woensdag 11 februari 2026
Wat jammer nou!
Er lopen hier geregeld mensen voorbij. Op een afstand van zo'n vier meter passeren zij het raam. Hun aanwezigheid vormt voor de hond geen reden om aan te slaan. Daarom viel het op, dat de hond plots wel aansloeg. Vanwege de hoogte van de vensterbank of, zo je wilt, de grootte van de hond, kan de hond de passanten niet zien. Maar dit keer begon ie te blaffen en ging rechtop tegen de vensterbank staan.
Ik dacht dat iemand naar de voordeur liep en wierp een blik uit het raam. Er stond niemand voor de deur. Zo'n 5 meter verderop zag ik wel een vrouw staan. Ze keek op haar telefoon.
Ik heb de hond naar zijn plaats gestuurd. Toen ik daarna nog een keer naar buiten keek, zag ik de vrouw met een hond doorlopen. De hond had ik de eerste keer niet gezien.
Toen ik later op de dag de plek waar de vrouw stond passeerde, zag ik op de stoep een verse hoop hondenpoep liggen! De vrouw stond waarschijnlijk stil omdat haar hond moest poepen. Wat jammer dat ze de hoop niet heeft opgeruimd. En wat asociaal om zoiets op de stoep dicht bij een woning te doen.
Ik dacht dat iemand naar de voordeur liep en wierp een blik uit het raam. Er stond niemand voor de deur. Zo'n 5 meter verderop zag ik wel een vrouw staan. Ze keek op haar telefoon.
Ik heb de hond naar zijn plaats gestuurd. Toen ik daarna nog een keer naar buiten keek, zag ik de vrouw met een hond doorlopen. De hond had ik de eerste keer niet gezien.
Toen ik later op de dag de plek waar de vrouw stond passeerde, zag ik op de stoep een verse hoop hondenpoep liggen! De vrouw stond waarschijnlijk stil omdat haar hond moest poepen. Wat jammer dat ze de hoop niet heeft opgeruimd. En wat asociaal om zoiets op de stoep dicht bij een woning te doen.
Plots geen propaganda
Na het bezoek van Starmer aan China, is de BBC plots 180 graden gedraaid. Geen propaganda over China, maar zowaar feiten. Engeland is op de knieën gegaan.
dinsdag 10 februari 2026
Stuurman aan wal
Gisteren kwam een grote vrachtwagencombinatie de straat inrijden. Hij moest bij een woning een paar deuren verderop aan de parallelweg zijn. Tot mijn verbazing zag ik dat de chauffeur tegen de rijrichting in de parallelweg in wilde rijden. Omdat de ruimte daarvoor veel te klein was, strandde zijn pogingen. Ondanks dat de achterwielen van de combi konden meesturen. Hij bleef daarna manoeuvreren om op de een of
Uiteindelijk liet hij de combinatie op de hoofdrijbaan staan en heeft hij wat bouwmaterialen met de vorkheftruck naar het afleveradres gereden. Dat was zo gepiept. Achteruitrijdend is ie toen weer vertrokken.
Afgaande op de situatie begreep ik niet waarom de chauffeur niet gewoon bij het keerpunt rechtdoor gereden was. Dan had ie achteruitrijdend met weinig manoeuvreren de parallelweg kunnen inrijden. Hij zou dan op dezelfde manier, achteruitrijdend, de straat weer kunnen verlaten. Maar ja, ik ben geen chauffeur, slechts een stuurman aan wal.
Jeugdsentiment
In een kringloopwinkel hier zag ik plots een stukje jeugdsentiment : een vuilniswagen van Dinky Toys! Op het karretje stond geen prijssticker. Ik vroeg de winkelier of ik het autootje mocht bekijken. Hij corrigeerde mij door met enige deskundigheid in de toon te zeggen : "Het is een Dinky Toy meneer." Ik weet nog dat het een Bedford was. Toen ik het wagentje bekeek, draaide ik het ook even om. En ja hoor, het is een Bedford. Dat stond onder op het chassis vermeld. Het klepje aan de achterkant werkte nog. Evenals de schuifdeurtjes en de slinger om de bak te kiepen. Ik mocht het kopen voor €10,= omdat er geen bandjes meer om zaten.
