Ik ben nogal gebonden aan een vast dagritme. Mijn biologische klok is vooral gebonden aan daglicht. Daarnaast ken ik vaste tijden van eten en drinken en rusten. Als daar in om wat voor reden dan ook verandering komt, raak ik uit mijn dagelijkse cadans.
In de meeste gevallen zijn het externe factoren die mij uit mijn bioritme halen. Zoals bezoek rond etenstijd (dat zelf net gegeten heeft) of tot 's avonds laat blijft plakken. Als ik dan toch iets wil eten, vind ik het ongemakkelijk als het bezoek zelf niets wil eten. We kregen een keer op een doordeweekse dag 's avonds bezoek. De visite bleef zelfs zitten, toen ik zei dat ik mijn pyjama ging aantrekken en Sonja de kopjes en glazen opruimde. 😁 We moesten heel nadrukkelijk de visite verzoeken weg te gaan! Gelukkig was het een uitzonderlijke situatie. De omschakeling van / naar zomertijd is ook en lastige voor mij.
Omdat ik ook een ochtendmens ben, is een valse start bijna rampzalig voor de rest van de dag. Een uur of langer later ontbijten is voor mij ondoenlijk. Desnoods eet ik dan onderweg in de auto, als ik extra vroeg op pad moet.
Oud en Nieuw is ook zo'n obstakel voor mij. Ik voel me het best als ik gewoon volgens mijn eigen bioritme kan leven.