Op naar het voorjaar

Vanmorgen hebben wij de kerstspullen opgeruimd. We zijn begonnen met de boom op het pleintje. Oké, zonde. Zo'n versierde en verlichte kerstboom staat wel erg gezellig. Maar ook voor de Kerst is er een tijd van komen en een tijd van gaan. Ik ben begonnen met het verwijderen van het verlengsnoer. Ik moest daarvoor weer de ladder op, maar ik hoefde niet het dak op. Ik was zo slim geweest om de kabel dusdanig te bevestigen, dat ik staande op de ladder hem kon losmaken. Sonja was intussen de boom aan het leegplukken. De ballen, de piek en de slingers verdwenen weer in hun verpakkingen en vervolgens heb ik de boom van de paal losgemaakt. Hij was met twee lange draadbouten tegen de stalen pijp die in de grond stond vastgezet. Toen ie horizontaal lag kon Sonja de piek en de versiering aan de bovenkant verwijderen. Sonja had een jongen hier uit de buurt beloofd, dat ie de boom zou krijgen. Hij krijgt bij inlevering 2 euro voor. Als tegenprestatie zou het ventje de kerstboom bewaken. Met succes.
De stalen pijp heb ik uit de grond getrokken en weer opgeborgen tot eind van dit jaar. De plek waar de boom gestaan heeft is nu gemarkeerd door een knikkertegel. Die tegel lag voor ons raam. Waarschijnlijk hebben de straatmakers even naar binnen gekeken en gedacht : "Die meneer ziet er nog zo jong uit, die wil vast wel knikkeren." Dankzij de knikkertegel is de plek waar de volgende boom komt eind van dit jaar weer gemakkelijk terug te vinden. Het ziet er nu wel wat kaal uit op het pleintje.
We hebben ook maar gelijk een dennenboompje in de grond gezet. Sonja kon dat boompje in een grote pot vlak voor kerst kopen voor 4 euro. Ik mag wel even bekennen, dat het graafwerk mij zwaar viel. Ik mag dan weliswaar constant bezig zijn, maar bepaalde bewegingen ben ik merkbaar niet meer gewend. Net zoals het traplopen naar de 4e etage in Utrecht. Ik word oud.

Fout en goed

Het Amerikaans leger heeft een Iraanse generaal omgebracht middels een doelgerichte aanval. De manier waarop het nieuws dit gebeuren brengt, doet lijken alsof het een goede daad is. De generaal was immers een ernstig gevaar. Goed werk dus.
Een journalist die ook een gevaar was voor een andere regering is ook uit de weg geruimd. Net zoals voormalige spionnen in Engeland worden overal staatsvijanden uit de weggeruimd. Wat denk je? Grote verontwaardiging. Mede dankzij de manier waarop het nieuws het brengt : subjectief en alsof enkel het westen beschaafd bezig is.
Als ergens een Fransman op een zolderkamertje een systeem hackt, dan betreft het een individu. Als het echter een Chinees of Rus is, dan betreft het zijn regering. Dan meldt het nieuws dat China of Rusland hackt. In Frankrijk trekt een terrorist een mes en steekt passanten neer. Volgens het reguliere nieuws was de man gewoon in de war en was er geen sprake van een terroristische aanslag. De sociale media meldden via getuigen van begin af aan al dat de dader bekende terreurkreten slaakte. Vervelend, want nu moet het officiële nieuws afwijken van het regeringsbeleid ten aanzien van immigranten. Net zoals hier vaak het geval is, volgen de main stream media in het westen slaafs het regeringsbeleid. En dus worden gebeurtenissen verdraaid of onder de mat geveegd. Of het nu dit soort kwesties betreft of andere, zoals die rond het milieu en het klimaat.

