Opgraving 17e eeuws vrachtschip

Aan het eind van dit pad ligt het wrak

Op veel locaties in de Flevopolder bevinden zich oude scheepswrakken. Ze zijn gemarkeerd met een paal met de afbeelding van een zeilschip (foto). Hier in de buurt is men begin deze maand begonnen met het opgraven van een oud vrachtschip. Het schip dateert uit de 17e eeuw is ongeveer twintig meter lang en is met name aan stuurboordkant goed bewaard gebleven. Het wrak is begin jaren 60 voor het eerst gemeld. In 1989 is een eerste onderzoek gedaan. Men heeft inmiddels een aantal bijzondere vondsten gedaan. Zo vond men een blauw sierbord met de afbeelding van een vogel. Het majolica bord is ooit in Haarlem vervaardigd. Waar ooit de kombuis zich bevond vond men een stookplaats en keukengerei. Helaas mag ik niet zomaar naar de opgraving gaan kijken.
Eind deze maand is een open dag. Dan ga ik zeker even een kijkje nemen.

Kamperen in de regen

Vanmorgen keek ik uit het raam, toen Sonja zei : "Je zou met dit weer je tentje op Lowlands moeten afbreken."  Nu is het zo, dat veel bezoekers met een speciaal Lowlands-pakket van huis zijn gegaan. Een zogenaamd wegwerpuitrusting. Na het festival zie je dan ook complete tenten staan, die achtergelaten zijn.

Droog naar het station

Neemt niet weg dat het opruimen na een paar slopende dagen en nachten onder deze weersomstandigheden een aardige uitdaging is. Gisteravond rond 18.00 uur was er nog een aardige wolkbreuk boven Biddinghuizen. Het lijkt me nog erger wanneer je onder deze omstandigheden een tent moet gaan opzetten. Omdat je vakantie is begonnen.
Ik herinner me nog de tijd van het enkele tentdoek, dat onder natte omstandigheden niet aangeraakt mocht worden. Zit je met slecht weer in een extra kleine tent. Gezellûg!!

Israël pleegt genocide

De staat Israël is met goedvinden van de rest van de wereld druk bezig de Palestijnen uit te roeien. Ons land neemt daarbij een zeer bedenkelijke houding aan. Eigenlijk zijn we medeschuldig aan deze volkerenmoord. Aan de andere kant maakt men zich hier wel druk over vluchtelingen op een berg. Of is het omdat Amerika dat wil?
Als de wereldleiders consequent zouden zijn, dan wordt het tijd om de staat Israël op te heffen en terug te geven aan de Palestijnen. En anders zou men het land de rug moeten toekeren. De Israëlische verantwoordelijken voor de genocide zouden voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag gedaagd moeten worden. Deze Joodse oorlogsmisdadigers moeten hoe dan ook gestraft worden. Wakkert Israël zelf niet de Jodenhaat aan?

Opmerkelijk nieuws

Helaas gebeuren geregeld ongelukken met kleine kinderen. Een kindje van twee jaar is van een balkon gevallen en ernstig gewond geraakt. Het ongeluk gebeurde rond acht uur 's avonds. Bij mij rees direct een aantal vragen. Een kind van twee hoort rond die tijd toch in bed te liggen? En wat doet zo'n uk alleen op een balkon?

Steeds meer mensen worden beroofd van hun smartphones. Ergens logisch. Ik begrijp namelijk niet dat iemand zo'n duur apparaat openlijk gebruikt. Het kan zo uit de handen gerist worden. Ik ga op straat ook niet met drie of vier biljetten van 50 euro staan wapperen. Want zo zien criminelen die smartphones.
Ik zie ze ook vaak in kontzakken zitten. In die zak een portemonnee of portefeuille doen wordt al decennia afgeraden, vanwege zakkenrollers. Maar ja, een smartphone is iets anders dan een portemonnee.

