De volgende dag

Ik heb geslapen als een os. Zeg maar, gewoon voor mijn doen. Toen ik vanmorgen uit bed wilde springen, voelde ik zo links en rechts wat spieren zich ernstig verzetten. Ach ja, het lijf wordt alsmaar ouder en fysieke arbeid gaat steeds meer zijn tol eisen. Het vele bewegen ten spijt.
Sperpijn dus. Ik ben trouwens ook wat verkouden geworden. Het schiet niet op, maar alles is tijdelijk.
Dinsdag kreeg ik een brief van het ABP, waarin stond dat men mijn pensioen verhoogd heeft met 0,5%. 't Is toch wat. Ik kan er niet eens naar Katwijk van. Trouwens, men staat nog steeds ver in de min, want de daling was ruim 15%. Tja, dat minder daar is vadertje Staat erg goed in. Behalve...
Ik heb gemerkt dat mijn tijdelijk verblijf in  de bibliotheekwereld wat pensioen betreft 3x meer oplevert dan een dito verblijf bij een groot bedrijf waar ik een aanzienlijk hoger salaris verdiende. Dat van de bieb loopt via het ABP.
Het pensioen van de Euro Parlementariërs staat er ook slecht voor. Nou ja, slecht? Die gasten verdienen krijgen belastingvrij goudgeld, een flinke kostenvergoedingen en toeslagen, maar een fatsoenlijke pensioenpremie betalen doen ze dus niet. Welnu, ze hebben meer dan genoeg geld geschraapt om zelf een aanvullend pensioen op te bouwen. Wat mij betreft komt er gewoon geen cent bij, net als bij mij. Schrik niet wanneer men toch (ons) geld erbij pompt om hen ook na pensionering te kunnen laten vreten uit de pot. En wij? Wij blijven droogstaan en zetten de tering naar de nering. Dus smeer ik mijn pijnlijke spieren in met een aanbieding van het Kruidvat en zoek dus niet een of ander tropisch oord op om te herstellen.

Zweten in januari

(water)passen en meten

Vanmorgen zijn Sonja en ik begonnen met het plaatsen van een nieuw hekwerkje. Het oude hebben uiteraard eerst verwijderd. Dat klusje verliep niet helemaal naar wens, omdat een paar palen in de grond waren afgebroken door houtrot. Maar we zouden al werkend een oplossing bedenken.

restant uitgegraven

Als eerste hebben we het schuttingpaneel geplaatst. Dit keer niet koud op de buitenmuur, maar op een staander, die zowel in de grond als tegen de muur geplaatst werd. Het betreft een hoekwoning, waar de wind soms flink tekeer kan gaan. Het oude schuttingdeel was de helft kleiner (180 x 90) , maar mevrouw wilde dit keer een hele.
Toen de schutting eenmaal waterpas gemonteerd was, zijn we verder gegaan met het hekwerk. Vanwege de maatvoering van het hekwerk, kwamen we erg gunstig uit wat de plaats van de palen betrof. Niet boven de bestaande gaten, maar zo'n 30 cm er vandaan. Hoera! Er moesten wel nieuwe gaten in de grond geboord worden, maar dat liever dan te moeten zweten en zwoegen om zo'n paalrestant uit de grond te krijgen. Het is hier op veel plaatsen een vette kleigrond in de polder, die erg zuigt.

het eindresultaat!

Het lukte me wel de afgebroken hoekpaal uit de grond te halen. Na veel gezwoeg hoor en flink wat zweet, want het was zowaar bijna warm vandaag. Een deel van het hek moest ingekort worden. Van het restant konden we mooi de verticale latten gebruiken om de boel netjes af te werken. Al die tijd was het vrij droog. Even wat miezerig, maar niet echt regen gehad. Het afval hebben we direct afgevoerd naar de milieustraat, zodat de klus echt helemaal af is. Wat zal ik vannacht weer lekker snurken na zo'n dagje in de buitenlucht!