Opgeruimd

Toen dat prachtige fenomeen YouTube kwam opzetten, ben ik begin 2006 begonnen met het uploaden van muziekvideo's die ik zelf maakte. Ik had toen al aardig wat mp3 bestanden op mijn pc staan. Om de muziek van mijn oude lp's te kunnen gebruiken moest ik ze vanaf de lp's digitaliseren. Van Sonja had ik een speciale draaitafel gekregen, waarop ik menig lp heb gedraaid om de liedjes in MP3 vorm te vertalen en vast te leggen. Ik beschikte over zo'n 600 lp's, dus ik was wel even bezig. Uiteindelijk heb ik met behulp van Movie Maker ruim 400 nummers op YouTube gezet. Ik kreeg zodoende ook veel contacten, verzoeken en vragen. Ik begon het leuk en interessant te vinden. Die bezigheid werd al snel een soort van therapie en heeft me uiteindelijk weer teruggebracht naar de muziek.
Helaas werd het beheer van meer dan 400 video's op YouTube mij te veel. Er werd veelvuldig van auteursrechten veranderd, met gevolg dat eerder toegestane nummers verboden werden of in een beperkt aantal landen te horen / zien waren. Ik moest vaak nummers tijdig verwijderen of akkoord gaan met gewijzigde presentaties. Bij muziek met bewegende beelden kon ik ook uit vervangende nummers kiezen. Maar die pasten dan weer niet bij de beelden. Ik besloot toen de meeste nummers te verwijderen. Tot groot verdriet van de liefhebbers, dat wel. Ik heb om die reden ook veel mp3 bestanden naar hen verstuurd. Onlangs heb ik de laatste ook van YouTube verwijderd, zodat het account nu leeg is. Het was een leuke tijd, maar inmiddels zijn al de nummers die ik verwijderd heb in veelvoud aanwezig op YouTube.

Rommelige regelgeving

Een tijd geleden heb ik dagrijverlichting op de bus geïnstalleerd. Geheel volgens de regelgeving van de RDW. In dit geval hield het onder meer  in, dat de drl's alleen mogen branden, wanneer de overige verlichting niet gevoerd wordt. Zodra ik het parkeer- / stadslicht aanzet, gaan de drl's uit. Ik heb daarvoor een speciaal schakelkastje gebruikt.
Als ik echter zo links en recht naar het wagenpark kijk, zie ik zowel auto's die enkel met drl's rijden (gaan automatisch uit wanneer het gewone licht aangezet wordt) als auto's die de drl's aan hebben terwijl de overige verlichting ook brandt. En dan zijn er auto's, welke naast de drl ook de achterlichten voeren. Wat is dat nou? Ik snap best dat er bij de APK misverstanden ontstaan. De drl's bevallen mij prima. Ik voer altijd licht. Met de drl's ben ik niet van alles af. Als ik door een tunnel rijd, dan zet ik de gewone verlichting aan. Anders blijft de achterkant onverlicht. En da's niet veilig.
Afgezien van de drl's zijn er ook nog mistlampen c.q. verstralers. Die vallen dan weer onder een andere regelgeving. Mistlampen mogen enkel met parkeer- of gewone (dim) verlichting gevoerd worden bij een zicht van 50 meter of minder. Er zijn mensen die menen dat MIST- lampen ook in de regen gevoerd mogen worden. Ze beseffen blijkbaar ook niet wat het effect van zo'n lamp is in regenachtige omstandigheden.

Nog steeds populair : Sloop John B

Leuk om te zien en te horen, dat de muziek uit de jaren 60 en 70 nog steeds populair is bij de jongere generatie. Dit keer een nummer van The Beach Boys uit 1966, die toen erg veel hits scoorden. Sloop John B. :

Geen vuurwerk meer

Naar schatting is er voor zo'n 20 miljoen euro aan schade veroorzaakt door het vuurwerk van afgelopen jaarwisseling. Steeds meer kinderen lopen met vuurwerk rond. Waar zijn hun ouders? Het is behoorlijk uit de hand gelopen, wat ook te wijten is aan de matige belangstelling van ouders. Samen met het groeiend aantal slachtoffers, tot zelfs dodelijke toe, wordt het tijd dat de overheid ingrijpt. Aan de andere kant moeten de vuurwerkliefhebbers zelf tot het besef komen, welke de gevolgen van hun vermaak zijn. De voor- en nadelen tegen elkaar afwegend, kent het verkopen, kopen en afsteken van vuurwerk hoofdzakelijk nadelen. Hierbij neem ik ook de illegale handel en de daarmee samenhangende risico's mee. Ik bedoel : een paar honderd kilo zwaar vuurwerk opgeslagen in een schuurtje in een woonwijk is ook niet bepaald ongevaarlijk. En tot slot is er dan nog het milieu. Dat alles met aan de andere kant van de balans de emotie : leuk!

