maandag 5 januari 2026

Suffig mens

's Morgens, rond 08.00 uur, laat ik Saar uit. Het is nog enigszins donker, maar dankzij de sneeuw hebben we toch goed licht en zicht.
Toen ik vanmorgen bij een speciale afvalbak stond om dit keer twee zakjes weg te gooien en een paar nieuwe uit de automaat te trekken, kwam een vrouw met een eveneens aangelijnde hond aanlopen. Haar hond, zo'n mormel, begon direct uit te vallen naar Saar, te grommen en te blaffen met zichtbare tandenrijen. In plaats van haar hond te corrigeren en de riem binnen te halen, bleef ze staan en stond wat suffig te lachen. Ik vroeg haar door te lopen en de hond naar haar toe te trekken. Maar dat deed ze niet.
Ik begrijp dat soort gedrag van mensen niet zo goed. Is er bij hen een steekje los? Ik bedoel, je weet toch hoe je hond reageert op andere honden? Je probeert confrontaties als deze toch zeker te vermijden? En als je dan toch niet over de trekjes beschikt om als leider op te treden, neem dan alsjeblieft geen hond.
Gelukkig bleef Saar vrij rustig.