Nostalgie VW Kever

Toen ik deze rode Kever zag, wilde ik hem per se kopen. Dat ding heeft, net als de vuilniswagen van Dinky Toys ook een zekere emotionele waarde voor mij.
Toen we op Curaçao verbleven, begon mijn vader met rijlessen. Hij was inmiddels de 40 al gepasseerd.
Hij slaagde voor het examen en besloot later in die periode een auto te kopen. Hij vroeg mij toen met hem mee te gaan naar de dealer in Willemstad. Daar kocht hij onze eerste auto, een rode Volkswagen Kever in Amerikaanse uitvoering. Ik kreeg van de verkoper toen een kant en klaar schaalmodelletje. In die periode zette ik modellen van vliegtuigen en elkaar. Ze waren afkomstig van Revell. En dat autootje was weer eens iets anders dan de schepen en vliegtuigen.
De meeste ritten in de Kever waren richting de Michielsbaai. We zijn ook een keer naar Westpunt gereden. We zaten geregeld met 7 mensen in dat rode ding! Tegenwoordig mag men zo niet eens meer varkens vervoeren. Ik herinner me nog de zeer hete skai bekleding, een zusje en broertje in de 'kattenbak' achter de zitbank en het gepuf van de hitte. De kleine rode kever is na de terugkeer in Nederland verdwenen. Ik heb er eerlijk gezegd ook geen moeite ingestoken om het te vinden. Ik was meer bezig met het weerzien van het dorp en mijn voormalige klasgenoten. Een deel van hen ging naar dezelfde school.
De grote rode Kever werd later ingeruild voor een zeegroene tweedeurs sedan VW. Die zou later vervangen worden door een blauwe VW Ponton / hatchback. Daarna stapte pa over op een Toyota Carina, BMW 3 serie en Mitsubishi Galant

Op z'n Japans

In eigen land hebben Japanners weinig op met buitenlanders. De reden is, dat men bang is dat hun cultuur door vreemden veranderd zal worden. Maar in het algemeen zijn Japanners wel erg beleefd. Daar kunnen heel veel anderen een voorbeeld aan nemen.

Onzekerheden

Onlangs hoorde ik dat dat een opa zich niet meer op zijn gemak voelt als hij zijn liefde voor zijn kleinkinderen wil tonen. "Ik durf mijn kleinkind niet eens meer op mijn schoot te zetten", zei hij. "Voor je het weet word je ergens van beschuldigd in deze gekken wereld", aldus de man.
Een kind vermanend toespreken is ook uit den boze. Daarmee wordt het kind gekwetst en kan daar traumatische gevolgen van ondervinden, is tegenwoordig de opmaat. Gegeven presentjes kunnen ook anders uitgelegd worden. Conform zoals de waard is. Zelfs het ingrijpen bij ruzies tussen kinderen is al een flinke uitdaging. Dat heb ik zelf aan den lijve mogen ondervinden. Ik werd benaderd alsof ik het kind mishandeld had. Er zijn kinderen die met de meest indrukwekkende fantasieverhalen thuiskomen. En er zijn ouders die ze klakkeloos overnemen. Sommige kinderen zijn geboren fantasten / leugenaars.
Ik moet zeggen, dat de visie van die opa helaas toch wel veel waarheden bevat. Ze mogen enkel bij die vreemde Sinterklaas en/of de Kerstman op schoot.

Boycot Israël en Israëli's

De aandacht voor Libanon staat lijnrecht tegenover die voor de genocide door Israël. De aandacht gaat nu vooral uit naar hulp voor Gaza. Het ware beter geweest de Joodse moordpartijen (het Joods leger bestaat niet alleen uit zionisten!) te voorkomen. Joden in het buitenland gedragen zich als Übermensch. Ook om die reden worden ze geweerd :

Zo jammer

Op de bekende verkoopsite had ik begin vorige week een display gekocht voor de oude Gazelle e-bike. We kwamen tot zaken en de verkoper beloofd mij mij op de hoogte te houden van het moment van de verzending. Ik heb de hele week niets gezien noch gehoord. De advertentie was verdwenen en er werd op mijn berichtjes niet gereageerd. Ik overwoog vandaag stappen te ondernemen omtrent fraude. Vandaar mijn post over oplichting. Wat denk je? Staat vandaag in de namiddag PostNL voor de deur met een pakje!
Zo jammer, dat verkoper mij zolang in het ongewisse heeft gelaten. Een kwestie van beloofd is beloofd en communiceren.

