Als ik mezelf introduceerde als leidinggevende, zei ik dat fouten maken toegestaan is zolang ervan geleerd wordt. Op herhalingen zit ik niet te wachten. Ik heb nauwelijks een medewerker op diens fout aangesproken. Gewoon omdat de medewerker zelf al baalde van zijn fout. Ik faciliteerde hem wel om hem in de gelegenheid te stellen de fout te herstellen. Ik heb in situaties van fouten of calamiteiten ook nooit naar en of meer 'daders' gewezen. Ik was de eindverantwoordelijke, klaar.
Recent hebben artsen een fout gemaakt ten aanzien van mijn gezondheid. Ja, ook zij kunnen fouten maken. Gelukkig waren zij daar tegen mij open en eerlijk over. Ook boden zij hun excuses daarvoor aan. Zo'n terugkoppeling vind ik wel heel belangrijk. Daarom blijf ik toch respect voor hen houden. Er zijn ook arrogante specialisten, die liever niet toegeven een fout gemaakt te hebben. Daarmee diskwalificeren zij zichzelf en zadelen zij hun slachtoffers met nog meer problemen op. Zoals fysieke en psychische schade en rechtszaken.