Zoeterwoude en varen -4-

Jan manoeuvreerde de vlet keurig op z'n ligplaats. Vervolgens werd de lading, bestaande uit leeggegeten verpakkingen, een pet en een paar handtasjes, gelost. De dames gingen met Lenie mee, terwijl Jan en ik van Herman een rondleiding kregen over het 'landgoed'. Herman liet ons ook even de vlet zien die hij aan het bouwen is. Vol bewondering keken wij naar het casco en luisterden we naar Hermans toelichting. Hij maakt nauwelijks gebruik van een bouwtekening. Knap hoor! Daarna voegden we ons bij de vrouwen, waar we met een drankje nog een paar uur een après vletvaren hielden, waarbij ook de zoons Marco en Cor met Ilse aanwezig waren en Hans de man van Janneke. Een leuk detail : Janneke, de zus van Lenie, bleek in een schoenenzaak te werken in de Winkelhof. Sonja vertelde over Marga die daar ook werkte, zij het in een andere schoenenwinkel. Toen bleek Janneke Marga te kennen, want Janneke werkt in de zaak van de schoonouders van Marga's zoon Jason! De wereld is en blijft klein. Gezelligheid kent geen tijd, dus veel later dan gedacht namen we afscheid en vertrokken richting de A4. Al met al was het een gezellige en zonnige zaterdag geworden.

Bitte, Frau Merkel

Mevrouw Merkel, de baas van Duitsland, wordt beschouwd als de machtigste vrouw van de wereld. Ze is dat al eerder geweest, maar in eigen land kan deze machtige vrouw nog steeds niet alles voor elkaar krijgen. Kijk maar heel simpel naar de manier waarop het westen van Duitsland met de bewoners uit het oosten, de voormalige DDR, omgaat. Voor het einde van de Muur, riep het West Duitsland dat ze samen met de DDR bevolking Duitsers waren. Eén volk. Nu de muur afgebroken is, is ook die visie verdwenen. De voormalige DDR bevolking heeft het moeilijk. Ze wordt vaak gediscrimineerd in eigen land en kunnen moeilijk aan werk komen. Veel Oost-Duitse bedrijven zijn opgekocht en leeg geplunderd. De werknemers zijn op straat gezet. Zeg maar rustig : het kapitalisme heeft toegeslagen. Velen zijn naar het westen gegaan, om daar werk te vinden. Maar ze worden gehinderd in hun zoektocht, door discriminerende 'landgenoten'. Die zien de 'Ossies' niet zo zitten. Soms vraag ik me af, of de voormalige DDR bevolking van de hereniging echt wel beter geworden is. Ik heb de indruk dat het arbeidsethos van de 'Ossies' aanzienlijk hoger is dan die van menige West Duitser. En die Angela? De machtigste vrouw van de wereld staat machteloos.

Grieken eruit!

Kijk, om te beginnen hadden die Grieken nooit lid mogen worden van de EU. Ze zijn nou niet bepaald de rozijnen in de EU-pap. Maar ja, de EU moest en zou groter worden. Dus ook maar de Grieken erbij gehaald. Het doet me denken aan Lelystad in de beginjaren. Paginagrote advertenties in De Telegraaf moesten mensen trekken om de nieuwe, goedkope woningen te vullen. De stad wilde per se inwoners hebben. Gevolg was dat er nogal wat uitschot uit Amsterdam hierheen vluchtte, met alle gevolgen van dien. Wat de Grieken betreft, minister De Jager heeft ons al erg veel op de mouw trachten te spelden. Hij doet voorkomen alsof ons hele monetaire systeem van die luie, onbetrouwbare Grieken afhangt. Knap dat we het al die eeuwen zonder die Grieken  gered hebben zeg! Nee, het is louter gezichtsverlies en politiek gekonkel wat we te horen en te zien krijgen. Het heeft weinig van doen met realisme. Nu wil men Griekenland gecontroleerd failliet laten gaan. Een paar maanden geleden bezwoeren de deskundigen, dat zoiets ondenkbaar was. Want ook zo'n actie zou de EU financieel doen instorten. Ik vind het prima als men dat land dan ook gelijk de Euro afneemt. Dat zou men ook met Italië, Spanje, Ierland en IJsland moeten doen. Weg met die flierefluiters. Ga maar eerst leren hoe je met geld moet omgaan. Pas dan mag je weer aankloppen. Maar helaas hebben veel opportunistische banken ook veel geld aan die Grieken geleend. Maar vlak ons eigen landje niet uit. We hebben sinds het EU lidmaatschap nog nooit zo'n hoge schuldenlast gehad. Misschien is het nog beter om de EU de deur uit te zetten. Zie je het al voor je? Je volwassen kostganger, die je in huis hebt gehaald maakt schulden en jij gaat ze betalen ten koste van je eigen huishouding. Zo werkt het toch niet? Wel in Den Haag en de EU. En in sommige gezinnen.....