Lippenstift

Ouwe lullen muziek -385-

Opgelicht?

De keer dat ik te maken kreeg met oplichting op het internet heb ik aangifte gedaan en mijn bank geïnformeerd. Ik kon het geld (nog geen €30 ) niet terugkrijgen, omdat de rekening vrij snel niet meer actief was. Het betrof volgens de politie iemand uit het buitenland, die een complete Nederlandse website van een zaak in Amsterdam gekopieerd had. Vanwege het relatief lage bedrag wilde men er geen verder onderzoek naar doen. Dat is begrijpelijk, maar toch ook wel weer jammer.
Maar als het een Nederlands bankrekeningnummer geweest zou zijn, dan was er nog een andere optie mogelijk geweest.
Met deze vrij onbekende regeling is er toch nog wat aan te doen.

De hybride Tesla

Dit kan ervan komen, wanneer het netwerk onvoldoende capaciteit heeft. Maar ja, de fossiele brandstof wordt ook alsmaar duurder. Fietsen en paard en wagen?

Slecht ouderschap!

Het lijkt wel een virus van onveilig gedrag waarmee veel mensen besmet zijn geraakt. Ik maak de 'besmette' personen dagelijks mee. Het betreft de telefoon in het verkeer.
Vanmorgen zag ik een moeder die een bolderkar met een kindje erin voorttrok. Ik weet dat ter plaatse de stoep eindigt op de straat. Zonde rop of om te kijken loopt de moeder turend op haar telefoon pardoes de straat op! Dit keer gebruikte ik bewust mijn handrem als geluidssignaal. De remblokjes op het voorwiel piepen namelijk vrij luid. Ze schrok zich een hoedje. Ze had mij dus niet zien aankomen. Gelukkig was ik het op de fiets. Ik riep : "Let op je kind en niet op je telefoon!"
Verderop een soortgelijke situatie. Dit keer een moeder met een wandelwagen. Ze stak pardoes de weg over bij een zijstraat, waar net een zwarte VW Golf aankwam rijden. Vanwege de doppen in de oren hoorde ze dus ook niets. De jongeman in de Golf remt en drukte een keer kort op de claxon. Moeder schrikt, maakt een wegwerpgebaar en schreeuwt iets tegen hem. Onbegrijpelijk. Haar kind had het eerste slachtoffer kunnen zijn als de jongeman ook niet opgelet zou hebben. Telefoons zijn voor moeders   /verzorgers blijkbaar belangrijker dan hun kindje.

Sjouwen met het verleden

Iemand zei tegen mij dat ie een bepaalde chef alsnog voor zijn kop zou slaan, wanneer ie hem nu zou tegenkomen. Een beetje raar als je al vrij lang met pensioen bent. Vind ik. Dat men zo lang met het verleden rond sjouwt, begrijp ik niet; dat zo'n iemand een deel van je leven mag blijven regeren. Ik zei dat ik daar geen last van heb. Vergeven (voor mezelf!) en weer verdergaan, was mijn stijl.
Ik heb later weleens iemand ontmoet die mij slecht behandeld heeft. Hij groette mij, maar ik hem dus niet. Zo doe ik dat. Er was zelfs een die de brutaliteit had om mij te vragen als referentie vanwege een managementfunctie! De brutalen mogen dan weliswaar de halve wereld hebben, de andere helft heb ik!😂
Op het www kwam ik een keer een naam van zo'n iemand tegen op een of ander sociaal medium. Denk maar niet dat ik toen ben gaan typen over het verleden. Het zijn gepasseerde stations op mijn levensreis.

Mee eens

Ergens las ik het volgende over de doodgeschoten Iraniër, die Iraniërs opriep militaire informatie te verstrekken (om Israël en de VS te helpen in de oorlog tegen Iran):

"Ik snap niet helemaal waarom iemand uit Iran voor de Nederlandse politie mag werken en dan vervolgens ook nog de politieke activist aan het uithangen is. Hou er rekening mee dat de Nederlandse overheid niet in oorlog is met Iran. Stel dat er een Nederlander in Iran allemaal mensen hier aan het oproepen zou zijn om de regering in Den Haag omver te werpen. Dan zou de regering die persoon hier omschrijven als een terrorist tegen de Nederlandse staat. Dit soort dingen moeten we hier niet toestaan. Dit kan natuurlijk niet, helemaal niet als je ook nog eens voor de politie hier werkt."

