Boos word ik niet snel. Ik raak wel teleurgesteld. Zoals recent gebeurde. Iemand die een stukje historie van Marine duikers in de Tweede Wereldoorlog aan het onderzoeken en vastleggen is, heeft mij ruim een maand geleden een vraag gesteld. Hij wilde wat informatie over een familielid. Dat lid is lang geleden overleden en woonde in Indonesië.
Ik heb de vraag neergelegd bij een aantal familieleden in Indonesië, dat dicht bij het vuur zit. Helaas heb ik slechts van één iemand en reactie gekregen. Die info beperkte zich tot de huidige woonplaats van afstammelingen van het betreffende familielid. Zelfs oomzeggers hebben niet op mijn oproepje gereageerd. Erger, sommigen hebben mijn oproepje gewoon verwijderd. Ik wilde hen enkel in contact brengen met de onderzoeker. Maar blijkbaar is er geen enkele interesse.
Wel raar voor familie die lang financieel gesteund is. Maar ik heb begrepen, dat het ook de cultuur is. Ik ben vanuit mijn westerse cultuur dus teleurgesteld.