Ik heb er vanmorgen in de loods maar eens flink de beuk erin gezet. Toen ik via de loopdeur binnenkwam, dacht ik : "Okeeeee!" Er lagen drie apparaten, evenveel rookgasafvoerpijpen (goed woord voor een letterspel) en veel klein afval. Zoals gewoonlijk heb ik het afval maar eerst gesorteerd. Toen draaide de wijzer van mijn gemoedsmeter op Orde en Rust. Daarna ben ik per soort afval aan de slag gegaan. Ik heb niet al het metaal kunnen scheiden. Ik heb twee emmers gevuld met klein metaal dat nog gescheiden moet worden.
Toen ik aan het eind van de ochtend de loods weer had aangeveegd, ben ik buiten aan de slag gegaan. Er lag erg veel blad voor de loods. Dat heb ik met een bladblazer bijeen geblazen en opgeruimd. Tijden dat klusje kwam de buurvrouw even een praatje maken. Ze heeft mij een tijdje gemist, zei ze. Ik vertelde haar over mijn gezondheidsprobleem, dat inmiddels geen probleem meer is, maar een uitdaging. Zij ruimt net als ik zwerfafval op en is vaak in haar tuin bezig. Na een kwartiertje zei ze, dat ze weer naar binnenging. "Ik krijg het koud", gaf ze als excuus op. Ik ben geen vrijgezel, dus kon ik haar niet wat van mijn lichaamswarmte aanbieden. 😂 Helemaal niet zo midden op straat! Daar komen enkel roddels van. Zij is trouwens ook geen vrijgezel en ik ken haar man helemaal niet. Nooit gezien. Een eerste kennismaking moet nog komen en ik geef de voorkeur aan een in een vriendelijke sfeer.
Nadat ik het bladafval had opgeruimd ben ik op mijn fiets gestapt richting huis.
