Maandag

Het was weer een mooi weekend voor velen. Maar de maandag.... Zelf werd ik pas na 08.00 uur wakker! Ik wist niet wat me overkwam. De maandag is voor mij meestal een rustige dag. Er is in de loods weinig te doen. Ik heb meestal een lang weekend als het om mijn activiteiten in de loods betreft. 

Protesten tegen oorlog

Er zijn weer Duitse nazi's (Merz en Von der Leyne) op weg naar een oorlog. Ze beschermen de corrupte Oekraïense nazi's o.l.v. Zelensky. Als grote vriend hebben zij landverrader en leugenaar Mark Rutte.

Op de verkeerde stoel

In dit stukje doet de moeder alsof haar dochter een probleem heeft. Maar de moeder heeft dat probleem zelf veroorzaakt. Ze had met haar dochter in hetzelfde bankje moeten zitten.

Verrassing!

Maar al te vaak hoor ik tijdens datingprogramma's dezelfde criteria als het om mannelijke kandidaten gaat. Ze moeten een goede baan hebben, zelfstandig zijn en er goed uitzien. Dat is een 'goede man'. De rest wordt vergeten.
De in hun ogen 'goede mannen' zijn over het algemeen gedisciplineerd, hanteren grenzen, tonen zelfbeheersing, zijn trouw, nemen hun verantwoordelijkheid enz. Zodra hun partner die kenmerken ervaren, is hun 'goede man' plots overheersend, manipulatief en zelfs giftig in hun relatie.
Wat mij ook verbaast is dat er mannen zijn, die in dating programma's enkel fysieke criteria hanteren voor een toekomstige partner : mooi, dikke billen, grote borsten, blond enz. Dat zijn wat mij betreft de foute mannen. Die mannen staan toch vaak bovenaan de lijst. De goede komen later aan bod. Die treffen dan vaak alleenstaande moeders.

Respectloos

Afgelopen week ontving ik twee keer post, waarin ik in de aanhef aangeschreven werd met "Geachte meneer Van O.". Daarna werd ik in de tekst getutoyeerd of wel met jij, jouw en je aangesproken. In beide gevallen kende ik de ondertekenaars van de post helemaal niet. Ik weet zeker dat zij mij ook niet persoonlijk kennen. Afgezien daarvan kennen zij ook geen respect.
Ik word daar niet boos om. Het is voor mij louter informatie over de opsteller ervan. Ze krijgen van mij geen aandacht. Ik vervolg mijn weg. Weerstand kost onnodig tijd en energie.

Maluku ku sayang

Voor mijn oma.

Jezus vandaag

Elohim

Mother and child reunion

Er waren zondagen, waarop ik 's morgens vroeg naar Leiderdorp reed. Naar mijn moeder. We gingen dan samen naar de kerk. Dat deed ik puur voor haar, want ze stelde het erg op prijs. Ik mag dan de kerk hebben losgelaten, dankzij mijn moeder heb ik toch een solide basis in het leven gekregen.

Acceptatie

Al snel leerde ik, dat acceptatie veel emoties kan voorkomen. Meestal komt die gedachte opzetten, wanneer ik naar de tandarts ga. Of toen een metaalsplinter uit mijn oog verwijderd moest worden. Acceptatie geeft mij rust. Ik accepteer ook de mankementen, die mijn leeftijd met zich meebrengt. Dus word ik niet boos, chagrijnig of verdrietig. De emoties brengen daar geen verandering in en klagen heeft ook geen zin. Het is gewoon zo, dat mijn lichamelijke en geestelijke ongemakken nu eenmaal bij mijn leven en leeftijd horen.
Ik ben nooit zo bezig geweest met mijn leeftijd in de zin van ouder worden. Of nee, dat is niet helemaal waar. Ik heb wel met groot verlangen uitgekeken naar mijn 16e (bromfiets) en 18e (motorfiets) verjaardag en mijn pensioen (fiets 😂).
Toen ik afgelopen vrijdag in het schuurtje bezig was, moest ik voor het klussen ook op de grond zitten. Toen ik weer wilde opstaan, schoot me door mijn hoofd : "O ja, ik ben geen 30 meer." Gelukkig schoot het niet in mijn rug of zo. 😁 Maar dan nog. Dan laat ik me maar van de grond oprapen en ben ik blij met mijn grijze haren. Die zorgen op ongemakkelijke momenten voor verzachtende omstandigheden. Het is ook zo, dat ik wat onverschilliger word. Dat kan weliswaar fijn, maar ook gevaarlijk zijn.

Ouwe lullen muziek -325-

Werkhouding

 Bij een van mijn werkgevers was een financieel directeur werkzaam met nogal vreemde opvattingen. Zijn kantoor bevond zich aan het eind van een gang. Als hij heen en weer liep passeerde hij de werkruimte van de systeemontwikkelaars. Tussen de gang en die ruimte bevond zich een glazen wand. Als hij passeerde keek ie steevast naar ons. Op een dag kwam hij onze werkruimte binnen en zei, dat wij voortaan een werkhouding moesten aannemen. De beste man wist dus niet wat ons werk inhield. Daaronder was sprake van veel overleg, denkwerk en wachttijden. De directeur dacht enkel aal schrijven, coderen.
Sindsdien gebeurde het dat als hij weer eens binnenkwam een aantal collega's plots hardop gingen rekenen. Op een hilarische manier. Het gebeurde met tussentijds denkwerk en resulteerde dan in een trage : "1 plus 1 is eh.......ttt....twee? O ja, twee!" en meer van dat soort onzin. 😂Die man liet duidelijk blijken te balen van ons gedrag. Na een paar bezoekjes is ie niet meer binnengekomen.
In andere werkomgevingen hebben ze ook oplossingen als de baas contact opneemt.

Draaikont Bill Gates

Vertrouw de duivel nooit.

He's going blonde

Eenvoudig en complex

😁