Gelukkig lig ik niet op bed. Dat is al heel wat. Mij resten kleine klusjes (da's dubbelop, dus extra klein). Het lastigst van dit alles is, dat ik fysiek niets voel wat mij aan de instructie herinnert. Ik heb geen gebroken been of arm, geen hernia, geen hechtingen of zo. Ik heb zelfs geen pijn! Het ontbreekt me enkel aan energie. Gevolg is, dat ik de neiging heb de mij opgelegde beperking te vergeten. Maar er is toch een drempel. Die is psychisch. Ik heb beloofd me aan het advies te houden. Niet alleen aan mezelf, ook aan mijn omgeving. En je weet : beloofd is beloofd en belofte maakt schuld.
Voorlopig ben ik niet in de loods te vinden. Misschien om een keer een kijkje te nemen. Onder begeleiding! 😁Om te voorkomen dat ik me vergaloppeer. Ook het klussen voor anderen is geparkeerd. Ik stel me geheel vrijwillig wat mijn activiteiten betreft onder curatele.