Corrupte Ursula von der Leyen

en andere EP's. 

Een bonte specht

Zoals gezegd vliegt hier rond het huisje aardig wat vogels rond. Dit keer zowaar veel mussen. Hier komt ook een specht, een bonte specht met een prachtige tekening. Eerst was ie erg schuw. Hij bleef aan de overkant in een boom zitten. Vanuit die boom bekeek hij de locatie waar relatief veel vogels zich tegoed deden aan het voer. Later kwam ie in een van de boompjes waar een netje met pinda's hing. Ook daar keek ie lange tijd alleen maar toe.
Hij is blijkbaar gewend geraakt aan onze aanwezigheid. Hij komt af en toe op de paal van de overkapping zitten en kijkt dan brutaal naar

binnen. Ook daar hangt een netje met pinda's. De specht en de Vlaamse gaai zijn de enige vogels die het lukt om een hele pinda door de mazen van het netje naar buiten te krijgen. Ze vliegen ermee weg. Vanmorgen was ie bij de pot met vogelpindakaas. Die hangt aan het schuurtje, op nog geen meter afstand van het raam. Terwijl hij daar als een idioot staat te hakken (toch is de pindakaas zacht), kijkt ie geregeld even naar binnen. Zolang we ons niet bewegen, blijft ie zitten. Door zijn brute snavelkracht komt het voederhuisje scheef te hangen.

Ongelukjes

Ik ben met mij jas ergens achter blijven haken. Waar en wanneer dat gebeurd is, daar heb ik geen actieve herinneringen aan. 😐 Er wordt zo vaak aan mijn jas getrokken....
Er zit nu een winkelhaak in de rug. Vanwege het katoen, dacht ik gelijk aan zo'n reparatieset voor tentdoek. Dus ben ik naar de kampeerwinkel gegaan.
Toen ik de eigenaresse vertelde over mijn plan, vroeg ze van wat voor stof de jas gemaakt is. Ze pakte mijn mouw vast en voelde met vinger en duim. Ik zei : "Misschien staat het in de kraag. Maar daar zat geen label. Om er toch enige zekerheid te krijgen, bood ik aan me voor haar uit te kleden. Gelukkig kennen we elkaar nogal lang. Vanwege de (her)inrichting van zowel de Ducato als de caravan. Dus ze moest er flink om lachen. Tijdens die lachbui vroeg ik haar : "Of hangen hier camera's in de zaak?" 😆 Nadat ik de jas uitgedaan uit, bleek nota bene in de binnenzak een label te zitten. Met piepkleine lettertjes. Maar goed, ze kon daaruit opmaken, dat de buitenkant 100% katoen is. Op grond daarvan gaf ze mij de juiste plakkers mee.
In het huisje heb ik de winkelhaak dichtgeplakt conform de gebruikershandleiding.
Na het bezoek aan de kampeerwinkel overkwam deze ouwe iets anders. Ik stond bij een hek toen ik door mijn enkel ging! Om niet te vallen greep ik het hek vast. Ik bleef zodoende wel overeind, maar ik verdraaide wel mijn arm / schouder door die reflex. Het leek wel of ie afgescheurd werd! Gelukkig hoefde ik niet als eenarmige bandiet door het leven. 
Ik kon me na dat akkefietje amper aan- en uitkleden. Ander eenvoudige bewegingen leverden pijnscheuten op. Van mijn enkel heb ik vreemd genoeg geen enkele last gehad. Ik heb me maar de zondag erop koest gehouden. Ik had zowaar zeer slecht geslapen vanwege de pijn. Omdat ik geleidelijk merkte, dat de pijn minder werd, ben ik maar niet naar een medicijnman gegaan.
De nachtrust verliep overigens weer als vanouds : ik heb geslapen als een os. Vanmorgen voelde ik geen pijn meer. Alleen bij bepaalde bewegingen van de arm, voel ik nog pijnscheuten. Maar die zijn minder heftig als voorheen. Het gaat de goede kant op. Dankzij mijn conditie??

Groen

Wat een verschil met twee weken geleden! Toen konden we door de struiken tot redelijk ver in het bos kijken. Nu kijken we tegen een groene muur aan. Het wordt bijna onmogelijk om bijvoorbeeld de reeën te zien.

