroleerd concept per abuis gepubliceerd heb. Ach ja, ik word ook oud.

De meest voorkomende fout die mij afgelopen periode opgevallen is betreft de vervoeging van het woord aantal. We worden immers dagelijks geconfronteerd met corona-tellingen. Men schrijft of zegt vaak : het aantal mensen die besmet zijn. Dat moet natuurlijk zijn : het aantal mensen dat besmet is. Weer zoiets wat mij direct opvalt. Neemt niet weg dat de inhoud van een bericht bij mij altijd voorop staat.