donderdag 12 november 2020

Tendentieuze Volkskrant

Vanmorgen zag ik een krantenkop voorbijkomen, die mij even deed terug scrollen. De kop vraagt zich af of er sprake is van een mogelijke coup of dat de hertelling in de VS slechts een losse flodder is. Laten we wel zijn, er is vaker een hertelling geweest na verkiezingen in Amerika, dus zo bijzonder is hij niet. En wat een coup betreft, ik denk dat vanwege het aantal gewapende burgers in Amerika een coup tot een burgeroorlog zal leiden. Kortom, ik vind dat de krant nogal overdrijft en aan stemming makerij doet. Aan de andere kant : het is wel de Volkskrant. Een krant met een soort Telegraaf-trekje maar dan anders.

Zwarte Piet uit de bieb

 Men zegt dat bibliotheken massaal boeken met Zwarte Piet gaat verwijderen. Er wordt beweerd, dat de meeste Nederlanders het eens zijn met het in de ban doen van Zwarte Piet. Maar dat zijn dan berichten uit de hoek van de tegenstanders.
Komend jaar wordt Sint Maarten ook anders ingericht. Zodra niet blanke kinderen voor de deur staan van een woning waar blanke mensen wonen, moet er even geruild worden. Dus de blanken op straat en de niet blanke kinderen in de deuropening. Want niet blanken die hun hand ophouden / bedelen is zo bevestigend. Dat staat zo zielig.
Als blanke kinderen bij niet blanken aanbellen, krijgen ze niets. Nee, de blanke kinderen moeten dan wat snoepgoed aan hen afstaan. Want zo hoort het.

woensdag 11 november 2020

Stekkerdoos trekhaak

Toen we een trekhaak onder de bus lieten monteren, heeft men er een dertienpolige stekkerdoos bij gemonteerd. Met een verloopstekker konden we de 7-polige stekker van de fietsendrager aansluiten. Maar tijdens onze maidentrip in Duitsland, kregen we op een regenachtige dag kortsluiting in die stekkerdoos.
We hebben de doos met 13 aansluitingen toen, in 2016 (foto), onderweg bij een garage laten vervangen door een 7-polige. Ik had toen geen zin om in de regen ergens op een parkeerplaats dat klusje te doen. Sindsdien hebben we geen problemen meer gekend met die aansluiting.
Het enige probleem deed zich begin dit jaar voor. Het afsluitdeksel van de
doos kent een veermechanisme. Dat werkt niet meer. Vaak blijft dat deksel omhoog openstaan door de rijwind die onder de bus vandaan komt. We hebben er nog een tijdje mee rondgereden, maar toen we laatst een aanhangwagen trokken ergerde ik me aan dat lamme klepje. Dus heb ik een nieuwe doos gekocht. Dit keer een van metaal. De huidige is van zwart kunststof.
Er is geen haast met het vervangen. Het eet ook geen brood. Ik leg de nieuwe doos in de bus. Misschien monteer ik hem pas wanneer we weer eens ergens staan te genieten. In de gebruikershandleiding van de bus heb ik het aansluitschema van de stekkerdoos gedaan. De bedrading was in 2016 in Duitsland gründlich gesoldeerd.

Hoge bomen

moeten gesnoeid worden. Het zijn de overbekende verhalen over hoge bomen die burenruzies veroorzaken. Als men de regelgeving volgt en de bomen op tijd snoeit, zal het aardig wat onmin kunnen voorkomen.
Gisteren werd mij door een bewoonster gevraagd of ik haar wilde helpen met het snoeien van een boom. Omdat het zonneschermverhaal niet doorging had ik een open plekje in onze agenda.
We hebben de situatie eerst samen bekeken. De boom staat in een piepkleine voortuin, vlak bij het raam. De boom heeft in feite drie stammen, die net boven de grond omhoog komen. Die wilde ze handhaven. De drie stammen zijn flink de hoogte ingeschoten en doen het daglicht in de woonkamer alsmaar afnemen. Het blad is blijvend groen. Na wat overwegingen, nam ze een besluit. De eigenaresse wilde de toppen eruit hebben.