Rawagede : toch schuldig

In het verleden heb ik al eerder mijn verontwaardiging uitgesproken over de wijze waarop Nederland omging met de moorden in Rawagede. Maar nu is er goed nieuws. De rechtbank in Den Haag heeft vandaag verklaard dat de Staat der Nederlanden verantwoordelijk is voor de moordpartij in Rawagede ten tijde van de politionele acties in het toenmalige Nederlands Indië. Nederlandse militairen vielen op 9 december 1947 Rawagede binnen en doodden honderden mannen, onder wie gevangenen en vluchtende bewoners. Omdat de executies 64 jaar geleden plaatshadden, is de wettelijke verjaringstermijn eigenlijk verstreken. Maar omdat het om een zeer uitzonderlijk geval gaat, heeft de rechter besloten daarvan af te wijken. Daarbij speelde de ernst van de feiten een rol. Nederland heeft nooit schuld willen bekennen, maar zich wel verantwoordelijk gevoeld. Dat laatste werd vertaald in financiële hulp voor het dorp. De nabestaanden kunnen nu een schadevergoeding claimen. Eindelijk toch gerechtigheid, zij het via de rechter.

Zoeterwoude en varen -3-

Het viel me op dat ik nergens last van had, terwijl er toch wel wat golfslag was en af en toe zelfs een flinke van voorbij varende schepen. Zou die zeeziekte soms tussen mijn oren zitten? Bij Warmond aangekomen bleek de doorvaart compleet gestremd te zijn. Men vierde daar de Schippertjesdagen en dat schijnt dan 'niet varen' in te houden. In de Warmonder Leede lagen veel vaartuigen langs de kant. Een groot aantal was gepavoiseerd (een bekend dicteewoord uit mijn jeugd, dat 'van vlaggetjes voorzien' betekent). Op die schepen zaten opvarenden te genieten van al die boten die rechtsomkeer moesten maken (Warmonder Leedevermaak). Omvaren dus. Een korte blik op de kaart van kapitein/stuurman Jan was voldoende om een gewijzigde koers te varen, die ons uiteindelijk op de Haarlemmertrekvaart richting Leiden bracht. Daar herkenden we weliswaar veel punten die we passeerden, maar soms raakte ik ook wel de draad kwijt. Vanaf het water ziet Leiden er anders uit. O ja dan? Ja! In Leiden voeren we via de Rijnsburgersingel, Morssingel, Galgewater, Stille Rijn, Nieuwe Rijn, langs Utrechts Jaagpad tot de Watertoren aan de Hoge Rijndijk. We passeerden terrasjes vol mensen, de zaterdagmarkt, oude grachtenpanden en typische Hollandse bruggetjes en zowaar een paar molens. Wat een schitterende tocht! En dat op een dag waarop precies een jaar geleden een bruidspaar ook zo'n tochtje wilde maken, maar dat door de regen in het water viel. Vervolgens koers noord/noord, langs het Waardeiland, onder de Spanjaardsbrug door de Zijl weer op. Na drie uur varen voeren we onder de Driegatenbrug de Dwarswetering weer op. Daar stond Herman ons al op te wachten. Zag ik een blik van opluchting in zijn ogen?

-wordt vervolgd-

Politie massaal in overtreding?

