Dag mooi 2025

 Terugkijkend op 2025 mag ik zeggen, dat het een fantastisch jaar geweest is. Er was weliswaar een aantal tegenslagen, maar geen rozen zonder doornen. We zijn veel op stap geweest, hebben veel gezien en leuke mensen ontmoet en dito situaties meegemaakt. We konden een familie in nood behulpzaam zijn,  anderen kunnen helpen en wat banden aangehaald en andere losgelaten. Wat het laatste betreft : als na de hulp dankbaarheid uitblijft dan beseffen we dat het eenrichtingsverkeer was. Het initiatief ging van ons uit en dat blijft ondanks een mindere of geen reactie toch een goed gevoel. De vlinder die ik in mijn handen opwarmde heb ik ook niet meer teruggezien.
Het jaar werd heel bijzonder afgesloten. Dat was toen wij op mijn verjaardag te horen kregen, dat wij weer oma en opa zouden worden!
Als ik nog verder terugkijk, merk ik dat de minder leuke ervaringen beginnen te vervagen. Ik ga steeds meer begrijpen waarom mijn moeder zei, dat ze een mooi leven gehad heeft. Ondanks het verlies van haar eigen moeder toen ze pas 12 jaar was, de ellende van de oorlog en het heengaan van twee zonen en haar man.

Ouwe lullen muziek -353-

Geen vuurwerk

Het heeft vannacht weer gevroren. De Peugeot had een wit kleedje gekregen. De dubbele beglazing was van buiten beslagen. De condens was ook bevroren. In de keuken was het 15 Celsius. Maar buiten was het nog kouder. Rond 08.00 uur ging ik weer met Saar wandelen. Het was nog aardig donker. Toen we terug waren, was de laatste dag van het jaar 2025 echt begonnen.
Vandaag liep een groepje jongeren door de straat. Ze staken vuurwerk af. Toen ze ons adres passeerden, bleven ze plots staan. Terwijl een van hen een stuk vuurwerk afstak, keen een ander naar binnen. Omdat ik voor het raam aan een bureau zat, stak ik mijn hand op als groet. Ik zag dat hij iets zei en vervolgens keken alle jongens naar mij. Omdat ik mijn hand nog hoog had, groetten zij allemaal mij terug. Een paar riepen : Mooie jaarwisseling! Ik stak een duim op. Het stuk vuurwerk werd aan de kant gegooid, waar het ontplofte. Het groepje liep vervolgens door.

Ze begrijpt hem niet

Het is een mooi, maar ook wel een typisch voorbeeld van de verschillen tussen een man en een vrouw.

R.I.P. Theo

Gisteren las ik een vervelend berichtje. Ik moest even goed lezen om te begrijpen, dat het om een voormalig klasgenoot van mij ging. Theo ken ik namelijk van de lagere school in Leiderdorp. Ik kwam hem jaren later hier in Dronten tegen. Dat was een bijzondere ontmoeting. Immers, ik had de kleine Theo nog in mijn herinnering staan. De man die ik toen de hand schudde zag er heel anders uit.
Theo was met zijn vrouw Sonja op hun jacht naar de jachthaven van Dronten gevaren. Daar heb ik hen toen bezocht. Ik ben met Theo ook nog op de fiets naar een bedrijf gereden, dat in accu's en dergelijke handelde. Zijn schip had elektrische problemen en Theo hoopte die met speciale kabels te kunnen oplossen.
Gisteren las ik dat Theo plotseling overleden is. Dus dat was schrikken. Ik heb zijn vrouw Sonja en andere nabestaanden gecondoleerd en sterkte gewenst.