We hebben een droom

Van buitenaf gezien zou men zeggen : ze hebben een camper. Maar in werkelijkheid hebben wij een droom. Dromen realiseren is het mooiste wat er is. Dat lukt niet altijd, want de meeste dromen kosten geld. Soms erg veel geld. Komt bij dat de droom van de een verschilt van die van de ander. Andere dromen kosten inspanning, geduld, liefde, vertrouwen, positieve aandacht enzovoort. En weer anderen zijn een mix van die zaken.
Maar goed, we hebben dus een droom. Een van de vele die we hebben gerealiseerd sinds onze relatie. Met de geparkeerde dromen zijn we niet zo bezig. Dat zijn de dromen die voortkomen uit het gemijmer van 'stel we winnen de loterij'. Nou, die winnen we dus niet. Haha! Sommigen zetten alles opzij voor een droom. Dat hebben wij nooit gedaan. Ieder op zijn / haar manier, hoor. Onze dromen waren / zijn meer de gewone dromen. Geen villa's, grote jachten, dikke auto's en dure juwelen dus. Zonde van het geld.

Dakluik-puzzel

Op het dak van onze droom bevindt zich een dakluik. Dat zat er al in. Hij bevindt zich op het achterste deel, boven het bed / de zithoek. Het luik meet 40 x 40 cm en is voorzien van zowel een verduisteringsgordijn als een rolhor.
Zoals bekend willen wij een tweede dakluik op onze droom plaatsen. Aan de voorkant van het dak. Echter, daar bevindt zich een opstaand gedeelte van 80 x 46 cm. Een soort rechthoekig eilandje op het dak. Mijn eerste gedachte was daarop een luik te monteren. Maar vanwege de standaard maatvoering van een groot luik van 70 x 50 cm (binnenmaat) met een externe maat van 88 x 65 cm kan dat dus niet. Dus dat luik past dus niet op de verhoging van het dak. Hij zou er wel overheen passen. Dan moet ik  van de diepte 19 cm (of 2 x 9,5 cm) meer dakplaat wegzagen en in de lengte 8 cm (2 x 4 cm). Of wel het eilandje ruim wegzagen. Als ik dat zou doen, komt het luik op het vlakke deel van het dak te liggen.
Voordat ik dat doe moet ik controleren of een grotere opening geen problemen geeft. Ik hoop maar dat zich daar geen dakspanten bevinden.

Alleen maar eenzaam

Ooit kocht ik een lp waarop deze artiest samen met anderen nummers hadden vastgelegd : The Souther Hillman Fouray Band. Hier J.D. Souther solo : Je bent alleen maar eenzaam.

Benauwende zaken

Turkije is Syrië binnengevallen om de Koerden daar te bestrijden. De Koerden werden / worden gesteund door de VS. Een rare toestand, want de beide landen zijn lid van de NAVO. Maar het zal mij niets verbazen, wanneer de Amerikanen de Koerden in hun eigen sop laten gaar koken. Dat heeft Amerika wel vaker gedaan met zogenaamde bondgenoten. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog. Rusland heeft zijn troepen teruggetrokken. Poetin heeft voor een stabiel Syrië gekozen en steunt daarom Asad in diens strijd tegen de gewapende opponenten. Al met al een politiek schaakspel met heel veel onschuldige burgers als slachtoffers.
Leuk hè, zo'n loonsverhoging. Helaas wordt de rest alsmaar duurder en is er eerder sprake van koopkrachtverlies dan -toename. Ergens heel logisch, want producenten rekenen alles door in hun prijzen. Ook de belastingverhoging. Het zal mij niets verbazen indien bij deze doorberekening ook nog wat extra marge toegevoegd wordt. Onder het mom van : als we dan toch bezig zijn de prijzen op te krikken.
Zoals eerder gezegd is de belastingdruk erg toegenomen hetgeen te wijten is aan Pinokkio Rutte en zijn schrapers. Hij doet voor de rijken nog meer extra's, zoals het afschaffen van de dividendbelasting. Daar wordt de gewone man ook echt niet beter van. De rijke aandeelhouders wel.
In het verre Indonesië heeft men achterhaald wat er met de wrakken en mogelijke menselijke resten van de vergane oorlogsschepen in de Javazee (februari 1942) is gebeurd. Volgens het officiële onderzoek van de Nederlandse en Indonesische regering was het een duistere, onoplosbare zaak. Maar gelukkig zijn er ook mensen die niet aan politiek-correct onderzoek doen. Of wel de kwestie gewoon grondig uitzoeken. Men heeft zodoende de locatie gevonden waar de scheepswrakken in stukken gezaagd zijn en waar de menselijke resten zijn gebleven. Het wachten is op een soortgelijk onderzoek naar de ramp met vlucht MH17.

