Gedurende mijn diensttijd in 1969 - 1970 constateerde ik al dat zowel de uitrusting als de gehanteerde strategieën tijdens oefeningen tamelijk ouderwets waren. Ik bedoel, ik voelde me vaak een schietschijf en in bepaalde weersomstandigheden verre van comfortabel vanwege de slechte kleding.
Het op linie aanvallen van een mitrailleursnest op een heuvel is toch pure zelfmoord. Net zoals toen we in zogenaamde aanvalsboten, logge houten bakken die nauwelijks vooruit te roeien waren, als dobberende schietschijven de Weser overstaken.
Ik moest aan mijn vader denken, die ook al met meuk te maken kreeg tijdens WO2. Van de afgeschoten torpedo's ligt 95% op de bodem van de Zuid Chinese Zee. er waren er die als springende dolfijnen op het vijandelijk schip afgingen. De score was zodoende schrikbarend laag. Ook vanwege een matige gevechtsstrategie. Men slaat zichzelf wel op de borst, maar het stelde weinig voor met de Slag in de Javazee als beste voorbeeld.
Ik had ook nooit verwacht, dat de NAVO zich tegen de mensheid zou keren. Het was ooit een verdedigingspact. Maar het werd door Amerika geleidelijk veranderd in een internationaal Amerikaans leger met aanvallende en agressieve intenties. De NAVO werd zodoende betrokken in staatsgrepen, invasies en oorlogen ten behoeve van de Amerikaanse politiek. Het heeft sindsdien miljoenen(!) slachtoffers gemaakt. Het had weinig tot niets te maken met de verdediging van Europa. Voor mij is de NAVO het doodseskader van de VS geworden.
Men wil nu de opkomstplicht weer activeren. Ik moet er wat om lachen. Niet alleen vanwege de mentaliteit van de hedendaagse jongeren, maar ook de manier waarop. Defensie wil het namelijk de jongeren gaan vragen. Dat gevraag begon mij al in de jaren 90 te storen. Een ouder was toen al niet meer in staat om leiding te geven aan een kind. Alles ging op vragende toon. Omdat het kind mocht kiezen, werd het een gevoelige slapjanus. Met die ervaring / voorbeelden voedt het nu de eigen kinderen op. Zie daar de nieuwe generatie voor het leger.
Ze zijn niet eens geschikt voor het Leger des Heils. Want empathie hebben deze jonge egoïsten niet. Het grootste obstakel wordt de telefoon. Daarmee kan je nog steeds niet schieten. Maar gelukkig wel met je moeder chatten, om te vertellen hoe verdrietig je bent, dat anderen je pesten en er nog steeds geen pizza's in de kantine te koop zijn. 😂