Vanmorgen was ik kort op bezoek bij de vrouw, wier fiets ik onlangs een grote onderhoudsbeurt heb gegeven. Ze had gezegd dat de fiets zwaarder trapt dan voorheen. Ik wist direct wat de oorzaak zou kunnen zijn; de versnelling. Die is van Sturmey Archer en heeft 3 standen. Toen ik de fiets kreeg stond ie op stand 1. Zo heb ik hem ook weer afgeleverd. Ik heb wel alle versnellingen getest. Maar misschien is ie vanwege de langere rit toch iets ontsteld. Na aankomst heb ik even op de fiets gezeten. Met de stand van het hendel op 1 trapte ik dus in z'n 2.
Het lastige van het afstellen is, dat het controle gat in de naaf geen gat meer is. Dus ik kan de pen die in de as verdwijnt niet zien. Als de versnelling in z'n 2 staat, moet de verdikking op de pen net een millimeter zichtbaar zijn. Maar ik zie dus niets. 😁 Omdat ik de ketting gespannen heb, is de versnelling iets verschoven. Na het corrigeren reed de fiets keuring conform de indicatie op het versnellingshendel.
Toen we samen een kopje koffie dronken, kwam haar stabij aan mijn broek snuffelen. Het is een teefje dat kleiner is dan onze Fenna. Na het snuffelen ging ze voor mij zitten, met de rug tegen mijn benen. Niet veel later zat ze op de bank naast mij. Al die tijd negeerde ik haar. Op een zeker moment begon ze tegen mij aan te leunen om niet veel later met haar kop op mijn schoot te gaan liggen. Ze deed me aan Fenna denken als we samen onder de overkapping op de bank zaten.
Ik zag dat de eigenares tijdens ons gesprek daar zichtbaar van genoot. Omdat ze vertelde dat ze soms op een oppas verlegen zit, heb ik haar onze diensten aangeboden. Ze accepteerde die graag. "Ik ga soms een dagje naar Friesland en dan mag zij niet mee", legde ze uit. Maar daar is nu een oplossing voor. Als we thuis zijn en niet op andere honden passen.