Lowlands the day after

Vanwege een telecommunicatiestoring stond ik rond het middaguur op de Kiss & Ride bij Lowlands tevergeefs te wachten op een drietal passagiers. Lege accu's van mobieltjes blijken opeens een zeer lastig iets te zijn. Ze bleken zelf creatief aan een oplossing gewerkt te hebben en waren met de pendelbus naar Lelystad gereden. Maar niet getreurd, ik vermaakte me prima. Op de heenweg was weliswaar sprake van een file, maar geen langdurende. Ik bleef rijden en stond soms even stil. Ik moet bekennen dat over het halen en brengen goed is nagedacht. Ook bij de Kiss & Ride was het goed georganiseerd. De campinggasten moesten onder de bomen wachten en pas daar contact zoeken met hun chauffeurs. De Aan- en Afvoertroepen bestond grotendeels uit mensen met grijze haren dan wel kale hoofden en een zorgzame, plichtsgetrouwe instelling. Ook wel ouders genoemd. Er werd volgens een bepaald patroon gereden, geparkeerd en weer weggereden. Zonder opstoppingen veroorzaakt door auto's die in de weg stonden. Het terrein leek een slagveld. Veel zwerfvuil, voornamelijk geel plastic, en overal hoopjes mensen. Uitgeput, slaperig of gewoon nog slapend. Velen ingepakt in plastic en duidelijk last hebbend van de vochtige, luidruchtige nachten en de relatief lage temperatuur.
Er werd weinig gelachen of gesproken. Ze waren op. Helemaal op. Ze keken stuk voor stuk verrukt op,  zodra pappie en/of mammie in beeld kwam. Zo rondkijkend zag ik dat het hele logistieke proces slim in elkaar gestoken was. In no time werden de tienduizenden afgevoerd.
En wat de drie bezoekers betreft : die lagen na thuiskomst onder de wol. Bekaf.

'Mijn nieuwe vriend'

Gister zag ik haar staan. Ik had haar al een tijd niet gezien en/of gesproken. Ze wachtte geduldig tot het verkeer voorbij was, zodat ze veilig kon oversteken. Toen ze mij zag, keek ze verrast op en riep : "Waar ben jij zo lang geweest?" Ik vertelde haar kort over mijn vakantie, mijn werk en andere vakantie beslommeringen. Ik nodig haar uit voor een kop koffie, waar ze gretig op in ging. Alleen is maar alleen en dat geldt voor haar ook.
Maar ze zou eerst een luchtje gaan scheppen, zei ze. Een halfuur later belde ze aan. We hebben gezellig bij zitten kletsen, terwijl we van de koffie genoten. Na ruim twee uur gezelligheid, bracht ik haar naar huis. "Waarom wil je dat per se?", vroeg ze me nog. "Nou, gewoon. Omdat ik anders niet rustig op de bank zit", antwoordde ik. "O ben je bang dat me iets overkomt?", vroeg ze verbaasd. Ik knikte instemmend.
Samen lopen we gearmd naar haar huis. Ze loopt wat moeizaam, omdat ze last heeft van haar knie. In haar straatje, vlak bij haar huis kwamen we iemand tegen die ze kent. Toen die haar vroeg wie ik was, zei mijn kennis met een knipoog naar mij : "Mijn nieuwe vriend." De vrouw keek ons verbaasd aan. Ik weet niet of dat nou was omdat ik 20 jaar jonger ben. Samen liepen we lachend naar de voordeur. Gevoel voor humor heeft ze ook. Morgen komt een zoon van haar. Ze kijkt er al naar uit. Weer een dag die ze niet alleen hoeft door te brengen.

