Het is door de jaren heen duidelijk geworden : ik had mijn kleurtje vaak niet mee. Het is gewoon zo en ik heb me er weinig van aangetrokken. Ik denk wel dat het heeft bijgedragen aan mijn gevoel hier niet thuis te horen. Als ik de schelwoorden en het taalgebruik bij elkaar voeg, dan ben ik voor een Chinees, een neger, een Molukker, een Indo, een Indiër, een zwarte aap, een bruine een Marokkaan, een Turk, een bruine armoedzaaier en zowaar een stomme witte Hollander (op Curaçao) uitgemaakt. Wat dat betreft geeft het ook wel het kennisniveau en de vooroordelen van de betreffende mensen aan.
Ondanks dat alles ben ik als een ouderwetse stoomlocomotief (ook zwart) doorgereden. Ik heb altijd vrij stevig op de rails gestaan. Al heeft men een paar keer vanwege eerder genoemde situaties mij uit de rails doen lopen. Desondanks lukte me het telkens weer mijn reis voort te zetten.
Een Marokkaanse meneer hier in de buurt is van mening, dat ik me tegen Nederlanders moet verzetten. 😂 Zo'n somber leven heb ik nooit willen leiden. Er zijn genoeg leuke mensen om me heen en nog veel meer daarbuiten.