Af en toe nam mijn pa een Dinky Toy mee als ie in Engeland geweest was. Ik herinner me nog een blauw vrachtwagentje (Austin??) en een donkerrode Morris met wit dakje. Deze vuilniswagen was er ook een van. Dit autootje uit de jaren 50 inspireerde mij als jochie om later, als ik groot zou zijn, vuilnisman te worden.
Die jongensdroom is vele jaren later uitgekomen, zij het op een wat andere manier. Ik heb bij veel bedrijven puingeruimd op het gebied van organisatie en IT. En ik ruim nog steeds zwerfvuil op.
Het autootje moet nog wel bandjes omgelegd krijgen. Ze zijn nog te koop, ze kosten zo'n €0,40 per stuk. Voor het mooie heb ik ze er maar alvast omheen getekend. Kijk nou, wat een mooi stukje jeugdsentiment met dito symboliek!
Op het www vond ik deze afbeelding met bandjes :
De Franse taal
In de zesde klas van de lagere school kreeg ik les in de Franse taal. Ik vond er toen helemaal niets aan. Ik had me liever bij de andere groep gevoegd, die Engels kregen. Engels was voor mij toen al belangrijk, omdat ik de teksten van de Engelstalige liedjes die ik thuis hoorde wilde begrijpen.
Mijn desinteresse in de Franse taal veranderde, toen ik van klasgenoten hoorde dat het zo'n lastige taal was. Ik zag het toen als een uitdaging om die taal wat beter te doorgronden. Ergens vond ik het toch wel vrij logisch qua woordgebruik. Op een gegeven moment waren de cijfers voor Frans hoger dan die voor het Engels! Het succes ervan deed me ook meer interesse tonen voor de Duitse taal met alle naamvallen en voorzetsels die een uitzondering vormden. Die stomme woordjes zijn er toen zo ingestampt, dat ze zelfs nu nog steeds een deel van mijn geheugen bezet houden. Ik had wat dat betreft liever wat andere dingen willen onthouden.
Ik was dermate goed in de Franse taal geworden, dat ik van de Franse ambassade afdeling cultuur, een fraai Frans boek kreeg. Ik heb dat boek nog, compleet met inlegvelletje, maar ik heb het nooit gelezen. Het lezen in het algemeen heeft men mij afgeleerd. De lijsten met boeken die ik verplicht moest lazen voor mijn eindexamen waren daar debet aan. Frans blijft voor mij een mooie taal. Ik kocht ook muziek met Franstalige muziek.
Met de Fransen zelf heb ik helemaal niets. Raar volk. Daar kwam ik achter, toen ik enthousiast naar Parijs gegaan was, om aldaar met mijn kennis van de taal te communiceren met echte Fransen. Ze hadden totaal geen respect voor deze vreemd uitziend Hollandse snoeshaan die hun taal sprak. Zou dat misschien door de wijn komen? Ik heb me toen maar op de normale mensen, buitenlandse studenten, gericht. Wij begrepen elkaar in het Frans veel beter.
Mijn desinteresse in de Franse taal veranderde, toen ik van klasgenoten hoorde dat het zo'n lastige taal was. Ik zag het toen als een uitdaging om die taal wat beter te doorgronden. Ergens vond ik het toch wel vrij logisch qua woordgebruik. Op een gegeven moment waren de cijfers voor Frans hoger dan die voor het Engels! Het succes ervan deed me ook meer interesse tonen voor de Duitse taal met alle naamvallen en voorzetsels die een uitzondering vormden. Die stomme woordjes zijn er toen zo ingestampt, dat ze zelfs nu nog steeds een deel van mijn geheugen bezet houden. Ik had wat dat betreft liever wat andere dingen willen onthouden.