In Kampen

Zaterdag was een grote Stripboekenmarkt in Kampen. Niet dat ik zo'n stripfiguur ben (hoewel...), maar toch de moeite waard om daar eens een kijkje te gaan nemen. Het Hanzestadje zelf heb ik al jaren niet bezocht. Volgens mij was dat in 1997 toen ik voor een bekend, heerlijk, helder biermerk in een café restaurant tegenover de mooie hefbrug moest zijn. Ik herinner me nog goed de koe die toen tijdens mijn wandeling in de lunchpauze in een toren hing te bungelen.
Ik parkeerde de auto net buiten het centrum op een van de weinige gratis parkeerplaatsen. Louter toeval hoor, want ik ging er vanuit dat er betaald moest worden.
Vanaf die plek was het tien minuten lopen naar het centrum van de stad. Ik wandelde langs de IJssel en zag vrij snel die oude brug. Ik blijf hem prachtig vinden. Mooier dan de hoge hefbruggen over de Gouwe. In het centrum zelf was het gezellig druk. Er waren natuurlijk veel kramen. Heel veel kramen! De zaterdagmarkt was ook aan de gang. Het was gezellig druk. Geen geworstel of geschuifel en met veel straatmuzikanten voor een extra vrolijke noot.
Afgezien van al dat moois ging mijn aandacht vooral uit naar de stad zelf. Ik heb diverse stadspoorten gezien. Er zijn er ongeveer twintig. Ik heb ook een kerk van binnen bewonderd. Dat kon ik toch niet laten. Vooral de sfeer vind ik telkens weer erg bijzonder. In de kerk kwam ik in een zee van rust terecht, ondanks dat het orgel speelde. Natuurlijk heb ik vooraf gevraagd of ik foto's mocht maken. En dat mocht.
Zo'n oude stad ademt een totaal andere sfeer uit. Ze doet me denken aan Leiden, al was het is Kampen veel rustiger. Gemoedelijker. En dan uiteraard ook nog de IJssel. Wie Kampen ook zou willen bezoeken : er komen nog evenementen, die het stadje nog aantrekkelijker maken dan het al is, zoals het Kadefestival (eind augustus) en Fiets 'm erin (begin september).

Ik word weer opa!!

Eind afgelopen week kreeg ik schitterend nieuws : IK WORD WEER OPA! En als het allemaal goed gaat, krijg ik die status rond mijn 65 ste verjaardag! Zo'n mooi cadeau krijgt een mens toch bijna nooit?
Robert en Carina hopen beiden eind dit jaar pappa en mamma te worden. Het wordt hun eerste kindje. Reden om op Lowlands daar ook even bij stil te staan.

Onze Drie Musketiers

Hoe spreekt ie?

Vanmorgen in alle vroegte, zag ik een sneeuwwit konijntje bij de BBQ tafel zitten. Wat het beestje mij daarmee wilde zeggen zal wel iets anders zijn dan ik vermoed. Tenzij het levensmoe is.

Op de fiets

Een tijdje geleden heb ik in de ANWB winkel De landelijke fietsatlas gekocht. Een zeer handig boekwerkje voor de liefhebber van toerritten op de fiets. Ik heb een paar leuke routes uitgewerkt en besloot gisteren tot de fietsdaad over te gaan. Ik vertrok met de auto richting Harderwijk en daarna via Ermelo naar Putten. In die omgeving is sprake van veel toerisme en dat was duidelijk te merken. Ik parkeerde de auto net buiten het dorp en haalde de fiets van de fietsdrager. De drager verdween in de kofferbak en ik op de fiets naar het eerst knooppunt : nr. 20. De tocht was ongeveer 40 kilometer lang en leidde door het mooie Gelders landschap door bossen, over de hei en langs de kleinste stad van de wereld.
Het was heerlijk fietsweer. De schaduw van de bomen maakten het verschil. Zo reed ik o.a. door het Speulderbos en door Garderen. Onderweg kwam ik veel andere fietsers tegen. De meesten groetten, maar sommigen niet. De fietsers die niet groetten keken vaak chagrijnig en waren over het algemeen mannen. Die hadden blijkbaar een taakstraf : fietsen met de vrouw!  Na Garderen reed ik richting Uddel. Daar stuitte ik op een grote groep motorrijders uit Duitsland. Even werd ik jaloers, maar toen ik al die zwartleren pakken zag was ik weer genezen. In mijn t-shirt en korte broek reed ik tot bij de kleinste stad : Staverden. Daar heb ik natuurlijk ook even gepauzeerd en leergierig rondgekeken.