We hebben weliswaar een kleine boomzaag, maar vanwege mijn oude spieren en gewrichten besloot ik met een reciprozaag in de aanval te gaan. Die zaag heb ik vanmorgen op de fiets uit de loods gehaald. Omdat een zaagblad voor dit werk ontbrak, ben ik via de bouwmarkt teruggereden. Het was in de bouwmarkt erg stil en ik stond gelukkig zo weer buiten.
Mevrouw was al aan het werk met het snoeien van laag hangende takken. Ik seinde haar in, dat ik eerst even aan de koffie ging.
Na de koffie heb ik de werkhandschoenen aangetrokken en ben ik met een haspel, een zaag, een verlengsnoer en een huishoudtrap naar voren gegaan
Om een te rigoureuze ingreep te voorkomen, heb ik, staande op de huishoudtrap, eerst een top (reikte zo'n 4 meter hoog) op wat grotere hoogte dan besloten afgezaagd. Je kunt immers beter te weinig dan te veel afzagen. Nog meer inkorten kan dan altijd nog. Mevrouw ging op wat afstand staan om het resultaat te bekijken en was tevreden. Zo hebben we nog twee toppen verwijderd, wat een zee van licht in de woonkamer bracht. Daarna hebben we de toppen wat in vorm gesnoeid. Op verzoek heb ik ook nog wat andere stammetjes voor haar gezaagd. Daarna hebben we samen de dikke takken in kleinere stukken gezaagd, zodat ze in de gft bak passen.

Doofpot Nederlandse Jodenhaat

 Al vaker heb ik de rol van ons land genoemd in de Jodenhaat en -vervolging. Ons landje doet daar heel schijnheilig over en zelfs voorkomen (via Anne Frank) alsof het in de jaren 30 en 40 zelfs tegen antisemitisme was. Dat het helemaal niet zo was, blijkt uit de geleidelijk (waarom niet alles in één keer?) opborrelende 'bekentenissen'. Zoals laatst van de Protestantse, Gereformeerde en Hervormde kerken. Het doofpotverschijnsel zit velen nog hoog. Hier een stukje van een Joodse nabestaande over de NS :

"Station Muiderpoort, een verschrikkelijk beladen plek. Hiervandaan werd mijn familie naar Kamp Westerbork gedeporteerd om vervolgens getransporteerd te worden naar de vernietigingskampen. Zij werden vermoord om het feit dat zij Joods waren. Het treinkaartje moesten zij zelf kopen. De Nederlandse Spoorwegen hebben hier grof geld aan verdiend. Na 75! jaar heeft de NS het handjevol overlevenden en evenzo weinig nabestaanden volgens hun eigen onrechtvaardige regeltjes met een fooi of helemaal niets het riet ingestuurd. Nederland heeft nooit de verantwoordelijkheid genomen dat zij actief aan de Holocaust heeft deelgenomen. Nederland doofpotland!"

Als goedmakertje heeft ons landje decennia lang Israël over de bol geaaid en vooral met Anne Frank goede sier gemaakt. Bah! Daarna kwam het Indië verhaal los. Ook uit de nationale doofpot.

dinsdag 10 november 2020

Volle bak

Zo, ik ben weer even druk geweest. Buiten. Ik heb weer wat groen en bladafval opgeruimd. Het was meer dan onze gft bak aankon, dus sleepte ik er een bak van een buurtbewoner bij. Zijn huis staat al een tijdje leeg en in het verleden gebruikten we vaker zijn bak, omdat meneer niet aan afvalscheiding deed. Toen ik de halfvolle bak terugreed, stond er een vrouw in de tuin van het lege huis. Ze was daar aan het snoeien. Haha! Ik stelde me voor en legde haar even uit waarom ik 'haar' bak had gepakt. Als eerste heb ik daarna de bak weer leeg gekieperd, zodat ze haar snoeiafval in een lege bak kwijt kon. Daarna hebben we staan kleppen. De woning is verhuurd aan haar dochter.

