Vanmiddag heb ik nog een kattenluik gemonteerd. Dit keer in een voordeur! Wat zeg ik? Een chique voordeur! Tijdens het kennismakingsgesprek met de vrouw des huizes heb ik nog wat andere opties geopperd. Maar het bleef bij die mooie voordeur.
Conform de afspraak was ik om 14.00 ter plekke. Maar er was niemand thuis. Ik had mijn gereedschap bij de voordeur neergezet en liep weer naar de auto om mijn telefoon op te zoeken. Onderweg, bij de woningen is geen parkeerruimte, kwam een meneer op een fiets gehaast voorbij komen. Hij stopte bij het adres en keek naar het gereedschap. Toen hij om zich heen keek en mij zag, stak ik mijn hand als begroeting op.
Na een wederzijdse kennismaking ben ik met het luik begonnen. Ik heb eerst een bevestiging van de plaats in de deur gevraagd. Daarna ben ik het luik gaan aftekenen op de buitenkant van de deur. Dit keer met een waterpas erbij. Na een controle van mijn tekenwerk heb ik op de hoeken van het vierkant gaten geboord. Eerst met 6 mm. Toen voelde en zag ik dat ik door een vrij dunne plaat ging, gevolgd door eht doorschieten van de boor tot tegen de plaat aan de binnenkant van de deur. Ik concludeerde dat de deur uit twee platen bestaat, met isolatieschuim ertussen. Daarna met 10 mm houtboor de gaten groter gemaakt, zodat de decoupeerzaag erin kon. Ik gebruikte een lang houtzaagje vanwege de dikte van de deur. Het zagen verliep vlot en uiteraard nauwkeurig. Voor de contouren die ik op de deur had getekend nam ik 1 mm extra ruimte. Toen ik het vierkante stuk deur eruit had geduwd, werd mijn vermoeden bevestigd : een sandwich met isolatieschuim.
Al die tijd keen de bewoner toe. Omdat hij zelf geen klusser is, liet ik mijn werk begeleiden door wat tekst en uitleg. Toen ik het hoofddeel van het luikje in het gat duwde, kreeg ik applaus. Het luikje paste precies! Daarna heb ik aan de buitenkant het 'deksel' gebruikt om de beide gaten voor de schroeven te kunnen boren. Tot dan verliep de klus gesmeerd. Maar toen ik na het boren van de gaten voor de schroeven de tweede schroef erin draaide, leek het alsof ik compleet mis geboord had! Ik begreep er (weer) geen snars van. Dus heb ik het luikje weer verwijderd en het bekeken. Toen zag ik dat een metalen klemmetje met gat waar de schroef in moet komen, was losgeschoten. Ik slaakte stiekem een zucht van opluchting. Ik plaatste het klemmetje en het luikje en het dekseltje opnieuw en.... de beide schroeven pakten het gat in de klemmetjes op. Hoera!
Toen ik daar bezig was, heeft zijn vrouw die aan het werk was hem een paar keer geappt. Eerst vroeg ze net na 14.00 uur of ik gekomen was. Daarna twee keer hoe het met het klusje ging. Ik maakte me geen zorgen, want meneer was zeer tevreden. Hij vroeg mij wat voor soort klussen ik nog meer doe. Na de riedel van klusjes, vroeg hij of hij mij vaker mocht vragen voor klusjes. Ik heb daarop geen 'neen' gezegd. Na weer een drankje was ik rond halfvijf weer thuis. Mooi op tijd om met de voorbereidingen van het avondeten te beginnen.