vrijdag 29 mei 2026

Hopeloze gevallen

Ik vraag me af, waarom in het coronaonderzoek zoveel aandacht besteed wordt aan bijzaken. Het lijkt erop alsof men de reacties vanuit de bevolking jegens de makers en uitvoerders van het beleid belangrijker vindt, dan de slachtoffers, de fouten en de leugens.
Toen ik een praktijkassistente vertelde over mijn paniekaanvallen, ging ze mijn bloeddruk opmeten. De relatief hoge waarde was voor haar reden mij medicatie voor te schrijven. Thuis waren de waarden (diverse metingen over een langere periode) ruim onder de 150.
Naar aanleiding van mijn klacht dat de motor van mijn motorfiets na aankoop stationair erg onregelmatig draaide, nam de verkoper plaats op het zadel. Hij startte de Honda en gaf flink gas. Draaiend met een flink hoog toerental, riep ie : "Niets aan de hand hoor!" Toen ik later bij een andere dealer aankwam, vroeg een monteur die buiten een sigaret stond te roken : "Start hem nog eens en laat hem eens rustig draaien." Toen ik dat deed, zei hij : "De carburateurs moeten gesynchroniseerd worden. Het blok draait erg onrustig."
Volgens een 'monteur' was er aan een klemmende deur niets te doen. "Dat hebben al die deuren", zei hij tegen de bewoonster. Ik, als amateur prutser, heb de deur toen zelf maar afgesteld.
Volgens een fietsenmaker maakten dergelijke fietsen altijd zo'n geluidje. Toen ik de fiets had opgehangen en aan de trappers draaide, kwam het geluidje van het eindkapje van de kettingkast. Het was er scheef opgedrukt.
Voor een uit elkaar gevallen stenen brievenbus werd geadviseerd een nieuw te kopen. Met speciale steenlijm heb ik de panelen weer aan elkaar gelijmd. Een jaar later stond de brievenbus nog steeds fier overeind.
Ach, zo zijn er meer 'hopeloze gevallen' voorbijgekomen, die eenvoudig op te lossen waren.