dinsdag 19 mei 2026
Grenzeloze opvoeding
Of : geen opvoeding. Kinderen worden van jongs af aan enkel zoet, tevreden gehouden. Van opvoeden en begeleiden is nauwelijks sprake. Wat dat betreft is de komst van de mobiele telefoon voor veel ouders de ultieme oplossing. Met het verstrekken ervan al op jonge leeftijd denken ze van hun 'lastige' kind af te zijn. In werkelijkheid geven ze hun kind een apparaatje vol grote risico's. Die ouders halen de gevaren zelf in huis. Ze doen hun eigen kind(eren) in gevaarlijke situaties belanden. Van pesten tot afpersing en misbruik toe. Het risico op erger (ontvoering en/of moord) nemen die ouders blijkbaar ook voor lief.
Van dichtbij weet ik dat er nauwelijks enig toezicht is op het gebruik van zo'n telefoon door hun kroos. Menig toestel is niet eens afgeschermd voor info, die enkel bestemd is voor volwassen. Wat kinderen op sociale media doen is hen ook onbekend. Er zijn (basisschool) kinderen die zich terugtrekken op hun eigen kamer, om zich aan controle te onttrekken.
Het zijn enkel buitenstaanders die zich daarover ernstige zorgen maken. Een zwemdiploma vinden die ouders wel belangrijk. Terwijl het kind amper nog buiten komt. Dat hun kindje vanwege het telefoongebruik ook kan 'verdrinken', interesseert hen niet.
De andere kant -Loosdrecht-
Na bijna 4 weken lang, รฉlke dag demonstraties was gisterenavond de eerste avond waarvan ik รฉcht volledig in ๐๐ต๐ผ๐ฐ๐ธ ben.
Venezuela
Op Curaรงao ging er een nieuw wereld voor mij open. Ook wat onze geschiedenis betreft. Die bleek een hel andere kant te hebben, dan de fraaie verhalen die men mij tot dan in Leiderdorp vertelde. De Zuid-Amerikaanse geschiedenis lessen leerden mij, dat de Hollanders hadden flink huisgehouden in dit werelddeel, inclusief het transport en het houden en de verkoop van slaven.
Vanuit Venezuela werden / worden veel producten naar Curaรงao overgebracht. Meestal in kleine boten, die de afstand van zo'n 70 km overbrugden. Ze verzamelden zich op en vast plak in de haven. Op Curaรงao staan ze bekend als de 'bootjes markt'.
Tijdens mijn schoolperiode leerde ik natuurlijk ook over de olie die vanuit Venezuela (Maracaibo) naar het eiland werd getransporteerd. Op het eiland verwerkte en Shell raffinaderij de ruwe olie. We werden ook op een andere manier herinnerd aan de raffinaderij. Het drinkwater had geregeld een oliesmaak. Lege tankers voerde drinkwater aan.
In Venezuela leidde de linkse politiek tot de ondergang van het eens grote olieland. Een land waar toen al veel Amerikanen verbleven, omdat een groot deel van de export naar de VS ging.
Het Venezolaanse oliebedrijf werd genationaliseerd. Vanwege de politieke onrust en stakingen bij het bedrijf, besloot president Chavez begin 2000 alle 20.000 werknemers te ontslaan! Een soort zelfmoord op nationaal niveau, zoals wij die nu kennen. Later vertrokken nog meer werknemers, waardoor de kennis om het bedrijf op gang te houden volledig was verdwenen. Er is olie genoeg, maar de corrupte linkse politiek benut die niet om het eigen volk een hogere levensstandaard te gunnen.
Nu Donald Trump de Venezolaans dictator Maduro ontvoerd heeft, blijkt dat in Venezuela partijen naar elkaar toe gegroeid zijn. Ze willen Maduro terug en Amerikanen weg uit hun land. Men is bereid samen het eigen land te verdedigen. Ergo : het effect van Trumps ingreep werkt (zoals vaker) vooralsnog averechts.
Energiecrisis
Straks komt de energiepolitie aan de deur, om een boete uit te delen omdat er een lampje onnodig brandt. W zijn dan weliswaar overgestapt op Led verlichting en energiezuinige apparatuur maar dat telt niet meer. Evenmin de zonnepanelen. Voor al die gehoorzaamheid worden we nu gestraft. Vanwege het regeren van de domheid is nu sprake van een energiecrisis. Desondanks blijft Den Haag roepen om nog meer energieverbruik, via het propageren van o.a. elektrische auto's. Hoe lang blijven we last hebben van het chronisch Haagse gebrek aan realisme, visie en deskundigheid? Kijk niet raar op wanneer op afstand de toevoer van elektriciteit even conform de Haagse wensen 'geregeld' wordt.
maandag 18 mei 2026
Alsnog beelden
Van Biedenkopf herinner ik me alleen nog een knusse plek bij een enorme fontein met soldaten omgeven door huizen gebouwd in de typisch Duitse stijl; vakwerk. Dankzij mijn verveling en het internet kon ik die knusse plek weer terugzien! Prachtig, want ik had als jochie geen fotocamera. Geen Kodak Click of Clack dus. ๐
Een soort karaktermoord
Okรฉ, ik geef het toe : uit verveling(!) kijk ik naar de tv. Dit keer zag ik een aflevering van MAFS-UK. Het betrof een al dan niet verlenging van de huwelijksgelofte. Daarin zag ik ene Polly flink tekeer gaan tegen haar partner. Uit de flash backs begreep ik dat het al van begin af aan niet boterde tussen beiden.
De emotionele toespraak van Polly was vernietigend en (vind ik) soms beledigend. Haar partner liep zoals vaker weg. Desondanks vond Polly het raar, dat ze niet intiem waren geweest. Het geeft te denken.
Wat mij opviel was, dat Polly het constant over haar partner had. Terwijl ik vind, dat waar twee ruziรซn er twee schuld hebben. Ze was in gezelschap erg grof tegen Adam. Maar bood onder vier ogen en niet in de groep haar excuses aan. Haar toespraak leek een soort karaktermoord. Een soort, want ik kreeg de indruk dat Polly een karakterzelfmoord pleegde met haar toespraak. Ook omdat ze daarna een ruzie begon en haar partner geen tijd gunde om zijn verhaal te doen. Hij bleef in zwijgen gehuld en verliet wijselijk de plaats delict. Na het zien en horen ervan vroeg me af : welke man zou er voor Polly kiezen? Misschien kan ze beter een hond nemen en die africhten. Maar dan wel en hond, die niet van zich af bijt.
In het kielzog
In onze relatie hebben we geregeld van kielzog gewisseld. Zij bij mij en ik bij haar. Die wisselwerking heeft ons beiden doen groeien. Sonja is het beste wat me ooit overkomen is.