Hebberig?

Onlangs zag ik het laatste gedeelte van een loterijshow. De kandidaat deed het vrij goed. Maar toen hij ruim 220.000 euro kon winnen, koos hij ervoor door te gaan. Zelf dachten wij dat hij zou stoppen. Ik bedoel, ruim twee ton is toch zeker een erg hoog bedrag. Helemaal als je met niets de studio bent binnengekomen. Helaas voor hem begon het aanbod van de bank daarna flink te kelderen. Tot zelfs ver onder de 100.000 euro. Omdat de kandidaat toch doorging, wist hij het bedrag van de bank weer op te krikken. Maar uiteindelijk was zijn winst rond de € 30.000 minder. Al met al nog een flink bedrag. Maar vanwege zijn hebberigheid (of was het goklust?) won hij minder dan hij hoopte.
Het komt steeds vaker voor, dat mensen vanwege hun hebberigheid veel geld verliezen. Vaak zijn het mensen, die al zoveel geld hebben.

Van het Oostfront

Een warm onthaal

O, o, o, wat was het weer een warm onthaal. De bewoners zouden een halfuurtje later vertrekken. Dus kwamen we hen weer eens tegen. Het onthaal begon met de stabij Feijke. Ze was door het dolle. Ze hield zowel bij mij als bij Sonja met haar voorpoten onze benen vast! Alsof ze ons niet meer los wilde laten. Ik vond het erg aandoenlijk. Toen haar baasjes later vertrokken, taande ze er niet naar. Ze bleef bij ons staan en naar ons kijken.
Het gaat erg goed met Feijke. Ze gedraagt zich weer als vanouds. Ze is aan beide achterpoten geopereerd. Ik heb met haar nog aan de riem gewandeld, omdat ze niet mocht rennen. Zelf moest ik ook meer lopen, dus er waren twee lopende patiënten in het bos.
Omdat ze nog steeds de neiging heeft tot grensoverschrijdend gedrag ( = ze verlaat de tuin) draagt ze haar speciale halsband. Als ze binnen is, doe ik dat ding af. Dat lijkt me voor haar prettiger.
Afgelopen maanden heb ik allerlei spullen verzameld in een tas. Nu ik de inhoud ervan weer terugzie, heb ik veel 'o ja' gedachten. Ik kan voorlopig weer lekker bezig zijn.

Deur nr 1 afgehangen

Nee, ik laat er geen gras over groeien. Na een prima transport op de dakdragers, waren de beide deuren op de plaats van bestemming aangekomen. We waren vroeg, dus kon ik na het installeren van onszelf aan de slag.
Ik ben begonnen met de hoofdingang van de moestuin. De bedoeling was om die deur vandaag af te hangen. Nou, het ging al gelijk mis. Ik bleek de buitenmaten van de 'deurpost' (twee palen) te hebben opgemeten. En niet de binnenmaat. Ergo, de deur was zo'n 15 cm te breed! 😂 Ach, ik moet vaak lachen om mijn eigen fouten. Mijn grijze massa is niet meer wat het geweest is.
Maar niet getreurd, ik heb een van de palen verplaatst. Dat was nog een heel gedoe, vanwege de stalen paalhouders die in de grond geslagen waren. Maar met de bekende 'zo-haal-je-een-paal-uit-de-grond' (hefboom) methode kreeg ik de paalhouder er vrij snel uit.
Ik heb hem op de juiste afstand (90 cm) weer in de grond geslagen. Om te voorkomen dat de puntpaalhouder stiekem tijdens het hameren draait, heb ik een lijmtang ingezet. In de houder heb ik eerst een stuk paal geplaatst. Daaraan heb ik een grote lijmtang geklemd. Terwijl ik op de paal sloeg (eert met een vuisthamer en later met de voorhamer), hield ik met mijn been de lijmtang dusdanig, dat de houder zonder draaien de grond in ging. Soms kom ik handen tekort. Maar dan zijn er nog benen en voeten. Toen de houder diep genoeg zat, heb ik de paal er weer in gezet. Zowel bovenaan als in de houder heb ik hem met houtdraadbouten vastgezet.

Toen viel de deur mooi tussen beide palen. Ik had de scharnieren er al thuis opgezet. Ik had alleen geen rekening gehouden met de onderste. Die viel op de behuizing van de paalhouder! Fout 2. 😆Maar een prima staalboortje loste het probleem op. Thuis zou ik zelfborende schroeven gepakt hebben. Maar gaatjes boren in het staal ging ook prima. 
Als laatste heb ik de boerenklink op de deur gemonteerd. Met de haak in de paal. Tegen halfvier was ik klaar met de deur. Ik ga nog wel het kippengaas wat fatsoeneren en vastzetten. Ik heb immers de paal aan de scharnierzijde verplaatst.
Maar goed, voor vandaag ben ik weer tevreden.
Morgen de andere deur.

Van het Oostfront

Daar gaan we weer!

We hebben sinds we AOW ontvangen al vakantie. Maar binnen die enorm lange vakantie gaan we ook mat vakantie.

Buitenlanders over Nederland

Catfish

 Een van de leuke programma's. Niet om die dagelijks te zien, maar af en toe. Leuk te zien en te horen hoe mensen zich bijna dagelijks door een zee van rode vlaggen begeven voor een vermeende liefde. 😂 Er zijn er die ook nog intieme foto's sturen. Zie je het al voor je? Je ontmoet iemand en dan laat je je broek zakken. Wat is dat voor modern gedoe?
Wat ben ik blij dat ik in een tijd leefde waarin er geen mobiele telefoons en internet bestond. Mensen ontmoetten elkaar toen in levende lijve. Nu zijn het digitale vrienden en vriendinnen, die nog moeten bewijzen dat ze echt zijn.
Ik heb er ooit een voorbij zien komen in mijn e-mailbox. Ze schreef dat ze een Nigeriaanse prinses was met veel geld. Maar ja, ik ken dat. Veel van die prinsesjes zijn nooit verteld, dat ze helemaal geen prinsesje zijn. Maar gewoon verwende troela's.

Voor een goed begin

Don't worry baby

De echte Mona Keijzer

Eerlijk gezegd heb ik Mona nooit vertrouwd. Ze zegt JA en stemt NEE of andersom. Nog een onbetrouwbare politica.

Hits van de jaren 50

Ik heb ze toen allemaal gehoord.

Geholpen?

Afgelopen week zag ik het einde van een tv programma, waarin een huis van een jong stel werd opgeruimd en opgeknapt. Het stel heeft twee jonge kinderen. De kamers van hun huis zagen er niet uit. Alsof er bommen waren ontploft. Overal lag wat. In sommige kamers lag de rommel tot een kniehoogte en zelfs hoger.
Oké, rommel tot daaraan toe. Maar het was er ook vies, zeg maar rustig smerig. Ook in de keuken! Erg onhygiënisch en dat met twee kleine kinderen. Het jonge stel bleek gewoonweg lui te zijn. Ja, ze liepen er wel entjes gekleed bij. Dat deed me denken aan de uitspraak : van buiten blink, van binnen stink.
Het stel werd geholpen. Het huis werd schoongemaakt, opgeruimd (veel etenswaar waarvan de houdbaarheidsdatum ver overschreden was) en opnieuw ingericht. Het zag er allemaal erg mooi uit. De vraag is alleen : voor hoelang? Want de beide grote kinderen hebben volgens mij geen therapie / cursus gekregen om hun huis voortaan in elk geval schoon en veiliger te houden voor de beide kinderen. Men zou over een halfjaar onaangekondigd eens een kijkje moeten gaan nemen in die woning.

Peace in the valley

Frisco Depot