Een kunstenaar ruimt in zijn vrije tijd zwerfvuil op. Een presentator vraagt hem of ie soms last heeft van een bepaalde dwangneurose. Waarop de kunstenaar antwoordt : "Hadden alle mensen op de wereld daar maar last van...."

De plaatselijke voetbalvereniging Unicum wilde geen verlenging spelen. De finale om de Flevocup eindigde onbeslist (2-2) en dus was een verlenging nodig. Maar de oefenmeester vond het onverantwoord voor zijn spelers. De belasting voor de Unicum spelers zou te zwaar zijn om nog twee kwartier langer te blijven spelen.

Twee dagen feest!

Vanwege het Lowlands festival kwam de kleine Emma twee dagen bij oma Sonja en opa Willem logeren. Wat een feest! Het is zo'n lief en gemakkelijke baby. En ze is slim. Zittend op de bank keek ze naar opa en vervolgens naar de gitaar aan de muur. Dat deed ze een paar keer. Dus moest er even samen met Emma op of beter met de gitaar gespeeld worden. Opa weet niet of het aan het deuntje lag, maar opeens spuugde Emma op opa's gitaar! Haha! Nee hoor, ze had net een flesje leeggedronken. Emma is een echte levensgenieter. Ze kan lang slapen en als ze wakker wordt blijft ze stil in haar

bedje liggen. Geen gehuil of gezeur, gewoon lekker stil. Emma is ook een lachebek. Ze lacht overal om. Hopelijk houdt ze dat erg lang vol : gewoon blijven lachen.

Lowlands 2014

Het is weer voorbij. De boys hebben genoten van de festivaldagen, ondanks het weer. Het is en blijft een enorme happening. De logistiek is weer op gang gekomen, om de bezoekers naar de stations en/of naar huis te vervoeren. De scholen zijn hier ook begonnen. Het gewone leventje begint weer.

Foto's : Robbie en Ben.

Disproportionele en selectieve bewogenheid" (2)

Ingezonden

Vanwaar die Nederlandse, selectieve bewogenheid na het neerstorten van het vliegtuig in Oekraïne? Selectief, waarschijnlijk omdat het weer eens wat ander maar vooral sensationeel en bizar nieuws was dat wereldwijd een enorme schok teweeg bracht? (met dank!? aan de media v.w.b. de (te) grote? hoeveelheid informatie). Mede daardoor natuurlijk in de eerste plaats vanwege de vele landgenoten onder de slachtoffers. En waarom reageren wij niet op dezelfde manier op berichten over allerlei andere slachtoffers? Citaat: ,,Het is gewoonweg absurd die selectiviteit bij alle ellende die er heerst...". Alleen al in de EU: 5.300 geweldslachtoffers, 50.000 verkeersslachtoffers, 58.000 mensen zelfmoord". Is het een kwestie van gewenning, acceptatie van dingen waar we toch niets aan kunnen doen? ,,Het is oud nieuws en het is nu eenmaal zo"? Wie maakt zich nog druk over een trein of een autobus, in b.v. India, of onlangs weer in Zuid-Amerika (Andes), die vol met mensen een ravijn inrijdt?

Overtollig regenwater afvoeren -2-

Een wolkbreuk! Daar zat ik dus ook niet op te wachten. Ik was benieuwd in hoeverre mijn oplossingen tegen overtollig regenwater werken. Maar in plaats van een regenbui (sorry Lowlandsgangers), kregen we hier een ware wolkbreuk. Het stond overal blank, dus ook op het terras. Ik had zo de luchtbedden op lekkages kunnen controleren. Ik zag wel dat de goot zijn werk deed, maar die was in dit geval veel te klein. Ik had een complete greppel moeten graven. Het is wel zo, dat het overtollige water in zeer korte tijd was verdwenen. Dus vooralsnog ben ik tevreden over de goot en het zinkgat.