Dat kleppen deed ik daarvoor ook al, toen ik op het pleintje bezig was. Passerende buurtbewoners kamen even een praatje maken. Een van hen beklaagde zich over de slordige manier van werken van een cv installatiebedrijf. "Die mannen maken zo'n rommel en ruimen niets op", klaagde ze. "Ik had hen nog zo van tevoren daarop gewezen", ging ze verder. De door haar geschetste werkwijze kwam mij bekend voor.
Ik weet wel dat wanneer ik onze zoon hielp, de schoenen uitgingen en na de klus alles keurig aangeveegd werd. Vaak werd ook de stofzuiger gebruikt, om de werkplek schoon achter te laten. Maar niet elk bedrijf werkt zo. De mannen gingen gewoon met hun vieze werkschoenen de woning in en uit. Het is niet aardig om weer de naam Feenstra te laten vallen, dus doe ik dat maar niet. Huh...?
Een andere bewoner, een 55+ 'er, dreigt z'n baan te verliezen. Heel vervelend, vooral als je al wat ouder bent. Rutte wil wel dat ouderen blijven werken tot ze 70 zijn, maar de meeste bedrijven vinden dat je met 50 jaar al oud bent. Te duur oud voor het werk. In andere situaties zijn ouderen wel te oud en worden ze betutteld. Het is maar net hoe het anderen uitkomt.

maandag 9 november 2020

Gerry and the Pacemakers

Het nummer is door velen gebracht, waaronder door wereldsterren als Elvis en Frank Sinatra. En Lee Towers... huh...
Toch blijft dit nummer voor mij het beste vertolkt door Gerry and the Pacemakers begin jaren 60. Toen een mooi nummer, dat ik in zwartwit op de tv zag en beluisterde. Nu een nummer met een heel andere lading. Een met inspiratie, hoop, geloof, troost en liefde. Komt goed van pas in deze tijd.

Covid 19 in Engeland

Suf gebombardeerd

Zoals je weet volg ik al een lange tijd niet de uitzendingen over Corona. Niet alleen vanwege het zwalkend beleid, maar ook omdat ik toch het gevoel heb dat er politiek misbruik gemaakt wordt van het virus. Men wil naar een soort dictatuur sturen. Waarschijnlijk een opwarmer voor de volledige overstap van bestuur naar de EU. Hoe kan het anders dat een Eerste Kamer zichzelf uitschakelt vanwege een noodwet? Volgens mij druist die wet tegen onze grondwet in.
De media doen volop mee. De berichtgeving komt mij over als indoctrinatie. We worden suf gebombardeerd met corona-nieuws. Nog even en ik moet op straat van Handhaving de coronaregels opsommen. Als ik daar neit in slaag kom ik in een heropvoedingskamp terecht. Een soort Rode Boekje dictatuur. Vanwege dit gedoe ben ik me steeds meer gaan werpen op andere coronaberichten. Visies van andere deskundigen dan die van het RIVM. Het gevolg is dat ik een veel genuanceerder beeld heb dan de slaafse volgers. Dat neemt niet weg, dat ik zelf besmetting probeer te voorkomen. Ik zeg het maar, want wie kritisch is wordt tegenwoordig als een ontkenner / vijand beschouwd. Zelfs als er volop gelogen wordt, moet je het maar als waarheid aannemen. Al is het via een woordspelletje.

zondag 8 november 2020

Wat een week!