Vandaag las ik dat de politie geen hoge bekeuringen zal gaan uitschrijven aan bijvoorbeeld verkeershufters, omdat ze het niet eens is met deze maatregel. Met andere woorden, de regering neemt een besluit en de politie heeft er lak aan. Wat een land! De handhavers van de wet, overtreden straks zelf de wet. Afgezien daarvan is de argumentatie net zo slap als het apparaat : het is zo zielig voor de hufters! De politie heeft al jaren een slechte naam, waarin ook het haast mietjesachtige optreden steeds vaker naar voren komt. Nu dus ook weer. Ze wil ook hufters in oude auto's straks ontzien : Die hebben het namelijk al zo slecht. Weer een vrijbrief voor de aso's in onze maatschappij. Geen opleiding, geen baan, geen geld, dus ga je gang maar want de politie vind je zielig. De politie zelf komt niet met een alternatief om het toenemend aso gedrag te keren. Gewoon lekker niets doen, dus. Mocht de politie dit slappe hap beleid willen doorzetten, dan wordt Nederland een politiestaat. Maar dan wel één waar recht en orde niet meer in voorkomen. Alleen slap gezwets en anarchie. En natuurlijk de gewone man pakken die 10km te hard rijdt. Want daar zijn geen stoere jongens voor nodig, alleen flitspalen.

Het menselijke in een dier

Van politici en verkopers weet ik dat het onbetrouwbare mensen zijn. Maar daar blijft het helaas niet bij. Mensen zijn rare wezens, die tot alles in staat zijn. Toen men er achter kwam dat dolfijnen intelligente beesten zijn (ze hebben veel drenkelingen gered), werden die arme beesten omgebouwd tot levend oorlogstuig. Sluwe mensen leerden die intelligente dieren met een lading dynamiet naar een (vijandelijk) schip zwemmen, met het doel dat schip tot zinken te brengen. De dolfijn als zelfmoordcommando. Gelukkig groeit het aantal mensen dat dergelijke praktijken verafschuwt. Dat is ook een van de oorzaken van het dalend bezoekers aantal van het circus. Al moet ik toegeven dat ook de hoge mate geoefendheid van de acrobaten daarin een rol speelt. Er gebeuren immers nauwelijks nog spectaculaire ongelukken. Vooral het vangnet wordt als een flauwe ingreep ervaren. Nee, dan liever naar YouTube met videootjes van onvoorbereide acties van jongeren met een laag iq en een hoge dosis doodsverachting. Da's pas leuk! Ik herinner me nog de zangeres Ria van Kuiken, die begin jaren 60 bijna door een beer van circus Toni Boltini werd opgevreten. Of het aan haar zangkwaliteiten lag of aan haar flinke postuur is mij nooit duidelijk geworden. En dan hebben we nog Bokito. De gorilla die zijn kooi verliet om even een nare mevrouw die hem dagelijks pestte een flink pak op d'r duvel te geven. Dat gorilla's ook best aardige beesten zijn, is geregeld bewezen in situaties, waarin kleine kinderen per ongeluk in hun territorium terecht kwamen. Die werden zorgzaam opgevangen door de wilde beesten terwijl bewakers met geweren in de aanslag huiverig toekeken. Nee, van mij mogen al die circussen en dierentuinen verboden worden. Een paar dolfijnen voor zieke mensen vind ik nog wel oké. Maar dan moeten die beesten wel in volle zee hun therapeutische werkzaamheden kunnen doen. Gewoon de patiënten over boord gooien en dan komt het altijd goed.