Last van mijn opvoeding

In een Orthodoxe kerk in Nadlac-Roemenië

Vandaag is het zondag. Een rustdag. Als kleine jongen kreeg ik mooie zondagse kleren aan. Ik mocht niet buiten spelen. Wel naar zondagsschool en naar de kerk. Zondag wordt niet gewerkt. Zondag is een rustdag. Zo ben ik opgevoed.
Soms heb ik last van mijn opvoeding. Als ik op zondag een cirkelzaag of een klopboor hoor. Of andere dhz-geluiden. Dan hoor ik mezelf zeggen : "Hé hallo, het is zondag!" Als kind was ik niet mondig. Dat heb ik moeten leren. Ik mocht niet van me afslaan, want dat was verboden. Ik moest de andere wang toekeren. Die levenshouding gaf me vaak het gevoel dat men over mij heen liep.
Er zijn situaties geweest, waarin ik graag even flink had willen meppen. Oog om oog, tand om tand, om bij het Bijbelse te blijven. Maar ik merkte dat ik niet zo ben. En toch was het nodig, omdat ik wist dat het de enige manier was om iemand voorgoed te laten stoppen. De keren dat ik het wel gedaan heb zijn op een hand te tellen en staan in mijn geheugen gegrift.

Zondag, rustdag

Een therapeut zei mij eens dat ik in de situatie waarin een directeur mij op achterbakse wijze stelselmatig discrimineerde en uitdaagde, hem een pak op zijn donder had moeten geven. Desnoods met een honkbalknuppel. Want die woede moest eruit. De therapeut ging wel voorbij aan mijn baan, mijn leeftijd (50+), mijn inkomen, de maandelijkse lasten en..... mijn instelling.
Het is overigens ook mijn rustige instelling, die anderen juist nog kwader maakten. In één geval ging het zo van kwader tot erger. Alsmaar hopend op een woeste of misschien zelfs agressieve reactie van mijn kant. Maar helaas voor hen gebeurde dat niet. Erg frustrerend voor hen.

Een Straat BBQ

Een paar weken geelden zijn we uitgenodigd voor een Straat BBQ hier in de buurt. Natuurlijk zijn we daarop ingegaan, om nader kennis te maken met mensen uit de buurt. Het feest begon om 18.00 uur. Men had een partytent opgezet en er brandde een vuur in een groot vat. Er stonden twee zeer professionele bbq tafels met gloeiend vuur. Er waren ook tafels waar al het lekkers stond uitgestald. In de partytent was het al aardig druk. Na een rondje handjes schudden, werden we heel soepeltjes opgeslurpt in de gezelligheid.
Als ik Fenna heb uitgelaten loop ik op de terugweg vaak door die straat. Met een paar mensen heb ik al eerder kennis mee gemaakt, omdat ze ook een hond hebben. Het weer werkte ook mee. Er is geen spatje regen gevallen. Het is de tweede keer dat dit straatfeestje werd gehouden. En wat veel aanwezigen betreft is het zeker voor herhaling vatbaar. Met dank en complimenten aan de organisatie!

Nasi Goreng van Albert Heijn

Bij de AH verkoopt men 'Kruidige Nasi Goreng boemboe. Een kant en klaar kruidenmengsel om NG te maken. Als ik op de achterzijde de ingrediënten bekijk, dan knipper ik even met de ogen. Want als ik de ingrediënten die ik gebruik om NG te maken doorstreep, blijft een hele waslijst over.
Zo gebruik ik dus geen gemodificeerd maïszetmeel, geen azijnzuur, geen verdikkingsmiddel(guarpitmeel), geen suikerstroop of basterdsuiker, geen kaneel, geen koriander, geen gistextract, geen komijn, geen tarwe, geen tamarinde, geen conserveermiddel (al zal dat misschien wel in de spekreepjes zitten die ik gebruik) en geen antioxidant.
Ik gebruik ook nooit een nasi groentepakket. Gezien de ingrediënten die AH gebruikt, begrijp ik ook waarom nasi gemaakt met die boemboe mij niet smaakt.

