Tegen een paaltje

Vanmiddag stond een dure auto op het fietspad. De achterklep stond wagenwijd open. Een meneer in pak was bezig wat emmers van een grote berg houtsnippers aan het vullen. De inhoud kieperde hij in de achterbak, op een zeil. Hier in de buurt is men al een paar weken het Dorpsbos aan het uitdunnen vanwege een of andere bomenziekte. Overal liggen stapels stammen, takken en dus ook houtsnippers. Meneer was blijkbaar klaar met het inladen en stapte in. Hij reed tamelijk vlot achteruit, maar was het verkeersbord met de aanduiding fietspad blijkbaar vergeten. Boem! Ik hoorde ook wat gekraak, maar dat zal de kunststof bumper geweest zijn. Zonder even te gaan kijken naar eventuele schade, reed meneer wat vooruit en stuurde vervolgens achteruit langs de paal.
Het voorval bracht me onwillekeurig terug naar eind jaren 60. Toen reed mijn vader met zijn mooie Volkswagen op een parkeerplaats ook achteruit tegen een paal. Een lantaarnpaal om precies te zijn. Zelf zat ik op dat moment achterin. Blijkbaar rustte er geen zegen op onze aanwezigheid daar.
In de bumper van de VW bevond zich een afdruk van de paal. Mooi halfrond. Pa liet de schade subiet herstellen. Er zijn leukere souvenirtjes.

Een vredig, rustig gevoel

Tijd voor een stukje muziek uit de jaren, dat ze nog vergezeld ging van fraaie poëzie :

Iets laten doen

Ten tijde van de winkel, werkten wij op basis van door de klant en ons getekende offertes. In geval van het opvoeren van een nieuwe tweewieler werd steevast vermeld, dat van garantie geen sprake meer zal zijn. Duidelijkheid boven alles. Dus niet zoals ik soms elders hoorde en zag, waar men mondelinge afspraken hanteerde. Mondelinge afspraken leiden ook vaak tot verwarring en/of onenigheid. Techneuten zijn vaak niet zo administratief en/of procedureel gericht.
Veel techneuten hebben ook de neiging zaken in te vullen voor de klant : ik weet wat goed voor u of het ding is. Goed bedoeld, maar niet klantgericht.
Ondanks de getekende offertes waren er toch in onze zaak klanten die na de reparatie niet wilden betalen. Het waren wel dezelfde klanten, die op moment van de opdrachtverstrekking stoer wilden doen tegenover hun aanwezige vrienden, maar voor wie de reparatie het financieel gezien te zwaar was of dat ze het geld al aan andere zaken hadden uitgegeven. Een keer leidde zo'n situatie bijna tot een handgemeen, toen een klant de gerepareerde tweewieler zonder betalen uit de werkplaats wilde rijden.
Zekerheid voor alles dus. Mocht er tussentijds toch iets onverwachts zich voordoen, dan namen we subiet contact op met de klant. Eventuele wijzigingen (inclusief datum en tijdstip) op de getekende offerte moesten ook getekend / geparafeerd worden. Bij grote opdrachten hanteerden we deelbetalingen, gebaseerd op de fasen inkoop materialen, installatie en oplevering. Zo bouwden we de financiële zekerheid in.
Het projectmatig werken heeft zo zijn voordelen. Onlangs las ik een stukje over iemand die een camper liet bouwen. Ook op basis van een getekende offerte. Helaas ging de bouwer daarna geheel zijn eigen weg en week op veel punten af van de offerte, omdat hij dat betere oplossingen vond. Dom, want dat kan zo'n bouwer geld gaan kosten wegens wanprestatie c.q. contractbreuk.