Ik was dermate goed in de Franse taal geworden, dat ik van de Franse ambassade afdeling cultuur, een fraai Frans boek kreeg. Ik heb dat boek nog, compleet met inlegvelletje, maar ik heb het nooit gelezen. Het lezen in het algemeen heeft men mij afgeleerd. De lijsten met boeken die ik verplicht moest lazen voor mijn eindexamen waren daar debet aan. Frans blijft voor mij een mooie taal. Ik kocht ook muziek met Franstalige muziek.
Met de Fransen zelf heb ik helemaal niets. Raar volk. Daar kwam ik achter, toen ik enthousiast naar Parijs gegaan was, om aldaar met mijn kennis van de taal te communiceren met echte Fransen. Ze hadden totaal geen respect voor deze vreemd uitziend Hollandse snoeshaan die hun taal sprak. Zou dat misschien door de wijn komen? Ik heb me toen maar op de normale mensen, buitenlandse studenten, gericht. Wij begrepen elkaar in het Frans veel beter.
maandag 9 februari 2026
Eigenwijze hond
Toen ik vanmiddag Moos uitliet, wilde meneer plots geen stap meer verzetten! De hond verraadt daarmee de routes die hij gewend is te lopen. Dat zijn twee vierkanten waarvan de een zo'n 200 meter en de andere 300 meter per kant. Maar ja, dat vindt deze baas een wat erg korte wandeling. Al voor zo'n afslag begint Moos zijn tempo te verlagen en gaat op zoek naar een stok of zwerfafval. Dat neemt ie dan mee naar huis. Helaas voor Moos, is niet hij maar ik de baas. Ik ga nog niet naar huis. Het was soms zo erg, dat meneer ging zitten met zijn rug naar de looprichting! Dat gedrag duurde vanmiddag zo lang totdat ie in de gaten had, dat we de terugweg namen. Toen was meneer zo enthousiast, dat ie aan de riem begon te trekken. Maar ook dat vind ik niet goed. Dus was het onderweg een paar keer met een strak getrokken riem pauzeren. totdat Moos naar mij toe kwam.
Bij het huis wil meneer naar de voordeur, want daar laat ie de stok of het afval los. In de tuin ligt een aantal stokken en wat afval. Allemaal van meneer Moos. Maar ook nu moest Moos achterom lopen. Dus weer tegenstribbelen en blijven staan. Maar meneer weet ook dat hij na de wandeling te eten krijgt. Dat woordje doet wonderen. Moos is een eigenwijze hond, die denkt dat ie de baas is. Maar daar staat tegenover dat Moos erg lief is. Hij komt graag bij me zitten. Hij snuffelt aan mijn hoofd en.... Moos likt niet! Zijn gedrag is heel anders dan die van een zekere kleindochter. Na een dagje oppassen beklaagde ze zich met een pruillip bij haar moeder met de droevige opmerking : "Oma is de baas!" 😂 Ach ja, als je anders gewend bent zijn sommige situaties om te janken.
Bij het huis wil meneer naar de voordeur, want daar laat ie de stok of het afval los. In de tuin ligt een aantal stokken en wat afval. Allemaal van meneer Moos. Maar ook nu moest Moos achterom lopen. Dus weer tegenstribbelen en blijven staan. Maar meneer weet ook dat hij na de wandeling te eten krijgt. Dat woordje doet wonderen. Moos is een eigenwijze hond, die denkt dat ie de baas is. Maar daar staat tegenover dat Moos erg lief is. Hij komt graag bij me zitten. Hij snuffelt aan mijn hoofd en.... Moos likt niet! Zijn gedrag is heel anders dan die van een zekere kleindochter. Na een dagje oppassen beklaagde ze zich met een pruillip bij haar moeder met de droevige opmerking : "Oma is de baas!" 😂 Ach ja, als je anders gewend bent zijn sommige situaties om te janken.