Hier komt Lelystad

Van trouwe lezer en schrijver ontving ik weer een foto met een stukje tekst :

Op bijgaande foto de keten die waren geplaatst ter voorbereiding en uitvoering van de bouw van het huidige Lelystad. Het opgespoten land is ingezaaid tegen het stuiven. Bij de foto staat vermeld "Hier komt Lelystad"

9/11

Zondag is stilgestaan bij de duizenden slachtoffers van de terreuraanslagen in de USA, 10 jaar geleden. Terwijl ik naar de verschrikkelijke beelden keek en de zinloosheid van het geweld op me in liet werken, dacht ik ook aan al die andere slachtoffers. In Afghanistan komen jaarlijks ruim 4.000 onschuldige burgers om het leven. In Irak zijn sinds de inval (massavernietigingswapens noch banden met Al Qaida werden gevonden) meer dan een miljoen(!) mensen omgekomen. Wanneer was er voor hen massaal één minuut stilte? Of hebben de nabestaanden daar nergens last van? Vinden zij het heel gewoon dat hun landgenoten door 'buitenlandse terroristen' zijn omgebracht? Ik ben er een minuut stil van geweest. Een minuut slechts, want de wereld draait dol door.

Terug in de boomgaard -6-

Op weg naar Dronten kwam ik achter een pluk- en motormaat te rijden. Dat was op de Houtribdreef. Als nette motorrijders hielden we ons keurig aan de maximum snelheid van 50km/uur. Vlak voor een rotonde waar aan de weg gewerkt wordt, wordt het verkeer naar de linker rijbaan geleid. Daar is slechts 30km/uur toegestaan. Mijn motormaat keek in zijn spiegel en gaf richting aan. Net toen hij naar de linker rijbaan wilde oversteken, zat er plots een zwarte Opel naast hem! Ik had de koplampen van die kar wel gezien, maar niet verwacht en/of ingeschat dat die zo snel zou rijden. Motormaat wist een aanrijding te voorkomen, door snel naar rechts te sturen. De automobilist excuseerde zich door zijn hand op te steken. Lekker makkelijk, dus. Hij reed niet alleen veel te hard, maar negeerde ook het inhaalverbod dat ter plekke geldt. En dan de bijna aanrijding afdoen met een simpel 'sorry!'
Vandaag moest ik plukken met een vrouw die voor het eerst aan de slag ging in een boomgaard. Dat was niet alleen aan haar plukkennis te merken, maar ook aan haar outfit. Nee, ze had geen hoge hakken aan, maar wel een paar gewone wandelstappers. Ze had ook geen regenkleding bij zich. Ze wist niet dat je hier een hele dag in de modder en regen kunt staan. Gelukkig had ik een reserve jack en een heuse zuidwester voor haar.

Zoeterwoude en varen -2-

Via de Weipoort, de N11, Hoge Rijndijk, Leiderdorpse brug, v.d. Valk Bouwmanweg en de Zijldijk, reden we vlak voor de Drie Gaten Brug van de weg af. Nou ja, gecontroleerd hoor, want daar is de toegang tot het botenverhuurbedrijf van een broer van Jan, Herman en diens vrouw Nelie. Daar lag een zeer fraaie motorvlet te wachten. We werden hartelijk ontvangen en werden naar de vlet gedirigeerd. Een prachtige motorvlet die nota bene door Herman zelf gebouwd is! Zelfs van dichtbij lijkt ie van polyester gemaakt, maar hij is van staal. Na wat tekst en uitleg en het inladen van een beetje (wat heet) proviand stapten we aan boord. De trossen werden gelost en Jan ging achter het roer en voer ons van de Dwarswetering onder de Drie Gaten Brug de Zijl op. Het was een aparte ervaring om daar te varen. Immers, tot dan hadden wij vele keren aan de oever gezeten om te vissen. Via de Zijl voeren we naar de Kagerplassen richting de Ringvaart van de Haarlemmermeer. We genoten van een typisch Hollands landschap met veel molens en boerderijen. Het was behoorlijk druk op het water. Het viel mij op dat ook op het water, net als op de weg, niet iedereen zich aan de regels houdt en/of gevaarlijke manoeuvres uithaalt. Maar kapitein Jan kent zijn pappenheimers en voer ons veilig over het golvend zoete nat. De dieselmotor tufte zacht ( je kon gewoon met elkaar praten en dat is op een motorfiets anders), maar krachtig. Op het wijde water vertrouwde Jan mij ook even het roer toe. Waarschijnlijk ingegeven door het feit dat mijn pa jáááren bij de Marine heeft gevaren. Maar, bij deze Jan, dat was op een onderzeeboot! Maar ik nam zijn gebaar dankbaar aan. Hij legde mij wat vaarregels uit en als snel kwam ik achter het aparte stuurgedrag. Zo'n boot reageert tamelijk traag, dus je moet op tijd (= wat eerder) sturen. Omdat ik vanwege mijn werk vaak met ambtenaren ben omgegaan, kwam die ervaring goed van pas. Komt bij dat op het water lijkt alsof iedereen maar wat aanrommelt. Ver van ons zagen we een paar buien vallen, maar zelf genoten we droog van het uitzicht en de vele boten. Het is ook een gewoonte om even te groeten als je elkaar passeert. Veel leuker dan op de motor, waar je tegen een helm aankijkt als je groet. We voeren nog een doodlopend stukje water in, maar Jan wist de boot vakkundig te keren. Petra vertrouwde de stuurmanskunst van haar man niet zo (hoe kan dat nou??) en ging voor alle zekerheid even de boeg op. Ik dacht eerst dat ze gewoon even door het raam van die woonboot wilde koekeloeren. Dat zou erg vreemd geweest zijn, want zo ken ik mijn schoonzus helemáál niet.....
-wordt vervolgd-