Oude meuk is leuk

Toen ik eenmaal los was op het viercilinder motorblok van de Honda 550 (foto), ben ik aan dat concept verslaafd geraakt. Een eenvoudig recht toe recht aan concept, waar ik zelf veel aan kon doen wat onderhoud betrof. Dat motorblok-concept  gold als een van de criteria voor de later gekochte motorfietsen, de CB650 SC, de CB750 F2 en de CB1100 F. Gelukkig zagen de Japanners dat ook zo, want er is veel voortgeborduurd op dat concept.
Als ik onder de motorkap van de Fiat Ducato kijk, zie ik een soortgelijk concept : recht toe recht aan, overzichtelijk en uitnodigend om zelf wat onderhoud te kunnen doen. Toen ik de dagrijlampen monteerde had ik geen last van een piepende boordcomputer of uitval van andere elektrische componenten. Hoera! Als op mijn dashboard een lampje van de remmen gaat branden is het geen misleiding vanwege een andere elektronisch probleem, maar is er ook echt iets met de remmen mis. Er zijn moderne auto's waar één vuile sensor alle kerstverlichting op het dashboard doet branden. Klaar ben je. In veel auto's is het wisselen van een kapot lampje werk voor een garage. Het lampje kost 16 euro, het vervangen 45 euro. Kassa! Ik koop zelf de onderdelen en monteer ze meestal zelf. Natuurlijk koop ik geen Fiat slijtagedelen. Vanwege de merknaam betaal ik dan bijna 2x meer.
Het zal mij niet verbazen, wanneer die spullen uit dezelfde fabriek komen rollen, waar ze tijdens de productie enkel de merknaam toegevoegd krijgen. Zo kan je bijvoorbeeld echte, originele Volvo bougies kopen. Ja,ja. Nou, die van de gerenommeerde merken zijn ook prima. Ik ben dus niet zo gecharmeerd van al die moderne techniek. Doe mij maar oude meuk, da's pas leuk!

Functie-eisen

Een jongeman vertelde mij een keer, dat hij als vrachtwagenchauffeur was ontslagen. In die zin, zijn contract werd niet verlengd. Zijn plaats werd overgenomen door goedkopere kracht, een Albanees. Helaas voor de ondernemers begonnen klanten te klagen. De Albanees sprak namelijk geen woord Nederlands en ook geen andere vreemde taal. Afgezien van het zeer vreemde Albanees.
Gevolg was dat de Albanees werd ontslagen en de jongeman gebeld werd door zijn ex-werkgever. Hij mocht terugkomen, maar dan wel tegen een lager loon. Dat heeft hij niet gedaan.
Deze werkgever neemt geen Albanezen meer in dienst. Hé, is dat geen discriminatie?  Oké, hij neemt geen chauffeurs meer in dienst die geen Nederlands spreken. Hé, dat is toch ook discriminatie? Nee, want dat is een functie-eis, zegt men. Net zoals accentloos Nederlands sprekend? Eh... Ja, er zijn bijvoorbeeld Limburgers, Achterhoekers,  Tukkers enz. die graag accentloos Nederlands willen leren spreken. Daarmee maken ze namelijk meer kans op een baan.

Over de ventilatieluikjes

Erg leuk al die reacties over de luikjes. Er zijn erbij, die veronderstellen dat de luikjes onder het rijden zouden kunnen wegwaaien. Ter geruststelling : ze zijn met twaalf (12!) rvs boutjes en moeren op het dakbeschot gemonteerd. Mochten ze er toch af waaien, dan zal het hele dak als een deksel van een sardineblikje worden losgescheurd. Een utopie dus. De kans is groter dat de hele camper met luiken en al de weg af waait. Wat niet te hopen is. Niettemin bedankt voor de zorgelijke opmerkingen en fijn dat er meegedacht wordt!
Iemand vroeg mij waarom ik geen groot schuifluik (sunroof) had gemonteerd. Tja, dat zou helemaal mooi geweest zijn. Maar helaas is er nog steeds niet iemand aan de deur gekomen met een bos bloemen en de mededeling dat ik een flinke prijs gewonnen heb. Ergo, ik heb een beperkt budget.