We hebben een zeer tumultueuze week achter de rug en we zijn blij dat we die achter de rug hebben. En nu maar hopen dat er niet iemand aan de deur komt zeuren of zelfs schelden.
Gisteren was het sla met gebakken aardappeltjes. Voor vandaag heb ik bami gemaakt. Met viskoekjes en rendang (kruidig gestoofd vlees). Ik ben benieuwd of de kleine Luuk dat straks ook zal eten. De bami zeker wel, want die heeft ie wel vaker gegeten.
Voor de komende week staat er zowaar niet veel op de kalender. Hopelijk krijgen we mooi weer, dan kan ik weer buiten aan de slag.

Biden wint

 De Democraten lijken de verkiezingen gewonnen te hebben. Ik schrijf lijken, want het is eerder voorgekomen dat een uitslag alsnog herzien werd. Niettemin : gefeliciteerd. Ik denk dat wanneer Trump gedurende de afgelopen 4 jaar op een wat andere manier gecommuniceerd had, hij meer kans gemaakt zou hebben.
Biden riep na zijn overwinning direct op tot eenheid. Jammer dat hij en/of de Democraten dat niet eerder geroepen hebben. Dan was de verdeeldheid niet zo uit de hand gelopen. Tijdens een aantal toespraken van Biden viel mij op, dat ie af en toe de weg kwijt is. Net als ik dus. 😀Misschien gaat mevrouw Harris hem wat op het spoor houden. Ik hoop dat de oorlogsmachine niet weer op gang gebracht gaat worden. De EU zal erg blij zijn met de winst van de Democraten. Ik ben niet zo blij met de EU.  Op naar een nieuwe(?) Amerikaanse periode van 4 jaar.

zaterdag 7 november 2020

Veranderingen

Toen ik nog werkte merkte ik niet zoveel van de veranderingen om me heen. Ik ging er gewoon in mee. Sinds ik met pensioen ben raken veranderingen mij meer. Ik ben me er ook veel meer van bewust. Als kind ben ik opgevoed en opgegroeid in een sfeer van saamhorigheid, discipline, verantwoordelijkheid, deskundigheid enz. Ze vormden de vaste steunpilaren. Met het verstrijken van de jaren is de sfeer flink veranderd. Dusdanig dat hij mij dwingt tot een ander gedrag. Ik moet me anders gedragen om niet overlopen te worden of mezelf buitenspel te zetten of mezelf te benadelen. Ik voel me niet even prettig bij dat andere gedrag. Maar ja, steeds vaker moet het. Met het andere gedrag bedoel ik dat ik een grote mond moet opzetten, mensen opzij moet duwen, mensen moet wantrouwen, kennis van veel zaken hebben om niet bedrogen te worden en mezelf inprenten als zou het alleen om mij, ikke, gaan. Dat valt niet mee. Net alsof men tegen een schildpad zegt, dat ie moet doorlopen. Zo'n beest zal van schrik er als een haas vandoor gaan.

vrijdag 6 november 2020

Whitney Houston glimlacht

 

