Een bekend silhouet

Op de Westerschelde voer een voor mij bekend silhouet van een schip. Na wat ingezoomd te hebben kon ik het vaartuig identificeren. Het was de rondvaartboot Flandria 16. Het is een zusterschip van de beide schepen die hier in Lelystad Haven hebben gelegen. Ze zijn later naar Lemmer verplaatst, waar ze een opknapbeurt zullen krijgen. Maar dit exemplaar is dus nog in de vaart.

Fenna's dagboek -9-

Een Friezin in Veere

Het gaat goed met de Schrik van Jubbega. Ze groeit gestaag, al is ze geen gemakkelijke eter. Inmiddels is duidelijk dat ze geen moeite heeft met vrouwen, maar wel met mannen. Misschien komt het door haar baas. Hoewel, als ze lekker en veilig wil liggen slapen dan vormt de baas een groot comfortabel kussen.
Fenna gaat sinds de vakantie geregeld mee op de fiets. In een mand met een kooi er overheen. Dat laatste is nodig, want ze wil uit de mand springen. Misschien dat het later niet meer nodig is. Nu gebleken is dat ze op de fiets mee kan, gaan we een mand op maat maken. In de huidige mand kan ze niet lekker liggen, wat ze wel zou willen doen. De mand loopt taps toe, dus de bodem is vrij klein van oppervlakte.
Ze luistert erg goed en kan los lopen. Ze slaapt niet meer in de bench, maar gewoon in de keuken op haar kussen. Net als onze vorige honden.
Ze kan alleen blijven, maar dan moeten we wel via de achterdeur vertrekken. Doen we dat niet, dan blijft ze lang onrustig. Fenna heeft een gevoelig darmstelsel. Zodra het voer iets afwijkt qua samenstelling, krijgt ze last van diarree. Rijst en lamshart brengen dan de boel weer tot rust.
En o ja, als Fenna eenmaal iets in haar kop heeft zitten, krijg je het er nauwelijks uit. Ja, ze is een teefje.

Mart Smeets

Begin jaren 90 ontmoette ik hem voor het eerst in levende lijve, Mart Smeets. Smeets verscheen op ons personeelsfeest in Rhoon. Wat ie daar vertelde weet ik niet meer zo goed. Het ging geloof ik over wielrennen. Ik was eerlijk gezegd niet zo onder de indruk van die man. Erger, ik mocht hem gelijk al niet. Er kwam een schoolmeester ons feestje verstieren, zo voelde ik dat. Zijn entree was helemaal verkeerd. MS nam niet de moeite om bijvoorbeeld even zo links en rechts met een glimlach en een knikje met het hoofd de mensen te begroeten. Zijn houding had meer de verwachting dat het gepeupel het hoofd zou buigen voor de basketballer van weleer. Hij keek niet op of om en ging voor de groep staan. Daar stak hij zijn verhaaltje af. Nogmaals : ik herinner me nauwelijks het onderwerp of de inhoud. We hadden net een dagje besteed aan de plannen voor het komend jaar. Veelbelovende verhalen en hoge verwachtingen. En toen kwam Smeets.
Sindsdien heb ik niets met Smeets. Soms word ik ongewild met hem geconfronteerd en dan schrik ik weer van die zelfingenomenheid, betweterigheid en vooral arrogantie jegens zijn gasten of zelfs zijn gastheren en/of gastvrouwen, zoals bij Eva Jinek die hij schoffeerde. Volgens Smeets kon ze helemaal niet presenteren en alleen maar van een tekstrol wat lezen. En zoals gewoonlijk viel er niet over te praten, want Smeets heeft altijd gelijk. Eva was te netjes om hem het glas water in zijn snuit te gooien.
De programma's van Smeets draaien alleen om hem en nooit om zijn gasten. Smeets heeft altijd het laatste woord en wil er tot aan zijn dood mee doorgaan. Ik herinner me nog een uitspraak van de zoveelste boze sporter : Smeets kan maar één ding en dat is afvallen. Maar dat was al weer 20 jaar geleden. Smeets heeft slechts één keer zijn ware gezicht laten zien. Dat was toen hem de naam van Ria Visser werd voorgehouden door een journalist. Een koekje van eigen deeg, waar Smeets woest om werd. Mart Smeets : Wel uitdelen,maar niet incasseren.