Met deze luikjes ben ik bijna 275 euro goedkoper(!) uit dan ik verwachtte (met een groot luik).
Gisteren, zowel op de heen- als terugreis naar en van de tandarts, heb ik de boel flink kunnen testen. Op de autoweg ben ik met geopende luiken gaan rijden. Zelfs bij 120 (oké 20 te snel, maar slechts gedurende een minuut) geen enkel probleem. De luiken bleven fier geopend, hetgeen ik ook verwachtte. In de beide armen zitten namelijk zeer krachtige veren. Ze trokken wel als het ware een enorme stroom buitenlucht door de ventilatieroosters op het dashboard en op de grond. En dat is juist de bedoeling. Mijn haren gingen ook niet overeind staan toen ik het portierraam had geopend. Dus geen vervelende turbulentie en ik hoorde ook geen windgeruis, anders dan normaal.
Ik hoorde wel meer geruis in mijn mond. Maar dat kwam omdat de mondhygiëniste wat tandplak tussen mijn tanden had verwijderd. Haha!
Met gesloten luiken rijden (ook even 120) leverde geen (ge)fluit op. Ze zijn veel platter (3 cm) dan het 40x40 kunststof luik dat achterop de bak ligt (11 cm). Ik aarzel nu om voor de beide luikjes een spoiler te monteren. Ze zijn zo ontzettend stevig en maken geen fluitende geluiden. Misschien omdat ik de kit op de randen mooi schuin afgestreken heb.
De krachtige veren in de armpjes vereisen wel aandacht bij het sluiten van de luiken. Zo'n luikje klapt namelijk dicht alsof het de bek van een alligator betreft. Gelukkig zit er een trekoog aan de binnenkant. De bovenrand van de behuizing is voorzien van een rubberen afdichtpees. Die maakt de boel wind- en waterdicht en het dichtklappen vrij stil. De test met de hogedrukspuit in de wasstraat volgt nog. Hopelijk zit er geen grote duif op het dak van de wasstraat te wachten.
Ps. Een alternatief voor de Hülster luikjes zijn de eveneens solide, vrij platte luiken van het merk Gebo.

Mosterd na de maaltijd

Een reactie op het bericht "Ventilatieluikjes geplaatst"

Ondanks de gratis griepprik werden we hier tóch nog geveld door de 'griepgolf'.
Vandaar dat dit bericht als mosterd na de maaltijd overkomt. Zeker weer nét het verkeerde gratis antivirus in ons lijf gespoten gekregen en ontvingen we via WiFi de allernieuwste griep-app-update (óók gratis ��)

Nou, nou, Willem, het wordt onderhand wel een paleisje op wielen hé?
Fijn, dat je allerlei verbeteringen eraan zelf bedenkt en ook uitvoert dankzij een gezond verstand en twee gezonde! 'rechterhanden' (GOUDVINK!!!) Dat grote dakluik gaat het dus niet worden maar 2 kleinere is zeker ook een hele goede oplossing. Maar toch, ... het rijden met open luiken houdt, ondanks het scharnier aan de voorzijde, toch wel een risico in want hoe makkelijk vergeet je ze. Als het een keer flink regent wordt het binnen al gauw een natte bedoening.
In alle bescheidenheid denk ik graag een eindje met je mee en ik vond nóg een oplossing. Het gaat je om licht en koeling dus met twee váste kleine raampjes, stukken goedkoper dan die mét een scharnier en met een dakventilator ben je mogelijk ook nog een stuk voordelige uit? Er zijn o.a. dakventilatoren die door de rijwind in beweging worden gehouden en bij stilstand van het voertuig op de accu kunnen doordraaien. In de tekst van onderstaande link wordt er echter op gewezen dat áfzuigen van lucht ook vraagt om een tóevoer, d.m.v. een afsluitbaar roostertje in de vloer van de auto.
Resumee: https://www.msesystems.nl/producten/dakventilatoren/

Beschouw bovenstaande s.v.p. niet als bemoeizucht maar ik vind het gewoon leuk zoals je bezig bent en draag graag een steentje bij aan jouw succes-concept.

Fan-tilator

P.S.: ėn, ...... bovenop nog ruimte voor een zonnepaneel?