Vanwege de wind die de takken met bladeren doen bewegen en de schaduwen ervan, worden we telkens afgeleid. We denken dan dat er iets of iemand is of komt.

Maar het is wel een mooi gezicht, zo’n groene omgeving. De kleur van het huisje past er mooi bij.

Dakloos

Toen we vanmorgen aan de eettafel zaten genoten wij niet alleen van het ontbijt, maar natuurlijk ook van de groene natuur en de vogels. Tijdens het dubbel genieten viel ons de vreemde vliegopening op van een van de nestkastjes. Het leek alsof de doorgang geblokkeerd was. De verrelijker leerde ons dat het oude nestkastje dakloos geworden was! Wat bij voor de opening dachten te zien, bleek de binnenkant van het kastje te zijn.
Na het ontbijt ben ik naar de betreffende boom gelopen en zag het dakje daar aan de voet van de stam liggen. Om herhaling te voorkomen, besloot ik het dakje met een schroef vast te zetten. Vanwege het werken op een hoogte van zo’n 3

meter, heb ik alvast het schroefgat in het dakje met een boortje voorbereid. Er liggen hier namelijk geen spijkers.
Gewapend met de telescoopladder, de boor en het dakje met de schroef erin ben ik naar de boom gegaan. Ik moest daarvoor een stukje omlopen, vanwege het slootje dat het recreatieterrein scheidt van het bos. Er werd weer een beroep gedaan op mijn conditie.
Het dakje heb ik er opgeschroefd. Als er nu wat gebeurt door de wind, dan ligt het hele nestkastje met de boom op de grond. De nestkast vertoonde geen tekenen van een nest. Maar dat kan nog komen, nu ik het dakje op het kastje geschroefd heb. 

Van haaks naar recht

Het is me al vaak overkomen. Als ik een apparaat wil gebruiken, dat ik de stekker niet in de doos kan steken. Vanwege een of meer haakse stekkers in zo’n doos. Door hun vorm bedekken ze een ander contact. Het komt vaak voor bij meervoudige contactdozen, zoals ze ook vaak aan verlengsnoeren zitten. Ook andere vormen van een stekker, zoals de stekkers met ‘doosjes’ die van apparatuur die een lager voltage vragen, komt het blokkeren voor.

In dergelijke gevallen grijp ik direct naar de tang en knip zo’n (gegoten) stekker van de kabel af. Nou ja, direct. Ik kijk natuurlijk wel eerst of ik nog een rechte stekker heb liggen.

Ik vervang dus zo’n haakse door een rechte. Een leuk klusje dat mij al veel vrije aansluitingen opgeleverd heeft.

Net in 't pak

Gisteren kwam iemand een van de fietsen, die ik opgeknapt heb ophalen. Hoewel ik met een vrouw contact had gehad, kwam een net geklede heer. Hij droeg een pak! Ik dacht nog even : “We gaan toch niet vergaderen?” 😅Hij zei dat de fiets voor zijn vrouw was en dat zij geen verstand van fietsen heeft. De man had merkbaar zelf ook geen verstand van fietsen. Ik bedoel dan het vervoersmiddel zelf. Fietsen kon ie wel, want hij heeft een proefritje gemaakt. Ik heb hem op zijn verzoek uitgelegd waarop hij moest letten bij de aanschaf.
Toen hij de fiets wilde meenemen, vroeg hij mij om hulp. Wat bleek? Meneer droeg geen petje, maar was toch met een Golf gekomen! 😁Hij had de achterbank neergeklapt en een oude deken in de ontstane ruimte gelegd.
De eerste pogingen om de fiets in de bak te krijgen, mislukten. Het stuur zat in de weg. Ik stelde voor het stuur te verwijderen. Meneer schrok daarvan. Hij begon tegen te sputteren. Van techniek had meneer geen verstand, zei ie. Hij wilde zijn schoonvader sturen, want die heeft een auto met trekhaak en fietsendrager. Dat was nergens voor nodig, zei ik. Daarop legde ik hem uit hoe het stuur bevestigd was. Met ringsleutel 15 heb ik de stuurpen onder toeziend oog van de man losgemaakt. Daarna heb ik het stuur uit het balhoofd getrokken. Dat ging gelukkig erg soepel. Ik liet meneer zien hoe het mechanisme dat het stuur vastzet werkt. Toen zei hij dat het hem wel zou lukken om het stuur er weer op te zetten.
De fiets ging zonder stuur gemakkelijk in de bak van de Golf. Toen meneer vertrok vroeg ik me af met welk gereedschap hij het stuur weer zou vastzetten. Misschien met een schaar? 😁Hij was zo atechnisch. Maar wel zeer sympathiek en beleefd. En gestoken in een net pak. 

