E bike euvel

De e-bike van Sonja is na de schoonmaakbeurt van de sensor en schijf weliswaar minder gaan stotteren, maar heel af en toe hikt de trapondersteuning even. Ze zal ermee toch terug moeten naar Stella. Ik heb vanwege het euvel ook maar even mijn eigenbouw e-bike op dat punt gecontroleerd. De sensorschijf (PAS disc, Pedal Assist Sensor disc)) bestaat op mijn fiets uit twee halve schijven, die om de trapas geklemd zijn (foto). Ze worden bijeen gehouden door een stalen veer, in de vorm van een doorgeknipte ring. De veer lig top de randen van de beide helften. De schijf is ook wat krom geworden. Op een bepaald punt raakt ie bijna de sensor op het frame. In de schijf bevindt zich een aantal ronde magneetjes, die via de sensor impulsen geven aan het centrale systeem.
Ik overweeg nu de kunststoffen halve schijven op een hele metalen plaatje te monteren / lijmen, zodat ze mooi vlak blijven. Ik denk dat ze door de druk van de montageveer gaan buigen. Ik zal dan ook weer wat van de trapper moeten afslijpen ter dikte van het plaatje. Tenzij het een wat smallere metalen ring wordt, wat misschien ook zou kunnen. Het is tot nu het enige zwakke punt dat ik op het dhz pakket van Bafang na montage aangetroffen heb. Afgezien van de actieradius van de accu. In het algemeen moet je de opgegeven waarde halveren. Net zoals bij die van de e-cars. Ik zag dat de PAS discs met sensor zeer goedkoop aan te schaffen zijn via AliExpress of Amazone. Daar biedt men verschillende schijfjes aan met verschillende aantallen magneetjes.

Het laboratorium in Wuhan

Zoals een aantal deskundigen (Trump was een ingewijde) al vrij snel beweerden is het Covid-19 virus afkomstig uit het laboratorium in Wuhan. Een paar medewerkers van het lab klapten vroegtijdig uit de school en werden door de Chinese regering monddood gemaakt. Hetzelfde gebeurde met westerse deskundigen zoals Luc Montagnier.
De WHO mag dan haar onderzoek vroegtijdig gestopt zijn, anderen hebben het voortgezet. Een van hen, Andrew Huff, schreef er een boek over. Huff , vice president van EcoHealth Alliance, was een van de westerse chemici die aan het door Amerika gefinancierde Sars project in het lab van Wuhan gewerkt heeft. Hij stelt dat zijn regering en andere overheden zich met grove leugens hebben ingelaten. Misschien kan Marion Koopmans hier nog wat van gebruiken om haar (WHO) onderzoek af te ronden met de waarheid. De WHO, de organisatie die de regie over onze gezondheid wil hebben.
Het is onbegrijpelijk dat Hugo de Jonge niet in het verdachtenbankje moet plaatsnemen v.w.b. de mondkapjesdeal.

Zweden door de knieën

Zweden is officieel door de knieën gegaan voor Turkije. Het laffe land heeft direct een aantal Koerden aan de Turken uitgeleverd. Zweeds verraad ten top. Ook Finland treedt toe tot de NAVO. Gevolg is natuurlijk wel, dat Rusland zijn nationale verdediging zal aanpassen met aanvalsplannen op de nieuwe lidstaten. Voor elk Navo lidstaat bestaat zo'n plan ter afwering van een eventuele aanval. Met name in Amerika klinken vanuit de politiek, legertop en het Pentagon steeds meer geluiden op om Rusland aan te vallen. Die wens is al in de jaren 90 na de val van de Sovjet Unie al uitgesproken door het Pentagon, vanwege het streven naar de wereldhegemonie van Amerika.
Het Forensisch onderzoekteam is teruggekeerd uit Oekraïne. Op voorhand is de uitslag al bekend : alleen Russen plegen oorlogsmisdaden. Eerlijk gezegd heb ik de indruk op basis van de andere kant van de medaille, dat Oekraïne wat oorlogsmisdaden betreft de Russen overtreft. En dan tel ik nog niet eens de periode van 2014 tot 2022 erbij op. In Griekenland is een goederentrein voor transport van Amerikaans wapentuig bestemd voor Oekraïne ontspoord. Weer een tegenvaller voor Zelensky. De gevangenneming van een groot aantal elitetroepen, getraind door het VK, die als para's gedropt werden is net als het verlies van een compleet bataljon een andere tegenvaller. Volgens Russische militairen worden de laatste tijd veel Oekraïense militaire voertuigen buitgemaakt, waarvan de deuren en luiken dichtgelast zijn. Personeel kan het voertuig niet verlaten....

