Opknappen en demonteren

Dat zijn de twee activiteiten waarmee ik me vandaag heb beziggehouden. Ik heb eerst het drempeltje van de bus aangepakt. Het is gelast, maar de afwerking moest nog gedaan worden. Ik heb het flink geschuurd en vervolgens licht geplamuurd. Morgen ga ik het weer schuren en dan in de grondverf zetten.

Terwijl de plamuur droogde, ben ik een heteluchtverwarming van Brink (voor geïnteresseerden een B-40 Hr) gaan demonteren. Dit was voor mij de eerste keer dat ik zo'n groot lomp ding onder handen nam. Omdat bepaalde onderdelen, ventilatoren, nog goed zijn, moest ik die ongeschonden van het apparaat zien te krijgen. Al met al ben ik een paar uur bezig geweest. Voornamelijk vanwege de vastgeroeste schroeven en bouten. Ik heb af en toe de slijptol moeten inzetten. Met veel kunst en vliegwerk heb ik beide ventilatoren toch netjes los kunnen maken. Toen die klus geklaard was, ben ik na het opruimen weer naar huis gegaan. Ik was wat moe geworden.

Lijden en leiden

Als ik het nieuws mag geloven, en dat doe ik dit keer, zijn asielzoekers miet alleen mensen die lijden, maar ook die leiden. Wat het leiden betreft, laten organisaties, inclusief het COA, zich door asielzoekers leiden. Niet helemaal, want het COA houdt zelf veel onder de pet. Dus komt de buitenwereld niet alles te weten. Om het opvangen van asielzoekers 'schoon te houden', wordt aan negatieve zaken geen ruchtbaarheid gegeven. Gevolg is wel, dat anderen zowel buitenstaanders als collega asielzoekers daaronder lijden. Het is een publiek geheim, dat het COA bewust crimineel gedrag van asielzoekers verzwijgt. Ook racistische en discriminerende zaken worden in de doofpotten gestopt. Want het is toch immers allemaal rozengeur en zonneschijn met de asielzoekers? Niets is minder waar. Afgezien van culturele redenen (homohaat, mishandeling van vrouwen enz.), zijn er ook ordinaire criminele asielzoekers die zich misdragen. Maar het COA zwijgt in alle talen. Totdat iemand uit de school klapt. Dan reageert het COA opeens quasi verontwaardigd en gaat 'de kwestie onderzoeken'.

Everybody's talking

Dit nummer dateert uit een tijd, waarin ik nog dacht dat het leven enkel leuk en oneindig leek. Ondanks de komst van de militaire diensttijd. Ik was blij eindelijk van school af te zijn. Maar ik vergiste me. Het leven zou pas echt gaan beginnen, maar ik droomde nog steeds.

Leidinggeven

Toen ik in 1961 naar het Marnix college ging (klas 7) stond ik een keer in de gymzaal naar een partijtje volleybal te kijken. Omdat een team een speler tekort had, werd mij gevraagd mee te doen. Als opvulling. Zelfs ik was verbaasd, toen ik merkte dat ik vrij goed met de bal kon omgaan. Zowel onder- als bovenhands. Ik had eerder goed gekeken naar het spel en mijn techniek daarop gebaseerd. Het gevolg was, dat ik in het schoolteam opgenomen werd. Vanwege mijn lengte werd ik tot spelverdeler gebombardeerd. Ik denk dat zo'n ingreep enigszins vergelijkbaar is met die van keeper in het voetbal : wie niet goed kon voetballen werd dus keeper.
Maar die positie had ook zo z'n voordelen. Ik kon bepalen wie na de opslag van mij de bal kreeg toegespeeld. En dus ging die bal ook naar de zwakkere spelers. Ik kreeg daar natuurlijk commentaar op, want we leden soms wat knullig puntenverlies. Maar ik verdedigde mijn speelwijze door te zeggen, dat die zwakkere spelers anders nooit sterker zouden worden. Punt voor Wimpie! Die instelling vormde de basis voor mijn latere manier van leidinggeven; mensen kansen geven, fouten laten maken en hen ervan laten leren.
Ik heb me overigens nooit een leider gevoeld, laat staan me als zodanig opgeworpen. Ik zocht het meer in de begeleiding, de coachende rol en in het creëren van een goede werkomgeving. Aan het politieagentengedrag van andere leidinggevenden ergerde ik me. Ik geloofde er ook niet in, vanwege de reacties van hun medewerk(st)ers. Naar mate ik meer ervaring op deed, vond die manier van leidinggeven een teken van zwakte.
Met zo'n autoritaire stijl zou ik zelfs tijdens mijn militaire diensttijd er nooit in geslaagd zijn een gevechtsgroep te leiden. Het waren nogal ruwe gasten, die veel sterker waren dan ik en vaak spontaan reageerden. Dus moest ik slim zijn. Van mijn groep heeft nooit een individu straf gekregen. Het was de hele groep of ik.

