Er was een periode waarin ik overal drempels zag. Voornamelijk vanwege zware paniek aanvallen. Ik weigerde ergens naar toe te gaan, want misschien krijg ik onderweg of daar plotseling een aanval. Om die drempels te kunnen overwinnen, moest ik een paar dingen leren.
Als eerste de activiteit in gedachte beleven. En tussentijds ideeën opdoen om een plotselinge paniekaanval op te vangen of misschien zelfs te voorkomen. Zoals onderweg even pauzeren, of in een winkel heel efficiënt een boodschap doen of naar buiten gaan om de hond uit te laten. Als ik de activiteit een paar keer door mijn hoofd liet gaan, ging ik veel geruster aan de activiteit beginnen. Want ik had hem al een paar keer gedaan, zij het in mijn gedachte. Deze manier werd 'scenario-denken' genoemd. De methode deed me denken aan een managementcursus lang geleden. Bedoeld om oplossingen voor lastige vraagstukken te vinden. Maar ook aan het what if, then, else in de systemontwikkeling.
Een tweede punt was na de activiteit even terug te kijken en ervan te genieten. Vooral het fijne gevoel moest ik lang proberen vast te houden.
En tenslotte moest ik me ook van bewust zijn, dat de enorm hoge drempel die ik eerst zag een lage bleek te zijn.
Voor therapie moet je wel openstaan. Ik haalde de krenten uit de therapie-pap en paste zo die adviezen toe die mij het beste uitkwamen. Want uiteindelijk moest ik het allemaal zelf willen en vooral doen. Voor alle helden en helden in spe :
Een Leiderdorper
in de Flevopolder
maandag 6 juli 2026
Aan het werk
Over veel situaties en gevolgen sprak ik niet eens als ik na een dag werken weer thuiskwam. Ik was dan thuis. Heel lang heb ik privé en werk weten te scheiden. Werken levert ook veel spanningen op. Op weg naar huis was ik al aan het ontladen. Vooral op de motorfiets ging dat erg goed. Eenmaal ontladen, ging thuis me niet weer opladen door over mijn werk te beginnen. Dat vond ik niet verstandig. Het gescheiden houden van privé en werk hield ook in, dat wij heel lang geen pc in huis hebben gehad. Toen ie er kwam, speelden de kinderen spelletjes op dat apparaat. Toen ik later een mobieltje kreeg, ging ie uit zodra ik het kantoor verliet. Ik zag de werktijden alsmaar oplopen. Als ik lunchpauze had, zette ik dat ding uit. Toen ik hem per ongeluk niet had uitgezet, werd ik op een zondagavond door een directeur gebeld!
Veel collega's hadden een computer thuis. Zij waren de klos, omdat ze 's avonds dankzij die computer online cursussen moesten volgen. Dat was lekker goedkoop voor het bedrijf.
Boven alles werkte ik vanwege het kunnen onderhouden van het gezin. Er moest hoe dan ook brood op de plank komen. Ik voelde me soms in het systeem gelokt en gevangen. Met jonge kinderen was er geen weg terug.
Als projectmanager zat ik dagelijks tussen een aantal vuren in. Tussen opdrachtgevers, gebruikers en derden, waaronder leveranciers die graag zaken wilden doen. En soms ook derden van de opdrachtgever zelf. En natuurlijk het vuur van mezelf; mijn eigen grenzen. Dagelijks naar het oorlogsgebied of slagveld gaan was ook niet leuk. En toch liet ik erg veel langs mij heengaan en bleef ik dicht bij mezelf.
Velen zoek afleiding in andere activiteiten. Voor mij is rust is het meest kostbare.
Veel collega's hadden een computer thuis. Zij waren de klos, omdat ze 's avonds dankzij die computer online cursussen moesten volgen. Dat was lekker goedkoop voor het bedrijf.
Boven alles werkte ik vanwege het kunnen onderhouden van het gezin. Er moest hoe dan ook brood op de plank komen. Ik voelde me soms in het systeem gelokt en gevangen. Met jonge kinderen was er geen weg terug.
Als projectmanager zat ik dagelijks tussen een aantal vuren in. Tussen opdrachtgevers, gebruikers en derden, waaronder leveranciers die graag zaken wilden doen. En soms ook derden van de opdrachtgever zelf. En natuurlijk het vuur van mezelf; mijn eigen grenzen. Dagelijks naar het oorlogsgebied of slagveld gaan was ook niet leuk. En toch liet ik erg veel langs mij heengaan en bleef ik dicht bij mezelf.
Velen zoek afleiding in andere activiteiten. Voor mij is rust is het meest kostbare.
Makita accu's
De Makita Li-ion accu's zijn in een mum van tijd opgeladen. Misschien een tip voor andere fabrikanten van accu's? Ik overwoog zelfs even om die accu's voor het handgereedschap te gebruiken als voeding voor mijn fiets. Als we tijdens een ritje pauze houden, zou zo'n Makita accu zo weer opgeladen zijn. Maar ik kwam weer snel bij zinnen. Ik zou een en ander moeten ombouwen en daar heb ik geen zin in.
De accu van mijn fiets produceert 36 Volt bij 7,8 Ah. De Makita versie heeft 18 Volt bij 5,0 Ah. Ik heb dan twee van die accu's nodig. Als houder zou ik die van een gebruikte bladblazer kunnen inzetten. Daar kunnen twee accu's ingeschoven worden. Als ik de accu's parallel zou koppelen, verdubbel ik weliswaar de capaciteit (10,0 Ah, maar het voltage blijft hetzelfde. Als ik ze in serie schakel, dan heb ik weliswaar 36 volt, maar het Ah?
