Paarden en kinderen

Haardhout

Toen ik vanmiddag rond 13.30 uur bij mijn bouwplaats aankwam, stond een mij onbekende meneer in de tuin. Hij bleek de hoofdbewoner te zijn. Tot dan heb ik enkel zijn vrouw gesproken. Zij was de 'opdrachtgeefster'. 
Nadat we ons aan elkaar hadden voorgesteld, vroeg ik wat hij met de zakken met afvalhout wilde doen. Na lang langs elkaar heen praten, besloot hij zijn vrouw te bellen. Zij vertelde mij dat haar man het hout naar de Milieustraat ging brengen. Het waren 5 grijze vuilniszakken vol en het stel heeft geen auto. Wel een mooie fiets.
Ik heb toen aangeboden de zakken morgenochtend in de auto mee te nemen. Er is namelijk iemand die het hout heel graag zou willen hebben. Dus de gever en de ontvanger zullen beiden een warm gevoel krijgen.

Een overkapping -2-

Het werk schiet al aardig op. Vanmiddag hebben we de palen geplaatst. Ik schrijf we, want ik kreeg hulp van de bewoner. Niet dat hij een handige klusser is, maar met de juiste coaching deed hij toch nuttig werk. Ik heb hem eerst een uitleg gegeven hoe de overkapping eruit komt te zien. Dat was op zich al lastig, want meneer spreekt erg weinig Nederlands en zijn Engels is iets beter. Al met al beter dan dat ik Arabisch spreek. 😁
We hebben toen de paalhouders in de grond geslagen. De bedoeling was, dat hij met een grote lijmtang ervoor moest zorgen dat de houder mooi recht en zonder te verdraaien de grond in ging. Ik had een balkje in de houder geplaatst als kop van Jut. Met de kop van de kloofbijl gaf ik de klappen, terwijl meneer onder mij de houder in bedwang hield. Hij had wel veel vertrouwen in mijn gehamer. Tijdens de klappen moest ik hem een paar keer instrueren, omdat de houder toch enigszins draaide.
Met een van de balken heb ik de vijf paalhouders gecontroleerd of ze op gelijke hoogte waren. Na hier en daar een klap, waren ze even hoog. Op een na, die was een centimeter te diep in de grond geslagen.
😏 Toen begon het zachtjes te regenen. We hebben het gereedschap vlug in de schuur gezet. Meneer nodigde mij uit voor een kop koffie. Maar die sloeg ik af; doe mij maar thee. Meneer ontpopte  zich als een ware gastheer. Tijdens deze pauze vertelde hij dat zijn vader vroeger een timmerbedrijf runde. Ik vroeg hem of ie geen belangstalling had voor de zaak. Hij antwoordde, dat hij geen timmerman wilde worden. Vanwege de taalbarrière weet ik niet wat meneer dan wel doet. Inmiddels was de regenbui voorbij. Daarna hebben we de palen, staanders, op gelijke lengte gezaagd; 204 cm. Op een na, die werd 205 cm.
Meneer zette de gezaagde palen in de houders, terwijl ik ze op lengte zaagde. Toen alle palen in de houders stonden, heb ik er een balk bovenop gelegd. Toen bleek een paal te laag en een paal te hoog te zijn! Na wat denkwerk, heb ik de laatste twee omgeruild en zie : alles op gelijke hoogte. 😂 Mijn schuld, want ik had meneer geen aanvullende instructie gegeven. Daarna hebben we de palen waterpas vastgeschroefd in de houders. We hebben ook nog de eerste balk van het dak uitgemeten. Dat wil zeggen, ik heb het gemeten en samen hebben we de markering met en balk getest. Toen begon het weer te regenen. Het was inmiddels 15.30 uur. Dus hebben we de boel opgeruimd. Hopelijk is het morgenmiddag droog weer. Dan kunnen we de dakbalken plaatsen.

De genocide gaat voort

Als het monster Netanyahu de verkiezingen wint, moet men Israël op alle gebieden volledig isoleren. Joodse toeristen moeten geweerd worden. Een overwinning betekent namelijk dat de meerderheid van de Joden de genocides steunt. Het beste voor de nog steeds toekijkende wereld is Israël te bezetten dan wel op te heffen als staat.

Overheden tegen burgers

Het gaat er steeds meer op lijken, dat vanwege de omvolking burgers zichzelf moeten gaan beschermen. Desnoods met illegale wapens. Een boete vanwege het bezit moet men maar als een soort premie beschouwen voor een veilig-leven-verzekering. De overheid geeft de voorkeur aan het beschermen van criminele illegalen.