MH17 gezeur

Het OM vindt dat Rusland de EU regelgeving overtreedt door een Oekraïense verdachte niet uit te leveren aan Den Haag. Hahaha! Wat een schertsvertoning! Sinds wanneer is Rusland lid van de EU? Stelletje sufferds. Het is net zo dom te beweren dat Britten allemaal bekeurd moeten worden omdat ze links rijden.
Het betreft een iemand met een Oekraïense nationaliteit, die in het oosten van dat corrupte land woont. Het is nota bene Oekraïne zelf, die deze verdachte naar Rusland gestuurd heeft, in ruil voor anderen. De man in kwestie is daarna weer naar het oosten van Oekraïne teruggegaan. Dus OM : ga eens bij de regering van Oekraïne informeren. Stel die regering maar in staat van beschuldiging en doe de Nederlandse er ook bij. Stop met het zwartmaken van Rusland. Houd eens op met dat schaamteloze politieke toneelstuk, stelletje onbenullen. Zo, en het is pas maandag.

Zoek het zelf maar uit

Bijna een maand geleden heb ik een hulppakket naar Roemenië gestuurd. Omdat het na ruim een week niet aangekomen was, ben ik op onderzoek uitgegaan. Wat denk je? Vanmorgen kreeg ik het volgende bericht van de verzender :

"....Bedankt voor uw bericht. Excuses voor het ongemak. Uw pakket is in Nottingham op het depot.  Voor meer informatie over uw pakket kan u het beste contact opnemen met GLS-UK. 
Het telefoonnummer van GLS-UK is +44 ..........6.

Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd... "

Met andere woorden, GLS maakt een fout en dan mag de klant er achteraan om hem te herstellen? En wie betaalt de belkosten? Een wel heel gemakkelijke manier om je eigen verantwoordelijkheid van je bordje te schuiven. Nee, daar trapt Willem dus niet in. Waar is de directeur?

Indo's het best geïntegreerd

Afgelopen week was het 50 jaar geleden, dat de eerste Marokkaanse gastarbeiders naar ons land kwamen. In dat jaar werden mij militaire vaardigheden bijgebracht.
Met de integratie van die groep is het behoorlijk misgelopen. Met name met de daaropvolgende generaties. De meesten zetten hun hakken in het zand. Ze volgden geen onderwijs, zijn dus werkloos en gingen het criminele pad op. Hoe anders is het de Indo's vergaan. Hoewel er vanuit de toenmalige regering veel weerstand was tegen de komst / terugkeer van Nederlanders uit het voormalig Indië, hebben die zich zonder morren aangepast. Tot op heden weigert Nederland de toen gedane beloftes na te komen. Toch leidt die laffe houding niet tot grote protesten. Nederland maakt nog steeds dankbaar misbruik van de mentaliteit van de Indo's.
Natuurlijk is er van onze kant dus teleurstelling en boosheid jegens de overheid. Die heeft nog steeds oude beloftes (Molukse kwestie en schadeloosstelling) niet ingelost en laat telkens weer blijken een loopje te nemen met de waarheid. Het alsmaar rekken van zaken heeft sec tot doel te wachten tot het laatste slachtoffer is overleden. Logisch, dat sommigen daartegen in verzet komen. We zijn weliswaar geduldig, maar niet iedereen heeft een onuitputtelijk geduld. Met alle gevolgen van dien. Het is de houding van de overheid, die indirect geleid heeft tot onschuldige slachtoffers (o.a. treinkaping) in Nederland. Die houding is vergelijkbaar met die, die de moord op Pim Fortuyn voorbereidde. Nota bene ingeleid door het zich christelijk noemend CDA.