Met een rattenstaart
Er zijn hier drie deuren die klemmen. Die van de schuur en de bergruimte klemmen het ergst. Als ik de schuurdeur wil openmaken, moet ik met mijn volle gewicht een ruk geven. Als ie dicht moet, druk ik met mijn hele gewicht tegen de deur. Daar is mijn gewicht dan wel weer erg goed voor. Ik had de deur al eens bekeken tijdens eerdere bezoeken. Onze fietsen staan namelijk in de schuur, dus de deur wordt geregeld gebruikt. We hebben de deur meestal op een kier staan, zodat we niet telkens zoveel moeite hoeven te doen.
Wegens gebrek aan gereedschap dacht ik met grof schuurpapier het probleem te kunnen oplossen. Maar de deur is van hardhout. Ik overwoog een schuurmachine of misschien zelfs een schaafmachine te gaan huren. Lenen bleek geen optie te zijn. Toen ik nogmaals door de aanwezige gereedschapskist graaide, trof ik een rattenstaart aan. Zo'n vijl is rond en niet bedoeld om een vlak stuk te vijlen. Maar ik zag direct een vijl-beweging voor me, die mij hoop gaf. Ik ben met de rattenstaart schuin over het oppervlak gaan 'raspen'. Nou, dat werkte subliem! Om een goed beeld te krijgen op welke plekken de bovenkant van de deur klemde, heb ik de deurpost met WD40 ingespoten. Na de deur gesloten en weer geopend te hebben, zag ik aan de vetsporen op de deur zien, waar de deur nog wat geraspt moest worden. Voor de afwerking heb ik met schuurpapier het hout mooi glad geschuurd.
Omdat deze manier van werken succesvol bleek te zijn, heb ik de deur van de bergruimte ook maar zo aangepakt. Toen ik de deur van de bergruimte met hard duwen geopend had, zag ik op de rand aan de bovenkant 'braakschade'. Ik zag bekende putten in het hout van zowel de deur als het kozijn. Alsof er een schroevendraaier of beitel gebruikt was. De braakschade zat aan de binnenkant. Waarschijnlijk is die ontstaan toen de bewoonster de deur niet open kreeg. De ruimte wordt gebruikt om de accu van de EV op te laden. Dus de deur moet geregeld geopend en gesloten worden. Voor het sluiten moest je aan de buitenkant een flinke dreun tegen de bovenkant van de deur geven.
Ik heb dezelfde werkwijze toegepast als die van de schuurdeur. Tijdens het raspen en schuren verscheen plots een glimmend lijntje. Zowel aan de binnen- als aan de buitenkant van de deur. De deur bleek extra beveiligd te zijn tegen brand(?). Omdat de rattenstaart er geen moeite mee had, denk ik dat het aluminium platen zijn, die direct achter de dekplaten zaten. Het lukte desondanks de deur te verlossen van een klemmend probleem.
De deur van de badkamer kon ik met enkel schuurpapier klemvrij maken. In de regel vertel ik de bewoners niet wat ik allemaal heb uitgespookt. We vinden het juist leuk, als we later een vrolijk en dankbaar berichtje daarover krijgen.
Wegens gebrek aan gereedschap dacht ik met grof schuurpapier het probleem te kunnen oplossen. Maar de deur is van hardhout. Ik overwoog een schuurmachine of misschien zelfs een schaafmachine te gaan huren. Lenen bleek geen optie te zijn. Toen ik nogmaals door de aanwezige gereedschapskist graaide, trof ik een rattenstaart aan. Zo'n vijl is rond en niet bedoeld om een vlak stuk te vijlen. Maar ik zag direct een vijl-beweging voor me, die mij hoop gaf. Ik ben met de rattenstaart schuin over het oppervlak gaan 'raspen'. Nou, dat werkte subliem! Om een goed beeld te krijgen op welke plekken de bovenkant van de deur klemde, heb ik de deurpost met WD40 ingespoten. Na de deur gesloten en weer geopend te hebben, zag ik aan de vetsporen op de deur zien, waar de deur nog wat geraspt moest worden. Voor de afwerking heb ik met schuurpapier het hout mooi glad geschuurd.