I'd rather go blind

 Nog eentje van Chicken Shack met Christine Perfect (McVie) als zangeres.

Geen vrijheid

Onlangs zag ik een stukje van twee jonge vrouwen, wier langdurige vriendschap plots verbroken werd door een van hen. De reden werd niet vermeld. Uiteindelijk bleek het om de politieke keuze te gaan. De blanke vrouw had op Trump gestemd, terwijl de donkere dat op Biden had gedaan. Toen de donkere erachter kwam dat haar vriendin op Trump gestemd had, beëindigde ze zonder enig bericht hun jarenlange vriendschap die volgens beiden een zeer bijzondere klik kende.
Ik vond het wel erg triest dat de donkere vriendin niet haar blanke zielsverwant de ruimte gunde voor een eigen politieke keus. Ze beweerde ook dat Trump tegen immigranten was en dat haar ouders ook immigranten zijn. Haar vriendin ging een discussie uit de weg, omdat ze de vriendschap belangrijker vond. Trump is trouwens niet tegen immigranten, maar tegen illegalen. Ik vond het ook weer typisch dat zo'n actie om een vriendschap te verbreken vanwege ander gedachtegoed is. "Jij moet hetzelfde denken en doen als ik", is niet bepaald democratisch of juist typisch Democraten.
Het is met de politiek toch al zo, dat misschien een paar programmapunten van een partij iemand aanspreekt. Elke partij kent minder aantrekkelijke programmapunten. Dus een stem op een partij wil niet per definitie zeggen, dat zo'n kiezer achter alle programmapunten zou staan. Afgezien daarvan vind ik het zeer ondemocratisch om mensen die andere opvattingen erop nahouden te discrimineren.
Bij ons thuis is de een wel en de ander niet gevaccineerd. We maken ook elk onze eigen keus als we gaan stemmen. Zij kijkt graag naar GTST, ik liever naar recherchewerk. Ik heb niets tegen fans van Oranje die de wedstrijden wel volgen of naar Qatar afgereisd zijn. Dat is hun keus. Maar ja, het gaat alsmaar bergafwaarts met onze democratie. Men moet "solidair zijn" met een ander. Een moderne vorm van tirannie.

Mean Old World

 Chicken Shack (jaren 60) met singer / songwriter Christine Perfect (later McVie) als zangeres.

Herfst en koud

De herfst heeft voor anderen ook nadelen. Het gaat dan met name om de vele bladeren die van de bomen komen. Sommige hebben een klein formaat, zoals de bolacacia's op het pleintje, andere zijn behoorlijk groot. Omdat ik al aardig wat mensen hier in de buurt ken valt het mij op, dat bij een aantal van hen veel bladeren in de tuintjes of op de stoep liggen. Ze zijn afkomstig van bomen die hun buren in de tuin hebben staan. De buren ruimen het blad niet op, ondanks dat ze weten dat de mensen naast hen niet zo goed ter been of zelfs ziek zijn. Het lijkt mij een kleine moeite om daar rekening mee te houden. Het zijn per slot van rekening hun bomen, die bij anderen voor 'overlast' zorgen.
Het is vrij koud. Ik ben blij dat ik niet alle kleding van mijn motorfietsperiode weggedaan heb. Ik heb nog een helm, een dik jack en een col. Vooral de col vind ik prettiger dan een sjaal of das. Ik trek dat ding over mijn grijze hoofd en klaar. De helm gebruik ik niet op de fiets hoor. Wel soms op de scooter. Bijvoorbeeld als het regent of koud is. Op de fiets draag ik een pet of een muts. Afhankelijk van het weer. Vandaag was het de muts. Een week of wat geleden heb ik in een zijtas van mijn fiets een paar handschoenen gedaan. Want af en toe onderschat ik de kou. Dan denk ik onderweg : "Ik trek toch maar even mijn handschoenen aan." Het is vandaag typisch weer om met een kom erwtensoep bij de open haard te zitten.

