The lady came from Baltimore

Lang wist ik niet beter, dan dat Twiggy een erg mager Brits model was, dat kleding showde. Maar z bleek ook een goede zangstem te hebben.

Een Jodenstreek

Als rollen omdraaien

Hoewel wij beiden uit een traditioneel gezin komen, hebben we hier en daar meegekregen gewoontes wat veranderd. We zijn niet gestart met "een vrouw achter het aanrecht en een man die geld verdient". We wilden als gelijken zijn. In het begin van ons huwelijk hebben we beiden gewerkt. Toen de kinderen kwamen bleef Sonja liever thuis. Later ging ze werken. Parttime en als het met de kinderen en mijn werktijden te combineren was. Ik heb geregeld geprobeerd meer vrije dagen te krijgen. Zelfs tegen inlevering van loon lukte mij dat niet. 
Toen ik met pensioen ging hebben wij de rollen omgedraaid. Sonja begon toen het financiële reilen en zeilen te regelen en ik beperkte me tot huishoudelijke zaken. Het was wel wennen, omdat ik het gevoel kreeg de teugels uit handen te hebben gegeven. Maar ja, wat wil je na bijna 40 jaar? Alles was zo gegroeid en een automatisme geworden. Ik doe wel de belastingtechnische zaken en natuurlijk blijf ik goed geïnformeerd. Ik beschouw het als dat ik mijn taken gedelegeerd heb. Aan controles doe ik niet. Alles gebeurt op basis van wederzijds vertrouwen. Het gaat zo al ruim 10 jaar en het bevalt van beide kanten. 

Vier in één klap!

Op een van onze oppasadressen kent de woning een paar schuifpuien. Als het warm weer is, zetten we die graag open. Er is niet overal zonwering, vandaar. Nu is het zo, dat de hond des huizes veel binnen moet blijven omwille van haar gezondheid. Om te voorkomen dat de stabij toch naar buiten gaat, zijn we op zoek gegaan naar zogenaamde traphekjes. Bij voorkeur gratis exemplaren.
Tijdens mijn zoektocht stuitte ik op een advertentie, waarin een soort hekwerk van vier 'hekjes

 aangeboden werd. Ik mocht ze voor €10 komen ophalen.
De vier paneeltjes (60 cm hoog) waren met klosjes scharnierend aan elkaar geschroefd. Ik heb de klosjes verwijderd, zodat ik vier hekjes overhield; twee grote en twee kleinere. De grote zijn 90 x 60, de kleine 70x 60.
De hekjes kunnen met behulp van de schuifdeuren in het kozijn geklemd worden. Samen met een houten scharnierend traphekje van onszelf, kunnen we al ventilerend de hond binnenhouden.

Toen al?

Omvolking

Corona verhoren

FIFA maffia

Gisteren las ik dat de FIFA een schorsing van een Amerikaanse voetballer ongedaan gemaakt heeft. Trump heeft in een onderonsje met de Italiaan Infantino dat even geregeld. Tot grote verontwaardiging en woede van niet alleen tegenstander België, maar ook andere deelnemers aan het toernooi en voetballanden daarbuiten. De betreffende speler schijnt gewoon gespeeld te hebben. Dat maakt het Amerikaans team voor mij ook corrupt.
De FIFA heeft niet voor niets een Italiaan als hoofd aangesteld. Italië is immers het land van de maffia. De deal laat zien dat ook de Amerikanen corrupt en onsportief zijn. Amerika verloor de wedstrijd, want de scheids liet zich niet omkopen. Hoeveel Infantino en het Amerikaans team van Trump betaald hebben gekregen is nog niet bekend. Trump heeft via Infantino eerder Iran op sportief gebied dwars gezeten. De strijd om de corrupte maffia cup gaat door. Geen van de deelnemende landen heeft het lef om het toernooi uit protest te verlaten.
Na Vietnam, Afghanistan en Iran, verliest Amerika nu ook van België. 😂😂😂

Achterom kijken

Er was een periode waarin ik overal drempels zag. Voornamelijk vanwege zware paniek aanvallen. Ik weigerde ergens naar toe te gaan, want misschien krijg ik onderweg of daar plotseling een aanval. Om die drempels te kunnen overwinnen, moest ik een paar dingen leren.
Als eerste de activiteit in gedachte beleven. En tussentijds ideeën opdoen om een plotselinge paniekaanval op te vangen of misschien zelfs te voorkomen. Zoals onderweg even pauzeren, of in een winkel heel efficiënt een boodschap doen of naar buiten gaan om de hond uit te laten. Als ik de activiteit een paar keer door mijn hoofd liet gaan, ging ik veel geruster aan de activiteit beginnen. Want ik had hem al een paar keer gedaan, zij het in mijn gedachte. Deze manier werd 'scenario-denken' genoemd. De methode deed me denken aan een managementcursus lang geleden. Bedoeld om oplossingen voor lastige vraagstukken te vinden. Maar ook aan het what if, then, else in de systemontwikkeling.
Een tweede punt was na de activiteit even terug te kijken en ervan te genieten. Vooral het fijne gevoel moest ik lang proberen vast te houden.
En tenslotte moest ik me ook van bewust zijn, dat de enorm hoge drempel die ik eerst zag een lage bleek te zijn.
Voor therapie moet je wel openstaan. Ik haalde de krenten uit de therapie-pap en paste zo die adviezen toe die mij het beste uitkwamen. Want uiteindelijk moest ik het allemaal zelf willen en vooral doen. Voor alle helden en helden in spe :