You raise me up

Alcoholische grappen

Je kunt in al dan niet aangeschoten toestand naar aanleiding van vertrouwelijke gesprekjes grappen maken over iemands overlijden, het wordt een ander verhaal wanneer iemand uit je eigen familie overlijdt. Misschien herkent zo'n grappenmaker dan zelf het gevoel en dat het alles behalve grappig is. Hopelijk leert men ervan. Al was het maar een les over minder alcohol zuipen en meer respect voor anderen hebben.

Over het huishouden

Grappig. Laatst was ik op bezoek bij een 90+ dame. Ze sprak op zeker moment over haar jeugd. Ze vertelde dat ze een jaar of 12 was, toen tijdens de vaat haar vader een theedoek in haar handen drukte. Hij zei : “Je bent nu oud genoeg om in de huishouding te helpen.”

Ze vertelde dat ze sindsdien als jonge tiener veel geleerd had : schoonmaken, de was doen, koken enz.

Om die reden schrikt ze van veel jongere vrouwen, die niet eens op een goede manier de vaat kunnen doen. “Ze doen dat gerust in vies water!”, zei ze geschokt. Ze vertelde hoe ze tijdens bezoekjes aan jongere kennissen en familie schrikt van de wat groezelige woningen.

Na de koffie pakte ze de beide kopjes, plaatste ze in de spoelbak en vulde ze met water. Toen ik dat zag, zei ik : “Hé, zo doen wij dat ook altijd.” Pas als ze uitgespoeld zijn gaan ze in de afwasbak. Dat geldt trouwens voor al het keukengerei.

Van diverse kanten heb ik gehoord dat volwassenen die weinig doen aan het huishouden, dat thuis als kind ook nooit hebben hoeven doen. Alles werd voor hen gedaan. Leuk als kind, dat wel, maar ook niet echt verstandig van hun ouders. Het gaat vaak om emotionele redenen. Maar als volwassen geworden kind, lijkt me dat je toch wat leergieriger en actiever geworden bent. Wie wil er nou na een werkdag thuiskomen in een groezelige omgeving? Er zijn er dan ook die alsnog moeten koken, omdat de partner ‘dat niet kan’. Mijn moeder zei : “Kan-niet is dood.” Het is eerder gemakzucht of liever lui dan moe zijn. Ik vind het helemaal erg, wanneer een van de partners een parttime job of helemaal geen werk heeft. Zij leiden een egoïstisch leven. Voor alle duidelijkheid, ik heb het over gezonde mensen. Er is altijd nog een andere optie : iemand vragen die taken tegen betaling over te nemen. Het huis hoeft niet vies te zijn.

Verantwoordelijkheid nemen

 Het wordt zo’n beetje de opmaat : je verantwoordelijkheid niet willen nemen. Erger, de ander de schuld geven. Als iemand een overtreding begaan heeft en daarop wordt aangesproken, begint zo’n iemand gelijk grove taal te bezigen tegen de handhaver of controleur. Laatst is een conductrice in elkaar geslagen en op de grond gegooid. Ze brak een arm. Dat gebeurde door een paar stoere jongens.
Er zijn er die de situatie gewoon omdraaien. Dan is het de schuld van de verbalisant. “Weet u wel dat u mijn baan op het spel zet?” is de reactie wanneer iemands rijbewijs ingetrokken wordt wegens wangedrag op de weg.
Het zijn vaak jongelui die zich aan dat soort gedrag schuldig maken. Ze reizen zwart (tegenwoordig ook vooral letterlijk), maar willen daarover niet aangesproken worden. Wie dat wel doet staat een waterval aan scheldwoorden en onbeschoft gedrag te wachten. Helaas ook agressie. Wat mij betreft mogen ze aan onbeschoft aso gedrag ook een boetebedrag hangen. Of liever : stuur ze naar een heropvoedingskamp. 