Zomer in Zeeland -3-

Vandaag zijn we naar Vlissingen gefietst. Het was stralend weer en we hadden uit voorzorg ons goed ingesmeerd tegen de zonnestralen. Na de eerste fietstocht met Fenna heb ik de mand provisorisch wat verhoogd. Nu kan ze gewoon rechtop zitten. Onderweg ging Fenna regelmatig in de mand liggen en toen openbaarde zich een ander fenomeen : onder is de mand qua ruimte kleiner dan boven! Het komt erop neer dat ik zelf maar eens aan de slag moet om een fatsoenlijke mand voor Fenna te maken. Eentje met kleine tredmolen, zodat ze ook mee kan trappen. Dat geluier en gezeur achter m'n rug moet maar eens aangepakt worden.
Onderweg reden we over het Bunkerpad. De naam zegt het al, een pad met bunkers. Hier in Zeeland liggen er nogal wat. Restanten van de Duitse bezetting. Hoewel, ook in Vlissingen wemelde het van de Duitse toeristen waarvan velen het strand hadden bezet.. Net als in de rest van deze provincie. We reden langs de drukbevaren Westerschelde. Natuurlijk zijn we over de boulevard gefietst, beginnen bij het standbeeld van Michiel de Ruijter. Als kind hoor ik mijn pa nog zeggen dat ie 'weer' naar Vlissingen moest. Hij fietste toen ook, maar niet verder dan naar het station in Leiden. De rest ging hij met de trein. Niet bepaald werk om de hoek. Het was behoorlijk druk bij de boulevard. Ook het strand was goed gevuld. Net buiten Vlissingen mocht Fenna los het strand op. Ze kon even lekker de poten strekken. De zee vindt ze nog steeds niks an. Dus sleepte Sonja haar het water in om haar even te laten afkoelen. Het verplichte bad gaf haar veel energie. Ze rende als een bezetene over het vrij stille strand.
Na deze onderbreking fietsten we richting Zoutelande en kwamen erachter dat het al half drie was. We waren de lunch glad vergeten! Een ingelaste stop leidde tot een gesprekje met een hondeneigenaar. Mevrouw vond Fenna's mand erg groot en was al een tijdje op zoek naar een dergelijke mand. Ze kreeg wat voorlichting over de montage en waar in Middelburg grote manden te koop zijn. Het laatste stukje reden we over een bekend fietspad, het Bunkerpad. Kwart voor vijf arriveerden we bij de caravan, waar Fenna letterlijk en figuurlijk een koude douche wachtte.

Armtierig Flevoland

Als bezoeker van de provincie Zeeland valt me een aantal zaken direct op. Zeeland stroomt bijna over van de toeristen en over de hele provincie heen zijn de activiteiten op elkaar afgestemd. Zo is er altijd wel wat te doen in Zeeland. Als ik onze Flevopolder daarmee vergelijk, dan doet Flevoland hoegenaamd niets. Het is er zo armtierig, dat Almere zichzelf maar uitroept tot toeristische stad. De toeristen zelf zullen dat zeker nooit doen. Een soort van zelfverheerlijking om winkels op alle zondagen open te houden. Louter voor de eigen inwoners, want ik kan me niet voorstellen dat mensen voor een dagje winkelen naar Almere gaan, als een paar stations verderop Amsterdam ligt te wachten.
Al eerder zag ik in een recreatiegids een bladzijde die voor driekwart gevuld was met informatie over Flevoland. Ook in die gids kwam onze provincie er bekaaid vanaf. Toeristische armoe troef. Onbegrijpelijk als je naar de natuur en de mogelijkheden in Flevoland kijkt. Wij hebben ook water, polderlandschap en zelfs een quasi natuurgebied dat Oostvaardersplassen heet. Maar geen toeristen, tenzij je de dagjes mensen bedoelt de naar Bataviastad komen. Misschien moeten de Flevolandse hotemetoten eens hier in Zeeland gaan kijken. Van die zunige Zeeuwen kan de jonge, moderne provincie nog heel wat leren.

Zomer in Zeeland -2-

Uit het nieuws vernam ik dat de naam van de nieuwe vriend van Estelle, Badr Hari, als Europees merknaam is gedeponeerd. Vreemd genoeg denk ik dan aan een boksbeugel of ploertendoder. Hier verloopt alles vredig. Geen gemor of gezeur over het weer, laat staan knokpartijen.
Gisteren zijn we op de fiets met z'n drietjes naar het strand gereden. Het was flink ploeteren tegen de wind in. Fenna kreeg een kromme rug, want haar kooitje is net te klein. Werk aan de winkel dus. Onderweg mocht ze af en toe de rug rechten. Aan het strand stond een flinke bries. Fenna vond de zee helemaal niets aan. Ze wilde wel heel graag over het strand rennen, maar dat was niet toegestaan. Honden moeten gedurende de zomermaanden aan de lijn.
Een aantal mensen was aan het zwemmen. In onze beleving gingen ze ver in zee. De scheepvaart voer vlak langs de kust en die kan ook verraderlijke stromingen veroorzaken. De terugweg verliep aanzienlijk vlotter. Wind in de rug en een kortere route.
Ondanks dat ze niet gezwommen had, kreeg Fenna las van haar darmen. Dat zou ook van de stres kunnen komen, want het was al met al een druk dagje.

