Gaandeweg ben ik me steeds minder gaan richten op mensen als het om mezelf gaat. Ze mogen van mijn denken en zeggen wat ze willen. Het raakt me meestal niet. Tenzij ik echt op mijn ziel getrapt wordt. Dan is mijn teleurstelling immens groot.
Nee, wat dat betreft richt ik me meer op bepaalde dieren. Als een hond lelijk tegen mij zou doen, dan is het tijd voor zelfreflectie van mijn kant. Hetzelfde geldt voor een kat. Ik was afgelopen week bij een stel dat een kat heeft. Toen we aan tafel even een kop thee zaten te drinken, kroop hun lapjeskat bij mij half op mijn schoot. Toen ik daarover een opmerking maakte, kwam de bewoonster even uit haar stoel om het tafereel te zien. Zij reageerde heel erg verbaasd. "Die kat blijft normaal gesproken altijd uit de buurt van vreemden", zei ze.
De kat uit Beverwijk verzorgt mijn grijze haren. Ze gaat dan op mijn schouder zitten. Ze zit me soms ook te vlooien met haar tanden. Of verwijdert ze soms wat roos?? Ze zit dan toch op mijn 'head and shoulder'? 😁Over de honden die ik ontmoet heb, heb ik genoeg verteld.
