Zoals beloofd heb ik het te kleine luikje vervangen door een groter exemplaar. Om de mogelijkheid te bewaren het gat weer te kunnen dichten, heb ik voortgeborduurd op het oude gat. Dit keer niet met een sjabloon, maar ouderwets met een rolmaat, een potlood en waterpas.
Het werk was zo gedaan. Al met al net een half uurtje. Het luik zit er mooi, recht en strak in. Nu de katten nog trainen. Wij waren daar niet zo moeilijk in. We pakten de kat op en duwden hem door het luik. Na twee of drie keer begrepen ze het al.
Maar niet iedere kattenliefhebber is gecharmeerd van onze methode, ondanks dat ie niet ruw was. Dit keer heb ik geadviseerd het luikje met een stukje tape open te laten. Als de kat zo graag naar buiten en/of naar binnen wil, gaat ie echt wel door dat gat. Eenmaal daaraan gewend kan je het luikje gewoon gaan gebruiken.
Ik hoorde van een kat die besloot om te lopen. Naar de voordeur. Helaas deed de bewoner open. De kat won en heeft een nieuwe doorgang gevonden.
Het kleine luikje heb ik meegenomen. Dat wordt het deurtje van de serre naar buiten en naar binnen.