Fascisme

Mamma

Aan het werk

Over veel situaties en gevolgen sprak ik niet eens als ik na een dag werken weer thuiskwam. Ik was dan thuis. Heel lang heb ik privé en werk weten te scheiden. Werken levert ook veel spanningen op. Op weg naar huis was ik al aan het ontladen. Vooral op de motorfiets ging dat erg goed. Eenmaal ontladen, ging thuis me niet weer opladen door over mijn werk te beginnen. Dat vond ik niet verstandig. Het gescheiden houden van privé en werk hield ook in, dat wij heel lang geen pc in huis hebben gehad. Toen ie er kwam, speelden de kinderen spelletjes op dat apparaat. Toen ik later een mobieltje kreeg, ging ie uit zodra ik het kantoor verliet. Ik zag de werktijden alsmaar oplopen. Als ik lunchpauze had, zette ik dat ding uit. Toen ik hem per ongeluk niet had uitgezet, werd ik op een zondagavond door een directeur gebeld!
Veel collega's hadden een computer thuis. Zij waren de klos, omdat ze 's avonds dankzij die computer online cursussen moesten volgen. Dat was lekker goedkoop voor het bedrijf.
Boven alles werkte ik vanwege het kunnen onderhouden van het gezin. Er moest hoe dan ook brood op de plank komen. Ik voelde me soms in het systeem gelokt en gevangen. Met jonge kinderen was er geen weg terug.
Als projectmanager zat ik dagelijks tussen een aantal vuren in. Tussen opdrachtgevers, gebruikers en derden, waaronder leveranciers die graag zaken wilden doen. En soms ook derden van de opdrachtgever zelf. En natuurlijk het vuur van mezelf; mijn eigen grenzen. Dagelijks naar het oorlogsgebied of slagveld gaan was ook niet leuk. En toch liet ik erg veel langs mij heengaan en bleef ik dicht bij mezelf.
Velen zoek afleiding in andere activiteiten. Voor mij is rust is het meest kostbare.

Makita accu's

De Makita Li-ion accu's zijn in een mum van tijd opgeladen. Misschien een tip voor andere fabrikanten van accu's? Ik overwoog zelfs even om die accu's voor het handgereedschap te gebruiken als voeding voor mijn fiets. Als we tijdens een ritje pauze houden, zou zo'n Makita accu zo weer opgeladen zijn. Maar ik kwam weer snel bij zinnen. Ik zou een en ander moeten ombouwen en daar heb ik geen zin in.
De accu van mijn fiets produceert 36 Volt bij 7,8 Ah. De Makita versie heeft 18 Volt bij 5,0 Ah. Ik heb dan twee van die accu's nodig. Als houder zou ik die van een gebruikte bladblazer kunnen inzetten. Daar kunnen twee accu's ingeschoven worden. Als ik de accu's

parallel zou koppelen, verdubbel ik weliswaar de capaciteit (10,0 Ah, maar het voltage blijft hetzelfde. Als ik ze in serie schakel, dan heb ik weliswaar 36 volt, maar het Ah?
Het internet zegt hierover : Twee accu's in serie schakelen betekent dat de spanning (het voltage) bij elkaar wordt opgeteld, terwijl de capaciteit (het aantal ampère-uren, Ah) gelijk blijft.
Accu's parallel schakelen betekent dat je de pluspolen met elkaar verbindt en de minpolen met elkaar. Hierdoor vergroot je de totale accucapaciteit (Ah) terwijl het voltage gelijk blijft. Je kunt ze hierna als één grote accubank met één acculader opladen, mits de accu's identiek zijn en dezelfde laadstatus hebben.
Het inzetten van de Makita accu's is iets wat toch bij mij is blijven hangen in mijn achterhoofd. Waar ik trouwens nog nooit op gevallen ben (even afkloppen). 😂

Omvolking

Is Marokko het enige land waar medelanders vandaan komen? Volgens mij zijn er ook Curaçaoënaars, Egyptenaren, Belgen, Kaapverdiërs, Engelsen, Fransen enz. Of vieren zij op een andere manier feest?

Zij wel, wij niet

In Teheran zijn meer mensen op de been voor het afscheid van hun 'tirannieke' leider, dan de 'democratische' Donald Trump op zijn 4 juli feestje had.
Tijdens het opruimen van zwerfafval, ben ik nog nooit een asielzoeker tegengekomen die lege blikjes en flessen zocht. Wel Nederlandse steuntrekkers / gepensioneerden.
Er is zoveel gedoe over een paar asielzoekers die geen woning hebben. Kregen de tienduizenden Nederlanders maar zoveel aandacht. Voor hen kunnen toch ook tijdelijke oplossingen (noodwoningen enz.) bedacht worden?
De pensioenpotten worden geregeld geplunderd door de overheid. Die besteedt het gestolen geld aan zaken, waar de meeste premiebetalers niet eens achterstaan. Wij mogen niet stelen, zij dus wel.
Veel westerse landen waarschuwen voor de agressie van landen als Iran, China, Noord-Korea enz. Historisch gezien kan ik enkel concluderen, dat zij dat baseren op "zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten" Het zijn vooral westerse landen die andere landen aanvallen en niet andersom.
De 4e juli is voor de Amerikaanse immigranten een nationale feestdag. Voor de oorspronkelijke bewoners is het een dag van nationale rouw.
Voor de immigranten is de komst van Columbus ook een feestdag, Columbus day. Voor de oorspronkelijke bewoners van de America's een rouwdag. Columbus Day gaat samen met Indigenous Peoples’ Day, waarmee Amerikanen ook de duistere kanten van de ‘ontdekking’ willen erkennen.