Zomer in Zeeland

 Na een trip van ruim 250 km zijn we op onze plaats van bestemming aangekomen. Afgezien van windvlagen onderweg verliep de reis vrij rustig. In Roosendaal hebben we even gepauzeerd bij de familie. De mini camping is groter dan verwacht. De extra's zijn aanzienlijk uitgebreider dan die bij Winterswijk. Zoals wc papier op het toilet, zeep bij de kraan, gratis warm water, douches enz. Maar wat helemaal jofel is, zijn de vlonders die je in de voortent of onder de luifel mag plaatsen. Geen last van natte voeten tijdens regenbuien. De eigenaren zijn heel sympathiek en echte gastvrouw en -heer.
Omdat we laat vertrokken waren we rond 16.00 uur aangekomen. Na het installeren van de caravan en de voortent, waren we aan eten toe. Gelukkig vergde het voorbereiden van de maaltijd weinig tijd. De rest van de avond hebben we de boel verder verfijnd en rustig aan gedaan.
Natuurlijk vergt Fenna ook het nodige aan aandacht. We hebben in het bos tegenover de camping gewandeld. We proberen haar te laten wennen aan de fietsmand. Ik zou denken : "Hoera, ik hoef niet te lopen!", maar Fenna ziet het anders. De eerste keer sprong ze eruit en bungelde ze aan de riem naast de fiets. Dat staat wel grappig, maar voor een hond niet prettig. Het zou zonde zijn als ze niet in de mand zou willen, want hier valt veel leuke routes te rijden. Afgelopen nacht trok een stortbui over de camping. Vandaag is het droog, licht bewolkt en zonnig. Ik ben op de fiets even Middelburg ingereden. Wat een prachtige stad zeg! Al die oude gebouwen stralen een bepaalde rust uit, ondanks de grote aantallen toeristen. Er valt nog veel te zien.

Voor of tegen

Zo'n emotionele reactie n.a.v. mijn PVV berichtje (gewoon gekopieerd van hun site, hoor) zet mij aan het denken. Waarom zou ik het met bepaalde denkwijzen van deze partij niet eens mogen zijn? Ik schrik van mensen die vinden dat je geen eigen mening mag hebben. Dat zijn potentiële dictators.
Ik ben het ook eens met bepaalde zienswijzen van de PvdA, VVD, SP, de Partij voor de dieren (in hoge mate) enz. Dus die conclusie van de (uiteraard) anonieme respondent raakt kant noch wal.
Mag ik de Volkswagen een leuke auto vinden? Of ben ik een aanhanger van Hitler als ik zo'n ding aanschaf? Zelfs de good old Communistische Partij had items waar ik me in kon vinden. Dat wil toch niet zeggen dat ik een communist ben? Tenzij je in Amerika woont. Daar ben je al communist als je een Indiaan helpt of een Mexicaan groet.
Tja, de PVV roept bij veel mensen enorme emoties op. Vooral de pamperende landgenoten vinden die partij helemaal niks. Of zelfs staatsgevaarlijk. Maar vlak de politici van de gevestigde orde niet uit. Die kunnen opeens hun ware gezicht tonen, als kiezers hen de rug toekeren en ze ongezouten op hun donder krijgen. Kijk maar naar het tv debat met Pim Fortuyn. Ze hadden het liefst allemaal een pistool getrokken om Pim af te knallen. Wat een duivelse blikken! Het is wel opvallend, dat een aantal partijen, waaronder de VVD en het CDA, typische PVV zaken hebben overgenomen. Logisch, want het volk mort. Maar ja, de verkiezingen komen eraan en dan wil men opeens popie jopie doen tegen de kiezers. Zelf ben ik voor een eerlijke, veilige en gevoelsmatig fijne maatschappij. Om dat te kunnen bereiken zou ik met mijn kijk op politiek op alle partijen moeten stemmen. En dat mag in dit democratisch land helaas niet.
En wat de PVV betreft : De PVV is geboren uit onvrede over de politiek en de maatschappelijke ontwikkelingen. Die oude gevestigde politieke partijen hebben zelf het pvv-zaad gezaaid. Als ze het over de PVV hebben, spreken ze impliciet over zichzelf.

