Het eind van mijn militaire diensttijd kwam voor mij op tijd. De kans bestond dat ik naar Libanon gestuurd zou worden. Alsof Libanon een gevaar voor Nederland zou zijn. Ik heb daar niets te zoeken. Niet mijn / onze ruzie. Ook niet in het voormalig Joegoslavië begin jaren 90. Met elke niet-Oekraïner of niet-Rus die in die oorlog omkomt of gewond raakt, heb ik daarom geen medelijden. Het was immers hun eigen keus om zich aan te sluiten bij de legers.
Hetzelfde geldt voor elke niet-Arabische militair die in het Midden-Oosten het slachtoffer wordt van de oorlog daar. Ze hebben daar immers ook niet te zoeken. Het betreft bemoeienissen die meestal met geld te maken hebben.
Hopelijk keren meer Arabische staten zich tegen de agressie van Amerika en Israël. Het is daar sinds 1948 alles behalve pais en vree. Trump wijst graag naar Iran, maar de ellende begon met de komst van westerse Joden en het toelaten van Amerika. En vlak dat laatste land niet uit. Het heeft de meeste naoorlogse agressieve daden op z'n conto staan. Amerika is net een seriemoordenaar. Nu bombarderen ze Iraanse burgers om hen de democratie te brengen.