La maison ou jái grandi

Een schaap over de dam

Geldt ook voor mensen.

Overvallen door emoties

 Al eerder schreef ik over de triggers die beelden uit het verleden bij mij opriepen. Die kunnen van alles zijn, muziek, geuren, beelden, uitspraken enz. Telkens weer als zoiets mij overkomt, overvalt het mij toch. Onlangs zag ik een jongeman zitten. Hij zat wat voorover met gebogen hoofd op een bed. Het leek alsof ie zo in slaap gevallen was. Hij zat daar roerloos voor een raam. In zijn profiel en de houding herkende ik plots een van mijn broers. Mijn broer die zo ziek was en ook zo op zijn bed zat. Mijn eerste emotionele gedachte was : "Laten we ruilen, je bent nog zo jong!" Ik schatte hem ergens in de 30 jaar. Nog zo jong. Toen zag ik ook alle medische apparatuur bij hem. Dat maakte het voor mij nog erger, ondanks dat die emoties van mij niets waren vergeleken met die van de jongeman en zijn omgeving. Ik moet tevreden zijn met wat ik ben en heb. Ik nam hem in gedachte mee naar de kerk. 

Een ontslagbrief

Vandaag kreeg ik de 5e ontslagbrief van mijn leven. Niet met valse aantijgingen en ook niet vanwege een faillissement of reorganisatie. Het was de eerste keer dat een vrouw mij dat aandeed. Een unicum, maar ik werd wel weer op straat gezet. Het was een brief met feiten en ik was er blij mee!
Ik herinner me nog dat ik heel lang nadat ik mijn eerste ontslagbrief ontving, ik geen post meer las. Dat heb ik heel lang volgehouden.
Het was ook de eerste keer, dat ik zo'n brief persoonlijk overhandigd kreeg door de opsteller ervan. 😀 Nota bene een vrouw. De mannen verscholen zich achter een bureau en advocaten. Uniek was ook dat ik dit keer ontslagen ben, omdat ik het zo goed doe! Wat wil een mens nog meer? Naar de kerk om te bedanken.

Voetbal kijken

Zo, ik ben weer aan boord gehesen. Omdat ik me rustig moet houden kijk ik tv. Niks aan, want die produceert en masse herhalingen. Dus blijft het bij voetbal en Dr. Pol. De laatste vind ik interessant, maar ook wel wat emotioneel. Ik zie liever gezonde beesten.
Het voetbal leek een waterballet. Afgezien van het matige spel deed ook de arbitrage daar niet voor onder. De VAR en de arbitrage op het veld, zijn alles behalve nuchter en professioneel. Wat slecht zeg!
Ik zie steeds vaker spelers uitgeteld op de graszoden liggen, in situaties waarin ik actie verwacht. Lamlendig gedrag. Alsof ze na de wedstrijd nog terug naar huis moeten lopen. En dan de balverliefdheid. Het is belangrijker de bal vast te houden en te verliezen, dan hem af te spelen. De moderne Nederlandse voetballer kijkt structureel naar de grond c.q. de bal. Dat is zo ingebakken, dat ze ook tijdens interviews naar beneden blijven kijken.

The winner takes it all

Op een van de oppasadressen noem ik de kippen Kippie. Op dat woord reageren ze en komen dan naar mij toe. Blijkbaar hebben ze geen weet van het bedrijf met dezelfde naam, dat voor geheel andere doeleinden kippen naar zich toe haalt. De kippen waar ik het over heb zijn heel erg tam. Als ze bij me zijn, kan ik ze gewoon oppakken en even vertroetelen. Misschien tonen ze daarmee hun blijk van dank voor de mooie ren.
Een van de kippen zei het ook nog : I don't want to tok, about the things we've gone trough". Het ging toen over de grote eieren, waarvoor ik hen bedankte. 😂 The winner takes it all, daarom is het arrogant dat Amerika denkt Iran, Rusland en China iets te kunnen voorschrijven. Amerika heeft geen enkele oorlog gewonnen, alleen maar miljoenen slachtoffers gemaakt. Samen met Israël moeten beide landen van het wereldtoneel weggevaagd worden. Dat zal goed zijn voor de mensheid.