Met als toevoeging van mijn kant : ik vind het onacceptabel dat dergelijke mensen voor de overheid mogen werken. Dat is het Paard van Troje binnenhalen. We hebben al veel te veel van die Paarden binnengehaald. Ze maken misbruik van onze democratie.

Trump en Netanyahu liegen flink

Het aantal slachtoffers en materiele verliezen aan de kant van de beide agressoren Amerika en Israël zijn behoorlijk hoog. Beide staatshoofden liegen daarover. Vliegtuigen die met elkaar in botsing komen of die door eigen vuur neergehaald zijn, militairen die door een ongeval op een Arabische bases zijn omgekomen, de Straat van Hormuz in handen van de VS enz. zijn stuk voor stuk leugens. Een aantal steden in Israël zijn vanwege de bombardementen vernield en verlaten. Olie-installaties en zelfs de site waar kernenergie gebruikt wordt zijn door Iran gebombardeerd. Laten we hopen dat er snel vrede komt in Palestina. Maar dat kan alleen na een coup in de VS en nadat Israël als staat opgeheven wordt.

Jezelf zijn?

We spraken gisteren tijdens de koffie met kennissen ook over het 'jezelf mogen zijn'. Dus kwam de vraag naar voren : "wie ben je eigenlijk?" Het deed mij denken aan menig intake en/of sollicitatiegesprek, waarin me dat gevraagd werd. De vragen over de sterke en zwakke punten vond ik tricky. Ze kunnen, afhankelijk van de bedrijfscultuur ook tegen je gebruikt worden. Maar voor mij gold eerlijkheid en openheid boven alles. Desnoods geen opdracht of baan.
Ik was me toen al bewust van het feit, dat ik een creatie ben van mijn omgeving. En dat niet alles mij aansprak. Om die reden weigerde ik geregeld met de stroom me te gaan. Ik heb geregeld leeftijdgenoten door de knieën zien gaan, vanwege de druk van een ander of een groep. Vooral tijdens mijn militaire diensttijd. Zij begonnen bier te drinken en te roken.
Ik deed vooral alleen dingen die bij mijn persoonlijkheid pasten. Dat was/is een heel andere houding dan die van mijn gesprekspartner. Die gaf anderen vaak hun zin. Om erbij te horen. Hij is er pas mee gestopt nadat hij met pensioen gegaan is. Toen merkte hij echt goed, hoe het is om gewoon jezelf te kunnen en mogen zijn.
Ook ik had zoiets. Tijdens een therapie kreeg ik te horen, dat ik op mijn tenen ben gaan lopen. Vanwege verwachtingen van hogerhand. Dat is er blijkbaar ingeslopen en ingesleten. Misschien iets uit mijn vroege jeugd. Ik moest me netjes gedragen van mijn moeder, want, zo zei ze "Je hebt al een kruisje staan".  Het had natuurlijk te maken met mijn uiterlijk. Later kwamen daar kennis en kunde bij. Sommigen ervoeren die als een gevaar voor hun eigen positie. De meest schokkende vraag die ik gesteld kreeg van iemand in bijzijn van een groep collega's was (ik citeer!) : "Willem, hoe kan het dat een zwarte als jij zo'n hoge functie heeft?" Het werd doodstil in de anders rumoerige ruimte. Ik bleef rustig en zei : "Omdat ik 's avonds niet lui op de bank voor de tv lig met een zak chips. 's Avonds studeer ik." De vragensteller zei namelijk vaak aan het einde van de werktijd : "Straks heerlijk op de bank liggen voor de tv!"

Bijna geen verwachtingen

We zaten gisteren op uitnodiging van een stel uit de buurt aan de koffie gezellig te babbelen. Meneer is een hulpvaardig iemand, ook al is ie fysiek niet meer tot veel in staat.
Op een zeker moment zei hij, dat wij als vrijwillige hulpverleners, niets van de geholpen mensen  / hulpbehoevenden moesten verwachten. Daar was ik het niet helemaal mee eens. Ik ga uit van bijna geen verwachtingen. Het minste wat ik veracht is een oprecht 'dankjewel'. Een glaasje water vanwege de hoge temperatuur behoort daar ook toe. Net zoals de beloofde, maar niet gekregen koffie.
Kortom, een beetje fatsoen verwacht ik wel. Maar ook daarin blijft het soms achterwege. Jammer. Als het zo uitkomt en ik zo'n persoon ontmoet vraag ik wel of hij/zij tevreden is over het resultaat. Dan krijg ik soms wel alsnog een 'dankjewel' te horen. Maar dan heb ik het gevoel daar zelf om gevraagd te hebben.