't Scheelt wat

Veel is het niet, maar alle beetjes helpen. Vandaag is de benzine een paar centen goedkoper. Dat is omdat Oranje voetbalt. Het scheelt 3 eurocent per liter. In plaats van €1,75 dus €1,72. Het ging niet om een tank volgooien, maar slechts 15 liter. Het is omdat het benzinestation hier vlak in d buur tis, anders was ik thuis gebleven voor die 45 cent. Maar we hebben liever een volle tank. We tanken altijd als we ergens geweest zijn. Zo houden we ook het verbruik bij.
Bij zo'n station liggen vaak bonnen op de grond. Klanten geven aan dat ze een bon willen, maar gooien die dan op de grond of laten ze in het apparaat liggen. Ik behoor tot de categorie klanten, die de bonnen dan even opruimt. Soms maken klanten gebruik van de tankstop om al het afval uit hun auto te gooien. Ze zijn te lui om even uit te stappen en de boel in de afvalcontainer te deponeren. Jammer hoor. Vanmorgen heb ik ook wat zwerfvuil opgeruimd tijdens de wandeling met madame Snuffel. Ik raapte ook een kassabon op. Niet dat ik forensisch onderzoek doe, maar zo te zien is de vrouw des huizes een fors iemand en gaat de huishouding voor biologisch. Of heb ik het mis?

They don't know

Geen Kirsty MacColl maar Tracey Ullman :

Zwartwit en grijs

De Sinterklaas koffietafel is niet helemaal gelukt. Zwarte Piet bleef zonder tegenbericht weg. Jammer. De persoon heeft het al eerder zonder tegenbericht laten afweten. Daar zeg ik verder niets van, om te voorkomen dan ik tegenstanders van ZP op mijn bruine nek krijg. Ik zag overigens dat de school hier in de buurt nog steeds de gewone ZP uitnodigt. Op het welkom doek stond een bruine ZP afgebeeld. Of dat niet tot nog meer woke reacties zal leiden weet ik niet.
Er staat een koude noordoosten wind. Wat de luchtvervuiling betreft voor ons een goede zaak. Zo waait de vervuilde lucht uit het Botlek en havengebied van Rotterdam niet deze kant op. Afgezien van de temperatuur is de lucht dus ook frisser. En als extraatje blijft onze stoep ontdaan van bladeren.
Vaak word ik door mijn nuchterheid wat verblind. Dan blijft het zwart of wit voor mij en zie ik het grijze minder of helemaal niet. Aan de andere kant heeft het wel zo z'n voordelen. Voor mij. Ik hoef me minder te verdiepen in grijze kwesties. Het scheelt tijd, energie, verwondering en wellicht wat ergernis. Vandaar dat ik weinig op heb met het woke gedoe. Het is wat dat betreft misschien ook een stukje beroepsdeformatie. In de IT is het Ja of Nee. Zwartwit dus. Niet elk bedrijf dacht er zo over. Ik heb bij een fabrikant van gassen gewerkt in Schiedam, waar men bijna per klant een facturatieprogramma draaide. Vanwege al die uitzonderingen. Ik heb ook niets met 'misschien', 'ik denk' en meer van die vaagheden. Maar goed, ik vind het prima zo.

Geen leider

 Als leidinggevende heb ik me nooit zo geprofileerd. Ik voelde mezelf meer een primus inter pares. De eerste onder de gelijke. Ook in militaire dienst. Die strepen op mijn schouder of mouwen had ik niet nodig. De mannen / medewerkers wisten bij wie ze moesten aankloppen. Ik was meer een meewerkend voorman, een hands on manager, een primus inter pares dus. Soms kreeg ik met verbazing te horen : "O, bent u de projectmanager?"
Ik ben vanwege die stijl van leidinggeven weleens op het matje geroepen. Bij een directie. Daar kreeg ik te horen, dat zij niet wilde hebben dat het personeel mij met mijn voornaam aansprak en jij of jou tegen mij zei. "Dat amicale gedrag leidt niet tot betere prestaties, Willem!", aldus de directieleden. Ik heb ze toen e.e.a. uitgelegd over stimuleren, enthousiasmeren en motiveren en over lekker in je vel zitten in een leuke werkomgeving. Maar het leek of ik Chinees sprak. Aan de andere kant werd mij toch ook gevraagd hoe het kan dat mijn projecten op tijd en binnen de financiële grenzen bleven.
Over de interne sollicitaties naar een functie binnen mijn projectgroep werden geen vragen gesteld in de zin van : Willem, waarom willen die mensen voor jou werken?" Nee, er werd wat geïrriteerd gereageerd door andere leidinggevenden met : "Jij ronselt personeel van ons." Die opmerking werd uiteraard gevoed door afgunst.