Na Staverden ben ik globaal weer terug naar Putten gekoerst. Het weer zat nog steeds mee, al werd de lucht boven mij alsmaar donkerder. Net voor Putten begon de bui te vallen. Niet echt hard, maar wel verfrissend. De thee smaakte mij des te beter. Ik besloot in Harderwijk maar de avonddis te gaan doen. Daar aangekomen barstte de bui echt los. Maar gelukkig zat ik toen al onder een waterdichte parasol te genieten van een bordje vis.

Een scheepswrak in Flevoland

Een van de vele, want Flevoland is het grootste scheepskerkhof van de wereld. Vandaag mochten geïnteresseerden een kijkje komen nemen naar een deels opgegraven scheepswrak. Elk jaar wordt een wrak opgegraven. Ik moest aan de Hanzeweg zijn. Dat is de verbindingsweg tussen Dronten en Kampen. Langs de weg zag ik een spandoek hangen, waarop het woord 'scheepswrak' mij direct opviel. Ik had over de mogelijkheid voor een bezoek gelezen, maar was dat eerlijk gezegd al weer vergeten. Gelukkig hing dat doek daar toen ik van een tripje terugkeerde.
Nadat ik de auto had geparkeerd op het erf, moest ik een flink stuk wandelen richting het wrak. Maar de wandeling was tussen bieten en graanakkers en dat was toch ook wel weer leuk.
Ik arriveerde (in de namiddag) bij een stuk afgegraven grond, waar iemand met een sproeier de boel nat hield. Er waren wat kraampjes met voorwerpen en informatie.
Het scheepswrak betreft een vrachtschip van plusminus 16 meter lang en 4,5 meter breed uit de 18e eeuw. Het vervoerde een lading leisteen. Het type is niet bekend. In 1985 werd in het achterschip aardewerkscherven, complete kruiken. Men vond ook bakenloodjes. Dat zijn loodjes die als bewijs dienden dat de schipper betaald had voor het onderhoud van bakens en vuren. Het jongste loodje dateert uit 1795!
De voorwerpen geven meer inzicht in de tijdsperiode en het verblijf aan boord.

New kid in town : tijgermug

Tijgermug appartementen

Ook in Lelystad is de tijgermug waargenomen. Nota bene hier om de hoek op het industrieterrein Noordersluis. In alle tot nu toe bekende gevallen waarin het Aziatisch insect werd aangetroffen, betreft het bedrijven die autobanden verhandelen. De mug kan ernstige ziekten overbrengen en wordt als 'insectum non grata' (mijn Latijn is nog steeds slecht) beschouwd.
De tijgermug is niet nieuw in Europa. Het beestje zoemt al langer rond o.a. in het zuiden van dit werelddeel. In Nederland staat onze provincie in de warme belangstelling van de tijgermug. Naast Lelystad is het beest ook in Almere en Emmeloord aangetroffen. In Emmeloord zal men flink balen. Eerst was het een dode wolf, die de gemeente aantrekkelijk moest maken voor bezoekers en nieuwkomers, maar die worden nu weer weggejaagd door een levende tijgermug. Een troost :  in Emmeloord verstaat men de kunst om van die (tijger)mug eenvoudig een flinke olifant te maken. En olifanten zijn leuker, tenzij je een olifantenbak van je voortuin maakt.
Opvallend is dat die muggen zich in autobanden schijnen te verstoppen. De enige beestjes die ik een keer in een band heb aangetroffen waren zwaluwen. Ze kwamen helemaal uit Afrika. De motorband niet. Die kwam uit Kampen. Ik heb de beestjes wel met rust gelaten, tot ze het nest met hun kroost hadden verlaten.
Ik heb zelf nog de tijd meegemaakt waarin de oliemaatschappij Esso propageerde, dat men een tijger in je tank moest stoppen! Als (herkenbaar) bewijs kreeg ik na een tankbeurt een staart (geel met zwarte strepen of was het andersom?) met een elastiekje. Zo kon ik de staart om de aansluiting van de tankdop doen. Als je dan die schuimrubber ring (in die tijd ook een standaard bromfiets accessoire) eroverheen drukte, leek het net echt. Die staart ging natuurlijk flink naar benzine ruiken. Zo'n actie, 'stop een tijger in je tank!', zou vandaag de dag niet meer kunnen : Dieronvriendelijk en veel te agressief. Nee, nu dus een tijgermug in je band en hopen dat ie niet gaat prikken. Hij schijnt bij snelheden boven de 150 km/uur dood te gaan. Maar dat heb je dus niet van mij gehoord.

