vrijdag 30 oktober 2026

Doe een stap vooruit

In mijn jeugd ging het heel anders. Ik kan me slechts een keer herinneren, dat mijn pa mijn broertje en ik naar een voetbalwedstrijd bracht. Dat was op CuraƧao. We speelden beiden, dus pa bracht ons naar het schooltoernooi. Volgens mij heeft ie daar een foto gemaakt.
Zelf heb ik volleybal gespeeld, maar daar zijn mijn ouders nooit komen kijken. Ik heb er ook geen foto's van. Mijn vader was in onze jeugd weinig thuis. Mijn moeder was vaak ziek. Er was niet veel geld. We waren een arbeidersgezin. Onze kinderen hebben het anders meegemaakt. Misschien niet helemaal naar wens, maar de aandacht was er wel. We hebben kilometers voor en met hen gereden. We probeerden hen een beter leven te geven.