Frisco Depot

Dan maar een waslijn

Om het schaduwdoek op de overkapping te krijgen, gebruiken we sinds dit jaar een touw. De buurvrouw heeft namelijk tegen de schutting een afdakje laten maken. Dus kan ik niet meer via haar tuintje aan de andere kant van de overkapping komen. Gelukkig meldde ze het tijdig, zodat ik toen een touw over de overkapping had getrokken. Deze oplossing werkte prima en dus heb ik die definitief gemaakt.
Het doek heeft een pees die door een rail onder de dakgoot getrokken moet worden. We hebben heel lang het doek vanaf de poortkant  door de peesrail kunnen duwen naar de andere kant. Dat ging erg soepel. Af en toe spoot ik op de pees wat WD40 om het nog gemakkelijker te laten glijden. Aan de andere kant kon ik met een huishoudtrap in het tuintje van de buurvrouw het doek vastmaken. Maar dat kan dus niet meer.
Dit voorjaar heb ik het touw (foto) aan een hoek in de bovenkant van het doek geknoopt. Daarmee trokken we het doek door de rail. Dat ging super! Veel sneller dan de oude methode van door de rail duwen.

Toen ik vandaag het schaduwdoek verwijderde, merkte ik dat het stuk touw aan het uiteinde niet bestand is tegen het weer. Het was de afgelopen maanden gaan verpulveren. Ik heb besloten een waslijndraad te gebruiken. De draad heeft een stalen kern, die omhuld is door een soepele kunststof mantel. Dat draad zal ongetwijfeld langer meegaan, ondanks de goedkope prijs van €2,99 voor 20 meter.
Aan het begin van het waslijndraad heb ik een kleine aluminium karabijnhaak gemonteerd. Als we volgend voorjaar het doek er weer opzetten, haak ik hem in een van de ogen links bovenaan het doek. Daarna kan het doek vanaf de andere kant van de overkapping door de peesrail getrokken worden. Door het touw vast te knopen, kan het doek niet wegglijden of omhoog geslagen worden door de wind. Aan de voorzijde wordt het doek op de hoek vastgezet.

I saw her standing there

In 1963 hoorde ik het nummer voor het eerst. Het waren The Beatles die het zongen op hun LP Please please me. Nu 63 jaar later hoor ik het weer maar nu van een veel jongere generatie. Geweldig!

Opgroeien in de jaren 60

De jaren 60 waren mijn tienerjaren. Volop muziek, plezier en studeren. Ik herinner me die tijd ook als een periode waarin we als gezin het merkbaar beter kregen. Mijn pa kreeg meer loon. Ik zag luxe verschijnen en zelfs een auto, een VW kever komen. We kregen een nieuwe fiets en een horloge. Er kwam ook zakgeld en weer later een bromfiets.

25 jaar later

Zo dus -166-

Euson - Love's been good to me

Arme mensen maaltijden jaren 50

Zelf heb ik nooit de indruk gehad, dat we thuis arme mensen maaltijden aten. Het was in die tijd voor velen gewoon. We werden niet opgejut door mensen die het beter hadden of wilden. Het was zoals het was. Vrijdag was visdag. Maar voor zover ik weet was dat enkel in de RK gezinnen. Wat het vlees betreft, dat aten we nauwelijks. Soms kwam er een kip. Die was geslacht door mijn opa. Ik heb een paar keer zo'n dooie kip in een zinken emmer naar huis gebracht. Mijn moeder weckte veel en maakte snijbonen in een grote Keulse pot met zout. Ons ontbijt was pap van havermout, dat met water en wat melk gemaakt werd. Op de zondag was er een gekookt eitje. Enkel aardappelen met jus heb ik niet gegeten. Wel met gebakken uien erbij en voor de rest groenten. Ik vind het nog steeds lekker. We leerden wel bijna alles te eten. Al had ik toen wel vel moeite met de groentesoep met rijst. Iets waar ze mij nu voor wakker mogen maken. 😊Wat hier in de video genoemd wordt eten we nog steeds. Alleen geen kale aardappels met jus. Er is altijd groente bij.

Een bedankje

Het stel dat mij twee blikjes met verf heeft geleend om de spechten te kleuren, heb ik een groene specht gegeven. Als blijk van dank.
Ik had zowel zwarte als bruine verf op oliebasis nodig. Zij hadden nog beide kleuren als restanten in de schuur staan. Dat kwam dus mooi uit. In het verleden heb ik vaker van restanten hout iets gemaakt. Dat varieerde van voetenbankjes, vliegtuigjes, bootjes, koeienschedels tot aan de spechten toe. Ooit heb ik met een soldeerbout een tekening in hout gebrand. Maar die is een keer verdwenen.
Op jonge leeftijd schilderde ik met waterverf. Meestal landschappen. Hoewel ik later, in mijn donkere periode, een waterverf set heb gekregen, heb die nooit gebruikt. Ik was er toen niet aan toe. Het zijn bij mij vaak activiteiten op basis van ingevingen. Als ik iets zie, dan kan het zijn dat ik denk : "Hé, daar kan ik dit of dat van maken of mee doen."

