Er zijn westerse landen waar het blijkbaar de gewoonte is, dat niet alleen de familie maar ook vrienden / vriendinnen bepalen in hoeverre en nieuw partner geaccepteerd zal worden. De relatie valt of staat bij een acceptatie. Er mag dan sprake zijn van een enorme klik en veel van een leien dakje gaan, maar dat wil niet zeggen dat de relatie voortgezet zal worden. De partner moet eerst nog gekeurd worden door anderen.
Het komt er in feite op neer, dat iemand dus niet zelf een eigen partner kiest; die wordt voor hem / haar geselecteerd. Het gebeurt dus in westerse landen. Landen die bezwaren maken tegen andere landen waar huwelijken gearrangeerd worden door ouders en andere familieleden.
Soms gaan de bemoeienissen zover, dat de familie en/of vriendenkring bepalen waar het toekomstige stel zal moeten gaan wonen. Ook die bemoeienis heeft al menige relatie doen stranden. Ook wanneer ze zelf een compromis hebben gesloten door bijvoorbeeld op gelijke reisafstand van de ouders / vrienden te gaan wonen. Ze kiezen dus niet voor een eigen koers / leven, maar laten dat aan anderen over. Ik noem dat geleefd worden. n soms loopt het hele gedoe vanwege al di bemoeienissen compleet uit de hand.