De boemboe heeft voor mij een kerrie geur en doet me denken aan de Indiase curry. Ze is ook wat geel van kleur. Vergeleken met de boemboe die ik zelf vaak koop (overigens ook met veel ingrediënten die AH gebruikt), wijkt de boemboe van AH erg af wat smaak betreft. Misschien omdat er ook geen trassie in zit.
Nasi goreng is van oorsprong een gerecht dat van kliekjes van de vorige dag(en) wordt gemaakt. Daar kan inderdaad van alles inzitten.
Maar voor mij is de echte nasi vrij kaal voor wat betreft de ingrediënten. Dus geen groentepakket, maar altijd wat prei en soms stukjes paprika en wat strookjes kool.  Mijn NG is wat rood of wat bruin van kleur. Dat hangt af of ik tomatenpuree of ketjap als hoofdkleur kies.

In de overgang

Ze zeggen weleens : één ziek, iedereen ziek. En dat is ook zo. Deze week keken we naar een tv programma over de Overgang. De levensfase waar vrouwen doorheen moeten om van hun ongesteldheid af te raken. De periode van opvliegers en chagrijn. Maar niet alleen vrouwen hebben daar last van. Ook hun partners en kinderen.
We vonden de diepgang teleurstellend. Vooral voor wat betreft de soms ingrijpende gevolgen binnen het gezin. Veel vrouwen krijgen op latere leeftijd kinderen. Vaak zijn die nog thuis, als moe geleidelijk in de overgang beland.
Als partner probeerde ik naast de ernst ook de humor ervan in te zien. Ik bedoel zo heeft ze het smoorheet, dan weer steenkoud. Dus de ene keer druk je haar iets uit de vriezer in handen dat ontdooid moet worden en dan weer een paar flessen frisdrank, die koud lekkerder smaken.
En dan die rare buien, de stemmingswisselingen en de zoektocht naar bestrijdingsmiddeltjes. Soms is het wat gênant. Staat zo'n overgangster bij de kassa van de supermarkt met een knalrood hoofd peentjes te zweten als ze afrekent. Zegt de wantrouwige kassière : "Mag ik even in uw tas kijken, mevrouw?"
Ik geef toe, soms dacht ik á la TLC : "Who the hell did I marry?" Daarom vond ik het erg opvallend (in positieve zin), dat een mevrouw vertelde dat ze na de overgang haar echtgenoot bedankte. Bedankte, omdat ie ondanks alles bij haar gebleven is. Aan de andere kant, als 50+ 'er is het een crime om een kloon van je eigen vrouw te vinden, zonder overgangsklachten. Nee, dan maar die emmer water in de open haard kieperen en de ramen open gooien. En tien minuten later de ramen weer sluiten en het natte spul in de open haard proberen aan te steken.
De overgang is net als de puberteit : voor alle betrokkenen een traumatische periode.

Overtollig regenwater afvoeren

Vanmiddag ben ik behoorlijk diep gegaan. Ik kwam zelfs tot zo'n 1.60 meter! Het geval wil dat ik me begon te ergeren aan de hoeveelheden regenwater, die op het terras bleef staan. Ik koos voor twee oplossingen : 1. het regenwater de grond in laten wegzakken en 2. het water afvoeren. Ik had geen trek om een zinkput te gaan graven. Het moet immers leuk blijven.
Ik begon met de grondboor. Ik zwoegde hem zwetend door de vette kleilaag heen. Wat een klus! Twee hele slagen en de boor was vol. Dat telkens herhalen tot het niet meer kon. De boor reikte op gegeven moment tot het handvat op de grond. Ik ben verder gegaan met een stalen pijp. Telkens een stuk in de grond slaan en omhoog trekken. Dan de pijp legen en weer de grond in. Dat heb ik gedaan totdat ik zag dat de klei overging in zand. In het gat heb ik grof zand gestort. Ik overwoog eerst kiezels of grind, maar het is dus zand geworden.