Uit het nieuws

Na het oppakken van twee terroristen meldde het nieuws dat het om een Nederlander en een Irakees ging. Later bleek het geen Nederlander maar een Iraniër te zijn met ook een Nederlands paspoort. In Iran is zo'n iemand een Iraniër en geen Nederlander. Zo ook in andere landen. Behalve hier.
De steekpartij in Den Haag is volgens de politie geen terreurdaad. Wel vreemd dat eraan toegevoegd wordt, dat men nog niet weet waarom de dader heeft gestoken.
Curaçao heeft een groot aantal Venezolanen teruggestuurd naar hun land. Ze hadden geen officiële documenten (id bewijzen / paspoorten) en zijn daarom van het eiland gezet. Het kleine Curaçao laat zien, dat ook 'vluchtelingen' zonder papieren gewoon weer weggestuurd kunnen worden. Iets wat Nederland zogenaamd niet lukt.
Black Friday duurt wel erg lang. Veel mensen trappen in dit fenomeen. Wellicht om hun vrienden, kennissen en/of collega's te kunnen vertellen dat ze iets op Black Friday hebben gekocht. Anderen doen mee om mee te doen. Black Friday slokt ook andere dagen op. Of ben ik nu aan het discrimineren of houd ik me bezig met racisme?

De Nissan Prairie

Omdat ik een leasewagen moest inleveren en ik geen andere meer kreeg wegens bezuinigingen, hebben we in 1993 een Nissan Prairie gekocht. Wat een handige auto was dat! De wagen had achter schuifdeuren. In de bak achterin kon je een extra bankje uitklappen. Compleet met gordels. Met twee kinderen en evenveel honden was de auto groot genoeg.
We hebben de Nissan 2e hands gekocht. Zoals gewoonlijk was er ook budget voor een grote beurt. Die kreeg de wagen als eerste. Er waren geen grote reparaties.
De 1.8 Prairie had een open dakje en een trekhaak. De stoelen zaten als luxe zetels. We hebben heel wat kilometers met die wagen gereden. Bijna probleemloos. Bijna. We waren een keer op weg naar Kuinre naar onze stacaravan, toen de temperatuur van de motor begon op te lopen. Ik zag dat de ventilator niet draaide. Ik heb toen langs de A27 een bypass gemaakt, zodat de ventilator constant bleef draaien. Later heb ik de sensor vervangen. Weer later heb ik de radiator vervangen. Als preventief onderhoud. Dat ding zag er erg slecht uit en ik wilde niet weer langs de weg stil komen te staan.
Vanwege het basketbal en het windsurfen van de kids, heb ik ook vaak teamgenootjes en/of vriendjes vervoerd naar en van wedstrijden. We hebben de Nissan verkocht toen we besloten een Toyota Hi Ace bestelbus te gaan rijden. Toen konden we nog profiteren van het grijze kenteken. En van de goedkopere diesel.

Digitale foto's

Toen we een scanner in huis kregen, ben ik begonnen met het scannen van oude foto's. Ik heb de fotoalbums op datum (jaartal) staan. Dan weet ik weer uit welke periode de foto's van het betreffende album stammen. Later leende ik albums van familieleden, waaronder mijn ouders toen ze nog in leven waren. Helaas waren uit die albums al foto's verdwenen. Een keer was een album van een tante zoekgeraakt. Ik heb me suf gezocht en wist eigenlijk zeker dat ik het teruggeven had. Na verloop van tijd bleek dat album dus bij een ander familielid te zijn. Ach ja, soms vergeten we wat.
Later, na het overlijden van mijn moeder, heb ik nog wat foto's uit die albums gescand. Ik kreeg ook gescande foto's uit die albums van een neef. Kortom, ik heb heel veel oude foto's op schijf staan. Af en toe komt er wat bij. Zo heb ik vandaag een paar oude foto's gescand. Ze dateren uit begin jaren 90. Toen hadden wij een stacaravan in Kuinre gekocht. Dat was ook weer een leuke tijd, totdat de eigenaar van de camping lid werd van een of ander grote organisatie. Toen werden het stageld verdubbeld en de openingstijden van een heel jaar naar een halfjaar gebracht. Wegwezen dus.

