Vraag me niet waarom. Mijn jongere broer en ik hadden iets met indianen. Ik dacht dat het iets was uit onze jeugd en dat het voorbij zou gaan. Maar dat was niet zo. Ik had een hekel aan Westerns en een zwak voor de oorspronkelijke bevolking van Noord en Zuid-Amerika.
Op Curaçao woonden we in de Indianen wijk. Tenminste zo werd het genoemd. We hebben daar in de Ilandweg en Navajosweg gewoond. Dichtbij bevonden zich de Siouxweg, Arowakenweg en Topekaweg.
Maar we hebben daar niet al te veel bij stilgestaan.
Vele jaren later gaf ik mijn broer een kalender cadeau voor zijn verjaardag. Met afbeeldingen van Amerikaanse natives. Verbaasd zei hij toen : "Daar heb ik deze week nog naar gekeken!" Het indianen gedoe leefde dus nog bij hem, net zoals bij mij.
Een tijdje terug kreeg ik van een van onze kinderen een originele, handgemaakte pijl. Gemaakt door een lid van de Navajo stam.
Toen ik een Amerikaanse lerares (ook fan van Kris Kristofferson) vroeg naar de natives in haar staat New Mexico, gaf ze een mij wat onthutsende reactie. Ze zei dat ze niets aan die mensen hadden. Ze werden weggejaagd, omdat ze niets deden met de kostbare grondstoffen. Ze maakten enkel ruzie, zei ze. Voor mij was het een bevestiging van het beeld da tik heb van de natives. Zij hechten meer waarde aan de natuur en niet aan goud, zilver en/of olie.