De propagandamachine die NPO heet

Slow hand

Jeetje! Muziek van begin jaren 80. Ik ben nog niet zo lang weer vader geworden; van een tweede zoon. Ik reed nog in een Mitsubishi Galant Wagon GLX (lease), waarin een forse stereo-installatie was geïnstalleerd. Zo reed ik met o.a. dit nummer door de luidsprekers van Schoonhoven via Lekkerkerk en Krimpen a/d IJsel naar mijn werk in Rotterdam. Niet veel later besloot ik in de eigen woonplaats te gaan werken, waar ik Hoofd Automatisering kon worden. Op de fiets naar werk en dicht bij huis. De Mitsubishi werd vervangen door een kanariegele Datsun. Een andere baan, maar een miskleun mijnerzijds want de sfeer in het bedrijf was ronduit slecht. Men ging er over lijken. Zowel figuurlijk als letterlijk. Het was namelijk een slachterij. Iedereen maakt soms een verkeerde keus. Ik kreeg er bijna een kind van. Bijna, want nog geen 9 maanden later was ik weer vertrokken. Toch maar weer terug naar de detachering. Een mooie cover van het origineel van de fraaie dames van The Pointer Sisters.

Zo dus

De Marokkaanse jongeren hebben weer eens nadrukkelijk hun imago bevestigd : kut. Het is een beetje vreemd, dat je Nederland als thuisland zo benaderd. Je kunt ook emigreren c.q. teruggaan als je zo boos bent op dit land. Of zijn de sociale voorzieningen zo handig? Met zo'n houding is het nogal lastig een baan te vinden. Dat heeft niets uit te staan met discriminatie, maar alles met gedrag en mentaliteit. Wat Als Marokko zou verliezen van Oranje? Of als Marokko de met bloed besmeurde wereldbeker wint?
Over verliezen gesproken, er gaan geruchten als zouden bepaalde landen niet echt hun best doen / gedaan hebben om langere tijd in Qatar te moeten voetballen.... Het is opvallend, dat Qatar steeds positiever in het nieuws geprofileerd wordt. Nog even en Qatar is volgens de huichelaars het paradijs voor elke mens. Men mag nu ook de politiek bij het voetbal betrekken. Uitingen van protesten voor de Palestijnen (= antisemitisme) zijn toegestaan.

Oma en opa zijn

Ergens las ik een stukje over een weduwe met drie kinderen onder de 10 jaar, die zich beklaagt over het feit dat haar ouders niet goed voor haar kinderen zorgen. Ze zijn vaak bijvoorbeeld laat als ze de kids van school moeten ophalen. En andere zaken die vergeten worden. Zelf werkt de moeder full time, omdat het moet. Het laatste vraag ik me af, gezien alle voorzieningen tegenwoordig. Zou deze moeder echt niet in de gaten hebben, dat haar ouders weliswaar graag wilden oppassen, maar daar niet meer geschikt voor zijn?
Wij hebben als ouders altijd het standpunt gehuldigd, dat het primair onze kinderen zijn. Onze ouders mochten oma en opa zijn en geen handige oppas of dumpplek voor kinderen. Tegenwoordig is het nog niet eens echt andersom. Menige oma en opa is (moet) wel oppas (zijn), maar gewoon oma en opa zijn komt nauwelijks nog voor. Met dat laatste bedoel ik dan de spontane bezoekjes zonder oppas gedoe. Gewoon zoals wij dat vroeger ook deden : even bij oma en opa langs voor een kopje thee of koffie. Gezellig!
Want oma en opa zijn niet meer zo kwiek en helder en dat wordt alsmaar minder. Het laatste stukje van hun leven willen ze genieten. Ook van hun kleinkinderen. Genieten is heel wat anders dan oppassen met alle taken en verantwoordelijkheden op kinderen die niet eens van hen zelf zijn.