Familiebezoek

Na de oorlog werden veel families herenigd. Men zocht elkaar op. Bij mijn oma en opa Oudshoorn kwam ook bezoek over de vloer. Een broer van oma, Karel van Suchtelen van de Haare kwam ook op bezoek(op de foto in het midden. Oom Karel schilderde mooie landschappen. Van familielid Jos vernam ik wat meer informatie over oom Karel. Hij en zijn vrouw hadden drie kinderen. Een zoon Adriaan en twee dochters. Oom Karel en zijn gezin emigreerde na de oorlog naar Amerika. Naar zeggen heeft het gezin eerst nog in Oegstgeest gewoond. Zoon Adriaan / Adrian werd in Amerika bekend als kunstschilder.

Aan de slag

De storm heeft vorige week hier en daar wat schade veroorzaakt. Aan mij de eer om voor een paar aardige mensen de boel weer op orde te maken. Vooraf vragen we wat precies de bedoeling is. Vervolgens maak ik een kostenberekening, bespreek hem met de betaler / opdrachtgever en pas na een akkoord ga ik aan de slag. Ik betaal de kosten zelf en declareer die vervolgens met aan de hand van de kassabon(nen). Een kop koffie, of misschien wel twee, en een tevreden gezicht zijn mijn beloning.
Vanmorgen hebben we de inkoop gedaan. Als alles goed gaat worden de materialen morgen afgeleverd. Dan kunnen we aan de klus beginnen. Als we tijd en zin hebben natuurlijk en het weer ook wat meezit.

Een hond lezen

Vanmorgen kwam een soort pincher op Fenna af. Ze oogde louter nieuwsgierig en de houding was onbevangen. Geen gekef en geen gegrom. Ik zag aan Fenna's houding dat ze zich niet ging oppeppen om die kleine even te grazen te nemen.
Omdat ik niet direct kon zien of ik met een reu of teef te maken had held ik het beestje eerst op afstand. Inmiddels was de eigenaar / begeleider komen aanlopen. Ik zei hem dat Fenna loops is, waarop hij zei dat zijn hondje een teefje was. Dus liet ik beide dames alsnog maar even begaan. Na wat gesnuffel over en weer, ik was intussen in gesprek met meneer, vond Fenna het genoeg en eiste haar ruimte op door een korte grom. Meneer reageerde door lachend tegen zijn hondje te zeggen : "Ja jôh, ze vindt het genoeg!" Ik was blij met zijn reactie, want er zijn ook mensen die dat gedrag niet begrijpen. Die maken vaak boos de opmerking als zou Fenna vals zijn. Zelfs in gevallen waarin hun hond blaffend en grommend op Fenna af komen stuiven.
Niet veel later kwam het gesprek op motorrijden en kamperen. Die gemeenschappelijke zaken, maakten het onderling contact nog gemakkelijker en leuker. Intussen gedroegen beide honden zich erg rustig en besteedden nauwelijks aandacht aan elkaar. Zo gaat dat meestal als er over en weer begrip voor en enige kennis van honden is.