Ontslag

Er is gesleuteld aan het ontslagrecht. Een aantal, ver van de realiteit staande, politieke partijen is van mening, dat het nog eenvoudiger moet zijn om werknemers te ontslaan. Het is een van de maatregelen uit het begrotingsakkoord. In 2013 wordt het ontslagrecht versoepeld. Een werkgever hoeft niet meer toestemming te vragen aan de kantonrechter of een ontslagvergoeding aan te vragen bij het UWV.

Wie bekend is met de praktijk weet dat het ontslagrecht , eerder een gewoonterecht, al heel erg soepel is voor de werkgevers. Het zijn zakenlui, die als het nodig is ook erg sluw te werk kunnen gaan. Waar deze politieke partijen aan voorbijgaan is het feit dat veel werkgevers bewust aansturen op ontslag. Gewoon door te gaan werken aan wat de rechter vaak noemt : "een verstoorde arbeidsrelatie". De werkwijze is heel eenvoudig. Beschuldig een werknemer ergens van (maakt niet uit van wat) en houd het poot stijf. Uiteraard ontstaat een gespannen sfeer, die de werkgever vanuit zijn machtspositie benut om je maar weg te sturen. Een werknemer (weg) pesten kan ook. Ook in zo'n geval kan een situatie uit de hand gaan lopen. Voor de rechter is slechts één ding duidelijk : een verstoorde arbeidsrelatie. Het feit dat de werkgever daarmee begonnen is en andere bedoelingen heeft (illegaal dumpen van werknemers), doet verder niets ter zake. Die blijft lekker op z'n plek zitten met een dik salaris. En dan zijn er nog allerlei andere drogredenen om werknemers te lozen. Tot zelfs z'n huidskleur of afkomst toe. Maar dat soort zaken hardop uitspreken, doet men liever niet, want men wil als 'fatsoenlijk' voor de dag komen. En tot slot kan je ook gaan reorganiseren. Stiekem, bedoel ik dan.

Het beste in al die nare situaties is gewoon dicht bij jezelf te blijven en zo'n werkgever aan de haren naar de rechtbank slepen. Veel rechtszaken doet een bedrijf  i.c. een directeur ook geen goed. Kijk maar naar bijvoorbeeld het IT bedrijf Centric.

EU Zakkenvullers

De PVV maakt zich o.a. ook druk over de geld verkwistende EU parlementariërs. Terecht, want als je daar diep induikt dan schrik je je wild. De verkwisting bij die corrupte organisatie is al decennia lang gaande. Veel parlementariërs zijn ordinaire witte boorden criminelen, die het belastinggeld er doorheen jagen. Eindelijk een politieke partij die stelling durft te nemen tegen de EU- misstanden. Ze schrijft o.m. :

"Uit de uitermate schokkende televisie-uitzending 'Terzake' (Canvas, België) van dinsdag 24 juli 2012 is gebleken dat eurocraten op een schandalige manier hun zakken lopen te vullen. Zo verdient een eurocommissaris inclusief woonvergoeding en representatiekosten maar liefst 27.318 euro per maand. Een afgetreden eurocommissaris ontvangt drie jaar lang een uittredingsvergoeding van 8.200 euro per maand en zonder ooit pensioenpremie afgedragen te hebben, ontvangt een gepensioneerde eurocommissaris 4717 euro per maand.
Beginnende jonge ambtenaren bij de EU toucheren 4.676 euro netto per maand. Hun netto salaris is hoger dan hun bruto salaris? Rara hoe kan dat?
Een europarlementariër komt totaal op 13.500 euro per maand. Zeer schokkend daarbij is dat een groot deel van de europarlementariërs nog een vermogen (100.000 euro in het voorbeeld van de uitzending) bijverdient aan nevenfuncties, waarbij sprake kan zijn van ernstige belangenverstrengeling.
De PVV zegt: geen cent van Nederland meer naar Brussel zolang deze perverse zakkenvullerij voortduurt!"

Dit keer heeft de partij groot gelijk : geen geld meer naar Brussel. We hebben het hier zelf hard nodig. Veel belangrijker dan het gezeur over hoofddoekjes.

