December 1975

Achtereenvolgend : Mijn verjaardag, ons huwelijk en dit Kerstcadeau! Een geweldige maand!

We'll sweep out the ashes in the morning

Het nummer stond op de LP van Gram Parsons GP waar de later beroemd geworden Emmylou Harris (toen nog een folkzangeres)  voor het eerst met hem duetten zong. Ik herinner me nog dat ik leergierig de achterkant las om te ontdekken wie de zangeres was. Ik had nog de eerste versie van de hoes van de lp waar de naam van Emmylou Harris alleen nog op de achterkant stond (zoals op de foto). Later prijkte haar naam ook rechtsboven op de hoes. Het was de laatste lp die Gram Parsons uitbracht. Korte tijd later overleed hij.

De accijns zal veel hoger worden

Hinniken of grinniken?

De buren hebben een aantal paarden. Veel verstand van paarden heb ik niet. Ik weet alleen dat die grote gele tanden aardig kunnen bijten. Maar ja, dat was mijn ervaring als jochie, toen ik het paard van boer Braat, Bles, een snee brood gaf. Het brood gaf ik niet op een vlakke hand, maar met mijn vingers. Ik heb ze nog allemaal hoor.
De paarden van de buren lopen soms los. Toen ik in juli met de moestuin bezig was, ging het een paar keer niet zoals ik wilde. Laat nou net op die momenten een van de paarden hard hinniken! Ik dacht dat het toeval was, omdat de grote viervoeter niet naar mij stond te kijken. Dat deed ie later wel. Toen een horizontale balk op de grond viel, begon dat beest te hinniken. Achteraf dacht ik dat ie misschien stond te grinniken. Met dieren weet je het maar nooit.

Me heerlijk vermaakt

Ook vandaag heb ik me weer heerlijk vermaakt hier. Er is altijd wel wat te doen. Lekker zelf kiezen en in mijn eigen tempo bezig zijn. Het is net werken. In dit geval met schitterende voorzieningen in een prachtige omgeving en.... met mijn lief. Van een klimplant heb ik een sliert, die naar beneden hing opgebonden. Ik moest daarvoor op 3 meter hoogte zijn. Gelukkig heeft men hier een enorme huishoudtrap. 
Ik heb wat preventief snoeiwerk verricht. Om te voorkomen dat bepaalde takken komend voorjaar lastig te verwijderen zijn, heb ik ze nu maar verwijderd. Ze groeiden boven het gaas van het 'dak' van de moestuin. Tijdens dat klusje zag ik de de draad van het Pet Containment system op drie plaatsen van zwarte tape was voorzien.

Drie breuken vlak bij elkaar! Ik heb het stuk eruit geknipt en vervangen door een heel stuk. Nu zie je enkel twee soldeerhulsjes in het draad.
Op dat punt verdwijnt de gele draad in de grond. Maar dat gebeurt pas als de draad al zo'n halve meter  op de grond ligt. Tussen het gras. Het liefst leg ik de draad daar in een stukje pvc pijp in de grond. Ik heb het op een lijstje in mijn laptop gezet. Ik houd per oppasadres zo'n lijstje bij.

De droogmolen kon ik niet stabiel maken. Het grondanker is gescheurd. Daarom wiebelt de molen en staat ie schuin.
Tijdens mijn koffiepauze sprong Feijke plots overeind en ging voor de openhaard staat piepen. Toen ik mijn goede oor naar de haard draaide hoorde ik gepiep in stereo! Het andere gepiep kwam uit het rookkanaal! Ik hoorde ook gefladder. Ik kon niet in het kanaal kijken, omdat de klep gesloten was. Voor alle zekerheid ging ik eerst een schepnetje halen. Ik moet er niet aan denken als zo'n roetmees hier door de kamer gaat fladderen. Toen ik weer bij de haard kwam, leek

Feijke aan te geven dat over was. Met het netje voor het kanaal maakte ik de klep open. Er gebeurde niets. Ik hoorde ook niets (met mijn goede oor). Toen ik in het rookkanaal keek, zag ik licht aan het eind. Meer niet. Ik was opgelucht, want ik ben bekend met roet uit de schoorsteen. Intussen lag Feijke weer op haar plaats. Ze keek naar mij met een blik die zei : "Volgende keer wat sneller baas, de vogel is allang gevlogen."
Na de koffie en de gevlogen vogel ben ik nog wat in de moestuin bezig geweest. Ik heb daar een groene specht aan de paal genageld. Mocht ie ontsnappen, dan kan hij toch niet wegvliegen, want hij zit in een kooi.
Het mooiste was wel de afsluiting van de dag. Toen stapte ik onder de douche!

