Soldeerhulsjes

Vandaag heb ik voor het eerst gebruik gemaakt van de soldeerhulsjes. Wat een gemak! Ik miste ze toen we op de Friese stabij pasten. Daar was een draad van het Pet Containment System (systeem om de hond op het terrein te houden) op twee plaatsen gebroken. Ik heb ze toen op een alternatieve manier gerepareerd.
Dit keer was het de bedrading van een naaimachine. Sonja heeft een naaimachine gekocht. Een Singer. Toen ik dat ding zag, herkende ik hem gelijk. Mijn moeder had precies dezelfde.
Een van de zwarte kabels was met grijs tape omwikkeld. Het zag er wat slordig uit. De machine deed het niet, terwijl het lampje wel brandde. Dus gelijk maar de stekker eruit! Je weet maar nooit.
Ik heb de grijze tape verwijderd en zag toen een beschadigde buitenkabel en...... koperdraad! Ik heb de kabel op die plaats doorgeknipt. Met een zeer scherp mesje heb ik van beide uiteinden een stukje van de mantel verwijderd. Zo ook van de bedrading zelf.
Daarna heb ik de beide uiteinden via de hulsjes met elkaar verbonden. Toen even een aansteker eronder en zie : de boel is weer veilig met een stevige verbinding. Tenslotte heb ik de nieuwe verbinding met zwarte tape omwikkeld. De machine doet het. Er kan genaaid worden.

Kapitalisme en cultuur

Het bedrijf waar ik begin 2000 voor werkte werd overgenomen door Centric. Dat was vervelend, omdat ik tot dan in Almere moest zijn. Na de overname werd het IJsselstein en Nieuwegein. Toen mij een keer gevraagd werd naar mijn mening over Centric, zei ik dat ik weinig op heb met bedrijven die via aankopen / overnames proberen te groeien. Ik hechte meer waarde aan autonome groei wegens prestaties en cultuur. Een aantrekkelijk bedrijf, dat vanzelf groeit. Zoals toentertijd bij het BSO van Eckart Wintzen. Liefde voor een bedrijf is niet te koop.
Ik moest eraan denken, toen ik de filosofie rond de verkoop van Chinese hoorde. Het was een antwoord op de vraag waarom in China geen ketens als Starbucks enz. zijn. Natuurlijk vanwege het feit dat China een land is van thee drinkers. Geen stress thee (zakje op en neer in heet water), maar zorgvuldig gezette en getrokken thee zonder chemische toevoegingen die smaakjes moeten oproepen.
China heeft als uitgangspunt cultuur en geen kapitalisme. Dat bevalt mij, net zoals toen werken bij BSO.

De stem van een moeder

Kon ik haar ook nog maar een keer mijn naam horen roepen.

Na decennia van smeken

De joden krijgen eindelijk waar ze om gesmeekt hebben sinds 1948.

Ouwe lullen muziek -380-

Deze week overleed zanger Country Joe. Ik ken hem vooral van zijn optreden in Woodstock in 1969 met zijn band The Fish. Volgens mij had mijn broer een LP van hem.
Het nummer Vietnam is een protestsong tegen de oorlog in Vietnam. "What are we fighting for?" Het is nog steeds actueel, helaas. Want waar vechten we voor? Zeker niet voor onze vrijheid. Maar voor oorlogszuchtige politici, zoals Rutte, Zelensky, Netanyahu en/of Trump.

Het toverwoord

Okeee!

Sukisok -2-

Fatbike terreur

Begin deze week werd ik bijna frontaal aangereden door een meisje op een fatbike. Ze reed op de stoep (natuurlijk) en wilde zo pardoes de straat op rijden, waar ik op de fiets reed. In plaats naar rechts te zwenken, stuurde ze recht op mij af! Omdat ik primair aan mijn eigen welzijn dacht, slingerde ik om haar heen. "De volgende keer wordt het een schouderduw", dacht ik nog in een opwelling. Maar tot op heden heb ik me rustig kunnen houden.
Vanmiddag sprak ik iemand die ook al over de fatbikes begon. Hij had ook een bijna-aanrijding. Toen ie over iemand hier in de buurt begon, vroeg ik hem : "Bedoel je die grote pinguïn op die fatbike?" Het is een flinke buitenlandse vrouw die geheel in het zwart met een witte doek hier op een fatbike rijdt. Ik heb haar geen overtredingen zien begaan, maar ze valt gewoon op.
Als ik zo om me heen kijk, moet je aan een aantal voorwaarden voldoen om op zo'n ding andere verkeersdeelnemers te mogen lastigvallen. Je moet getint zijn, in het zwart gehuld zijn, op z'n minst een soort masker dragen, levensmoe zijn en over asociale rijvaardigheden beschikken. 
Ik mis een paar vereisten, maar voor de rest zou ik ook een fatbike mogen rijden.
Overigens vraag ik me af in hoeverre al die fatbike coureurs verzekerd zijn. Dekt de WA verzekering soms eventuele schade aan derden? Of mogen de ouders daarvoor opdraaien? Het laatste lijkt me een goede zaak.