Modificatie dakluikjes?

Een reactie op het bericht "Ventilatieluikjes geplaatst".

Nu al?, ...... tja Willem dat zou kunnen want met het plaatsen van scharnierbare dakluikjes ben je al halverwege naar de mogelijkheid tot het volautomatisch open en sluiten daarvan. Mocht je jouw eerder genoemde spoiler nog willen plaatsen dan zou je die scharnierbaar kunnen verbinden met het dakluikje en zodra de rijwind het spoilertje omlaag beweegt gaat het luikje open. Bij stilstand van de camper gaat het dakluikje gegarandeerd dicht. Een juiste afstelling kan proefondervindelijk worden vastgesteld met behulp van veertjes en/of gewichtjes. Één ding staat vast: met het tijdig sluiten van de dakluiken kan men een hoop ellende voorkomen en dat geld zéker bij een bezoek aan de wasstraat in onderstaande link. Prent deze wasstraat maar goed in je geheugen en rijdt er met een grote boog omheen. De man in de video-opname dacht waarschijnlijk ,,...Bull Shit...!!!", en dat wás het ook; een héle-Boel Sjit zelfs!!!
Oordeel zelf, bij het zien van:
Fan-tilator

Willem : Hahaha, schitterend!

De teugels weer in handen

Mevrouw Ollongren (wat doet ze in onze regering met haar dubbele paspoort?) begint ook de FvD te demoniseren. De gevestigde aristocratische politieke orde is als de dood voor elke nieuwe partij, die de Hollandse koe bij de horens wil vatten. Ze stelt dat de FvD verdergaat dan de PVV. Dat klopt, want de FvD kent een bredere basis dan de PVV die zich louter richt op de bestrijding van de islam.
Ik ben het met Baudet eens, dat op veel punten de bezem door het land moet. Men is veel te gemakkelijk te werk gegaan, met alle nare gevolgen van dien. Een kwestie van de teugels weer even aanhalen. Interessant is te horen dat zijn opponenten weinig tot niets in te brengen hebben tegen zijn stellingen. Tenzij men tegen hem liegt, zoals de GL Femke Halsema over zwarte scholen.
Ik herinner me nog de periode waarin ik voorlichting gaf op basisscholen over het verschijnsel computer in onze maatschappij. Ik stond voor een groep 8 klas, waar twee opgeschoten jongens mijn lezing dachten te kunnen verstoren door luidruchtig over andere zaken te praten. Ik liep naar hun tafeltje en zei streng doch rustig : "Als jullie nu niet je mond houden, ga je de klas maar uit!" Beiden keken mij geschrokken aan. Maar daarna hielden ze zich gedurende de rest van de lezing rustig. De juf keek ook erg geschrokken. Naar mij. Ze had merkbaar te doen met..... haar twee druktemakers. Jammer dan. Door mijn optreden had ik het bij haar helemaal verbruid. Ze vond het zo erg voor haar lieverdjes. Tja, gebrek aan autoriteit en respect maakt veel kapot. Die juf is net als menig politieke partij : veel te soft en niet in staat tot handhaving gebleken. Gelukkig komen steeds meer kiezers erachter, dat het tijd wordt om de teugels weer ferm in handen te nemen en orde op zaken te stellen.
Op straat of ergens in een publieke ruimte ben je niet meer veilig. Het aantal schietpartijen neemt toe. Er is sprake van polarisatie op maatschappelijk gebied. Iets wat door de overheid flink gepropageerd wordt, getuige haar werkwijze en het demoniseren van critici.

