Omvolking

Oorlogsmisdaden Oekraïne

Het regent!

Een (bijna) alleseter

Er zijn weinig etenswaren die ik niet lust. Er zijn erbij die ik liever oversla, maar als ze in mijn bord liggen eet ik ze wel. Zoals broccoli en groenten uit een pot of blik zoals rode kool en sperziebonen (brrr).
Er zijn wel peulvruchten en groenten die ik al lange tijd niet gegeten heb. Zoals tuinbonen, kapucijners, gebakken uien, asperges en witte kool.
Mij maak je ook niet blij met een pizzapunt.  Wel met pasta's. Vooral de Italiaanse bami, spaghetti, gaat er bij mij wel goed in.
Als ik in het buitenland ben, eet ik wat de pot schaft. Al ben ik niet dol op de zogenaamde knoedels. Die vind ik net gekookte meelballen. De aardappelvariant heb ik nooit geproefd. 
Hoewel ik van orgaanvlees houd, eet ik het erg weinig. Omdat het voor mij niet gezond is. Maar alles met mate, dus eet ik het af en toe. Meestal in de vorm van boterhambeleg, zoals leverpastei of -kaas, tongkaas en of bloedworst. Het is al decennia geleden, toen ik nog ossentong at. Heerlijk mals vlees met een maderasausje. 

Zomer in Leiden

Doperwten met worteltjes en gehakt

Zwerfafval

Omvolking

's Lands wijs, 's lands eer

Je mag zijn wie of wat je wilt, maar duw het anderen niet door de strot. 

Een samenvatting

Vanwege mijn herstel was ik vooraf niet van plan de moestuin aan te pakken. Maar na de eerste week merkte ik, dat ik wel wat dingen kon doen. Zoals het bepalen van de locaties waar de palen moesten komen en het testen van de grond. Ik besloot per deelactiviteit te zien of ik een volgende zou doen of niet.
Toen ik de 10 paalhouders zag, die hier vlakbij door iemand werden aangeboden, veranderde dat mijn voornemen. Als ik iemand zou vinden die de houders in de grond kon slaan, zou ik daarna veel zelf kunnen doen. Immers de palen zouden geen 240 maar 180 cm worden en dus lichter van gewicht zijn. Het idee werd werkelijkheid, omdat Sonja mij hielp. Zelf had ik de paalhouders vooraf met een vuisthamer op zo'n 4 meter afstand van elkaar in de grond geslagen. Zonder al te veel kracht te hoeven gebruiken. De grote voorhamer was niet echt zwaar, maar er kwam voor het slaan ook een bepaalde beweging van pas. Later bleek dat echt slaan niet eens nodig was. Als de kop van de hamer op de paalhouder viel, zagen we hem al een paar centimeters zakken.
Na deze gelukte stap, hebben we de palen van 180 cm lang in de houder geplaatst. We besloten toen alsnog bij een andere bouwmarkt de regels van 4 meter lang te kopen, voor op de palen. Met de regels erop geschroefd hebben we de palen waterpas met houtdraadbouten vastgezet.
De volgende stap was de nok. Daarvoor had ik het gebruik van een staaldraad bedacht. Helaas bleef het draad rekken, toen het eerste gaas als test er overheen lag. Het was niet goed strak te spannen. We besloten toen alsnog de regels van 4 meter lang te gebruiken. In de volgende stap hebben wij samen de twee regels gemonteerd. Dat een kwestie van de regeldragers monteren en de lange regel in de dragers leggen.
Daarna ben ik verder gegaan met het aanbrengen van het gaas aan de zijkanten. Eerst los opgehangen aan een paar spijkers. Daarna baan voor baan vastgezet.
De volgende fase was het leggen van het gaas over de nokbalk. Dat heb ik baan voor baan (van 1 meter breed en ruin 4 meter lang) gedaan. Lekker op mijn dooie gemak, met regelmatige pauzes. De doorlooptijd werd zodoende vrij hoog, maar we hebben alle tijd. Naar schatting zou ik de tuin van 4 x 8 meter in een normale situatie binnen twee dagen, inclusief een deur gedaan hebben. Maar dat ging dus niet.
Gevolg was wel, dat de deur nog niet aan bod gekomen is. Maar dat komt een andere keer.

I believe in you

Grinnikende paarden

Tegen 12 uur zaterdagmiddag kon ik opgelucht zeggen : "Het is volbracht!" Het gaas zit er op, gespannen en bevestigd. Het punt was dat ik tijdens het bevestigen het bestaande schapenhek ook moest fatsoeneren. Dus het duurde wat langer.
Ik heb het bestaande hekje provisorisch gemonteerd, zodat de tuin wel afgesloten kan worden. Vanwege al het gaas, heb ik boven het hekje een 'gordijn' van een net gehangen. Het was zo lekker in de zon, dat ik mijn T-shirt en hemd uitgetrokken heb. Wat denk je? Toen ik daar in mijn blote bast stond begonnen de paarden van de buren luidt te hinniken. Of was het grinniken? 😀
Na de lunch ben de boel gaan opruimen. Jeetjemina, wat een zooi! Ik heb eerst alles maar gesorteerd. Op de grote tuintafel lagen na afloop een hoop met afval, wat restanten hout, metaal (vooral resten gaas) en gereedschap. Het gereedschap heb ik in een emmer gedaan en die in de schuur gezet. Met een kruiwagen heb ik het hout, gereedschap uit de garage en het restant van de rollen gaas naar hun plaats gereden.
Toen was het theetijd.
Na de thee ben ik in de schuur de emmer met gereedschap gaan legen. Toen vond ik het welletjes. Ik ben tevreden.

Hello Mary Lou

Ice cream - Chris Barber

Het geeft te denken

Ondanks de vele branden gaan nog steeds mensen op vakantie naar Frankrijk en/of Spanje. Als ze niet opletten lopen ze het risico door de branden weggejaagd te worden. Ze doen me denken aan de mensen die op wintersport gaan. Ze reizen ook een flinke afstand om daar een been of twee te breken.
Zoals vaker zijn het mensen die de branden, al dan niet opzettelijk, veroorzaken. Hier doet zelfs het ministerie van Defensie aan pyromanie. Het geeft een mens te denken.