Beroepsrisico?

Men wil aangifte doen tegen een aantal Russen. Zij zouden verantwoordelijk zijn voor dood van een journalist. Het gebeurde ten tijde van een (kleine) oorlog. Ik vind dat journalisten die in dergelijke omstandigheden hun werk doen, het risico lopen slachtoffer te worden. In Gaza zijn ruim 130 journalisten omgekomen. Velen ervan zijn bewust neergeschoten door de IDF. Dat vind ik een ander verhaal, dan journalisten die door beschietingen en/of bombardementen omkomen.
Maar in het eerder genoemde geval, vind ik het een beroepsrisico. Aan de andere kant : het gaat wel weer over Rusland. Worden onze militairen dan ook aangeklaagd en vervolgd? Er zijn er die burgers omgebracht hebben. Of blijft het bij excuses en wat geld voor de slachtoffers / nabestaanden? Het beroepsrisico wordt wel heel erg selectief en hypocriet toegepast. De journalist was gewoon op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats.

Klemmende deur

Gisteren ben ik weer verdergegaan met de deur van de schuur. Nadat ik een dag eerder de dorpel geplaatst had, was ik niet echt tevreden. Het bleek dat hij aan de hoogste kant een halve centimeter te hoog was. Ik heb dat stukje aan beide kanten verwijderd. Dankzij de beide uitsparingen, valt de drempel nu wel mooi vlak tegen de deurposten. Omdat ik nog wat keggen en specie nodig had, heb ik de dorpel even met rust gelaten.
Daarna ben ik het klemmen van de deur te lijf gegaan. Ik had al eerder gezien, dat ik de deur er niet uit zou krijgen. De schroeven van de scharnieren zagen er niet zo goed uit. Ik was bang de koppen kapot te draaien. De deur schaven ging

zodoende niet door. Dus ben ik de deurpost aan de kant van de slotplaat de deurpost gaan schuren. Dat deed ik met een schuurschijf op de boortol. Door tussentijds telkens de deur te sluiten, kon ik goed zien waar er te weinig speelruimte was tussen deur en kozijn. Het was weliswaar een stofbende, maar het lukte wel. Hoewel de deur soepel in de sponning viel, sloot ie niet. Dus heb ik de slotplaat wat ruimer gemaakt. Nu val de deur niet alleen soepel dicht, maar ook in het slot.
's Middags heb ik de dorpel definitief geplaatst. Ik heb ik de loods een paar keggen gezaagd. De ondergrond van baksteen heb ik wat geëgaliseerd met cement. Daarna heb ik de dorpel aan de uiteinden van constructielijm voorzien. Nadat ik de dorpel geplaatst had, heb ik de keggen eronder gedrukt en hem vastgeschroefd aan de deurposten. Het restant van het cement heb ik onder de dorpel gesmeerd.
Het zaakje moet nu drogen. Rest nog het schilderen van de kale plekken vanwege het schuren.
Toen was het tijd om weer eens naar het huisje te gaan.

When you say nothing at all -cover-

Ik zeg maar zo : "Ik zeg maar niets."

Ordnung muss sein!

Als je op bezoek bent, hang je dan ook dat scheve schilderijtje of fotolijstje weer even recht? Leg je die vork die in de bestekbak tussen de messen ligt weer in z'n eigen vakje? Doe je dat ook met schroeven en spijkers? Liggen jouw cd's ook op alfabetische volgorde?
Snij je het schuin afgesneden brood of ontbijtkoek ook weer recht af? Maak je ook op campings de wastafel / spoelbak naast je schoon als je klaar bent met wassen of de vaat? Al was het maar om te voorkomen, dat andere campinggasten denken dat jij zo'n viespeuk bent? Maak je lege potten soms ook schoon voordat ze in de glasbak gaan? Hangt het gereedschap ook op volgorde van grootte?
Zo zijn er wel meer situatie waarmee ik op mijn manier omga. Allemaal omdat het een bepaalde rust oproept en/of uitstraalt.