Het bestedingspatroon blijft een haast ongrijpbaar iets. Zo kan iemand met een minimumloon, een leuk leven leiden, terwijl een ander met het dubbele ervan nauwelijks kan rondkomen.
Mijn lieve moeder zei soms : "Je moet de huid niet verdelen voordat de beer geschoten is." Met die wijsheid in mijn nog jong hoofd, vond ik het vreemd dat mensen op voorhand het vakantiegeld uitgaven voordat ze het op de bankrekening hadden staan. Ik hoorde ook dat mensen een lening afsloten, want "straks los ik hem af met mijn vakantiegeld of winstdeling." Ik weet zelfs van een geval waarin iemand een auto kocht met geleend geld. Zijn beredenering was, dat hij de komende twee maanden zou gaan overwerken. Helaas werd de persoon ziek.
Zelf zijn wij niet zo van het lenen en/of het op voorhand uitgeven van geld dat nog niet op de rekening staat. En als het ontvangen is, dan verdwijnt het eerst naar het digitale spaarvarken. Er zijn anderen, waar het geld hen in de handen brandt. Het is dan ook zo weer op.
Toen we trouwden was er geen geld voor een diner. We wilden geen geld lenen. Dus bleef het bij een receptie.