Ouwe lullen muziek -380-

Als een medicijn

Soms vraag ik me af, waarom ik me goed voel als ik ouderen help. Er waren er die me aan mijn moeder deden denken. Zijn ze soms een soort medicijn voor mij? Ik weet het niet, maar ik ben graag in hun omgeving. Ook al hoor ik dan telkens weer dezelfde verhalen aan. Voor hen ben ik een 'jonkie' of gewoon een aardige vent die naar hen luistert en ook nog handig is.
Een hond in mijn omgeving geeft mij ook een gevoel van rust. Is dat omdat we zelf geen honden meer hebben? Ik geef toe, dat wanneer zo'n beest tegen mij aanschurkt of aan mijn voeten komt liggen, ik nog meer tot rust kom. Vooral omdat ie niet eens van ons is. Zo'n hond of kat is wat dat betreft ook een soort medicijn. Als we na een periode van oppassen weer vertrekken, overvalt me weer het gevoel van verliezen. Het afscheid moeten nemen van zo'n viervoetige engel?

I'm Lisa

Een fragment uit en mooie film.

Grenzen bewaken

Men zegt dat je anderen in hun waarde moet laten. In principe doe ik dat ook. Het is de afgelopen decennia alsmaar lastiger geworden om me daaraan te houden. Het gebeurt maar al te vaak dat mijn grenzen overschreden worden. Op een manier die tegenwoordig als 'normaal' beschouwd wordt.
Het komt erop neer, dat ik moeite heb met asociaal gedrag en gebrek aan fatsoen.
Onder asociaal versta ik gen rekening houden met anderen. Zoals mensen die hun muziek snoeihard beluisteren of andere vormen van overlast veroorzaken. Vaak betreft het buren en/of buurtbewoners.
Het elkaar niet begroeten begin ik al te accepteren. Zoals deze week, toen ik de wachtkamer van de tandarts binnenkwam. Daar zaten twee volwassen vrouwen die op mijn 'Goede morgen' beiden niet reageerden. Ze waren met hun telefoons bezig. Als men mij niet bedankt voor iets wat ik gedaan of gegeven heb, vind ik dat onfatsoenlijk. Afhankelijk van de situatie spreek ik dan maar zelf een bedankje uit. Zoals toen ik een deur openhield voor iemand met veel boodschappen en ik geen dank woordje kreeg.
Soms krijg ik die alsnog, maar meestal niet.
Als ik ergens kom en ik zie een cadeau dat ik eerder gegeven heb dat aan gort ligt, dan vind ik dat erg ondankbaar overkomen. Dus geen cadeaus meer. Als iemand mij onheus bejegend heeft en een paar dagen mij vrolijk groet, dan laat ik zo'n iemand ook niet in zijn of haar waarde. En dan zijn er mensen die bij de kassa voordringen, de verkeershufters en de dames en heren politici met hun doen en laten.
Het zijn allemaal situaties, waarin ik moeite heb om mensen in 'hun waarde' te laten.
Het interessante is dan weer, dat ik diverse cursussen heb mogen volgen, waarin het bijspijkeren en aanpakken van dat soort mensen centraal stond. Neem alleen maar de Functioneringsgesprekken, Ontslag- of Slechtnieuwsgesprekken en het Omgaan met moeilijke medewerkers. 

Leuk

Boze mensen

20 Boys

Zo dus -116-

Ouwe lullen muziek -379-

Doelen gehaald

Ach, ik zeg het vaker : het is telkens weer fijn als ik mijn doelen heb gehaald. Zo ook vandaag. En dat nota bene in de zon! Wat wil een mens nog meer? Nou, rust dus. 😀
's Morgens heb ik eerst de Peugeot afgespoten en het interieur gereinigd met de stofzuiger. Ik deed dat bij de wasstraat. Vanwege de speciale schoonheidsbehandeling die de auto heeft gekregen, moet ik volstaan met enkel schoon spuiten. Dus geen zeep en/of wax gebruiken, was het advies. Ik houd me maar daaraan. Ik las ergens dat fabrikant Stellantis toch maar gekozen heeft voor een distributieketting. Soms luistert men wel naar de klant. Soms.
In de loods ben ik nog even de puntjes op de i gaan zetten van de aanhangwagen. Ik heb een paar extra haken gemonteerd, zodat alle elastieken (net en dekzeil) geplaatst kunnen worden.
's Middags ben ik weer aan de slag gegaan met het dakje van het 'kasje' boven de kliko's.
Het dakje is nu voorzien van grotere golfplaten. Dat was wel een gedoe, maar toch weer gelukt. Ik heb wel wat siliconenkit gebruikt voor een goede afdichting. De golfjes sloten niet mooi. Nu dus wel. Ik heb er een paar klinkers opgelegd, zodat de platen op de juiste manier straks aan elkaar gelijmd zitten.
Daarna ben ik de provisorisch aangebrachte 10 cm regengoot gaan fatsoeneren. Die had ik in december 2025 'even' geplaatst. Ik heb hem op lengte gemaakt en van een eindkapje voorzien. O ja, toen ik in de bouwmarkt was en langs het schap met regenpijpen liep, viel de hele partij plots uit het schap! Ik was dat stuk net gepasseerd! Door het lawaai kwam er direct personeel aanrennen. Een meneer die in hetzelfde gangpad liep, zag het gebeuren. Hij noemde mij een geluksvogel. Een medewerker zei dat de voorraad net was aangevuld. Daar zal het aan gelegen hebben.
Ik heb het gootje op verstelbare beugeltjes gezet. Dankzij die beugels kon ik de goot op de goede hoogte en met het juiste afschot monteren. Het is gelijk een ander gezicht.
Morgen ga ik nog wat afwerken. Daarna ga ik een stuk gaas tegen een muur aanbrengen. De bewoonster wil daar een klimplant in de grond zetten. Ik hang het gaas gewoon aan schroefduimen. De bedoeling is dat de plant bovenin langs de balken geleid gaat worden. Maar daar ga ik niet op zitten wachten. 😂

