Als het even kan geef ik een humoristische draai aan opmerkingen of vragen over mijn uiterlijk. Of breng ik met mijn reactie de vragensteller of roeptoeter in verlegenheid. Boos worden heeft immers geen enkele zin. Boos reageren zou enkel een kolfje naar de hand van de 'opponent' zijn.
Als iemand aan mij vraagt waar ik vandaan kom, antwoorde ik bijvoorbeeld met 'van het toilet' of 'van de kopieermachine'. Dat was dan de waarheid, ook al weet ik dat naar mijn culturele achtergrond geïnformeerd wordt. Maar meestal is men niet zo duidelijk. Soms komt een vraag of opmerking enigszins naar over vanwege de toonzetting of omdat ik weet dat de persoon weinig op heft met niet blanke mensen. Toen zo'n iemand zei dat ik een ander kleurtje heb en vroeg waar ik vandaan kom, zei ik wat dubbelzinnig : "Ik kom uit een zeer warm gezin." Dat leidt dan tot een wat verstoord gezicht; tja, daar sta je dan met je witte toet! 😂
Toen iemand vroeg of ik aan het weer in Nederland kon wennen, gaf ik met een typisch Antilliaans accent antwoord. 😂
Tijdens een lunch zat ik naast mijn Antilliaanse collega. Een vrouwelijke collega tegenover ons vroeg ons of we soms uit India of Pakistan afkomstig waren. Waarop ik haar vroeg : "Heb jij je haar geverfd of ben je van nature blond?" 😂
Een paar keer heeft men geprobeerd mij in aanwezigheid van anderen / collega's te kakken te zetten. Het viel mij in alle gevallen op, dat de aanwezigen zich doodstil hielden. Niemand riep de persoon in kwestie tot de orde. Wel achteraf, maar niet op het moment. Dat zegt ook wat. Ook in die gevallen reageerde ik rustig. Mensen hebben de neiging zichzelf via anderen bloot te geven; hun ware aard te laten zien. Meestal gevoed door afgunst of angst. Soms vanwege racisme. Het zij zo.