Het internet zegt hierover : Twee accu's in serie schakelen betekent dat de spanning (het voltage) bij elkaar wordt opgeteld, terwijl de capaciteit (het aantal ampère-uren, Ah) gelijk blijft.
Accu's parallel schakelen betekent dat je de pluspolen met elkaar verbindt en de minpolen met elkaar. Hierdoor vergroot je de totale accucapaciteit (Ah) terwijl het voltage gelijk blijft. Je kunt ze hierna als één grote accubank met één acculader opladen, mits de accu's identiek zijn en dezelfde laadstatus hebben.
Het inzetten van de Makita accu's is iets wat toch bij mij is blijven hangen in mijn achterhoofd. Waar ik trouwens nog nooit op gevallen ben (even afkloppen). 😂
De accu van mijn fiets produceert 36 Volt bij 7,8 Ah. De Makita versie heeft 18 Volt bij 5,0 Ah. Ik heb dan twee van die accu's nodig. Als houder zou ik die van een gebruikte bladblazer kunnen inzetten. Daar kunnen twee accu's ingeschoven worden. Als ik de accu's parallel zou koppelen, verdubbel ik weliswaar de capaciteit (10,0 Ah, maar het voltage blijft hetzelfde. Als ik ze in serie schakel, dan heb ik weliswaar 36 volt, maar het Ah?
Het internet zegt hierover : Twee accu's in serie schakelen betekent dat de spanning (het voltage) bij elkaar wordt opgeteld, terwijl de capaciteit (het aantal ampère-uren, Ah) gelijk blijft.
Accu's parallel schakelen betekent dat je de pluspolen met elkaar verbindt en de minpolen met elkaar. Hierdoor vergroot je de totale accucapaciteit (Ah) terwijl het voltage gelijk blijft. Je kunt ze hierna als één grote accubank met één acculader opladen, mits de accu's identiek zijn en dezelfde laadstatus hebben.
Het inzetten van de Makita accu's is iets wat toch bij mij is blijven hangen in mijn achterhoofd. Waar ik trouwens nog nooit op gevallen ben (even afkloppen). 😂
Zij wel, wij niet
In Teheran zijn meer mensen op de been voor het afscheid van hun 'tirannieke' leider, dan de 'democratische' Donald Trump op zijn 4 juli feestje had.
Tijdens het opruimen van zwerfafval, ben ik nog nooit een asielzoeker tegengekomen die lege blikjes en flessen zocht. Wel Nederlandse steuntrekkers / gepensioneerden.
Er is zoveel gedoe over een paar asielzoekers die geen woning hebben. Kregen de tienduizenden Nederlanders maar zoveel aandacht. Voor hen kunnen toch ook tijdelijke oplossingen (noodwoningen enz.) bedacht worden?
De pensioenpotten worden geregeld geplunderd door de overheid. Die besteedt het gestolen geld aan zaken, waar de meeste premiebetalers niet eens achterstaan. Wij mogen niet stelen, zij dus wel.
Veel westerse landen waarschuwen voor de agressie van landen als Iran, China, Noord-Korea enz. Historisch gezien kan ik enkel concluderen, dat zij dat baseren op "zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten" Het zijn vooral westerse landen die andere landen aanvallen en niet andersom.
De 4e juli is voor de Amerikaanse immigranten een nationale feestdag. Voor de oorspronkelijke bewoners is het een dag van nationale rouw.
Voor de immigranten is de komst van Columbus ook een feestdag, Columbus day. Voor de oorspronkelijke bewoners van de America's een rouwdag. Columbus Day gaat samen met Indigenous Peoples’ Day, waarmee Amerikanen ook de duistere kanten van de ‘ontdekking’ willen erkennen.
Tijdens het opruimen van zwerfafval, ben ik nog nooit een asielzoeker tegengekomen die lege blikjes en flessen zocht. Wel Nederlandse steuntrekkers / gepensioneerden.
Er is zoveel gedoe over een paar asielzoekers die geen woning hebben. Kregen de tienduizenden Nederlanders maar zoveel aandacht. Voor hen kunnen toch ook tijdelijke oplossingen (noodwoningen enz.) bedacht worden?
De pensioenpotten worden geregeld geplunderd door de overheid. Die besteedt het gestolen geld aan zaken, waar de meeste premiebetalers niet eens achterstaan. Wij mogen niet stelen, zij dus wel.
Veel westerse landen waarschuwen voor de agressie van landen als Iran, China, Noord-Korea enz. Historisch gezien kan ik enkel concluderen, dat zij dat baseren op "zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten" Het zijn vooral westerse landen die andere landen aanvallen en niet andersom.
De 4e juli is voor de Amerikaanse immigranten een nationale feestdag. Voor de oorspronkelijke bewoners is het een dag van nationale rouw.
Voor de immigranten is de komst van Columbus ook een feestdag, Columbus day. Voor de oorspronkelijke bewoners van de America's een rouwdag. Columbus Day gaat samen met Indigenous Peoples’ Day, waarmee Amerikanen ook de duistere kanten van de ‘ontdekking’ willen erkennen.
zondag 5 juli 2026
Abonneren op:
Posts (Atom)