Wietplantage onder café

De afgelopen week is tijdens een gerichte politieactie onder een café aan de Stelling (Horecapleintje) een wietplantage ontdekt. Volgens de politie werd ondergronds zo'n 450 planten gekweekt. De kruipruimte van het horecapand was dusdanig uitgegraven, dat een persoon er rechtop in kan staan. De stroom werd illegaal afgetapt. Twee vrouwen die aan het knippen waren zijn door de politie aangehouden. Ze keken wat wazig uit hun reebruine ogen. Of zij ook de eigenaren van de plantage zijn is nog niet bekend. Er gaan geruchten als zou de eigenaar van het café niet vervolgd worden, vanwege de omstandigheden. Er wordt van alles en nog wat verzonnen om wiet te kweken. Sommigen zij heel brutaal in hun aanpak. Ik bedoel, wie verwacht er nou een wietplantage in de dakgoot?

Links rijden en brandstofprijzen

Vorige week zijn we naar Roosendaal geweest, om Sjaak te feliciteren. Natuurlijk ontmoetten we nogal wat zondagsrijders onderweg. Maar ook fervente links rijders. Sommigen houden dat kilometers vol. Ik zie ook bestuurders die zodra ze de snelweg opkomen direct helemaal links gaan rijden. Op de derde of vierde baan. Zonder enige noodzaak. Erg vreemd weggedrag in een land waar 'rechts houden' de regel is. Ook erg lastig als je zo'n linksrijder wilt inhalen, want de meesten rijden niet eens sneller. Wie op een linker baan gaat rijden zou sneller moeten rijden dan het verkeer op de rechter baan. Helaas blijven velen schuin achter, naast of schuin voor het voertuig rechts van hen 'hangen'. Van echt inhalen is dan geen sprake. Ook veel voetgangers vergeten die basisregel en lopen duwend, zuchtend en steunend aan de linkerzijde tegen de stroom in. In voorsorteerstrook zie ik die fout ook vaak. Veel tweewielers ((brom-) fietsers)fietsers gaan daarop niet rechts staan, maar links. Maar we zijn ook dit keer heelhuids aangekomen, door gewoon rechts te rijden. Als de benzinetank voor de helft of meer leeg is, rijden we een kilometer of 4 door, België in. Daar, in Essen, tanken we dan voordat we op visite gaan. Het prijsverschil per liter brandstof is groot. Op de snelweg zo'n 1,74/liter (euro 95), weg van de snelweg een dubbeltje goedkoper en in België nog eens een duppie eraf als je via de 'buitenpaal' tankt! Kassa! Wel erg verwonderlijk hoor, al die prijsverschillen.

Concurrentie van Batavia Stad?

