Er is hier geen speciaal gereedschap om sneeuw te ruimen. Zo'n dik pak van ruim 10 cm is niet even weg te vegen met een bezem. In het dorp zag ik mensen in een sneeuwbui hun stoepje van sneeuw ontdoen. Het kwam bij mij als 'water naar de zee dragen' dragen over. Aan de andere kant : ooit was het een plicht om je stoepje sneeuwvrij te houden. Maar die plicht schijnt als sneeuw voor de zon verdwenen te zijn.
Toch heb ik maar met een bezem wat sneeuw voor de achterdeur opgeruimd. Voor even. Toen we later naar buiten gingen, kreeg ik bijna een flinke hoeveelheid sneeuw op mijn gemutste hoofd. De sneeuw was afkomstig van de zonnepanelen op het dak. Een aantal bevindt zich boven de achterdeur.
Ik zag een ekster die een sneeuwbad nam. Hij dook met zijn kop diep in de sneeuw, rolde erin en fladderde met zijn vleugels alsof ie in een waterbad zat. Wat een bijzonder gezicht.
Ik zie de eksters ook in de sneeuw graven, op zoek naar voedsel. Voor ons hoeft dat niet. We leggen het voer onder een stoel, die als afdakje fungeert. Eronder is het groene gras nog sneeuwvrij. Eerder hebben we een paar vetbollen en een netje met pinda's opgehangen. Daar komen vooral mezen en musjes op af. Maar ook een Vlaamse g(r)aai. Die heeft het hele netje gemold en meegenomen! Enkel de bovenkant van het netje bungelt nu nog aan een draadje aan een tak.