Made in Japan

Een cover van Buck Owens nummer.

Als A targets

De oorlogen bewijzen maar weer eens, hoe gevaarlijk het kan zijn vreemde mogendheden in het land bases en dergelijke te laten inrichten. Lelystad zal met z'n F-35 en datacenter ook zo'n doel worden. Net zoals de bekende opslagplaatsen van kernwapens in Nederland. Een vijand hoeft enkel een paar dijken weg te bombarderen en de boel staat onder water.
Volgens Trump wordt de oorlog tegen Iran snel beëindigd. Vorige week zei Trump, dat de oorlog nog lang zou duren totdat Iran verslagen is. Nu de verliezen aan Israëlische en Amerikaanse kant groeien, beginnen beide agressors terug te krabbelen. Het monster Netanyahu roept zelfs de VN op in actie te komen. Iran communiceert wat dat betreft consistenter met de mededeling, dat de oorlog blijft voortduren. Iran is al twee keer door het oorlogszuchtige Amerika aangevallen tijdens onderhandelingen. Vanwege de westerse propaganda is Iran afgeschilderd als een terreurstaat, die groeperingen steunt die de wreedheden van Israël niet accepteren. Voor de komst van de Joden bestonden deze verzetsgroepen niet. Hamas werd telkens actief na werd optredens van de Joodse staat.

Opgeruimd en rustgevend

Niet eerder heb ik op een en hetzelfde adres zo lang geklust. Het is daar ooit begonnen met het plaatsen van een schutting. Dat klusje dwong de bewoonster om meer naar buiten te komen en merkbaar over andere dingen na te denken en te communiceren. Al snel begreep ik, dat ze zich mogelijke oplossingen niet kon inbeelden. Dus begon ik met een soort van prototyping, met de wetenschap het resultaat diverse keren te moeten aanpassen, voordat het goed is.
Omdat ik zelf wel weet wat uiteindelijk het eindresultaat zal / moet zijn, kan ik veel klussen voorbereiden. Afgelopen periode heb ik zo stapsgewijs gewerkt aan het einddoel.
Deels vanwege mijn werkwijze waarbij ik graag actief ben in een opgeruimde omgeving, is de bewoonster zelf ook aan he topruimen geslagen. Toen ik dit jaar voor het eerst weer in haar tuintje kwam, zag het er zowaar opgeruimd en ruimtelijk uit. Ik hoorde ook dat ze meer buiten actief is en therapie volgt. Het is aan haar te merken. De anders sombere en wat angstig persoon is in positieve zin aan het veranderen. Ik heb haar tot op heden enkel gecomplimenteerd met haar ideeën en het feit dat het tuintje er zo opgeruimd en rustgevend bij ligt.
Toen ik de laatste opmerking maakte, zei ze wijzend naar haar hoofd : "Niet alleen mijn tuintje, maar ook hier."

Zo dus -117-

Leven

Ik werkte dagelijks 10 uur om 's avonds 4 uur te genieten. Ik werkte 5 dagen in de week voor twee dagen rust. Ik werkte 48 weken in een jaar om drie weken op vakantie te kunnen. Ik werkte 35 jaar om hopelijk 15 jaar van mijn pensioen te genieten. Dat laatste is lastig, omdat ik gedurende 35 jaar onder druk stond en nare situaties heb moeten meemaken. Vanwege mijn leeftijd is mijn gezondheid minder. De zorg is ook minder, net als het pensioen. Ondanks al mijn werk is het er voor mij / ons niet beter op geworden. Maar, we maken er toch een leuk leven van.

Een dokter op het strand