Een Leiderdorper
in de Flevopolder
donderdag 1 januari 2026
Ze wordt slanker
Ze gaat erg goed om met andere honden. Al zijn er ook hondjes die ze niet mag. Helemaal niet wanneer die op voorhand met een verkeerde houding op haar af komen. Dan is het even een snauw om zo'n kleine k*tkeffer op afstand te jagen.
Vanmiddag kwam ze haar buurjongen tegen. Hij is ook een zwarte labrador. Zo te zien is hij gekker op Saar dan andersom. Al reageerde Saar best wel enthousiast op hem. Saar wil de relatie blijkbaar rustig opbouwen. Ook met mij. Gisteren lag ze op mijn voeten. Voor het eerst. Saar ligt meestal in haar mand.
Een koud huis
In het halletje waar ik het plafond gewit heb, is het net zo koud als buiten. Toen ik op de huishoudtrap stond zag ik dat de voordeur kiert. En niet zo'n beetje. Er is slechts een tochtstrip aangebracht. Die bevindt zich op de deurpost aan de kant van het slot. De rest van de deurpost heeft geen antitochtstrip. De meeste kou komt vanaf de bovenkant. En via wandcontactdozen! wat Pur in de elektrapijp achter de dozen spuiten zou al veel schelen. In het halletje bevindt zich een luikje naar de zolder. Een blik daar leerde mij, dat er geen isolatie te zien was.
Het huis dateert uit 1950 en is toen gebouwd op de restanten van een gebombardeerde woning. Er zijn kunststof kozijnen geplaatst, maar die zijn zo te zien van de eerste generatie. De ramen kennen geen kiepstand en geen verstelbare scharnieren. De cv installatie is, wat de radiatoren betreft er ook een die flink gedateerd is. er is wel vloerverwarming voor de keuken en de hal, maar die krijgen we niet geactiveerd. In de eetkeuken is het daarom ook 14 á 15 Celsius.
Als ik de houtkachel aansteek, moeten we de thermostaat zelf lager zetten. Op de extra warmte reageert ie niet. Het is hier niet alleen koud, maar ook klam. En klam betekent vocht. We relativeren de kou maar met de gedachte, dat het buiten nog kouder is.😁 Het is al met al wel veel luxer dan in een caravan rond deze tijd.
Het geheel geeft aan dat iedereen zo zijn eigen prioriteiten heeft. en dat maakt het leven ook interessant. We ergeren ons er niet aan, maar verbazen ons slechts.
Wat een avond!
Het klinkt misschien raar, maar ik was na elf uur aan het klussen, om niet in slaap te vallen op de bank. 😒 Ik heb verfstrepen van de ruiten hier staan krabben. Ik heb weer eens van de nood een deugd gemaakt.
Hoewel Saar geen angst had, heb ik haar toch wat anders behandeld. Toen ze om 21.00 uur buiten was, heeft ze alleen maar gepoept. Niet geplast. Ze wilde direct weer naar huis. Dit keer heb ik haar haar zin gegeven, vanwege het vuurwerk. Ik heb haar daarna niet meer uitgelaten.
Vanmorgen had Saar de blaas nog vol. Ik besloot haar om die reden wat vroeger uit te laten. We zijn om 07.30 uur in het donker naar het park gelopen. Ik had de zaklamp weer mee. Daar ging Saar vrij snel zitten om te plassen. Het was een langere zit dan normaal. Ze leegde ook vrij snel haar darmen. Het was een gebruikelijke hoeveelheid van een dito hardheid. Dus er was niets veranderd. Het was wel even goochelen met een zaklamp en een zakje in mijn handen. Maar ik heb het weer keurig opgeruimd. Vanwege de duisternis heb ik de wandeling kort gehouden. Rond deze tijd, 08.30 is het wat licht aan het worden.
Ik wens iedereen een vooral vredig en gezond 2026!
Dag mooi 2025
Terugkijkend op 2025 mag ik zeggen, dat het een fantastisch jaar geweest is. Er was weliswaar een aantal tegenslagen, maar geen rozen zonder doornen. We zijn veel op stap geweest, hebben veel gezien en leuke mensen ontmoet en dito situaties meegemaakt. We konden een familie in nood behulpzaam zijn, anderen kunnen helpen en wat banden aangehaald en andere losgelaten. Wat het laatste betreft : als na de hulp dankbaarheid uitblijft dan beseffen we dat het eenrichtingsverkeer was. Het initiatief ging van ons uit en dat blijft ondanks een mindere of geen reactie toch een goed gevoel. De vlinder die ik in mijn handen opwarmde heb ik ook niet meer teruggezien.
Het jaar werd heel bijzonder afgesloten. Dat was toen wij op mijn verjaardag te horen kregen, dat wij weer oma en opa zouden worden!
