maandag 9 februari 2026

Een zak vol

De ochtendrust werd verstoord door veel lawaai en geblaf van Moos. Tegen half acht was een trekker van het groenonderhoud achter het huis aan het werk gegaan. Afgezien van het lawaai, er werden struiken gesnoeid en kleine bomen gekapt, scheen geregeld de set schijnwerpers de huiskamer in. Volgens Moos was het een groot beest met grote ogen, dat over de schutting keek. 😂  Moos was nauwelijks tot bedaren te brengen. Kater Sam vond het ok niets. Zij het dat hij het geblaf en gegrom van zijn huisgenoot Moos erger vond. Want Sam ging gewoon naar buiten. Toen ik Moos ging uitlaten heb ik hem een tijdje als toeschouwer naar de trekker laten kijken. Moos vond het eng, maar moest blijven zitten. Dat wilde hij natuurlijk niet, maar ja, ik dus wel. Toen ie rustig was geworden zijn we gaan wandelen.
Na terugkeer was de trekker verdwenen. Jammer, want ik had graag Moos' reactie willen zien / horen.
Geheel volgens plan ben ik vanmorgen na het ontbijt zwerfvuil gaan opruimen. Ik haalde gemakkelijk een volle vuilniszak op. Die heb ik geleegd in de container bij de sporthal, omdat ik geen reservezak had meegenomen.
De tweede lading ging met zak en al de container in. Toen had ik alleen de parkeerplaats van de sporthal van zwerfafval ontdaan. Ergo : er is nog wat te doen.