Dankbaar

Een tijdje geleden zag ik hoe een kindje nauwelijks reageerde toen ze een cadeau kreeg. Ze pakte het aan zonde rop of om te kijken en legde het naast zich neer. Geen dankjewel, niet het pakje openmaken, het was een en al desinteresse. Het kind bleef op haar telefoon staren. Het kwam mij erg onfatsoenlijk over.
Misschien omdat daarom mijn vertrouwen in de jonge generatie door dit filmpje wat hersteld wordt.

Protesten tegen Amerika en Israël

De nationale aartsleugenaar Mark Rutte beweert dat heel Europa achter de aanval op Iran staat. Gelukkig is dat niet zo.

Trumps leugens -2-

Iran heeft dus al tot drie keer toe een staakt het vuren geweigerd. Nu brengt Trump, de man die vecht voor de Nobel prijs voor de vrede,  het alsof hij nog steeds alles in de hand heeft. 😂😐 Andere media communiceren een ander verloop van de oorlog. De vliegtuigen die neergehaald zijn, zijn niet per ongeluk door Koeweit beschoten. Ze zijn door Iran uit de lucht geschoten! De Koeweiti zijn boos over de smoes van Trump. Een soortgelijke smoes vertelde de NAVO. Toen het een Nederlandse F-16 betrof gaf het Polen de schuld. De leugens zijn in en mum van tijd ontzenuwd, dank zij het internet.

Op reis in Thailand

Eten wat de pot schaft

Gisteren was de nationale gasvoorraad amper 10% van wat het zou moeten zijn. Vandaag is volgens het ministerie geen enkel probleem met het gas. Ongeloofwaardige politiek. We koken niet meer op gas en overwegen een andere oplossing voor warm water en verwarming.
Het is nog uit de tijd, waarin er nauwelijks sprake was van verwende mensen. Dus ouderwets? Ik vind van niet. We hebben altijd begrip gehad voor het feit dat niet iedereen alles lekker vindt. Spruitjes en zuurkool zijn daar de voorbeelden van. Niet lekker vinden is wat anders dan vies vinden. Groenten zijn niet vies. De enige groente die ik niet echt lekker vind is broccoli. Je weet wel, die mislukte groene bloemkool. Maarrrr, als hij op tafel staat, eet ik het wel.
Als kind heb ik heel lang geen pasta's gegeten. Dat was omdat mijn pa dat niet lekker vond. Het komt nog steeds voor dat ouders geen eten klaarmaken dat ze zelf niet lusten. Tegenwoordig is die situatie behoorlijk uit de hand gelopen. In een eerste kennismaking zegt zo'n kieskeurig persoon : "Ik lust alles." 😀Maar na verloop van tijd is de lijst met eten (bijna alle soorten groenten!) wat ie niet lust flink gegroeid. Het bleek dus een leugen te zijn. Ik ken mensen en gezinnen die enkel op pizza's en pasta's leven. Ik vind ze die mensen ook niet bepaald gezond ogen. Ze zijn bleek en om de haverklap ziek of verkouden.
Sommige ouders zeggen dan : "Ja maar we slikken ook aanvullende tabletten met vitamines en mineralen!" Dan zeg ik : "Ja maar, daar hebben je gebit, maag en darmen erg weinig werk aan! En het is chemische troep."
Zelf lust ik geen couscous. Ik heb het een paar keer gegeten, maar ik vind het niet smaken. Wat ik dan wel leuk vind, is wanneer iemand eten klaarmaakt voor een partner, terwijl ze dat zelf niet lust. Zeg maar verwennerij. Vooral voor de man toch wel het ultieme moment om een dag van hard werken af te ronden. Liefde gaat door de maag.