Even vaart minderen svp

Het is natuurlijk wel heel erg lang geleden, maar toch. Tijdens mijn rijlessen, zowel voor de motorfiets als voor de auto, kreeg ik het al te horen : snelheid minderen bij nadering van een weg van rechts. Hetzelfde wanneer ik ander verkeersdeelnemers passeer of voorrang moet verlenen. Ook het rijden door straten met links en rechts geparkeerde auto's vergt extra voorzichtigheid. Je weet immers nooit wat er kan gebeuren.
Als ik hier de straat uitrijd om ergens naar toe te gaan, meestal op de fiets, dan minderen relatief veel automobilisten geen vaart, wanneer ik van rechts kom. Zelfs niet wanneer ik in die grote bus rijd. Om over voorrang krijgen maar te zwijgen. Er zijn hier ook situaties, waarin ik op het fietspad moet lopen omdat er geen trottoir is. Ook daar worden Fenna en ik met relatief hoge snelheden gepasseerd. Veel fietsers rijden hier op een e-bike. Het aantal scooters is aanzienlijk minder, maar ook zij minderen geen vaart. Het gebeurt sporadisch dat iemand wel vaart mindert. Reden voor mij om even de duim op te steken. Laten we wel zijn, Fenna kan opeens een ruk aan de riem geven. Ze hoort normaal gesproken 16x beter dan een mens. Vergeleken met mijn gehoor zal dat ongeveer 1600 keer beter zijn. Haha. Ik kan zelf trouwens ook opeens omvallen. Dat doen oude mensen ook.
Zelf minder ik nog steeds vaart als ik anderen passeer en/of een straat van rechts nader. Ik heb diverse keren meegemaakt, dat men op het nippertje vol in de remmen ging. Oké, ik doe dan net alsof ik hen niet gezien heb en gewoon wil doorrijden. Als men flink schrikt, is men de volgende keer misschien wat oplettender. Hoop ik.

Lenen en teruggeven

Ik heb het diverse keren aan den lijve ondervonden : iets uitlenen en nooit meer terugkrijgen of pas na (veel) vragen van mijn kant. Heel vervelend. Zo ervaar ik dat. Het niet teruggeven komt mij ook als asociaal of egoïstisch (synoniem?) gedrag over. Zelfs in gevallen waarin harde afspraken (datum en tijd) gemaakt zijn over het teruggegeven, worden ze niet nagekomen.
Ik heb een paar keer geld aan anderen geleend. Maar daar ben ik om bovengenoemde redenen mee gestopt. Als iemand mij later toch om geld vroeg, stelde ik eerst een aantal wedervragen : Heb je nog eten? Zijn de huur- en de energierekening betaald? Kan je nog naar je werk? Als op al die vragen met 'ja' geantwoord werd, leende ik de persoon geen geld. De rest is namelijk luxe, hè?
Natuurlijk heb ik zelf ook soms spullen uitgeleend. Daarvan kreeg ik ook niet alles terug. Of beschadigd. Dat zijn weer andere lessen voor mij. En de lener natuurlijk. Het komt voor, dat ik zelf ook soms iets van iemand leen. Nooit geld, maar spullen. Ik zorg ervoor dat ze weer terugkomen, voordat de eigenaar mij ernaar vraagt. Dat vind ik wel zo netjes. Vaak maak ik het geleende ook nog schoon, schoner dan het was toen ik het in handen kreeg. Als een soort van leengeld of tegenprestatie. Om die reden was ik ook altijd erg zuinig op de leaseauto's. Die auto's waren niet van mij. Die kreeg ik in bruikleen. Wat is er leuker om bij inlevering van zo'n auto te horen : "Die ziet er nog als nieuw uit. Alleen aan de kilometerstand zie ik, dat ie gebruikt is."

