De mannen van het groen

Ze zijn er weer vanmorgen, de mannen van de Groenvoorziening. Een week geleden heb ik een verzoek ingediend bij de gemeente om op het pleintje het snoeien van het groen in de perken weer op te pakken. Ik heb toen ook melding gemaakt van de laag hangende takken van de bolacacia's. Uiteraard ging het verzoek gepaard met foto's.
Vanmorgen is men begonnen met het snoeien van de acacia voor onze huiskamer. Het betreft een jonge boom, die sinds de aanplant slechts een keer gesnoeid / geknot is. Met gevolg dat de bolacacia geen bol meer was, maar een flinke boom met erg veel wildgroei aan takken. Men heeft het boompje nu alsnog geknot. Wel raar om zoiets in de zomermaanden te doen. Maar de mannen hebben er verstand van. Het

is nu wel weer een stuk lichter in de huiskamer.
Wat ook interessant is om te zien, is de werkwijze. Toen meneer A aan het snoeien was, ruimde meneer B tussentijds de afgezaagde takken op. Toen ze van stuivertje wisselden, bleef meneer A met zijn handen in zijn zakken toekijken. De gesnoeide takken ruimde hij niet op. Toen meneer B zijn trap wilde verplaatsen, moest hij eerst de door hem afgezaagde takken zelf verwijderen. Pas toen werd meneer A wakker en kreeg hij hulp.
Niet iedereen leeft zich in in de werkzaamheden van een ander. Terwijl er altijd wel iets te doen is. Vele handen maken nog steeds licht werk. 

Tussendoor kregen de harde werkers koffie met koek. Er was ook een jongeman bij. Die liep met een bladblazer te zwaaien. Met gevolg, dat de kozijnen, ramen en op het pad naar de voordeur allemaal snoeiafval lag. Ook bij de buren en op het erfje achter het huisje. Maar ach, ik mag geen gegeven paard in de bek kijken. Waar gehakt wordt vallen spaanders. Ik hoop dat een volgende keer ik zelf weer wat aan het onderhoud kan/mag gaan doen.