Zo dus -135-

Met een beperkt denkvermogen

Als het over kinderen gaat hoor ik het geregeld; het beperkt denkvermogen. Zoals een jongen van 13 die op straat een namaakvuurwapen op mensen richt. Na zijn staandehouding, zei de agent tegen zijn moeder : "U weet toch dat hij op zijn leeftijd de gevolgen van zijn daden nog niet kan overzien! Uw zoon had neergeschoten kunnen worden."
Zo zijn er meer voorbeelden, waarin gewezen wordt op de ontwikkeling van het denkvermogen in het algemeen en dat van kinderen in het bijzonder. Desondanks zetten ouders hun kinderen op een fatbike. Slecht ouderschap, gevoed door gemakzucht en met geen oog voor de gevolgen van hun kind en anderen.

De 16e Mei

Meestal zit het mee en heel soms zit het tegen, Het is nu heel soms. 😊 Het is altijd goed om in mindere tijden even herinnerd te worden aan de vele goede.  En op die manier vooruit te kijken. De zon schijnt en het is droog. 
Gisteren hoorde ik een mij bekend verhaal aan, van een jongeman. Hij vertelde dat zijn huisarts in Lelystad niet adequaat gereageerd heeft op zijn klachten. Met gevolg, dat hij later doorverwezen is naar de specialist. Die vroeg hem waarom hij zo lang gewacht heeft. Maar dat lag niet aan hem, maar aan de assistenten van de huisartsenpraktijk. De gevolgen waren niet mis. Hij is al een aantal keren geopereerd en wordt binnenkort weer opgenomen.
Hij vindt dat hij merkbaar als verdienmodel voor de praktijk fungeerde. Dat soort praktijken komen helaas meer voor. Het zal er niet beter op worden, vrees ik.

Turn back the time

Van het Midden-Oosten

De bloeddorstige Joden van het Israëlische Death Force worden flink opgejaagd. Met name door de Hezbollah strijders. Er worden flinke verliezen gemeld aan manschappen en materieel.

Karma rules

Even weg

 Lastig als ik even niet bij mijn laptop komen kan. Ik werd door andere dringende bezigheden afgeleid.
Ik heb mensen gesproken en gezien, die mij tot nadenken stemden. Ze zijn jonger dan ik, maar kennen aanzienlijk minder levensgeluk. 
Niet alleen qua gezondheid, maar ook qua vriendenkring.  

Hinderlijk

Velen wacht een lang weekend. Ik keek er zelf ook naar uit toen ik nog werkte. We gingen vaak even een paar dagen weg. Naar het bos of de camping met de jongens. Dus inpakken en wegwezen. Al was het laatste soms lastig. Er zijn altijd weer mensen die het inladen kwamen onderbreken met een praatje. Ik vond het hinderlijk, vanwege de planning. Zodra de kinderen uit school kwamen wilden we vertrekken.
Hoewel ik het inladen, waarbij ik heen en weer liep van de woning naar de auto, niet onderbrak leidde dat niet tot en conclusie van de prater dat ie mij stoorde. Zelfs niet als ik melding maakte van ons reisplan inclusief vertrektijd. Zelfs een 'sorry, ik wil opschieten', leidde tot niets.
Het zelfde gold als we terugkeerden. Zo'n 'stoorzender' stond dan ook letterlijk in de weg. Zelfs na drie keer 'pardon' om te kunnen passeren, bleef ie in de weg staan n praten. Zelfs een hek blokkeren hoorde daarbij.
Het kan zijn dat het ook wel aan mij ligt. Het inladen en uitladen en opruimen maken voor mij deel uit van een ongestoorde vakantie. Nog steeds. En nog steeds zijn er die mensen, die stoorzenders.
Het is nog niet zo lang geleden, dat ik iemand subtiel gewezen heb op iets hinderlijks. Die persoon kwam telkens tijdens het avondeten aan de deur.
Toen de gelegenheid zich voordeed, vroeg ik naar hun eetgewoontes vroeger thuis als kind. Ze bleken gewoontegetrouw rond 17.30 uur aan tafel te gaan. Net zoals wij nu. Daar heb ik maar op ingehaakt. 
De vriendjes van onze kids kregen ook onze tijden te horen. Inclusief de bedtijd. Dat werkte prima.

Oud nieuws

 Of een open deur intrappen. Maar desondanks is er veel te weinig aandacht voor. Geldt overigens niet alleen voor energiezaken, maar in het algemeen.