Andere klussen

Na wat klein materiaal te hebben gescheiden, ben ik buiten de loods aan de slag gegaan. Daar heb ik eerst met de bladblazer rondgerend. Zodra de overheaddeur opengaat, blaast de wind het bladafval naar binnen. Ik heb toen niet alleen het erf voor de overheaddeur schoon geblazen. Ook dat bij de entree van de woning en het stuk straat tussen de woning en de loods. Daar komt veel bladafval vandaan. Nota bene van bomen aan de andere kant van de straat. Van de overburen dus. Maar dat is nu eenmaal zo met bomen en wind.
Na de blaasklus wilde ik een blik in de postkist werpen. De klep gaat al langere tijd nauwelijks open. Dit keer besloot ik er iets aan te doen. Ik heb de kist (staat op wieltjes) eerst naar voren getrokken. Hij staat tegen de muur. Toen heb ik vanaf de buitenkant van de klep de schroeven van de scharnieren gelost. Toen ik de klep verwijderd had, heb ik de scharnieren gecontroleerd. Die zaten erg vast. Het zijn speciale scharnieren met veren; klepscharnieren. Ze moeten de klep ook in geopende stand houden. Maar ook dat doen ze niet meer.
Ik heb de scharnieren met WD40 behandeld en ze een aantal keer geopend en gesloten. Toen dat soepel ging, heb ik de klep weer aan de scharnieren geschroefd. Ondanks deze ingreep bleef de klep niet openstaan. Dat is lastig voor de leveranciers als ze hun handen vol hebben. Dus heb ik na wat passen en meten een steun gemaakt. Het is een lat, die binnen handbereik in de kist ligt. Aan de binnenkant van de klep heb ik een blokje geschroefd. Die dient als stopper voor de steun.
Na dat klusje ben ik thuis koffie gaan drinken.

Voor galg en rad opgroeien

Er was eens heel lang geleden (dit is geen sprookje!) een stel, dat een hond kocht. Het beestje was toen een pup. De reden van de aanschaf was "dat willen wij ook". Een reactie op het zien van onze honden.
Maar al snel zagen wij, dat de opvoeding van pup Bruno te wensen overliet. De eigenaren vroegen zich af, waarom de hond wel naar ons luisterde en niet naar hen. De pup begon dominant gedrag te vertonen en ook hun dochtertje (3) te bijten. We zagen een paar keer dat beide mensen totaal geen overwicht hadden. Bruno beet letterlijk van zich af. Ik waagde er zelfs een weddenschap aan : "Binnen een jaar doen jullie de hond weg, omdat ie 'vals' zou zijn." De hond werd al snel de baas in hun huis. Dat beest luisterde trouwens wel naar ons. Maar het stel had geen interesse in de manier waarop wij met Bruno omgingen. Nog in het zelfde jaar was de hond plots weg. De eigenaren wilden daarover niets vertellen. Volgens het dochtertje was Bruno vals en daarom weggebracht.
Soms zijn de gevolgen van een opvoeding al in een vroeg stadium onmiskenbaar duidelijk. Hetzelfde gebeurt bij sommige ouders en hun kinderen. Het onbekwaam gedrag van de ouders maakt dat hun kinderen voor galg en rad opgroeien. Die ouders begrijpen niet dat alle betrokkenen daar de negatieve gevolgen van zullen ondervinden. Om maar te zwijgen over derden; de maatschappij.

Regende het maar

Ouwe lullen muziek -440-

Zedenmisdadiger Trump?

Van het Midden-Oosten

Mij zal het niet verbazen indien de Mossad en/of de CIA achter de hack van de Britse atoomcentrale zit en niet Iran. Zowel Amerika als Israël willen immers militaire steun hebben van andere westerse landen. Nu ook Turkije het zionistisch monster Netanyahu op de zwarte lijst gezet heeft en zich niet wenst terug te trekken uit Libanon, wil het monster Turkije de oorlog verklaren. Dat zou niet slim zijn, want Turkije is lid van de NAVO. Dan gooit de NAVO Israël plat. Maar misschien is dat de beste oplossing voor de wereldvrede.

Vroeg op

Vanmorgen liep ik voor 07.30 uur al weer buiten. Wat een stilte zeg! Na bijna 5 maanden ben ik weer richting de parkeerplaats gelopen met een grijper en een afvalzak. Voordat ik bij de parkeerplaats was, had ik al een flinke hoeveelheid afval verzameld. Het meeste lag bij een hangplek. Dat was echt schandalig vies. Ook omdat de jongelui etenswaren tegen de ramen van het gebouw hadden gesmeerd of gegooid. Maar ja, ik ga daar geen ramen zemen. Ze mogen al blij zijn, dat ik de rommel heb opgeruimd die daar op de grond lag. Er lag een pizzadoos, witte plastic bakjes en veel sausbakjes en uiteraard de dekseltjes. Ik telde alleen al 11 van die bakjes.
Maar ja, ik ben er een lange tijd niet geweest. Al begrijp ik het niet helemaal, want de hangplek is voor de ingang van het gebouw. Zou iedereen daar dagelijks doorheen gelopen zijn? 
Toen ik aan het eind van mijn ronde een tweede zak wilde weggooien in de ondergrondse container hier in de straat, bleek de klep geblokkeerd te zijn. Door de nauwe opening zag ik een soort stoffen zak. Ik kon aan de klep voelen, dat ie vrij zwaar was. Dus dat werd weer even de gemeente een mail sturen.

