Er zijn hier drie deuren die klemmen. Die van de schuur en de bergruimte klemmen het ergst. Als ik de schuurdeur wil openmaken, moet ik met mijn volle gewicht een ruk geven. Als ie dicht moet, druk ik met mijn hele gewicht tegen de deur. Daar is mijn gewicht dan wel weer erg goed voor. Ik had de deur al eens bekeken tijdens eerdere bezoeken. Onze fietsen staan namelijk in de schuur, dus de deur wordt geregeld gebruikt. We hebben de deur meestal op een kier staan, zodat we niet telkens zoveel moeite hoeven te doen.
Wegens gebrek aan gereedschap dacht ik met grof schuurpapier het probleem te kunnen oplossen. Maar de deur is van hardhout. Ik overwoog een schuurmachine of misschien zelfs een schaafmachine te gaan huren. Lenen bleek geen optie te zijn. Toen ik nogmaals door de aanwezige gereedschapskist graaide, trof ik een rattenstaart aan. Zo'n vijl is rond en niet bedoeld om een vlak stuk te vijlen. Maar ik zag direct een vijl-beweging voor me, die mij hoop gaf. Ik ben met de rattenstaart schuin over het oppervlak gaan 'raspen'. Nou, dat werkte subliem! Om een goed beeld te krijgen op welke plekken de bovenkant van de deur klemde, heb ik de deurpost met WD40 ingespoten. Na de deur gesloten en weer geopend te hebben, zag ik aan de vetsporen op de deur zien, waar de deur nog wat geraspt moest worden. Voor de afwerking heb ik met schuurpapier het hout mooi glad geschuurd.
Omdat deze manier van werken succesvol bleek te zijn, heb ik de deur van de bergruimte ook maar zo aangepakt. Toen ik de deur van de bergruimte met hard duwen geopend had, zag ik op de rand aan de bovenkant 'braakschade'. Ik zag bekende putten in het hout van zowel de deur als het kozijn. Alsof er een schroevendraaier of beitel gebruikt was. De braakschade zat aan de binnenkant. Waarschijnlijk is die ontstaan toen de bewoonster de deur niet open kreeg. De ruimte wordt gebruikt om de accu van de EV op te laden. Dus de deur moet geregeld geopend en gesloten worden. Voor het sluiten moest je aan de buitenkant een flinke dreun tegen de bovenkant van de deur geven.
Ik heb dezelfde werkwijze toegepast als die van de schuurdeur. Tijdens het raspen en schuren verscheen plots een glimmend lijntje. Zowel aan de binnen- als aan de buitenkant van de deur. De deur bleek extra beveiligd te zijn tegen brand(?). Omdat de rattenstaart er geen moeite mee had, denk ik dat het aluminium platen zijn, die direct achter de dekplaten zaten. Het lukte desondanks de deur te verlossen van een klemmend probleem.
De deur van de badkamer kon ik met enkel schuurpapier klemvrij maken. In de regel vertel ik de bewoners niet wat ik allemaal heb uitgespookt. We vinden het juist leuk, als we later een vrolijk en dankbaar berichtje daarover krijgen.