Als ik nog verder terugkijk, merk ik dat de minder leuke ervaringen beginnen te vervagen. Ik ga steeds meer begrijpen waarom mijn moeder zei, dat ze een mooi leven gehad heeft. Ondanks het verlies van haar eigen moeder toen ze pas 12 jaar was, de ellende van de oorlog en het heengaan van twee zonen en haar man.
woensdag 31 december 2025
Geen schotangst
Het lastigst vind ik de duisternis in het park. Er zijn hier geen groenstroken of zo. Dus ik moet met Saar wel naar het park. Ze doet de laatste ronde enkel een plas. Maar ze moet dan wel gras of bladeren onder haar poten voelen.
Ze gaat pas rond 08.00 uur de volgende ochtend weer naar buiten. Ze heeft dus een sterke blaas. Als we 's avonds naar het park gaan, neem ik een zaklamp mee. Dan kan ik zelf zien waar ik loop en Saar beter in de gaten houden. Als ik Saar haar gang laat gaan, wil ze altijd achterom lopen. Dus lopen we niet altijd achterom, maar voor om. 😁 Er zijn meer momenten waarop ik haar verras door haar uit een gewoonte te halen.
Geen vuurwerk
Vandaag liep een groepje jongeren door de straat. Ze staken vuurwerk af. Toen ze ons adres passeerden, bleven ze plots staan. Terwijl een van hen een stuk vuurwerk afstak, keen een ander naar binnen. Omdat ik voor het raam aan een bureau zat, stak ik mijn hand op als groet. Ik zag dat hij iets zei en vervolgens keken alle jongens naar mij. Omdat ik mijn hand nog hoog had, groetten zij allemaal mij terug. Een paar riepen : Mooie jaarwisseling! Ik stak een duim op. Het stuk vuurwerk werd aan de kant gegooid, waar het ontplofte. Het groepje liep vervolgens door.
Ze begrijpt hem niet
R.I.P. Theo
Theo was met zijn vrouw Sonja op hun jacht naar de jachthaven van Dronten gevaren. Daar heb ik hen toen bezocht. Ik ben met Theo ook nog op de fiets naar een bedrijf gereden, dat in accu's en dergelijke handelde. Zijn schip had elektrische problemen en Theo hoopte die met speciale kabels te kunnen oplossen.
Gisteren las ik dat Theo plotseling overleden is. Dus dat was schrikken. Ik heb zijn vrouw Sonja en andere nabestaanden gecondoleerd en sterkte gewenst.
Van zus naar zo -5-
Ik verwijder liever dat soort dingen, waaronder wandcontactdozen eerst zodat ik niet moeilijk hoef te doen of de boel onderklieder. Ik heb ook het 'bolletje' gelijk maar schoongemaakt. Dat staat beter bij een net gewit plafond. 😁
Overigens heb ik niet alleen het plafond gedaan. Ik had de beschikking over een 5 liter emmer met muurverf! Dus heb ik de muren ook maar gedaan. Die waren al wat vergeeld. Ik heb het grote oppervlak met een roller gedaan. De rest met een kwast. Na het drogen heb ik een tweede laag aangebracht. Tussendoor heb ik zo links en rechts wat plekjes op muren van het huis bijgewerkt. Noem het maar toegevoegde waarde.
In de badkamer, in de douchecel, heb ik een randje waar het dakbeschot overgaat in de betegelde wand wat hersteld. De pleisterlaag was wat beschadigd en was gaan schimmelen. Omdat ik niets heb met water en erosie / schimmel moest ik daar iets aan doen. Ik heb het wat geschuurd, geplamuurd en weer geschuurd. Daarna heb ik met een kwastje wat muurverf aangebracht. Nu staar ik niet meer naar dat zwarte randje als ik onder de douche sta. 😊
Media en getuigen / slachtoffers
Vanwege mijn 'doordenk-handicap' 😁 ben ik vaak opzoek naar verklaringen van getuigen en/of slachtoffers. Die zijn vaak betrouwbaarder dan de berichten in de reguliere media.
Toeristenboten Indonesië
Eerder dit jaar, in oktober, kwam een soortgelijk ongeluk in het nieuws. Dit keer met zeven Nederlandse toeristen. Ook hun bootje kapseisde na geraakt te zijn door een 'onverwacht' hoge golf. Via een van de ouders van de zeven vernamen wij, dat de hele gang van zaken erg amateuristisch en niet conform normale regelgeving was georganiseerd. Zo had geen van de toeristen een zwemvest en duurde de redding erg lang en verliep chaotisch.
Wat mij opviel was de aanleiding. Op de beelden van een van de toeristen is duidelijk te zien, dat de boot dwars op de golven voer. Dat is bijna smeken om kapseizen. De Nederlanders hebben een flink eind moeten zwemmen om op een eilandje terecht te kunnen komen.
Raften is ook niet zonder risico's. Net zoals op een scooter of motorfiets stappen in het buitenland. Het laatste kan echt levensgevaarlijk zijn. Niet alleen omdat veel toeristen geen enkele ervaring hebben met dat soort tweewielers, maar vooral ook vanwege de manier van rijden daar.
Ik zag ze nog vliegen -5-
Nog een toestel dat de bijnaam 'widowmaker' toegedicht kreeg, de Starfighter F 104.