Snelwandelen met Fenna

De lange wandelingen die ik met Fenna maak, verlopen in een aanzienlijk hoger tempo dan de gangbare korte. Zo'n twee keer per week gaan we namelijk snelwandelen. We lopen dan een lange route, waarbij ik mijn tempo aanpas aan dat van Fenna. Zoals elke hond heeft Fenna een ideaal tempo om ontspannen te lopen. Ik kan aan haar lijf zien, wanneer ze mooi loopt. Dat tempo is voor mij een aanzienlijk hogere dan dat bij een gewone wandelen. Ik moet flink doorstappen om haar bij te houden. Ja, in zo'n situatie loopt Fenna dus voorop. Ik probeer haar bij te houden door op de lijn te letten. Die moet ontspannen zijn en blijven. Op die manier zijn we zo'n half uur tot drie kwartier onderweg.
Ik zeg het maar gelijk : ik houd dat tempo niet gedurende de hele tijd vol. Zo goed is mijn conditie niet en ik laat me niet gek maken door een hond. Helemaal niet door een Friezin. Haha!
Wat dat betreft ben ik blij dat Fenna af en toe wil snuffelen en haar geurtje wil achterlaten. Dat geeft mij even de gelegenheid om wat bij te tanken. Meestal duurt zo'n pauze niet langer dan een halve minuut. Maar voor mij net genoeg om weer rap verder te gaan. Ik zou zoiets niet alleen doen. Dan stap ik liever op de fiets. Want ik wil hoe dan ook dagelijks in beweging blijven. Zoals mijn broer mij dat vlak voor zijn overlijden op het hart drukte.

Peanuts

Soms zijn er dagen dat zelfs ik geen zin heb in klussen. Ja, die heb ik dus ook. Zoals vandaag. Toen ik zittend en koffie lurkend op de bank zat, zag ik hoe buiten een paar koolmezen zich tegoed deden aan het netje pinda's in de dop (huh?) en de vetbolletjes.
Ik besloot de beestjes wat te helpen door de netjes op te schonen. Haha!
In de boom hangen vier netjes. Twee met pinda's en twee met een vetbolletje. Ik heb het netje met het kleinste vetbolletje opengemaakt en het bolletje bij het andere gedaan. Samen vormen ze nu een grotere bol. De netjes met pinda's heb ik voorzichtig opengemaakt en op een krant geleegd. Daarna heb ik de lege doppen verwijderd en de halve gepeld, zodat er een mix van dop- en gepelde pinda's ontstond. Tijdens het opschonen zag ik dat de vogels ook kieskeurig zijn : pinda's die zwart zijn worden genegeerd.
De hele mikmak weer terugdoen in zo'n krap netje is niet eenvoudig. Dus moest ik weer een beroep doen op mijn creativiteit. Ik heb in de schuur gezocht en niets gevonden wat mij kon helpen. Het moest iets zijn dat ik als trechter zou kunnen gebruiken. Maar dan wel een met een grote tuut. Bij de regenton lag nog een kort stukje regengoot van pvc. Ik kon dat spul, ondanks de lage temperatuur, gemakkelijk buigen tot een koker of trechter. Dat heb ik in het netje gestoken. Dankzij dat stukje goot kon ik de pinda's gemakkelijk weer in het netje krijgen. Al met al was het klusje dus peanuts. Ik heb de netjes weer op hun plekje gehangen. De mezen en musjes zijn er druk mee bezig.