Proud Mary -cover-

Van het Oostfront

Om het westers nieuws wat te nuanceren :

Voorzichtig met liften

You were on my mind

Even op bezoek

Als je slechts 27 kilometer van onze kinderen verwijderd bent, dan ga je natuurlijk even op bezoek. Even kijken hoe het met ze gaat en vooral hoe het onze jongste kleinzoon is! Ja, ik prijs me gelukkig dat ik ook zoiets nog mag meemaken. Daar zag het een half jaar eerder niet naar uit.
Maar wat is het ventje gegroeid zeg! Hij is ook veel bewegelijker, kijkt nieuwsgierig rond, brabbelt wat en lacht. Natuurlijk heeft opa hem in zijn armen genomen. Zoals hij dat bij al onze kleinkinderen gedaan heeft. Ik hoop nog veel verjaardagen van onze jongste te gaan meemaken.

Stuck on you

In the still of the night

In de jaren 70 hoorde ik Jack Jersey geregeld zingen. Bij Sonja thus, want zij hadden een lp van Jack Jersey. Als ik dit nummer hoor, zit ik daar weer op de bank naast mijn buurmeisje en beiden met een kop chocolademelk.

Stop de verklikker!

Ze hangen weer recht

De badkamer heeft een gordijn van verticaal hangende stroken, lamellen. Het zijn er vijf. Een aantal hing scheef. Omdat ze elkaar met zo'n 4 cm overlappen, zie je kieren. Van de scheef hangende stroken waren de runners afgebroken. Het is een speciaal soort runner. Gelukkig kon ik met een zoekopdracht met een foto een leverancier vinden. Het gordijn is afkomstig van Ikea. Maar de Zweed had de runners niet (meer).
Gisteren heb ik de kapotte runners vervangen. Dat klusje viel erg mee, ware het niet dat een van de beide rails losschoot! Ik moest toen gokken om de bevestiging weer goed te krijgen. Het was een ovaal paddenstoeltje dat in een dito gat gestoken en dan gedraaid moest worden. Na wat gepruts lukte het. De lamellen hangen nu weer zoals het hoort; recht. De buren kunnen met hun telescoop weer naar de sterren loeren. 😂

Twee gebroken poten

De kunstkraai die hoog boven op een van de palen van de moestuin zat, was naar beneden gevallen. Het arme beest bleek twee gebroken poten te hebben. De kraai heeft niet zoals het Spaanse graan de storm weten te doorstaan. Het was maar een storm en niet eens een orkaan.
Ik heb het voetstuk van de paal verwijderd. Als eerste heb ik geprobeerd de poten te lijmen. Maar de poten zijn veel te dun. Of de superlijm was niet zo super. Hoe dan ook, ik heb naar een andere oplossing gezocht. En gevonden! Ik heb een lege balpen gebruikt. Ik heb van de buitenkant van de pen na wat meten, twee stukjes afgezaagd. Die stukjes heb ik eerst op de resten van de poten gezet en

daarna de vogel zelf met zijn geamputeerde poten in de kokertjes geplaatst (foto links). Toen dat gebeurd was, had de kraai gele sokken aan.
Maar ik had al bedacht om zwarte krimpkousen te gebruiken. Om de gele kleur van de balpen te bedekken. Ik heb de boel weer gedemonteerd. Met zwarte krimpkousjes om de poten en de kokertjes met lijm heb ik de delen weer in elkaar gezet. De beide poten staan nu vol in de lijm. De gele kokertjes zorgden al voor een stevig geheel. Met het krimpen van de zwarte kousjes wacht ik nog. De lijm is namelijk ontvlambaar. Ik zie de kraai liever niet in de fik vliegen, al lijkt me een vuurvogel ook wel iets.