Ergens op het www hoorde ik :
" Voor mij voelt Curaçao een beetje als thuiskomen. Ik kom hier al sinds de jaren 90. En dan gaat het je toch opvallen. Nergens een verkeerscamera. Als die er al staat, dan doet ie het niet. Nergens betaald parkeren, sta je fout geparkeerd staat, dan krijg je in de meeste gevallen geen bon.
Geen klimaatgekte, mensen genieten van zon, zee en wind zonder zich schuldig te voelen dat ze ademhalen. De dreiging voor oorlog is hier niet, althans, niemand heeft het erover. En als hier iemand gas geeft in een dikke SUV, dan kijkt niemand op of om. Everybody is minding his/her own business.
Daarnaast gaat bijna niets wat je met de overheid of publieke organisaties moet regelen in één keer goed. Bellen werkt niet. Je kan beter langsgaan. En eenmaal ter plekke lijkt iedereen zich erin te berusten dat dit gemakkelijker één a twee uur (of langer) kan duren. Maar per saldo ervaar je hier gewoonweg wèl meer vrijheid."
Ik ben het helemaal met de schrijver eens. Tja, anderen vinden de Antillen "de derde wereld".