Een leger met meuk

"Kijk", klinkt enthousiast, "deze telex bediende ik toen ik in de jaren 80 nog in militaire dienst was!" Op een foto staat apparatuur die mij heel bekend voorkomt. Die apparatuur heb ik rond 1962 (bijna 25 jaar eerder dus) bij mijn pa op zijn werk ook gezien. Precies dezelfde. Alleen was het toen nog wat modern, al gebruikte pa in die tijd ook nog de seinsleutel. En wat blijkt? Meer dan 20 jaar later wordt die telex-meuk nog gebruikt. Eerder zag ik een foto van een telefooncentrale uit eind jaren 80 voorbijkomen. Compleet met een bakelieten toestel op een bureau op de achtergrond. Ach ja, ons leger doet graag veel met meuk, oude troep.
Iemand schreef trots over de Starfighter. Je weet wel, die raket met vleugeltjes. Ja,ja, dat was een mooi toestel, zo schreef hij. Oké, het oog wil ook wat. Ik heb er aardig wat van zien en horen voorbijrazen. Maar dat onding werd ook 'widow maker' genoemd. Meer dan 30% viel uit de lucht. Dat was wat minder dan een voorganger, de Thunderjet. Van dat onding viel jaarlijks 10 stuks uit de lucht. En dat 5 jaar lang.
Alsof het allemaal niet erg genoeg is, benoemt men de laatste decennia vrouwen tot minister van Defensie. Nou, de effecten zijn duidelijk : het leger takelt af.

Let your love flow!

Uit de tijd van Love & Peace. En geluk en zorgloosheid. Happy days! Alleen zitten de Duitse jongeren nogal tam toe te kijken. Tja, Amerikanen in West Duitsland, dat lag gevoelig. Of dachten ze toen al na over weer een groot Duitsland Reich Europa? Let your love flow! Om hen tot inkeer te brengen?

Grote stappen, snel thuis

Gisteren zag ik wat flarden van een tv programma waarin de dood van iemand werd onderzocht. De zaak was gesloten met de conclusie, dat het zelfmoord betrof. Het onderzoek werd door een journalist uitgevoerd en leverde direct een aantal zaken op die zelfmoord deden uitsluiten. Het slachtoffer zou uit een raam gesprongen zijn. Een getuige, die op dat moment ter plekke was, zag iemand vanuit dat zelfde raam naar beneden kijken. Vreemd genoeg was het klapraam weer in de oorspronkelijke stand teruggezet, toen de politie arriveerde. In die stand had het slachtoffer nooit door het raam uit het vertrek kunnen komen. Zijn telefoon werd niet meegenomen voor onderzoek en de bloedsporen werden niet onderzocht op DNA. De kamer vertoonde sporen van een onenigheid. Beelden van een bewakingscamera aan de overzijde van het pand zijn nooit bekeken.
Kortom, een zeer snel uitgevoerd onderzoek met een dito conclusie. Vooral de manier van werken van de Haagse politie / recherche heeft mij onaangenaam verrast. Erg slordig. Ze wordt daarin ook gesteund door een dito werkend OM, dat zelfs beweerde de familie geïnformeerd te hebben terwijl dat niet het geval was. Ondanks de resultaten van het onderzoek, wil het OM niets toegeven. Je zou maar als nabestaanden daarmee te maken krijgen. Er blijven nog zoveel cruciale vragen openstaan, dat ze de rouwverwerking onnodig laat voortduren.

Fake news bestrijden?

Als ik bepaalde nationale en EU politici hoor spreken over het bestrijden van fake news, krijg ik argwaan. Gaan zij straks bepalen wat fake news is? Nou, dan weet ik het wel. Dan is die bestrijding gewoonweg een verkapte vorm van censuur, inperking van de persvrijheid, de mond snoeren van critici. Als de politiek gaat bepalen wat fake news is, dan wordt volgens het 'officiële' nieuws alleen maar goed gedaan. Dan is er geen werkloosheid, geen armoede en geen kritiek. Dan gelooft iedereen dat de werkenden van Rutte 1.000 euro hebben gekregen, criminele Marokkanen net als illegalen niet bestaan. We komen volgens het officiële nieuws in een paradijs te wonen dat EU heet.
Sprekend over de EU die Duitser Schulz doet ook mee aan demoniseren. Wie het niet eens is met hem en zijn politiek, noemt hij nazi's. Rot moffen bestaan dus nog. En dat is geen fake news.