Het gaat prima met loge Max. We bouwen samen aan onze conditie. Al is het nu wel zo, dat ik moet temporiseren om Max niet uit zijn ritme te halen. Max krijgt ook alle gelegenheid om te snuffelen en zijn grondgebied te markeren. Daar doe ik dus niet aan mee, anders gaat men klagen over de Two Brownies! 😂
Voor een labrador klinkt het vreemd, maar Max zou een lastige eter zijn! Labradors staan erom bekend, dat ze veelvraten zijn. Je moet zelfs de afvalbak en de koelkast op slot doen. Maar Max is blijkbaar de uitzondering, die de regel bevestigd.
Gelukkig krijgt oma niet alleen kindertjes aan het eten, ook honden. Ik herinner me nog een loge, een Jack Russel, die het twee dagen volhield niet te eten. Hij was gewend met de pot mee te eten. Jammer dan, want bij ons kon Jack de pot op; honden eten brokken. Jack na twee dagen van kuren dus ook.😂
Vanmorgen heb ik bij Max de lange haren onder zijn poten, tussen de kussentjes, geknipt. Echt leuk vond Max het niet, maar hij stond het wel toe. Dus kreeg hij een koekje als beloning. Als we gewandeld hebben, valt meneer in een tamelijk vaste slaap. Soms droomt ie. Dan beweegt ie zijn achterpoten alsof ie loopt. Misschien droomt ie van het wandelen met mij.