Blowen

Soms kom ik ze tegen. Op straat. Ze stinken een uur in de wind. Hier in de buurt woont ook een aantal van die blowers. Soms zijn ze leuk, maar als ze blowen of geblowd hebben zijn ze vervelend of zelfs agressief. Als ik ze niet ontlopen kan, beperk ik me maar tot luisteren. Een meningsverschil kan al snel ontaarden in vervelend gedrag. Je kent het misschien wel : vlak met zo'n hoofd met grote rode omrande ogen voor je gezicht staan schreeuwen met hun stinkende adem. Brrr.
Een specialist gaf een keer het advies aan een reumapatiënte te gaan blowen. De patiënte rookte niet eens en had zelf niet bepaald het idee dat ze naar zo'n middel moest grijpen. Dus maar niet gedaan. Vond de specialist erg jammer. Misschien was ie ook dealer. Tegenwoordig kan alles.
In tv programma's waarin het werk van de verkeerspolitie wordt gevolgd, zie ik maar al te vaak dat blowen net als alcohol de geest negatief beïnvloedt. Toch beweren velen, dat  blowen onschuldig is. Het aantal misdaden dat onder invloed van blowen (met name psychoses) gepleegd wordt, liegt er niet om.
Hier in de buurt ken ik een aantal mensen dat blowt. Aan hun gedrag is af te lezen of ze net geblowd hebben of 'nuchter' zijn. Een van hen reageert bij het minste geringste erg opgefokt. Ik ben ervan overtuigd, dat hij dan tot fysieke agressie kan overgaan. Als hij mij in die toestand aanspreekt, beperk ik me tot luisteren en/of zeer gematigd reageren. Ik vertrouw hem dan niet. Ik zeg daarom dat ik haast heb vanwege een afspraak. Dan ben ik van zo'n iemand af.
Zelf beschouw ik het gebruik van drugs net als het nuttigen van alcohol als een vorm van vluchtgedrag. In plaats van je problemen aanpakken een middel gebruiken om symptomen te bestrijden. Maar ja, je moet wel wat lef hebben om jezelf te confronteren en een schop onder je eigen kont te kunnen geven. Of om keihard nee te zeggen. Zoals tegen zo'n arts.
Er zijn mensen die beweren, dat het legaliseren van drugs de criminaliteit doet afnemen. Als dat zo zou zijn, waarom strooit men dan niet met geld? Dan zijn we van bijna alle criminaliteit af.

Stop and keep on pushing

Hij moest van zijn ouders ook naar de universiteit. Net als zijn zus en broer. Zelf wilde hij iets heel anders, al wist hij nog niet wat. Als scholier werd hij in zijn kamer opgesloten om zijn huiswerk te doen. Tijdens vakanties moest ie de leerstof bijhouden. Op zijn kamer. Hij slaagde cum laude voor zijn HBS B opleiding. Maar de kloof tussen hem en vooral zijn vader was onoverbrugbaar geworden. Jammer. Hij ging niet naar de universiteit, maar vertrok naar het buitenland. Daar ging hij als landarbeider aan de slag. Vijf jaar lang, weg van huis.
In het algemeen hebben ouders het beste voor met hun kinderen. Het is alleen jammer, wanneer ouders hun kind vooraf een richting / doel opleggen. In de geest van : ik heb gestudeerd, dus jij minstens ook. Daarbij wordt de lat ook vaak te hoog gelegd. Misschien reageren zij vanuit hun eigen opleiding en loopbaan; hun kind mag niet 'lager' op de maatschappelijke ladder terechtkomen. Ze blijven hun kind daarom pushen totdat het aan hun verwachtingen voldoet. Niet aan die van het kind.
Ik ben blij, dat ik zelf mijn keuzes mocht maken. Zonder het pushen van mijn ouders. Ik mocht me ontwikkelen op grond van wie ik ben en wat ik zelf zou willen. En dus niet wat mijn ouders van mij verwachtten. Of eigenlijk weer wel, maar op heel andere gebieden. Zoals op een eerlijke manier geld verdienen, een zinvol bestaan leiden en andere helpen.
Ouders zouden moeten stoppen met het pushen. De kinderen zouden daarentegen zelf veel meer moeten pushen om datgene te bereiken wat ze zelf graag zouden willen.

WW en Wachtgeld

Toen ik gedeeltelijk een WW uitkering kreeg, omdat het UWV geblunderd had, werd ik door hetzelfde UWV op de huid gezeten om te solliciteren. Daarnaast werd mijn WW uitkering stilaan afgebouwd. Ik had toen al zo'n 35 jaar gewerkt, maar de uitkering was gebaseerd op mijn korte dienstverband bij mijn toenmalige werkgever.
Hoe anders is het met de Wachtgeldregeling. Klaas Dijkhoff vreet met een gerust hart het belastinggeld op, terwijl hij andere hoofdinkomsten heeft. Volgens zijn collega Rutte heeft hij daar recht op. VVDieven onder elkaar dus. Soms is recht gewoon krom. Soms is recht ook immoreel. Beide kwalificaties gaan hier op. Dijkhoff grist meer dan een jaarinkomen weg voor velen die in armoede moeten leven. Het komt bij Dijkhoff ook niet op dat geld aan hen te doneren. Nee, het is weer hebben, hebben, hebben geblazen. VVD'ers hebben blijkbaar nooit genoeg. Als het niet legaal kan, dan maar illegaal (fraude) en/of immoreel. De VVD moet zich doodschamen.