De stand van zaken

De kwestie is inmiddels verergerd, maar ruim een halfjaar geleden was dit de stand van zaken :

Ons aardgas

Ik herinner me nog dat in de jaren 60 er grote behoefte was aan lassers. Ze kwamen zelfs uit het buitenland om door het hele land de nieuwe leidingen aan te leggen, want men had aardgas gevonden in Groningen. Hoera! Thuis werd de gastoestellen omgebouwd en /of vervangen om ze geschikt te maken voor het aardgas. De gaskachel maakte plaats voor een centrale verwarming. Er was immers genoeg gas. Er werd al snel gesproken over veel geld verdienen door het gas te verkopen aan andere landen, zoals Duitsland, België en Frankrijk. In die begintijd werd toen ook al gewaarschuwd voor mogelijke aardbevingen, maar die werden lachend weggewuifd. Mensen die dat beweerden hadden geen verstand van zaken. Aardgas, the sky was the limit.
Ik ben benieuwd hoe men met deze leveringscontracten binnenkort zal omgaan. Bevatten ze wel clausules die in dit soort gevallen voorzien? Clausules waarin het eigen land voor gaat? Ik ben bang van niet, want het ging om geld verdienen.  Komt bij dat de EU ook een rol speelt. Een inwoner van Parijs schijnt net zoveel aanspraak te maken op ons gas als wij zelf. Ja, zo diep zijn we al weggezakt.
Gas uit andere landen levert andere problemen op. Qua samenstelling is dat gas anders. Eventuele import en gebruik zal het nodige aan aanpassingen vergen.
De scheuren van de aardbeving treft niet alleen de huizen. Ons dagelijks leven begint te scheuren.
Omdat wij afgelopen decennia zoveel genoten hebben van het aardgas, vinden sommigen dat wij als klanten ook moeten bijdragen aan de schadeloosstelling van de gedupeerden van de aardverzakkingen. Haha! Typisch weer zo'n VOC opmerking. De verantwoordelijkheid afschuiven om zelf zoveel als mogelijk zelf financieel gevrijwaard te blijven. Het gas winnen was ruim 50 jaar geleden toch allemaal geen enkel probleem? Toen werd ons niets gevraagd en werd er naar bepaalde waarschuwingen ook niet geluisterd.

Uit Ghana

Vandaag lag een brief in de bus. Afkomstig van het Nederlands Bijbelgenootschap. Op de envelop staat met koeienletters : Geeft u blinden in Ghana een tastbaar geschenk?
Blind en Ghana doet me denken aan die vrouw die met een prachtig fleurige jurkje thuiskwam. Daar trok ze het bloemig niemendalletje aan en begon voor haar man te paraderen. Ze vroeg aan hem : "Wat vind je van mijn nieuwe jurk, schat? Mooie kleuren hè?"

Haar man kijkt op (zat natuurlijk de krant te lezen, want als een man ergens mee bezig is wordt ie geheid gestoord), zwijgt even en zegt dan : "Ik moet je wat bekennen, schat. Ik ben kleurenblind.....altijd al geweest." Even is het stil. Dan zegt zijn vrouw : "Dan zal ik ook maar iets bekennen. Ik kom niet uit Gouda, maar uit Ghana".
Ps. Ik ben principieel tegen het verspreiden van Bijbels. Veel mensen halen daar de verkeerde zaken uit om wandaden te rechtvaardigen. De verspreiding van een herschreven Bijbel, waarin enkel moreel goede zaken beschreven zijn zou ik wel willen steunen.

Blue Moon

't Is al een erg oud nummer (1936!). Maar blijkbaar nog steeds erg actueel.

Hond laten inslapen

Asco

Gisteren zag ik een bekende met haar hond in haar armen lopen. Normaal loopt dat beestje naast haar. Dus even leergierig een vraag gesteld. Het beestje was al behoorlijk op leeftijd (12 jaar) en bleek op te zijn.  De vrouw begon te vertellen over hoe ze de komende periode zag. Ze wil het beestje laten inslapen, zodra het niet meer uit zijn mand wil komen. Eenmaal op het gras was het hondje redelijk actief. Maar o, o, was is ie oud. Ik wenste haar sterkte voor de komende periode.
We hebben diverse keren een hond moeten laten inslapen. Voornamelijk omdat ze die nare ziekte kanker hadden. Die beesten waren net onze kids. Dus het was nogal wat, zo'n afscheid.
Zaak was heel goed op het gedrag van de hond te letten in de laatste levensfase. Ze kunnen je soms op het verkeerde been zetten. Dan zijn ze opeens actief en lijkt het alsof ze het leven nog aankunnen.
Asco, de Duitse staande, kreeg last van allerlei tumoren. We hebben haar een aantal keren laten opereren, maar dat was een gevecht tegen de bierkaai. Ze was onze eerste hond en het afscheid viel