Geen handhaving

Je maintiendrai (Ik zal handhaven) staat in ons nationale wapen gegrift. Die tekst kan er onderhand wel uit. Er zijn weliswaar regels, maar handhaving ervan ontbreekt. Het is overigens een maatschappelijk verschijnsel, om het vooral over handhaving te hebben. Daarnaast verruimt de overheid kwesties als drugsgebruik. Het aantal schietpartijen in het openbaar is flink gestegen. Achter de feiten aanhollen, symptoombestrijding, water naar de zee dragen. Kortom, zinloos optreden. Ik hoor helemaal niets over de zaken bij de bron aanpakken : (her)opvoeden. Het respect is zo goed als verdwenen. Normen en waarden sterven uit. Wie wil er nu nog docent worden? Opvoeders vinden veel goed, zolang ze zelf maar geen last hebben van de gevolgen. En als dat toch gebeurt, wijzen zij eenvoudig naar het kind met de woorden : "we hebben haar/hem niet meer in de hand." Niet meer? Zo'n kind is nooit n de hand gehouden wegens een grenzeloze opvoeding. Lekker gemakkelijk dus.
Sprekend over handhaving zie ik ook bij de handhavers zelf een vorm van verval. Respect moet verdiend worden. Dat is lastig wanneer de cultuur bij handhaving zelf weinig respect in zich heeft. Gevallen van fraude, drugsgebruik enz. Veel pestgedrag op de werkvloer van de handhavers leidt o.a. tot het afreageren tijdens de dienst buiten op 'ongehoorzame' burgers. De frustraties spatten er dan vanaf. Met gevolg : buitenproportioneel optreden en rechtszaken, ziekteverzuim en recent zelfs een zelfmoord. Een maatschappelijke cultuuromslag ware beter. Beginnend in de opvoeding.

Handen uit de mouwen

Na de jaarwisseling hebben we hier nauwelijks nog vuurwerk gehoord. Gelukkig maar. We hebben zelf weliswaar geen vuurwerk afgestoken, maar wel opgeruimd. Gisteren heb ik het pleintje weer ontdaan van vuurwerkrestanten. De Syrische jongelui heb ik nog niet gezien, dus heb ik het zelf maar gedaan. Er zijn ook locaties waar restanten vlak voor de deur op het gazon liggen. Ik ging er vanuit, dat de bewoners die zouden opruimen. Oké, het is misschien nog vroeg. Ze lopen er een aantal keren per dag langs, want ze hebben ook een hond die geregeld wordt uitgelaten.
Omdat ik daar toch al wat rommel aan het opruimen was, heb ik die restanten ook maar gelijk opgeraapt met de grijper. Tijdens dat werk kwamen de bewoners met hun hond naar buiten. Dit keer liepen ze mij zwijgend voorbij. Normaal groeten wij elkaar. Groet-schaamte? Vreemd.
Maar goed, ik heb  weer mijn best gedaan om de buurt weer wat mooier te doen ogen. Ik werd daarvoor door een passerende buurtbewoner bedankt. Ook leuk. De containers zijn nog afgesloten. Dat is te merken. Maar ook dat is slechts tijdelijk.

En dat gewoon op straat

Van dit soort optredens geniet ik meer dan van een concert. Een gitaar, een paar mooie stemmen die wat versterkt worden door een evenzo eenvoudige installatie. Gewoon lekker simpel. Voor mij blijft het vreemd, dat zoveel mensen gewoon doorlopen.

Zakcontrole

"Dag meneer, wat zit er in die zak?", vraagt een milieumeneer die de kliko's klaar zet om geleegd te worden. "Enkel het juiste afval meneer", antwoord ik. Ik doe de zak open en meneer werpt er een blik in. Dat is goed, want er mag alleen plastic, blik en drinkpakken in.
Meneer is tevreden. Ik vertel hem dat we nogal serieus met afscheiding omgaan. Helaas niet iedereen, dus vandaar de controle. "We houden een lijstje bij met huisnummers van kliko's die ander afval bevatten dan de bedoeling is", vertelt hij, "bij twee kruisjes krijgen ze een brief in de bus."
Nou, dat weten we dan ook weer. Al is het soms wat onzuiver, want er zijn ook mensen die afval in kliko's van anderen deponeren.

