Twee jaar geleden heb ik een perenboompje in het groen op het pleintje geplant. Vorig jaar bleken er een paar peertjes aan te hangen. Ze zijn vroegtijdig gesneuveld.
Dit jaar droeg het boompje veel bloesems. Dus mijn verwachtingen waren hoog. Vanwege mijn gezondheid heb ik het afgelopen halfjaar nauwelijks aandacht aan het boompje besteed. Maar vorige maand zag ik al heel veel peertjes hangen. Die zijn nu al behoorlijk groot. Ik heb de grootste geplukt, omdat ik bang was dat ze zouden vallen. Sommige takken bogen flink door vanwege het aantal peren.
Omdat het er nogal veel zijn voor twee personen en wat kennissen, gaan we ze koken. Het zijn weliswaar geen Gieser Wildeman peren, maar dat maakt enkel in kooktijd wat uit. Deze kosten veel minder energie, omdat ze niet zo hard zijn. Dus het zijn energiezuinige stoofperen, maar voor de bereiding ervan zijn de overige ingrediënten identiek aan die van het stoven van de GW peren.
De Gieser Wildeman en andere peren plukten we in de boomgaard meestal als laatste van het fruit. Dat gebeurde eind september, begin oktober. Dus ik kan ze nog even laten hangen.