Follie ? Flopje

erg zwaar. Maar wie echt van zo'n beest houdt, weet ook dat het losgelaten moet worden. De kwaliteit van het leven van een hond telt zwaarder dan ons gevoel van behouden.
Ik weet nog wel dat onze tweede bouvier, Terry, op een gegeven moment zachtjes begon te piepen. Toen bleek dat het knobbeltje in haar hals een gevolg was van een complete inwendige uitzaaiing van kankercellen. Tot dan gedroeg zij zich normaal. Maar ja, dat beest /ras had een hoge pijngrens. Ik had met de dierenarts afgesproken, dat Terry direct geholpen zou worden. In de wachtkamer zitten wachten leek mij niets. Toch gebeurde het. Wat een nare ervaring was dat. Maar het zou nog erger worden. Toen ze eindelijk aan de beurt was, ging ik naast haar zitten. Ze lag toen ze haar eerste prikje kreeg. Na een paar minuten ging ze opeens overeind zitten en keek mij op een doordringende manier aan. Alsof ze wilde zeggen : "Wat doe je nu?!" Ik schrok me wezenloos. Even later ging ze weer liggen. Toen de 2e prik gegeven werd, viel ze in slaap. Definitief. De dierenarts was vergeten te zeggen, dat ze een opleving zou krijgen. Die blik van Terry heeft me jaren achtervolgd.
Bobtail Follie was op. Ze was oud en op. Ze verloor steeds meer controle over haar spieren en haar ogen waren dof. Toen ik het arme beest een keer 's morgens in haar eigen urine liggend in de keuken vond, hakten we de knoop door. Ze kreeg een waardig einde. Haar as werd in het graf van haar moeder /maatje Terry gestrooid.

Laska en Terry

Het laten inslapen van een hond valt zwaar. Telkens weer. Het is niet alleen een kwestie van over je eigen emoties heenstappen. Ook het welzijn van de hond speelt daarin een belangrijke rol. In onze ogen de hoofdrol. Onnodig lijden is uit den boze.
We hebben vijf honden moeten laten inslapen. En elke keer was het een moeilijk besluit.

Ventilatieluikjes geplaatst

Vanmorgen heb ik conform mijn eerder voornemen de stoute schoenen aangetrokken om de twee ventilatieluikjes in het dak van de camper te plaatsen. Op zich lijkt het een eenvoudige klus, maar dat viel na nadere studie wat tegen. Dus ik ging op weg naar de loods. Daar was het weer heerlijk rustig.

een gat!

Tussen de aluminium luiken en het dak komt een rubberen pakking te zitten. Dat stugge ding heb ik gebruikt om de opening van de gaten af te tekenen. Ze pasten wat maat betreft mooi op het stuk verhoogd dak. Ik heb ze bewust zover als mogelijk naar de buitenkanten geplaatst, om de vrije ruimte tussen de luikjes zo groot mogelijk te houden. Na het aftekenen heb ik op de hoeken met een 10 mm staalboor gaten geboord. Niet alleen door het dak, ook door de isolatieplaat eronder.  Omdat ik solo bezig was moest ik geregeld trappetje op en weer af, om ook binnen de resultaten in de smiezen te houden. Vervolgens heb ik met een decoupeerzaag met ijzerzaagblad via de geboorde gaten de openingen gezaagd. Toen ik de zaag startte werd ik herinnerd aan gehoorbeschermers. Dus snel maar zo'n oranje doppenset op mijn hoofd gedrukt. Ik wil in elk geval dat ene nog redelijk goede oor proberen te sparen. Ik kom soms mensen tegen die iets zinnigs te vertellen hebben, vandaar (haha! grapje!!).

