Omdat meneer na de grote boodschap van zijn hond zijn weg vervolgde, vroeg ik hem de poep op te ruimen. Hij keek me eerst wat verveeld aan. Ik dacht : "Oké, ik ben een bemoeial." Inmiddels zo'n 10 meter verderop haalde hij een poepzakje tevoorschijn. Hij zwaaide ermee en riep : "Ik was heus wel van plan het op te ruimen hoor!" Ja, ja, dat ken ik. Hij was wat boos, omdat hij betrapt was.
Of hij de poep heeft opgeruimd weet ik niet, want wij hebben onze wandeling voortgezet. Er zijn meer hondenbezitters die zich aso gedragen. Zo zijn er die opzichtig een poepzakje aan de riem hebben geknoopt, maar het nooit gebruiken. Of men doet alsof men de poep opruimt. Je weet wel, dan bukken ze zich en wachten totdat je uit beeld bent. Erg kinderachtig. Zij zijn de rotte appels in de hondenmand.