Daarna ging de klinker er weer op. De vette klei heb ik in de voortuin gekieperd.

Oplossing twee was het aanbrengen van een goot in de bestrating. Een lange rij klinkers die iets dieper ligt dan de rest van de bestrating. Met afschot naar de poort, waar een put zit. Zo, en nu maar weer een regenbui afwachten, om het resultaat van een middag noeste arbeid te meten.

Enclaves in Nederland

Soort zoekt soort. In ons land is het vormen van een soort enclave niet uniek. Het begon met de  'huisvesting' van de Molukkers. Verder terug in de tijd huisvestte men asociale burgers aan de rand van de stad. Tegenwoordig mogen ze in containers wonen. Ingeblikt om geëxporteerd te worden.
We hebben hier ook zigeunerkampen. Ik weet niet of dat woord nog mag en anders zijn het Roma-centra. Er zijn ook wijken waar relatief veel criminelen wonen. Daar hebben mensen zakjes met een heel andere inhoud bij zich als ze hun pitbulls uitlaten. Elke concentratie aan mensen heeft zo zijn eigen, vaak ongeschreven, regels. Geregeld door en met instemming van de overheid.
Op dit moment maakt men zich druk over Den Haag, waar de Schilderswijk een Marokkaanse enclave schijnt te zijn. Ook dat is zo geregeld. Veel Nederlanders willen niet naast immigranten uit Afrika of Oost Europa inclusief Turkije wonen. Ze beklagen zich over nare luchtjes uit de keuken, de verwilderde tuinen, de verpauperde leefomgeving en de waardedaling van de eigen woning. Gevolg is dat ze verhuizen en de woning alleen voor eerder genoemde minderheden interessant is. Tel daarbij op het Job Cohen gedrag van de overheid (niet zoals bij andere Joden oog om oog, tand om tand) en veel landgenoten en zie : een enclave, met eigen regels en gewoontes.
Er zijn steden met wijken waar mensen uit één cultuur wonen en werken. Dat hoeft geen probleem te zijn. Tenzij anderen de toegang tot zo'n wijk wordt geweigerd en de wijk zijn eigen wetten opstelt en handhaaft. Maar ook dat is aan de overheid. Tenzij die met vakantie is.

's Morgens op kantoor

Als ik 's morgens langs het prikbord loop, zie ik een geboortekaartje hangen. Het is blauw van kleur. Dus een jongen. Ik ga wat dichterbij staan en lees dat collega Leo vader is geworden.
Eigenlijk had ik kunnen weten dat het kaartje van Leo is. Zelfs zonder zijn naam erbij. Ik haal dat uit de begeleidende tekst. Die luidt : "De Heer heeft ons verblijd met een zoon." Dat is nou typisch Leo. Hij is weliswaar gelovig, maar geeft toch altijd anderen de schuld.

Wij, motorrijders, kregen het verzoek om, wanneer we op de motor komen, ons niet op de gang te ontkleden. We moeten dat in de toiletruimte doen. Het verzoek is gedaan omdat de telefoniste die om de hoek zit, niet tegen het geluid van ritsen kan. Ze raakt er nogal opgewonden van en dat gaat ten koste van haar productiviteit, zei ze eens serieus.
Op mijn bureau staat een fleurig kaartje. De tekst zegt : "Gefeliciteerd, u heeft de schoonste werkplek. Dank u!" Het is van de schoonmaakdienst. Het is bij deze afdeling de gewoonte om van alles en nog wat op bureaus en op de grond achter te laten. Ik heb daar een keer iets van gezegd. Maar het antwoord was nogal verrassend : "Willem, we gaan de schoonmakers hier niet werkloos maken." Het kaartje doe ik maar in mijn lade. Dus niet op de grond en ook niet in de prullenbak. Zo, en nu eerst koffie en dan aan de slag.