Racen over de A6

Op de A6 zag ik weer eens een gevaarlijke automobilist. Hij reed in een donkere BMW (natuurlijk) met een zeer hoge snelheid richting Almere. Zo'n 800 meter voor mij reed een vrachtwagen met daarachter drie personenauto's die mij eerder hadden ingehaald.
Wie anticipeert weet dat die personenauto's de vrachtwagen zullen gaan inhalen. Maar de BMW bestuurder stond daar niet bij stil. En ja hoor, de voorste auto begon een inhaalmanoeuvre. Die was nauwelijks ingezet of de BMW was hem al heel dicht genaderd.Gevolg : een paniekstop, rokende banden, een slingerende BMW die (jammer genoeg) net niet de vangrail raakte.
Gelukkig liep het goed af dit keer. Als je in de spiegels kijkt zie je niet direct hoe snel een achteropkomende auto rijdt. Dat zie je pas als je meerdere keren gekeken hebt. En wie een rij auto's met zeer hoge snelheid denkt te moeten passeren, gaat er blijkbaar vanuit dat iedereen hem gezien heeft en met hem rekening houdt. En die kans is zeer klein in onze 'eerst ikke' maatschappij.

Ouder worden

Laatst zei iemand tegen mij, dat ie mij erg energiek vindt. Hij kent een paar mannen van mijn leeftijd, die zich echt als 'ouwe lullen' gedragen. Ze doen niet veel meer dan hangen op de bank voor de tv. Geen hobby's, niets.  Net alsof ze al bijna dood zijn. Zelf bruis ik nog van energie. Ik kan moeilijk stilzitten, maar ik wil als het even kan wel iets zinvols doen. Maar ik geef direct toe, dat ik 's avonds op ben. Als oudere voel ik me ondanks al mijn bezigheden soms genegeerd. Alsof ik nergens in geïnteresseerd ben of niets bijzonders heb te melden. Zelfs in kwesties waar mijn levenservaring een grote rol in zouden kunnen spelen. Het liefst blijf ik volop in het leven staan. Dus liever geen bejaarden tehuis met alleen leeftijdgenoten om me heen. Daar zou ik depressief van worden. Wachten totdat de deur zachtjes open gaat en iemand zegt : "Hallo, is daar iemand?"

Als blijk van waardering

Vandaag kreeg ik een grote bos bloemen en een mooie pen. Ik kon ze helaas niet zelf in ontvangst nemen, want ik was aan het werk. Ik kreeg ze van de beheerder van de wijkpost als blijk van dank voor mijn inzet voor een schone en veilige wijk. Natuurlijk stel ik dit gebaar zeer op prijs. Ik hoop vanaf de maand september a.s. weer wat meer tijd te hebben om vooral de vervuiling te lijf te gaan.

Stronteigenwijs

De verkeerde dop(boven), en de originele

Omdat een rubberen ringetje van een paar cent kapot is, moet ik een complete benzinedop voor de Citta aanschaffen. Te gek voor woorden. Maar ja, het is nu eenmaal zo. Ik heb het probleempje maar met een stukje fietsband provisorisch opgelost. Omdat ik aan het werk ben, deed Sonja deze boodschap. Ze kwam terug met een te kleine dop. Ze had nog tegen de verkoper gezegd : "Die van Willem is veel langer, dikker en niet zo zwart." Maar ja, ik denk dat bij de verkoper toen bepaalde emoties gingen opspelen en dus gaf hij een kleine zwarte mee waarvan de diameter ook beduidend kleiner was.
Gisteren dus terug naar de winkel. Daar werd Sonnepon nog net niet voor dom blondje uitgemaakt, want de (andere) verkoper hield stug vol, dat die zwarte dop goed was. Stel je voor, je belt de ANWB omdat je auto niet start en de Wegenwacht zegt : "Dat kan niet!" Net klinkt net zo dom. Hij stond erop dat de dop weer mee terugging en gewoon op de tank geplaatst zou worden. Want dat had mevrouw vast en zeker helemaal verkeerd gedaan, zo sprak de arrogante verkoper / eigenaar.
Vandaag ga ik maar zelf even een paar (dom)oren wassen. Ik weet nog uit de tijd dat we zelf zo'n winkel hadden, dat een Citta twee modellen tankdoppen heeft. Bij deze zaak weet men dat dus blijkbaar niet en schuift men de eigen onwetendheid af op de klant.

Terug in de maatschappij

De Schrik van Jubbega

Deze week zag ik een paar mannen 's morgens vroeg haastig een spandoek ontvouwen bij de ingang van de plaatselijke gevangenis. Ik las onder het voorbij rijden  nog iets in spiegelschrift over 'Leve de Vrijheid' of zo. De mannen, ik zou ze liever niet in het donker willen tegenkomen, wat een tronies, stonden enthousiast te juichen en te springen. er kwam iemand ook juichend en schreeuwend aangerend, die duidelijk was vrijgelaten. Met een soortgelijk uiterlijk. De groep was duidelijk weer compleet. Kunnen ze weer gezellig gaan klaverjassen.