Verkeerde aandacht

Het blijft interessant om de verschillen tussen man en vrouw te zien of mee te maken. Vanmorgen keek ik na het nieuws even een stukje over het opvoeden van honden. Het ging dit keer over een lastige teckel, die door mevrouw constant geaaid werd. Haar man had een andere insteek. Hij vond dat het beestje zich moest gedragen. Bij elke (verbale) correctie van de man, aaide de vrouw de teckel over zijn kop. Corrigeren en gelijk troosten dus. In wezen zie ik dat soort verschillend gedrag ook bij het opvoeden van kinderen. Als pa iets zegt, dan moet er blijkbaar door moe getroost worden.
Vanmorgen kwam ik weer die meneer met dat kutkeffertje tegen. Dit keer bevonden Fenna en ik ons halverwege een smal pad, met rechts een sloot en links struikgewas. Meneer nam niet de moeite even te wachten totdat wij van dat smalle paadje af waren. Inmiddels was zijn hondje al flink aan het grommen en blaffen en trok daarbij venijnig aan de riem. Meneer corrigeert zijn monstertje echter niet. Dat wist ik. Hoewel ik Fenna tot rust gemaand had, luisterde ze totdat we elkaar passeerden. Meneer had weer zijn bekende hulpeloze lach, terwijl zijn hondje grommend en keffend fel uitviel naar Fenna. Ik heb al eens met die man gesproken en hem gevraagd waarom hij zijn hondje niet corrigeert. Meneer vindt dat zielig, omdat het beestje zo klein is. Die mannen zijn er dus ook.
Ik heb al eens in soortgelijke situaties na eerdere vervelende ervaringen, Fenna van de riem losgemaakt. Die vervelende hondjes liepen los op straat en kwamen op dezelfde manier naar Fenna; blaffend en grommend. Van die beestjes hebben we geen last meer. Daar heeft de Friezin toen wel even voor gezorgd. Sindsdien gaan ze er vandoor als ze Fenna zien. Ze rennen snel naar hun woning, waar ze bibberend voor de deur gaan zitten janken.
Op de terugweg kwamen we een bekende met haar hond tegen. Wat denk je? Fenna gromde tegen de hond. Gisteren stonden we nog met elkaar te praten en toen was het pais en vree. Toen ik vertelde van de ontmoeting in het bos, was er volop begrip. "Die ken ik, wat een rare vent hè? Ja, die confrontatie moet dan nog even bij haar zakken, joh", was haar reactie. Even later ging Fenna zitten terwijl de andere hond erbij ging liggen. Wij zetten ons gesprekje voort.

Nieuwjaarsdag 1975

Als kind ging ik op Nieuwjaarsdag even bij mijn oma en opa langs. In de loop van de dag kwam daar meer bezoek. Gezellig! Later, toen ik getrouwd was, ging ik bij onze ouders op bezoek. Om hen persoonlijk de beste wensen over te brengen.
Op zo'n dag bevonden mijn ouders zich in West Duitsland ergens aan de Weser. Ik was toen home alone. Dat was in 1975. Op die Nieuwjaarsdag kwam ik bij onze toenmalige buren terecht. Even de beste wensen overbrengen? Ja en nee. Het was een mooie gelegenheid om mijn buurmeisje te laten zien, dat mijn belangstelling voor haar verderging dan enkel helpen met een autowassen en het hebben van leuke gesprekjes. Even de gelukwensen overbrengen om haar weer te zien en te spreken. Niet wetend dat we aan het eind van dat jaar getrouwd zouden zijn. Nieuwjaarsdag 1975 dus. Alweer 45 jaar geleden.

Op de kippentoer

Vandaag ben ik home alone. Niet helemaal, want er is ook nog een teef en een kater. Beide huisdieren. Ik vind het heerlijk om af en toe alleen te zijn. Ik heb de koelkast opengetrokken en even rondgesnuffeld. Na deze korte verkenning besloot ik, op basis van mijn bevindingen, alvast voorbereidingen te doen voor het avondeten. Sonja is namelijk voor het donker weer thuis en zal wel moe zijn van de noeste arbeid.