Geen geheimen

Wij hebben geen geheimen voor elkaar. De laptops zijn toegankelijk en de telefoons kunnen over en weer gebruikt en bekeken worden. Een kwestie van vertrouwen. 

Katers aan de deur

Nee, we hebben geen dochters. Dus ook geen katers aan de deur.

Kinderlijk enthousiasme

Toen ik gisteren in de loods bezig was, hoorde ik via mijn nog redelijk goede oor kinderlijke taal. Het ging over een klaptelefoon. Ik heb zo'n ding ooit gekregen. Dertig jaar geleden of zo.
De 'volwassen' spreker was euforisch, want hij had zo'n telefoon in zijn handen gehad!! Hij bleef er minuten lang over praten. Het was op de radio, dus ik kon niet zien of ie tranen in zijn ogen had vanwege de emoties of dat ie kwijlde.
Daarna kwam hij in mineur toen hij het over de prijs had en de accessoires die je boven op de prijs van ruim € 2.000 moest betalen. Veel mensen zijn vanwege de mobiele telefoon helemaal de weg kwijt. Zowel emotioneel als qua kennis en sociale vaardigheden. Vaak vormen zij een groot gevaar voor anderen.

I just called to say I love you

Een favoriete plek

We hebben weer twee weken doorgebracht op onze favoriete plek. Voor mij is ie vooral speciaal vanwege de Friese stabij. Als ik uit de auto gestapt ben, krijg ik zo'n gemeend warm onthaal van haar. Ze springt tegen me op en houdt met beide voorpoten mijn been vast. Ze jankt zachtjes. Alsof ze me echt gemist heeft en erg blij is mij weer te zien. Ik geef toe, het is wederzijds. Ik neem haar in mijn armen en knuffel haar. Wat natuurlijk meespeelt is onze eigen stabij Fenna. Ze is niet meer, maar ook zij was zo aan mij verknocht. Maar wellicht speelt ook het gemis aan Zorro, mijn hulphond die plotseling overleed, mee.
Gedurende de rest van ons verblijf is ze mijn side kick. Ze volgt me overal. En als ze wat moe wordt van de drukke oude baas, gaat ze in haar hok liggen. Zodra ze mij hoort aankomen komt ze tevoorschijn. Dan gaan we samen naar binnen. Ze is mijn therapeute.

Omkoopschandaal Kushner

Bury me beneath the willow

Excuses

Afgelopen week zag en hoorde ik het weer. In een tv programma bood iemand zijn excuses aan, vanwege zijn wangedrag de avond eerder. Hij had zich agressief gedragen en andere aanwezigen beledigd.
Als excuus zei de man, dat ie te veel had gedronken! Voor hem was daarmee de kous af. Alsof ie er niets aan kon doen. Slap hoor.
Alcohol drinken en te veel drinken zijn keuzes die iemand maakt. Dus naar je eigen dronkenschap wijzen als schuldige, slaat nergens op. Hetzelfde geldt voor drugsgebruik.
Het is in mijn beleving anders, wanneer iemand last heeft van psychische problemen of een al dan niet aangeboren hersenafwijking. Daar kiest iemand niet voor. Dat is iemand overkomen. Ik weet zeker dat ik in mijn duistere periode ook rare of misschien wel nare dingen gedaan en/of gezegd heb. Daarvoor hoef ik geen 'sorry' te zeggen. Vind ik. Er zijn mij nare dingen overkomen, die mij toen hebben veranderd. Om die reden ben ik blij, dat een vorig blog naar de bliksem is gegaan en ik opnieuw moest beginnen. 😐
Sinds een paar jaar gaan we ook om met iemand met een niet-aangeboren hersenafwijking. Die persoon hoeft zich ook niet te verontschuldigen vanwege zijn manier van denken en zijn gedrag. Wij accepteren hem zoals ie is. En we merken, dat hij daar erg content mee is. Hij heeft gedurende zijn loopbaan veel moeten incasseren vanwege zijn handicaps. Hij heeft vaak wel zijn excuses moeten aanbieden vanwege zijn handicap! Anders zou ie worden ontslagen. Desondanks heeft ie altijd doorgezet. Petje af.

Aanslag op begrafenis

Woke volk

Jawel, ook Afrikanen ontvoerden hun landgenoten om hen als slaaf te verkopen. Er waren ook Afrikanen die slaven hielden. De nazaten van de slaven wijzen graag naar de blanken, maar vergeten de feiten. Zelfs verre voorouders van bekende getinte Nederlanders werkten mee aan de slavenhandel.