Naar Lowlands

Vanmorgen, tegen het middaguur, zijn Mike en Jade en een vriend naar Biddinghuizen gebracht. Daar gaan ze (hopelijk) gedurende vier dagen genieten van Lowlands. Het was ontzettend druk. Op alle toegangswegen stonden files. Zelfs kruispunten waren bezet door wachtende auto's en bussen. Die laatste had ik daar niet verwacht. De extra ingezette bussen voor de OV reizigers hadden best een andere (=snellere) route mogen krijgen. Maar gelukkig zijn we bekend in de polder en reden wij vlot door tot aan de camping. Daar stroomde de boel richting het terrein. Vooraf is al gewaarschuwd voor allerlei gespuis, dat Lowlands met geheel andere bedoelingen bezoekt. Er is zelfs gevraagd om ongure figuren te fotograferen. Al zegt een uiterlijk hoegenaamd niets. Ik zou meer letten waarnaar de aandacht uitgaat. Dat heeft onze winkelperiode ons ook geleerd. De tentjes staan zo dicht bij elkaar, dat vanuit de tent de tent ernaast met gemak leeg gehaald kan worden. Laten we hopen dat er niets ernstigs gebeurt en dat iedereen straks kan terugzien op een geslaagd Lowlands. Jammer dat het nu even regent.

Een studio bouwen

Als je een drumstel als muziekinstrument hebt, dan kan het zijn dat de hele buurt in de herrie zit. Ben heeft daarom een speciale oefenruimte gemaakt. De studio' zoals de ruimte wordt genoemd, is onlangs geheel geïsoleerd. Een aardig grote klus, die met een aantal mensen (waaronder ik) geklaard is. De band waar Ben deel van uitmaakt bestaat uit gitaristen, drummers en een zangeres. Dus het aantal decibels is vrij heftig. Maar nu, na flinke inspanningen, is dat aantal aanzienlijk gedaald. Het wachten is nu op de eerste cd.

Wally Tax - Miss Wonderful

Hij was van mijn bouwjaar, maar mocht niet verder dan 2005 komen : Wally Tax. Ooit zanger / componist bij The Outsiders, maar ging later solo. Een van de grootheden van de Nederbeat. Een hit van Wally uit 1973 :

Meerpaaldagen in Dronten

Zaterdag heb ik een bezoek gebracht aan de Meerpaaldagen in Dronten. Wat een gezellige boel zeg! En wat een organisatie en wat een boel enthousiaste vrijwilligers! Drie keer petje af hoor. Elke dag van de drie was een ander programma. Maar ook op de dag zelf werd geregeld gewisseld van aanbod en decors. Overdag is veel rekening gehouden met de kinderen. 's Avonds verdwijnen die attracties om plaats te maken voor die voor tieners en volwassenen. De boel wordt in no time veranderd en....schoongemaakt. Dus geen drie dagen één programma, maar een zeer gevarieerd aanbod per dag. Het hele evenement is zeer strategisch neergezet. De omliggende middenstanders profiteren volop van de vele bezoekers. De sfeer was niet alleen erg gemoedelijk maar vooral feestelijk. Toen ik op zondagochtend door Dronten reed, was er niets meer te zien wat mij aan de Meerpaaldagen deed herinneren. Alles was opgeruimd. Knap hoor.

