Het overviel mij plots. Ik stond hoog op een ladder het kozijn op de eerste etage te schilderen, toen de hoogtevrees mij overviel. Dus ik geen ladder meer op. Over en uit.
Oké, ik word ook snel zeeziek. In een draaimolen en andere rondtollende kermisattracties hoef ik ook niet plaats te nemen. Zelfs als ik beelden op de tv zie van een schip op een woelige zee, word ik al wat draaierig. Iets wat ook voor te snelle beelden opgaat.
Ondanks mijn hoogtevrees, heb ik me toch in een bakkie naar 30 meter hoogte laten hijsen. Louter om wat foto's te kunnen nemen! Omdat mijn hele lijf op die hoogte trilde, inclusief mijn handen en vingers drukte ik vanzelf af! 😂 Gelukkig stond het toestel ingesteld tegen trillende / bewegende beelden.
Later ben ik ook nog in een reuzenrad geweest. Volgens mij voelden alle andere passagiers het rad schudden.
Ondanks mijn gevoeligheid voor zeeziekte, ben ik toch diverse keren gaan varen. Waaronder een dagje zeevissen! En toch is het ook een paar keer gebeurd, dat ik helemaal niet zeeziek werd. Die keren maakten de trip des te leuker. De andere keren wilde ik zo snel mogelijk weer naar huis. Dat was lastig zo midden op het zilte nat.