ruimte tussen iso en dak

Het blijft een vreemde gewaarwording zo in de carrosserie te gaan zagen. Maar toch ook wel weer leuk. Zoiets doe je niet met een nieuwe wagen. Haha! Er moest wel keurig recht gezaagd worden vanwege de afwerking aan de binnenkant. Ik wilde lijstjes maken en daarvoor moet de boel wel gelijk en haaks zijn gezaagd. Tijdens het zagen merkte ik dat het dak ter plekke nogal slapjes was. Daar moet ik wat aan gaan doen. Later, want het behoort tot de afwerking. Toen het stuk plaat en plafond naar beneden viel, zag ik hoeveel ruimte er is tussen de isolatielaag van het plafond en het stalen dak; best wel veel. Daar ga ik dus ook nog wat aan doen. Van het een komt dus het ander. Ik heb mezelf maar eerst beloond met een korte lunchpauze. Ik had wat brood meegenomen.
Na de pauze ben ik begonnen met het feitelijk plaatsen van de luikjes. Vooraf heb ik ze op de rubberen pakking geplaatst en in de juiste positie gemanoeuvreerd. Daarna ben ik voorzichtig gaan boren. De luikjes zijn voorzien van voorgeboorde gaten voor de bevestiging. Via die gaten heb ik door het rubber en weer het dak gaten geboord. Eerst een, vervolgens die voorlopig vast gezet en toen de volgende, diagonaal tegenover de eerste. Dit om te voorkomen dat de boel stiekem verschuift. Tot dan verliep de klus best wel snel en goed. Maar toen kwamen de boutjes, ringen en moeren! Ik moest een ring met een moer tussen het plafond en de dakplaat in op het draad van het boutje zien te krijgen. Grrr! Wat een gemier. En ja, die krengen vielen dus een paar keer naar beneden. Toen kreeg ik een idee. Ik doopte de top van mijn wijsvinger in kogellagervet en plakte daarop de ring en de moer. Op elkaar. Vervolgens ben ik al vingerend in die nauwe spleet op zoek gegaan naar het uiteinde van de bout., die ik er een beetje ingedraaid had. Dat was best wel handig, maar het moertje kwam telkens scheef voor het draad. Toen besloot ik de bout terug te draaien terwijl ik met de plaatring en (scheve) moer hielp door tegen de bout te drukken. Totdat de ring en moer tegen eht dak aankwamen. Mooi recht dus. Tien weer de bout erin gedraaid. Heel voorzichtig. En ja hoor hij pakte de moer in één keer. Die truc heb ik dus nog eens 11 keer moeten toepassen om het luik helemaal vast te bouten.

nu nog afwerken

Daarna de ladder en de trap verkast naar de andere kant van de bus en dezelfde procedure toegepast. Natuurlijk vielen er soms ringen en moeren naar beneden. Het bleef een uitdaging en de klus deed een flink beroep op mijn geduld. Maar ook hier won de aanhouder.
Omdat er afdichtrubbers bijgeleverd waren, heb ik die vooraf nergens mee behandeld. Ik heb ter afsluiting enkel met speciale, elastisch blijvende kit (wat een troep!) de randen afgewerkt.
Ik kreeg trouwens ook te maken met de oneffenheden op het dak, Er ligt een soort golfplaat. De lagere delen heb ik opgevuld met..... stroken hout van verfroerhoutjes! Die hadden de juiste dikte en breedte. Wat een toeval. Ze vielen mooi weg onder het rubber.
Daarna was het opruimen geblazen. Er lag inmiddels al behoorlijk wat gereedschap op het dak. Ik had vooraf een plaat hout op het dak gelegd, om beschadigingen te voorkomen. Tussen de ladder en het dak heb ik een deurmat geplaatst, om schade of krassen te voorkomen.
Ik had inmiddels al aardig last van mijn beenspieren gekregen. Ik zal morgenochtend vast uit mijn bed geholpen moeten worden. Gelukkig is die sterke Luuk er dan.