Deze week hoorde ik op het lokale nieuws iemand opperen, dat Batavia Stad in negatieve zin de omzet van de winkels in het centrum van Lelystad beïnvloedt. Klinkklare onzin! Ik ga er niet vanuit, dat mensen uit de kop van Noord Holland, Overijssel, Gelderland enz. naar het centrum van Lelystad gegaan zouden zijn, als Batavia Stad er niet geweest was. De outlet is een uitje. Voor goedkoop(?) merk-textiel hoef je niet per se daar te zijn. Maar ja, wat is er interessanter : ik ben in Batavia stad geweest of ik ben in Lelystad geweest? De uitspraak in het nieuws komt mij over als een soort van warming up voor de verklaring van de tegenvallende omzet in het centrum. Afgezien van de crisis : men heeft de ondernemers in het centrum gouden bergen beloofd. Maar die blijven uit. De kosten daarentegen zijn er wel. Ook de komst van de Hanzelijn zal daar weinig verandering in brengen.

Slagboom al zes weken kapot...

Als wij kleding of schoeisel nodig hebben, gaan we niet naar Batavia Stad, maar naar het centrum. Gewoon vanwege de variatie en de omvang van het aanbod. In het centrum is meer dan sec kleding en schoeisel. Voor de bezoekers van Batavia Stad is het niet echt aantrekkelijk om ook naar het centrum te gaan. Ze schrikken alleen al van de parkeergelden, want ze moeten met de auto. En begin nou niet over fietsen en over onze mooie fietspaden, want dan heb je van de hele problematiek echt niets begrepen. Vraag het maar aan de mensen van de Bataviawerf. In z'n algemeenheid vind ik dat er nauwelijks sprake is van een verantwoorde commerciële strategie hier in Lelystad. Er wordt maar wat gerommeld, waaraan in veel gevallen 'wishfull thinking' ten grondslag ligt. Laten we eerlijk zijn : ons centrum is gewoon onaantrekkelijk.  Tenzij je je graag verloren wilt voelen in een winderige, koude, kale omgeving van saaie winkelpuien. Het is in geen geval zoals Batavia Stad. Zelfs het onderhoud aan een parkeergarage ontbreekt met files tot gevolg. Welkom in het centrum van Lelystad!

Zoeterwoude en varen -1-

In gesprek met tante Mien

Jan, Petra, Wilma, Sonja, Erna en tante Mien

Son en Petra bij de foto van oom Frans Slingerland

Gisteren, zaterdag, zijn Sonnepon en ik naar Zoeterwoude gereden. We zouden daar de expositie over bijzondere bewoners van het dorp gaan bezoeken. We hadden afgesproken met Petra en Jan. Die hadden op hun beurt ook tante Mien en haar beide dochters, Wilma en Erna, uitgenodigd. Het toeval wilde dat we rond de afgesproken tijd (11.00 uur) bij de toerit van de locatie  elkaar troffen. In de kleine ruimte van een voormalige PTT centrale, hebben we de expositie bekeken. Uiteraard lag het accent op opa Slingerland. Maar er hing nog een familielid aan de muur : Frans Slingerland. Oom Frans was de laatste schillenboer van Zoeterwoude, die met paard en wagen langs de deuren ging. Een attente gastvrouw liet ons weten dat Aad Slingerland ook aanwezig was. En zo ontmoetten we zowaar neef Aad, een vrolijke, sportieve man, met zijn partner. Hij had twee schilderijen beschikbaar gesteld voor de expositie.
Een uur later arriveerden tante Mien, Wilma en Erna. Na een hartelijke begroeting, Son en ik hadden beide nichten al meer dan 30 jaar niet gezien, gingen ook zij eerst naar binnen. Buiten werden Jan en ik door een zeer aardige vrouw verwend met informatie, koffie en koek, waarvan het recept geheim is (smaakte overigens prima). Toen de dames weer terugkwamen hebben we flink bijgepraat. Het weer werkte mee, al bleef de zon wat haperen. Na zo'n twee uur vol gezelligheid splitste de groep zich. Tante Mien reed met haar beide dochters terug richting de Betuwe en wij werden door Jan en Petra naar de Zijl gedirigeerd, om daar een eindje te gaan varen. Spannend, want ik word in bad al zeeziek... Maar daarover later meer. -wordt vervolgd-