Omdat deze manier van werken succesvol bleek te zijn, heb ik de deur van de bergruimte ook maar zo aangepakt. Toen ik de deur van de bergruimte met hard duwen geopend had, zag ik op de rand aan de bovenkant 'braakschade'. Ik zag bekende putten in het hout van zowel de deur als het kozijn. Alsof er een schroevendraaier of beitel gebruikt was. De braakschade zat aan de binnenkant. Waarschijnlijk is die ontstaan toen de bewoonster de deur niet open kreeg. De ruimte wordt gebruikt om de accu van de EV op te laden. Dus de deur moet geregeld geopend en gesloten worden. Voor het sluiten moest je aan de buitenkant een flinke dreun tegen de bovenkant van de deur geven.
Ik heb dezelfde werkwijze toegepast als die van de schuurdeur. Tijdens het raspen en schuren verscheen plots een glimmend lijntje. Zowel aan de binnen- als aan de buitenkant van de deur. De deur bleek extra beveiligd te zijn tegen brand(?). Omdat de rattenstaart er geen moeite mee had, denk ik dat het aluminium platen zijn, die direct achter de dekplaten zaten. Het lukte desondanks de deur te verlossen van een klemmend probleem.
De deur van de badkamer kon ik met enkel schuurpapier klemvrij maken. In de regel vertel ik de bewoners niet wat ik allemaal heb uitgespookt. We vinden het juist leuk, als we later een vrolijk en dankbaar berichtje daarover krijgen.
Op leeftijd
Toen ik vanmorgen buiten bezig was met het opruimen van zwerfafval, raakte ik in gesprek met een meneer met hond. Het gebeurt wel vaker, dat ik in gesprek raak met vreemden. Het is erg leuk en interessant om zo mensen te ontmoeten. Dat gebeurt ook als ik een hond uitlaat.
Ik mag wel zeggen, dat Moos wel van flink doorlopen houdt. Als ie weer naar huis gaat. Dan krijg ik zelf ook het gevoel even flink aan de bak te moeten. Ik ga dat sportieve gedoe trouwens niet overdrijven. Ik ben al op leeftijd, wat dat ook moge betekenen. Als ik dat wel zou doen, dan kom ik waarschijnlijk heel andere mensen tegen. Mensen als ambulancepersoneel, verpleegkundigen, artsen en misschien zelfs Jezus. Nee, ik lach niet.😐
Ik mag wel zeggen, dat Moos wel van flink doorlopen houdt. Als ie weer naar huis gaat. Dan krijg ik zelf ook het gevoel even flink aan de bak te moeten. Ik ga dat sportieve gedoe trouwens niet overdrijven. Ik ben al op leeftijd, wat dat ook moge betekenen. Als ik dat wel zou doen, dan kom ik waarschijnlijk heel andere mensen tegen. Mensen als ambulancepersoneel, verpleegkundigen, artsen en misschien zelfs Jezus. Nee, ik lach niet.😐
Een zak vol
De ochtendrust werd verstoord door veel lawaai en geblaf van Moos. Tegen half acht was een trekker van het groenonderhoud achter het huis aan het werk gegaan. Afgezien van het lawaai, er werden struiken gesnoeid en kleine bomen gekapt, scheen geregeld de set schijnwerpers de huiskamer in. Volgens Moos was het een groot beest met grote ogen, dat over de schutting keek. 😂 Moos was nauwelijks tot bedaren te brengen. Kater Sam vond het ok niets. Zij het dat hij het geblaf en gegrom van zijn huisgenoot Moos erger vond. Want Sam ging gewoon naar buiten. Toen ik Moos ging uitlaten heb ik hem een tijdje als toeschouwer naar de trekker laten kijken. Moos vond het eng, maar moest blijven zitten. Dat wilde hij natuurlijk niet, maar ja, ik dus wel. Toen ie rustig was geworden zijn we gaan wandelen.