De EU dictatuur

Let op al d elege stoelen. Allemaal corrupte leden, die wel de presentielijst (laten)tekenen maar niet komen? Of zijn het de leden, die liever geen kritiek horen?

Klakkeloos

Toen ik vanmorgen bij de loods aankwam kon ik de auto niet voor de overheaddeur parkeren. Ik ging namelijk de twee deuren ophalen. Die moesten op de dakdragers geplaatst worden.
Een bezoeker had niet verder gekeken dan zijn eigen neus lang is. Links zijn de gangbare parkeerplaatsen. Daar was nog parkeerruimte genoeg. Nee, meneer zet z'n auto nota bene op een werkdag klakkeloos voor de overheaddeur.
Omdat hij in gesprek was met de baas, wilde ik hen niet storen.
Er zijn meer mensen die klakkeloos gedrag vertonen. Iemand heeft gisteren een oud papier kliko aan de straat gezet. Die wordt morgen geleegd en niet vandaag. Gevolg is dat veel andere bewoners ook hun kliko buiten gezet hebben. Ze controleren niet eens of de datum wel klopt. Het gebeurt hier vaker. Er zijn veel schapen.
Klakkeloos betekent dat je iets doet zonder na te denken, zonder te controleren of kritiekloos. Je aanvaardt of herhaalt iets blindelings. Zonder eigen onderzoek of overweging. Zo volgen veel mensen de media en de politiek : klakkeloos.

Sweet child o' mine - cover-

Even terug naar de Filipijnen, omdat de goede muziek naar de Filistijnen is. En kijk dat ventje achterin eens drummen zeg! Geweldig!

Nog een Covid-leugenaar

Als een virologe politiek correcte in plaats van wetenschappelijke uitspraken en feiten hanteert, dan komt ze mij ongeloofwaardig over. Als een virologe beweert dat een virus vanwege een trekvogel zoals een merel naar hier gebracht wordt, bevestigt dat mijn twijfels omtrent haar deskundigheit. Er is veel gelogen over het coronavirus.

Een kattentoilet

We hebben behalve honden ook katten gehad. Die beesten hadden een kattenbak. Maar we waren niet zo blij met de geurtjes die de katten op de bak verspreidden. Dus heb ik naar een oplossing gezocht.
Die vond ik toen ik in een bodemloze vuilniszakhouder met klep. Het exemplaar dat wij destijds hadden was rood met een zwart deksel.
Aan de voorzijde heb ik toen een opening gezaagd, zodat ik de bak gemakkelijk kon pakken. Ik heb een ronde bak als kattenbak in de zakhouder geplaatst. In het deksel had ik een rond gat gezaagd en daar een stuk pvc regenpijp gestoken. Die pijp kreeg de functie van reukafvoer. Van een raam in de logeerkamer heb ik van een bovenlicht het glas verwijderd. In plaats daarvan heb ik een stuk multiplex teruggezet. Door een rond gat in het multiplex heb ik de pvc afvoer met een bochtje afvoer naar buiten geleid.
Door de trek die ontstond, werden de geurtjes keurig naar buiten geblazen. Het concept komt overeen met dat van het rookkanaal van de kachel. Tja, je zou een kat ook in de kachel kunnen laten poepen. 😂 
Ik heb deze oplossing een keer voorgesteld aan iemand met twee katten. Toen ik de woning betrad, vond ik het er stinken, vanwege de kattenbak. Die stond op de overloop bij de badkamer. Ik kon bij de bewoonster de afvoer van geurtjes via de aanwezige mechanische ventilatie in de badkamer regelen. Niet door de pvc pijp in de opening in het plafond te steken, maar eronder te laten eindigen. Op die manier zou de ruimte ook nog geventileerd blijven. Ik heb haar mijn oplossing voorgesteld. Maar ze vond het niet nodig. "De mensen moeten er maar aan wennen", zei ze. Ik wen er niet aan. Andere bezoekers blijkbaar ook niet, want ze krijgt alsmaar minder bezoek. Ik ben er ook al heel lang niet meer geweest. Om te voorkoen dat ik last krijg van de antiperistaltische bewegingen; ook wel kotsen genoemd. Het is met die geur is net als bij die van nicotine : je ruikt hem al als je bij de deur met brievenbus staat. Ik kan daar heel slecht tegen. Brrrr!
Het is en blijft natuurlijk een kwestie van geregeld schoonmaken en speciale kattenbakgrit gebruiken. Ook al ruik je niets.

Drumleraar en drummertje

Mijn jongste broer en onze tweede zoon zijn fan van dit soort muziek. Onze oudste zoon zal vooral naar het jochie achter de drums kijken en hopelijk genieten.