Ik zag sperziebonen en wat rauwe kip liggen. Dat leidde ertoe dat ik besloot een ovenschotel van o.a. die twee ingrediënten te maken. Maar eerst een leuk muziekje opgezet. Om het geheel een nog lekkerder smaak mee te geven, heb ik een kipfilet in blokjes gesneden en toegevoegd aan een pakje(!) kippensoep. Ja, een pakje want ik hou niet van moeilijk doen. Er was ook nog wat groen over dat ik, nadat ik het fijn gesneden had, in de soep liet verdwijnen.
Ik heb wat aardappelpuree gemaakt met behulp van wat bouillon van de kippensoep en de beruchte nootmuskaat. Ik heb de gekookte sperzieboontjes wat gemengd met wat nat van de kippensoep. De blokjes gesneden kipfilet heb ik uit de soep gevist en samen de boontjes in een vuurvaste schaal gemengd. Er lag toen een natte bodem met sperzieboontjes en blokjes gekookt kipfilet. Zo wordt d epuree niet papperig. Daaroverheen heb ik de puree gelegd en daar een paar kruidnageltjes ingestoken.
Toen de kids nog thuis waren, maakten we meer lagen met boontjes en aardappelpuree. Maar we zijn nu met z'n tweeën. Voordat de schaal vanavond de oven ingaat, kwast ik er nog een laagje geklopt ei overheen. We hebben straks dus een kippensoepje vooraf, een kip-sperziebonen schotel en wat gebakken tv-sticks. Als toetje is er yoghurt. Maar die komt niet van een kip. Die is via een koe geregeld.
Sprekend over kippen : hier is Chicken Shack (ja,ja, met Cristine Perfect!) :

Een goed begin

Er zijn dit jaar meer slachtoffers gevallen vanwege het vuurwerk. De mensen die oogletsel hebben opgelopen, hadden geen van allen een veiligheidsbril op. Dat is iets wat ik hier ook gezien heb : mensen zonder veiligheidsbril en die een aansteker gebruikten in plaats van een aansteeklont. Zowel de bril als het lont moesten door de vuurwerkverkopers verplicht gratis bijgeleverd worden. Omwille van veiligheid. Hier hebben wij enkel de jeugd gezien die met vuurwerk bezig was. Geen van de jongelui droeg een bril en gebruikten ook allemaal aanstekers. De jongelui die hier rondliepen waren overigens allen de kids van de twee Syrische gezinnen die hier wonen. De andere kinderen in de wijk zijn nog veel te jong om met vuurwerk te mogen omgaan.
Er zijn ook mensen die het nieuwe jaar met een kater begonnen zijn. Ook zij hebben het halve werk al achter de rug. Net als met zoveel andere zaken geldt ook voor drankgebruik, dat een bepaalde mate van zelfdiscipline wel zo fijn is.
Wij hebben ook een kater, maar die hebben we al bijna 6 jaar. Hij heet Tom. Hij is al weer buiten geweest en ligt na al de herrie nogal ontspannen op de bank. Tom is 2020 goed begonnen. Net als Fenna, die weer lekker in haar mand snurkende geluiden produceert. Een goed begin.

Een goede jaarwisseling

Om te beginnen wens ik de lezers, kijkers, luisteraars en gluurders een welgemeend geweldig gelukkig en gezond 2020 toe!
We hebben het weer overleefd. Dat klinkt wat zwaarmoedig, maar zo verliep het niet hoor. Gisteren, vanaf de middag, begon men met het vuurwerk. Officieel mag het niet, maar ach het is maar een keer per jaar oudjaarsdag en ja, ik ben ook jong geweest. Al was ik toen ook al niet zo gek van het sier- en knalspul. Ik vond het zonde van mijn geld. Net als de kermis.

We moesten wel de mooie kerstboom in de gaten houden, want die vond de jeugd toch wel erg aantrekkelijk. Ik zag twee keer een stuk vuurwerk vlak langs de boom schieten. Maar ik hield het maar op toeval.
Middernacht, na een toost, ben ik met Fenna de badkamer ingegaan. Daar heb ik naar de radio geluisterd. Wat denk je? Fenna viel daar in slaap! Toen ik even de badkamer verlaten had, kwam ze even kijken waar wij waren. Daarna zocht ze vlug haar plekje naast de wasmachine weer op. Normaal gaat ze met hangende pootjes (?) de badkamer in, want dan wacht haar een wasbeurt. We hebben geprobeerd haar nog voor middernacht te laten plassen (dat doet ze voordat ze in haar mand verdwijnt voor de nachtrust), maar dat lukte niet. Uiteindelijk lukte het wel toen we zelf ons nest wilden induiken.
Vanmorgen werd ik (natuurlijk) op de gewone tijd wakker. En dus wandelden Fenna en ik alweer vroeg in een haast doodstille omgeving. Zo, en vandaag is het tijd om de rommel op te ruimen. Het valt hier reuze mee. De meesten hebben het al opgeruimd. Hier en daar liggen wat hoopjes afval in de goot. En soms een doosje met half ontploft vuurwerk. Tja, sommigen kochten erg veel vuurwerk.