Pittige frikandel

Vanwege de gedaalde temperatuur eten we vandaag erwtensoep! 😂 Sonja heeft afgelopen winter wat zelfgemaakte echte snert ingevroren. Geheel volgens de Indo traditie eet ik de erwtensoep met witte rijst. Als ik dat gerecht ga eten, denk ik onbewust aan de periode waarin onze Robert geboren werd. Omdat Sonja in het ziekenhuis lag, werd ik door de buren uitgenodigd te komen eten. Wat denk je? De buurvrouw had erwtensoep (uit blik 😒) met witte rijst op tafel staan! Enfin, tijdens het eten viel mij op, dat mijn disgenoten zelf niets aten en enkel naar mijn smulpartij zaten te kijken. 😂 Hoe dan ook, ik heb die avond lekker en gratis gegeten.
De erwtensoep (of bruine bonensoep) met rijst vind ik het lekkerst met een pittig bijgerecht. Zoals ajam pedis, pepesan, pittig rendang of pittige gehakt. Het laatste maken we vaker. Dat smaakt ook heerlijk op een pistolet. Dit keer heb ik een frikandel uit de vriezer getrokken. Ik heb hem in dunne schijfjes gesneden en een beetje aangebraden in wat olie. Vervolgens heb ik er een gesnipperde ui, een zoete peper (niet echt pittig), een fijn gestampte (oelek) kleine scherpe peper, wat trassi, knoflook en wat ketjap manis aan toegevoegd. Zout was niet nodig, want de frikandel is van zichzelf al zout. Natuurlijk heeft deze kok even geproefd : lekker en niet te pittig! Lijkt me ook lekker op een broodje.