Een overkapping -1-

Na de lunch heb ik een begin gemaakt met de bouw van het geraamte voor een overkapping. Thuis heb ik wat gereedschap verzameld en op een steekwagentje gezet. Ik selecteer het op basis van een denkbeeldige bouw. In dit geval wilde ik de balken aan de muur bevestigen. In gedachte doe ik die klus en pak telkens het benodigd gereedschap. Het begon met meten, dus een meetlint moest mee. Om de plaatsen van de steunen te markeren, moest ook een timmermanspotlood mee. De balken moeten waterpas geplaatst worden, dus... enz.
Ik mag op het adres mijn gereedschap in de schuur achterlaten. Van de schuur heb ik een sleutel gekregen. o kan ik op elke willekeurig moment aan de slag. Het begon met een valse start, want toen ik conform de afspraak om 13.30 uur daar was, was niemand thuis en de schuurdeur op slot. Onder het motto 'er is altijd wel wat te doen', heb ik op de plaatsen waar de palen komen (gele cirkels op de foto) de klinkers verwijderd. Daarna ben ik de boel gaan opmeten. Ik heb balken van 3 meter lang, terwijl de overkapping 5 meter breed wordt. Na een kwartier kwam de bewoonster thuis. Ze bood excuses aan vanwege de vertraging op haar werk. Dat was niet nodig, want ik had me niet verveeld. Samen verwijderden we een aantal potten met planten. Zij pakte er twee op, een in elke hand. Ik sjouwde me een ongeluk aan slechts 1 pot! Dus ik zei tegen haar : "Met jou kan ik beter geen ruzie krijgen!" Maar wat bleek? Ze zei dat ze de twee lichtste potten had gepakt! 😂
Ik was van plan twee balken op 2,5 meter te zagen, maar de opdrachtgeefster vond dat zonde van het hout. Dus werd het een hele balk en een van 2,5 meter. Niet mijn idee, maar de klant is koning.
Tegen 16.00 uur zaten de balken tegen de muur. Het werk met de meeste herrie is dus klaar.
De volgende keer ga ik de puntpaalhouders de grond in slaan. Het zijn er vijf. Dat vind ik een lastig klusje, want de palen moeten daarna waterpas en op de juiste afstand van elkaar komen te staan.

Een ochtendje bufelen

Ik heb er vanmorgen in de loods maar eens flink de beuk erin gezet. Toen ik via de loopdeur binnenkwam, dacht ik : "Okeeeee!" Er lagen drie apparaten, evenveel rookgasafvoerpijpen (goed woord voor een letterspel) en veel klein afval.  Zoals gewoonlijk heb ik het afval maar eerst gesorteerd. Toen draaide de wijzer van mijn gemoedsmeter op Orde en Rust. Daarna ben ik per soort afval aan de slag gegaan. Ik heb niet al het metaal kunnen  scheiden. Ik heb twee emmers gevuld met klein metaal dat nog gescheiden moet worden.
Toen ik aan het eind van de ochtend de loods weer had aangeveegd, ben ik buiten aan de slag gegaan. Er lag erg veel blad voor de loods. Dat heb ik met een bladblazer bijeen geblazen en opgeruimd. Tijden dat klusje kwam de buurvrouw even een praatje maken. Ze heeft mij een tijdje gemist, zei ze. Ik vertelde haar over mijn gezondheidsprobleem, dat inmiddels geen probleem meer is, maar een uitdaging. Zij ruimt net als ik zwerfafval op en is vaak in haar tuin bezig. Na een kwartiertje zei ze, dat ze weer naar binnenging. "Ik krijg het koud", gaf ze als excuus op. Ik ben geen vrijgezel, dus kon ik haar niet wat van mijn lichaamswarmte aanbieden. 😂 Helemaal niet zo midden op straat! Daar komen enkel roddels van. Zij is trouwens ook geen vrijgezel en ik ken haar man helemaal niet. Nooit gezien. Een eerste kennismaking moet nog komen en ik geef de voorkeur aan een in een vriendelijke sfeer.
Nadat ik het bladafval had opgeruimd ben ik op mijn fiets gestapt richting huis.

Een gaslek!

Vanmorgen werd ik verrast door medewerkers van Liander. Na een ochtendgroet vroeg ik een van hen of ie soms naar goud ging zoeken. Er stond namelijk ook een graafmachine klaar. Hij zei dat er een gaslek was vastgesteld. Als het zo zou uitkomen wilde hij ook in ons huisje snuffelen. Hij had een speciaal apparaat bij hem, waarmee hij in de grond gas kon 'ruiken'.
Toen ik tegen het middaguur terugkeerde uit de loods, waren de mannen naast het huis in een diepe put (veel dieper dan de gangbare 60 cm) bezig de laatste hand te leggen aan de reparatie van het lek. Het was gelukkig niet in / onder de woning. En helemaal niet na de gasmeter! 😁

Een weekend voetbal

De arbitrage is niet meer wat het was. Woke beslissingen nemen de overhand.

Keep on the sunny side

Paardengevoel

Een overkapping

Deze week ga ik weer een overkapping bouwen. Dit keer weer voor mensen hier in de buurt. Al het materiaal ligt al klaar. Het werk is dusdanig georganiseerd, dat in op elk willekeurig moment overdag aan de slag kan gaan. Dat zal voornamelijk 's middags zijn, want in de loods ligt werk van twee weken op mij te wachten.
De overkapping kent exact dezelfde afmetingen als die van ons. Maar er is een verschil : de bevestiging aan de muur is koud op de bakstenen. In alle andere gevallen op een na (die staat achter in een tuin) ligt de balk los van de muur op steunen. De golfplaat begint onder een dakgoot.
Het is net zoals met de projecten gedurende mijn loopbaan. Ze lijken erg veel op elkaar, maar er zijn telkens weer verschillen. Ze vormen de nieuwe uitdagingen.

Here comes the night

De EU wil een oorlog met Rusland

Ofwel : de EU wil Europa vernietigen. Want van Rusland zal de EU niet winnen. Al was het maar omdat Rusland binnen de EU veel sympathisanten heeft. Militair is de EU geen partij voor Rusland. 

  

Over Rusland

Omvolking

De tijd van het touwtje dat uit de brievenbus bungelde, is al heel lang voorbij.

Little white church

Een moment van herkenning?

Pa 1918 - 1997

We zijn bijna 30 jaar later in de tijd sinds het overlijden van mijn vader. Ik had een speciale band met mijn pa. Iets wat een wildvreemd iemand mij vertelde, toen hij op een spontaan moment mijn hand las! Ik schrok ervan. Het was toen zo'n 20 jaar na zijn overlijden. Die speciale band hield in, dat ik mijn vader respecteerde, bewonderde en hem dankbaar was. Maar ik vond hem geen vader, zoals vriendjes van mij die wel hadden. Het duurde een aantal jaar, voordat ik in de gaten had hoe mijn vader zijn liefde voor de kinderen toonde. Dat deed hij meestal door hen iets te geven. Toen ik zijn verleden wist te achterhalen, begreep ik zijn afstandelijk gedrag. Dat was gevormd door zijn jeugd, de oorlog en de discriminatie bij de Marine / Onderzeedienst. Dat wetende besefte ik pas hoe sterk hij was. Ik zeg het nog maar eens : "Bedankt pa!"

Meer wolven, meer katten