Vandaag kreeg ik de 5e ontslagbrief van mijn leven. Niet met valse aantijgingen en ook niet vanwege een faillissement of reorganisatie. Het was de eerste keer dat een vrouw mij dat aandeed. Een unicum, maar ik werd wel weer op straat gezet. Het was een brief met feiten en ik was er blij mee!
Ik herinner me nog dat ik heel lang nadat ik mijn eerste ontslagbrief ontving, ik geen post meer las. Dat heb ik heel lang volgehouden.
Het was ook de eerste keer, dat ik zo'n brief persoonlijk overhandigd kreeg door de opsteller ervan. 😀 Nota bene een vrouw. De mannen verscholen zich achter een bureau en advocaten. Uniek was ook dat ik dit keer ontslagen ben, omdat ik het zo goed doe! Wat wil een mens nog meer? Naar de kerk om te bedanken.