Oudjaarsavond is net zoals de verandering in tijd een crime voor mij. Mijn bioritme ligt totaal in de vernieling. Gelukkig geen total loss, maar het herstel duurt een aantal dagen.
Het klinkt misschien raar, maar ik was na elf uur aan het klussen, om niet in slaap te vallen op de bank. 😒 Ik heb verfstrepen van de ruiten hier staan krabben. Ik heb weer eens van de nood een deugd gemaakt.
Hoewel Saar geen angst had, heb ik haar toch wat anders behandeld. Toen ze om 21.00 uur buiten was, heeft ze alleen maar gepoept. Niet geplast. Ze wilde direct weer naar huis. Dit keer heb ik haar haar zin gegeven, vanwege het vuurwerk. Ik heb haar daarna niet meer uitgelaten.
Vanmorgen had Saar de blaas nog vol. Ik besloot haar om die reden wat vroeger uit te laten. We zijn om 07.30 uur in het donker naar het park gelopen. Ik had de zaklamp weer mee. Daar ging Saar vrij snel zitten om te plassen. Het was een langere zit dan normaal. Ze leegde ook vrij snel haar darmen. Het was een gebruikelijke hoeveelheid van een dito hardheid. Dus er was niets veranderd. Het was wel even goochelen met een zaklamp en een zakje in mijn handen. Maar ik heb het weer keurig opgeruimd. Vanwege de duisternis heb ik de wandeling kort gehouden. Rond deze tijd, 08.30 is het wat licht aan het worden.
Ik wens iedereen een vooral vredig en gezond 2026!