Een tuinscherm ritselen

Het is al weer een halfjaar geleden, dat ik met een medewerker van een houthandel sprak over mijn activiteiten als vrijwillige klusser. Tijdens dat gesprek opperde ik, dat ik geïnteresseerd ben in gebruikt hout. Het betrof vooral tuinschermen. Die had het bedrijf achter op het terrein opgeslagen.
Vanwege mijn aan pak (klussen voor een kop koffie) kreeg ik te horen, dat het kopen van gebruikte tuinschermen altijd mogelijk is. "We maken er gewoon een leuk prijsje van", zei de man.
Ik werd onlangs weer herinnerd aan die belofte. Vanmorgen zag ik een tuinscherm dat aan vervanging toe is. De bewoners kennende, zullen zij zeer blij zijn, indien ik het oude (links op de foto) scherm zou vervangen. Ik hoop dan wel een scherm te kunnen ritselen, die overeenkomt met de nog goede (rechts op de foto).
Ik ga daar komende week maar eens achteraan.

Hoge Rijndijk 55 - Leiden

Van een zus van mij hoorde ik, dat aan de Hoge Rijndijk ter hoogte van de afrit van de A4 een flinke kaalslag heeft plaatsgevonden. Het was voor mij even schrikken, vanwege herinneringen uit mijn jeugd en later. Op de nu kale plek, naast de voormalige pottenbakkerij van Zaalberg, woonde een vriendje / klasgenoot van mij. Ik ken hem al sinds midden jaren 50. Hij woonde hemelsbreed zo'n 100 meter van ons huis in de Resedastraat vandaan. Zij het dat we gescheiden werden door de Rijn.
In de beginperiode van onze vriendschap liep ik een flink eind om. Via de Bruggestraat en de Leiderdorpse brug liep ik langs de Hoge Rijndijk richting Zoeterwoude tot aan nr 55. Daar bevond zich een woning met ernaast, iets naar achteren een grote schuur / garage van de familie Reijs. Meneer Reijs vertelde een keer, dat hij ooit begonnen was met het repareren van lekke fietsbanden.
In de jaren 50 ben ik dankzij mijn vriendje met de familie een paar keer op vakantie geweest. Een paar keer naar Duitsland. Ik koester de mooie herinneringen daaraan nog altijd. Eind jaren 50 werd tot een complete sloop overgegaan van zowel de woning als de oude garage. Er verrees een modern nieuw pand met op de begane grond het garagebedrijf. Daar boven bevond zich de woning. De architect was meneer Van der Sterre uit Leiderdorp.
Ik heb nog een deel van de verandering mogen meemaken. Achter in de tuin, aan de Rijn, stond toen een kleine woonunit als tijdelijke behuizing.
Na mijn terugkeer van Curaçao, drie jaar later, was de nieuwbouw al een tijdje bewoond. Ik zag toen ook, dat de eigenaar, meneer Reijs, was overgestapt naar dealerschap van Volvo. Voorheen verkocht en onderhield hij diverse merken, waaronder Skoda, DKW en Borgward(?) en/of Wartburg(?).
Ik kwam daar voor het eerst in aanraking met motortechniek. Mijn vriend had met hulp van monteurs een bromfietsblokje in een jongensfiets gebouwd. Met dat ding hebben we veel gereden en lol gehad. Met mijn Fiat was ik op de zaterdag soms ook in die garage om zelf wat onderhoud te doen.
Omdat ik daar kind aan huis was, kreeg ik in de jaren 80 als vader van twee kinderen de sleutel van hun vakantiehuisje in Beekbergen.

Helaas ging het bedrijf kort na een verhuizing naar Leiderdorp failliet. Meneer was inmiddels al met pensioen, al zal het hem wel aan het hart gegaan zijn. Ook na het overlijden van zijn vrouw, bleef ik de familie bezoeken. In de laatste periode vertelde meneer Reijs wat over zijn rol als verzetsman in de Tweede Wereldoorlog. Zijn naam kwam ik weer later tegen in het boek "Naar de overkant 1940 - 1945". Ik ben de familie altijd erg dankbaar geweest. Die mensen hebben een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Vooral omdat ik bij hen veel leerde over het gezinsleven, dat ik vaak vergeleek met die van mij thuis. Zo leerde ik de visie van mijn ouders en de redenen beter begrijpen.
Met de sloop van het pand van het voormalig garagebedrijf wordt weer een periode afgesloten.

Jesus is the rock for me

Josie

Motorrijden

Op zoek naar de roots

Buurman en buurman

Zoals eerder afgesproken heb ik bij een stel buurtbewoners een aantal planken van een schuur opnieuw vastgezet.
Eerder heb ik voor hen een andere schuurdeur geplaatst. Toen zag ik dat een aantal planken van de wand ernaast was gaan loslaten. Ze waren ook enigszins krom getrokken. Dat was vlak voordat ik gezondheidsklachten kreeg. Nu is weer wat mag doen, heb ik de draad weer opgepakt. Vorige week heb ik tegen de buurman gezegd, dat nat weer welkom zou zijn. Dan zouden de kromgetrokken planken gemakkelijker weer hun oorspronkelijke vorm kunnen krijgen. Anders zouden ze tijdens het vastschroeven misschien kunnen barsten. Blijkbaar werd mijn opmerking gehoord, want de dagen erna begon het te regenen. 😐
Vanmorgen, tijdens een koffie-uurtje spraken we af dat ik 's middags zou langskomen om de planken weer vast te zetten. De buurman had al een lijmtang ingezet op de plank met de grootste kromming. Ik heb toen zelf nog twee tangen geplaatst op andere planken, zodat ze strak tegen het deurkozijn getrokken werden.
De nieuwe schroefgaten heb ik voorgeboord. Het kozijn is van hardhout, de planken van vuren. Daarna hebben we ze weer vastgezet met nieuwe schroeven. De kromgetrokken planken zitten alle weer goed.

Ouwe lullen muziek -439-