Techttoe rechtaan

Gelukkig heeft men het fietspad langs de Dronterweg tussen Lelystad en Dronten van enige kronkels voorzien. Anders was het een ogenschijnlijk eindeloos recht stuk fietstraject geworden, om niet te spreken van een martelgang. Maar door van tijd tot tijd een stukje om te rijden door bosschages wordt de route wat aangenamer. Een beetje maar hoor, want je kunt er beter geen pech krijgen.
Ik wilde voor de afwisseling eens aan de andere kant van het water fietsen. Daar kan je vanaf het viaduct door het bos fietsen. Maar om daar te komen moet ik een behoorlijk stuk omrijden. Bij het viaduct is geen trap of iets dergelijks. Dat is jammer. Het is of de route langs de Dronterweg, of over de Runderweg, de Wisentweg en voor het viaduct langs het water en door het bos naar Dronten. En anders flink omrijden om op de Dronterweg te kunnen komen. Ik moet dus vooraf kiezen want er is geen korte doorsteek. Kortom, de fietsroute tussen Dronten en Lelystad kan wat mij betreft best wat afwisseling gebruiken.

Ode aan Harry Dijksma?

Fietsend langs de Dronterweg viel me dit keer een keurig gemaaid stuk berm op. Het lag tussen het fietspad en de weg ingeklemd. Ik vroeg me af waarom men daar het onkruid heeft gemaaid. Ik was die plek al vaker gepasseerd, maar toen stond het groen nog acht kontjes hoog.
Maar nu het gemaaid is, zie ik een bord staan. Verdorie! Volgens het nu zichtbaar geworden bordje blijkt het een verborgen plantsoen te zijn! Een plantsoen zonder bankjes en met drie boompjes. Het kan niet op. Het is genoemd naar een voormalig gedeputeerde van de Provincie Flevoland : Harry Dijksma. In de tijd dat ik nog actief de Provincie en de gemeente volgde, kwam ik meneer Dijksma een paar keer tegen. Ik heb zelfs met hem een vaartochtje gemaakt naar de sluis aan de Knardijk.
Ik vind het een bedenkelijke ode aan deze gedeputeerde. Een stukje groen met gemaaid onkruid.

Een fietsbad

Op mijn haast dagelijks fietstocht stuitte ik deze week op een natte hindernis. Het fietspad onder de Vossengang, het viaduct bij de Buizerdweg, stond blank. Er vanuit gaande dat het geen gesprongen waterleiding betrof, ben ik voorzichtig door het water gereden. Allerlei scenario's van mensen en voertuigen die plotsklaps verdwenen in een diep gat, renden ongevraagd door mijn hoofd. Maar er gebeurde hoegenaamd niets.
Vanwege mijn werk heb ik overdag niet het Servicemeldpunt kunnen bellen, ondanks de aanwezigheid van zeer veel (fiets)bellen.Dat meldpunt werkte tot op heden overigens prima. Dus nu maar 's avonds op de gemeentelijk website de wateroverlast kenbaar maken. De website van de gemeente Lelystad kent nog steeds de irritant openklappende rubrieken, louter omdat mijn cursor die passeert.
Wat een ongein. Als ik naar de Hema ga word ik na mijn entree toch zeker ook niet lastig gevallen door personeel dat met allerlei producten voor mijn gezicht loopt te zwaaien, of borden met aanbiedingen voor mijn hoofd houdt?
Op zo'n rubriek moet ik gewoon klikken als IK dat wil. Maar goed. Die ik-weet-wat-goed-voor-u-is manier van werken van ICT'ers schijnt nog steeds niet uitgebannen te zijn.
Op de site zelf kan ik o.a. kiezen voor een anonieme melding. Niet dat het wat mij betreft nodig is, maar ik kan er nog altijd toch mijn naam bijzetten. En ik heb geen zin om dat via Digid te doen. Een terugkoppeling vind ik niet nodig, want ik merk zelf wel of de melding geholpen heeft.
Je moet de toepassing van de Persoonlijke Internet Pagina even in de smiezen krijgen en dan is het zo gepiept. De bladerfunctie vraagt een trefwoord. Maar 'waterovelast', 'verstopt riool' of 'fietsbad' ( ik probeerde ook de creatieve kant) kent het systeem niet. Eronder is een lijstje met trefwoorden. Ik klikte 'rioleringen' aan. En zie, het trefwoord wordt in de vraagrubriek gezet(??). Hoe dan ook, de melding is gedaan. En nu maar afwachten tot het fietsbad weer fietspad wordt..