Na terugkeer was de trekker verdwenen. Jammer, want ik had graag Moos' reactie willen zien / horen.
Geheel volgens plan ben ik vanmorgen na het ontbijt zwerfvuil gaan opruimen. Ik haalde gemakkelijk een volle vuilniszak op. Die heb ik geleegd in de container bij de sporthal, omdat ik geen reservezak had meegenomen.
De tweede lading ging met zak en al de container in. Toen had ik alleen de parkeerplaats van de sporthal van zwerfafval ontdaan. Ergo : er is nog wat te doen.
Na terugkeer was de trekker verdwenen. Jammer, want ik had graag Moos' reactie willen zien / horen.
Geheel volgens plan ben ik vanmorgen na het ontbijt zwerfvuil gaan opruimen. Ik haalde gemakkelijk een volle vuilniszak op. Die heb ik geleegd in de container bij de sporthal, omdat ik geen reservezak had meegenomen.
De tweede lading ging met zak en al de container in. Toen had ik alleen de parkeerplaats van de sporthal van zwerfafval ontdaan. Ergo : er is nog wat te doen.
Op achterstand
Omdat Amerika zich vooral bezig houdt met externe politiek en oorlogen, heeft het economisch een enorme achterstand opgelopen. Landen als Rusland, India en China hebben economisch grote stappen gemaakt. De komst van de BRICS heeft de dollar zo goed als doen verdwijnen. Amerika is al decennia failliet.
De kater in het nauw, Trump, maakt rare sprongen om zijn economie wat op te krikken. Hij richt zich met name op financiële sancties. Rusland laat al een aantal jaren zien, dat die nauwelijks werken. Erger : ze werken contraproductief met ernstige gevolgen voor de economie van de landen die Oekraïne steunen. Ergens ook wel logisch, want Oekraïne is een corrupte bodemloze put, waar veel inwoners pro-Rusland zijn. De coup van 2014 werd niet door de meerderheid gesteund. Enkel door de oligarchen en hun slaven.
Mensen die geloven dat Rusland Europa zal binnen vallen zijn in mijn ogen bekrompen van geest en keren zich bewust af van de geschiedenis en de feiten en hebben last van een zware vorm van Russofobie. Het is weer het bekende calvinistisch gedrag.
Trump wil via de oorlogsindustrie zijn dollar weer terugkrijgen. Helaas voor Trump heeft zijn chantage politiek enkel geleid tot cancelen van orders voor de Amerikaanse wapenindustrie, het wegebben van het toerisme en een verdere teloorgang van zijn dollar. Rest nog een oorlog. De quasi vredesduif heeft al zeven landen gebombardeerd. Amerika / Israël blijft doen waar het goed in is.
De kater in het nauw, Trump, maakt rare sprongen om zijn economie wat op te krikken. Hij richt zich met name op financiële sancties. Rusland laat al een aantal jaren zien, dat die nauwelijks werken. Erger : ze werken contraproductief met ernstige gevolgen voor de economie van de landen die Oekraïne steunen. Ergens ook wel logisch, want Oekraïne is een corrupte bodemloze put, waar veel inwoners pro-Rusland zijn. De coup van 2014 werd niet door de meerderheid gesteund. Enkel door de oligarchen en hun slaven.
Mensen die geloven dat Rusland Europa zal binnen vallen zijn in mijn ogen bekrompen van geest en keren zich bewust af van de geschiedenis en de feiten en hebben last van een zware vorm van Russofobie. Het is weer het bekende calvinistisch gedrag.
Trump wil via de oorlogsindustrie zijn dollar weer terugkrijgen. Helaas voor Trump heeft zijn chantage politiek enkel geleid tot cancelen van orders voor de Amerikaanse wapenindustrie, het wegebben van het toerisme en een verdere teloorgang van zijn dollar. Rest nog een oorlog. De quasi vredesduif heeft al zeven landen gebombardeerd. Amerika / Israël blijft doen waar het goed in is.
Abonneren op:
Reacties (Atom)