Therapeutisch winkelen

Vandaag was het weer zover. Ik moest zelf wat boodschappen gaan doen in een supermarkt. Om drukte te vermijden maakte ik gebruik van de tijden voor ouderen; tussen 13.00 en 1400 uur.
Afgaande op de fietsen in de stalling voor de supermarkt, leek het rustig. Ik moest even op mijn beurt wachten voordat ik een kar kon krijgen. Er waren twee andere klanten voor mij. Toen ik naar voren stapte om mijn kar in ontvangst te nemen, stond er plots een jongere vrouw naast me.  Ik hoorde de jongeman die de karren ontsmette tegen haar zeggen, dat het winkelen alleen voor ouderen vanaf 60 jaar is. Ze reageerde : "Ik ben ook zestig, al heb ik dan geen grijs haar." Ik weet zeker dat ze veel jonger was en dat ze boos zal reageren als ik haar ergens anders zeg dat ze er ouder dan 60 uitziet. Toen wilde ze ook nog voor haar beurt een kar pakken. Maar daar ben ik dus niet van gediend. Ik duwde haar opzij terwijl ik enkel "Pardon" zei. Ik hoorde nog een "O sorry hoor, meneer" toen ik naar de ingang liep.
In de winkel stond een tweetal klanten, die buiten voor mij een kar gepakt hadden,  voor het poortje te wachten. De voorste was namelijk een scanner aan het pakken. En wie wil er rechts langs mij naar voren lopen? Ja hoor, die oude jonge vrouw! Mooi niet dus, want ik drukte mijn kar naar rechts zodat ze er niet door kon. Ik keek haar aan toen zei ze op een wat verveelde, trage toon : "Ik weet het, anderhalve meter."
Het winkelen zelf verliep gelukkig goed. Bij de kassa kon ik mijn boodschappen direct op de band leggen. Helemaal aan de andere kant stond een vrouw met een kassabon haar aankopen te controleren. Haar artikelen besloegen de hele band. Ze versperde zelf de doorgang. Ze had ook met de bon verderop kunnen staan. Dan had ze op volgorde van de kassabon de boel kunnen controleren en direct in haar kar of tassen kunnen doen. Maar ja, dat is een kwestie van logisch denken en gemakkelijk doen. Of wel : een man zijn. Haha!
Ik had trouwens wat haast gekregen, omdat ik me niet zo goed begon te voelen. "Misschien ga ik later ook zo doen", dacht ik nog terwijl ik toekeek. De medewerkster zei niets, maar vond het wel merkbaar vervelend. Na wat wachten begon ze mijn artikelen te scannen en gaf die mij onder het coronaspatscherm door. Dat ging wat lastig, maar het lukte wel. De vrouw had gemerkt dat ze in de weg stond en liep toen wat verder door. Toen ik weer vertrok was de vrouw nog steeds aan het controleren. De band was nog steeds bezet met haar boodschappen.
Weer buiten deed ik direct mijn mondkapje af om naar frisse lucht te happen. Ik was blij en opgelucht dat ik weer buiten stond, want ik had het Spaans benauwd, mijn hartslag was omhoog geschoten en ik zweette als een otter. Ik leegde de kar in mijn fietstas en ontsmette mijn handen. Het stukje op de fiets naar huis bracht rust. Ik heb het weer gered.

We mogen weer naar Curaçao!

Da's nou eens een leuke geste van meneer Rutte. We mogen van hem naar Curaçao voor een vakantie. Ik weet niet wat het eiland er zelf van vindt. Helaas kan ik ook nergens iets vinden over de extra vakantietoeslag die daar voor nodig is. Of is het weer zo'n bekende loze belofte van Rutte? Trouwens wat vindt het eilandbestuur er zelf van? Het aantal covid-19 besmettingen stijgt daar. Rutte weet dat Curaçao ernstig om geld verlegen zit. Dus de gezondheid wordt weer naar achteren geschoven. Of ben ik te kritisch? 
Ik kwam het verschijnsel midden jaren 90 voor het eerst tegen : wie kritisch is over het voorstel, is tegen het voorstel. Een gevolg van het krampachtig vasthouden aan het eigen kindje door de brenger / bedenker. In alle gevallen, ja alle, merkte ik dat de bedenker ervan zijn idee niet goed doordacht had. In plaats van te luisteren naar de meedenkers (want dat zijn de meeste critici, anders zou het hen geen bal interesseren), ging de kont tegen de krib. Met gevolg dat halfbakken oplossingen toegepast werden. Met alle gevolgen van dien. Om die redenen zie ik niet zozeer corona-ontkenners zoals menige krant en politicus hen graag betitelt, maar critici die meer willen weten. Helaas ook hier bedenkers en brengers die te weinig hebben nagedacht en hun kont tegen de krib gooien.
Ik vind dat de (main stream) media de veroorzakers zijn van veel onnodige onrust en bangmakerij. Ze zouden meer evenwichtig en vooral objectief nieuws moeten brengen.