Een Leiderdorper
in de Flevopolder
zaterdag 23 mei 2026
Zo gewonnen, zo geronnen
Het bestedingspatroon blijft een haast ongrijpbaar iets. Zo kan iemand met een minimumloon, een leuk leven leiden, terwijl een ander met het dubbele ervan nauwelijks kan rondkomen.
Mijn lieve moeder zei soms : "Je moet de huid niet verdelen voordat de beer geschoten is." Met die wijsheid in mijn nog jong hoofd, vond ik het vreemd dat mensen op voorhand het vakantiegeld uitgaven voordat ze het op de bankrekening hadden staan. Ik hoorde ook dat mensen een lening afsloten, want "straks los ik hem af met mijn vakantiegeld of winstdeling." Ik weet zelfs van een geval waarin iemand een auto kocht met geleend geld. Zijn beredenering was, dat hij de komende twee maanden zou gaan overwerken. Helaas werd de persoon ziek.
Zelf zijn wij niet zo van het lenen en/of het op voorhand uitgeven van geld dat nog niet op de rekening staat. En als het ontvangen is, dan verdwijnt het eerst naar het digitale spaarvarken. Er zijn anderen, waar het geld hen in de handen brandt. Het is dan ook zo weer op.
Toen we trouwden was er geen geld voor een diner. We wilden geen geld lenen. Dus bleef het bij een receptie.
Schapen in de straat
In de opvang
Peperdure routeplanner Peugeot
Op de site vond ik de updates. Maar wat blijkt? Men heeft Europa opgedeeld in meerdere landen. Als ik voor Nederland een update wil, krijg ik daar België en Luxemburg bij. Dat gaat €99 kosten. Als ik voor Duitsland ook een update wil, krijg ik alleen dat land en gaat het me ook €99 kosten. Als ik naar Denemarken zou willen, dan..... Enzovoorts. Kortom, Peugeot denkt grof te verdienen aan hun accessoire. Denkt, want er is nog altijd zoiets als : de telefoon en Google Maps! 😂 Die kan via blue tooth ook aan de boordcomputer gekoppeld worden. Peugeot kan die updates beter gratis gaan verstrekken. Het gebeuren komt nu nogal dom en hebberig over.
vrijdag 22 mei 2026
Wazige brief
Omdat ik normaliter zo gezond ben als en vis, krijg ik nauwelijks iets te lezen van mijn zorgverzekering. Maar dit keer kreeg ik zowaar een brief. Een wazige brief (zie boven). Ik begreep er weinig van. Dus ben ik maar naar mijn account gegaan om het uit te zoeken.
Wat bleek? Ik moet van mijn eigen risico €52,04 betalen wegens medicijnen! Waarom schrijft men dat niet gewoon? In eerste instantie meende ik met een hogere rekening te maken te hebben waarop ik periodiek €52,04 moet aflossen.
Hollandse schapen
Inmiddels staat er en hele rij met kliko's langs de straat. 😂 Ik vind het zo typisch voor dit landje. Mensen gedragen zich als schapen. Denken zelf niet even na, maar accepteren klakkeloos wat heen voorgeschoteld wordt. Of het nu kliko's zijn, politiek en/of het nieuws is, ze sukkelen er als schapen achteraan. De groep die denkt : "Is dat wel zo?" wordt alsmaar kleiner.
Een kleurtje met humor
Als iemand aan mij vraagt waar ik vandaan kom, antwoorde ik bijvoorbeeld met 'van het toilet' of 'van de kopieermachine'. Dat was dan de waarheid, ook al weet ik dat naar mijn culturele achtergrond geïnformeerd wordt. Maar meestal is men niet zo duidelijk. Soms komt een vraag of opmerking enigszins naar over vanwege de toonzetting of omdat ik weet dat de persoon weinig op heeft met niet blanke mensen. Toen zo'n iemand zei dat ik een ander kleurtje heb en vroeg waar ik vandaan kom, zei ik wat dubbelzinnig : "Ik kom uit een zeer warm gezin." Dat leidt dan tot een wat verstoord gezicht; tja, daar sta je dan met je witte toet! 😂
Toen iemand vroeg of ik aan het weer in Nederland kon wennen, gaf ik met een typisch Antilliaans accent antwoord. 😂
Tijdens een lunch zat ik naast mijn Antilliaanse collega. Een vrouwelijke collega tegenover ons vroeg ons of we soms uit India of Pakistan afkomstig waren. Waarop ik haar vroeg : "Heb jij je haar geverfd of ben je van nature blond?" 😂
Een paar keer heeft men geprobeerd mij in aanwezigheid van anderen / collega's te kakken te zetten. Het viel mij in alle gevallen op, dat de aanwezigen zich doodstil hielden. Niemand riep de persoon in kwestie tot de orde. Wel achteraf, maar niet op het moment. Dat zegt ook wat. Ook in die gevallen reageerde ik rustig. Mensen hebben de neiging zichzelf via anderen bloot te geven; hun ware aard te laten zien. Meestal gevoed door afgunst of angst. Soms vanwege racisme. Het zij zo.
Andere bezigheden
Gisteren heeft Sonja in stilte het doek onder de overkapping verwijderd (foto). De lieve schat was bang dat ik zou helpen en me zou vergalopperen door onbewust toch de medische voorschriften te overtreden. Het erfje oogt nu groter.
Aan de andere kant hebben de opgelegde beperkingen ook wel weer z'n voordelen. Er liggen hier veel kleinere klussen te wachten. Ze waren door de grotere naar de achtergrond verdrongen.
Om mijn onrustig gevoel wat te temperen, vraag ik Sonja of ze mij naar de loods wil brengen. Niet achter op haar Stella, maar in de auto. Ik zou ook allen kunnen gaan, maar haar aanwezigheid zorgt ervoor dat ik me aan de regels houd. Dat kan ze dan zelf zien. 😊
Trieste zaken
Een vader vergat zijn dochtertje af te leveren bij de crèche. Hij werd op weg naar de crèche gebeld en zodoende afgeleid. In plaats van zijn dochtertje weg te brengen, reed hij direct naar zijn werk. Daar liet hij het kindje (2) in zijn auto achter. Pas in de namiddag, toen de moeder het kind wilde ophalen bij de crèche, kreeg ze te horen dat ze daar die dag niet gebracht is. De vader trof het vergeten kindje dood aan in de bloedhete auto.
Erg triest, dat wel. Vreemd dat de crèche de ouders niet eerder gebeld hebben, vanwege het wegblijven van hun kind.
De deuren blijven wijd openstaan voor de ongebreidelde instroom van vreemdelingen. Waarom gaat die deur niet dicht? Omdat Nederland geen baas is over eigen land. Dat zijn Brussel (EU), de NAVO en het WEF. Mark Rutte heeft daar in een achterkamertje voor gezorgd.
Naar de Dillenburg
Willem Alex maakt zich zorgen over de asielprotesten. Waar bemoeit die Oranjebitterbal zich mee? Hij en de hele Oranjetent hoort boven de partijen te staan! En neem anders zelf zonder 'kijk mij eens' asielzoekers in huis.
Tijdens die vakantie in het voormalig West-Duitsland, midden jaren 50, bezochten we niet alleen Biedenkopf. We gingen zowaar ook nog naar Dillenburg. Daar staat het kasteel van de Oranjes. Als jochie vond ik het bijzonder daar te zijn. Ik had tijdens de les Geschiedenis goed opgelet. Helaas werd toen niet de waarheid over de Oranjes verteld. Dat deed decennia later Edwin de Roy van Zuydewijn pas.