Van zus naar zo -5-

Een ander verzoek een klusje te doen, betreft het halletje bij de voordeur. Mij is gevraagd het plafond te witten. Ik zag dat er al links en rechts geplamuurd was. Ik heb daarom eerst weer wat geschuurd. De verlichting heb ik verwijderd. Daar zat op de buitenkant oude kalk vlekken op.
Ik verwijder liever dat soort dingen, waaronder wandcontactdozen eerst zodat ik niet moeilijk hoef te doen of de boel onderklieder. Ik heb ook het 'bolletje' gelijk maar schoongemaakt. Dat staat beter bij een net gewit plafond. 😁
Overigens heb ik niet alleen het plafond gedaan. Ik had de beschikking over een 5 liter emmer met muurverf! Dus heb ik de muren ook maar gedaan. Die waren al wat vergeeld. Ik heb het grote oppervlak met een roller gedaan. De rest met een kwast. Na het drogen heb ik een tweede laag aangebracht. Tussendoor heb ik zo links en rechts wat plekjes op muren van het huis bijgewerkt. Noem het maar toegevoegde waarde.
In de badkamer, in de douchecel, heb ik  een randje waar het dakbeschot overgaat in de betegelde wand wat hersteld. De pleisterlaag was wat beschadigd en was gaan schimmelen. Omdat ik niets heb met water en erosie / schimmel moest ik daar iets aan doen. Ik heb het wat geschuurd, geplamuurd en weer geschuurd. Daarna heb ik met een kwastje wat muurverf aangebracht. Nu staar ik niet meer naar dat zwarte randje als ik onder de douche sta. 😊

Media en getuigen / slachtoffers

Toen ik het verhaal hadden aangehoord over het ongeluk met de toeristenboot in Indonesië, heb ik het op het www opgezocht. De weergave daar van onze media was nogal anders. Het leek allemaal mee te vallen en de reddingsoperatie verliep gesmeerd. waarschijnlijk zijn die berichten klakkeloos overgenomen van die van de Indonesische autoriteiten. Getuigen en overlevenden vertellen een wat genuanceerder verhaal. Zo hebben de Nederlanders hebben een nacht doorgebracht op een eilandje. Ze hebben ook erg lang moeten wachten op hulp. Een toevallig passerend bootje met een Duitse toerist heeft de autoriteiten gewaarschuwd. Het was de Duitse die de schipbreukelingen haar telefoon leende om hun familieleden te kunnen bellen. Dat was op zich lastig, want niemand van de familieleden kende een Duits telefoonnummer. Niet iedereen neemt op als het nummer onbekend is.
Vanwege mijn 'doordenk-handicap' 😁 ben ik vaak opzoek naar verklaringen van getuigen en/of slachtoffers. Die zijn vaak betrouwbaarder dan de berichten in de reguliere media.

Toeristenboten Indonesië

Toeristen waarschuwen voor de risico's die zij lopen, als ze in Indonesië in een zogenaamde toeristenboot stappen. Onlangs zijn vier leden van een Spaans gezin verdronken toen hun boot omsloeg vanwege 'onverwachte' hoge golven.
Eerder dit jaar, in oktober, kwam een soortgelijk ongeluk in het nieuws. Dit keer met  zeven Nederlandse toeristen. Ook hun bootje kapseisde na geraakt te zijn door een  'onverwacht' hoge golf. Via een van de ouders van de zeven vernamen wij, dat de hele gang van zaken erg amateuristisch en niet conform normale regelgeving was georganiseerd. Zo had geen van de toeristen een zwemvest en duurde de redding erg lang en verliep chaotisch.
Wat mij opviel was de aanleiding. Op de beelden van een van de toeristen is duidelijk te zien, dat de boot dwars op de golven voer. Dat is bijna smeken om kapseizen.  De Nederlanders hebben een flink eind moeten zwemmen om op een eilandje terecht te kunnen komen.
Raften is ook niet zonder risico's. Net zoals op een scooter of motorfiets stappen in het buitenland. Het laatste kan echt levensgevaarlijk zijn. Niet alleen omdat veel toeristen geen enkele ervaring hebben met dat soort tweewielers, maar vooral ook vanwege de manier van rijden daar.

Ik zag ze nog vliegen -5-

 Nog een toestel dat de bijnaam 'widowmaker' toegedicht kreeg, de Starfighter F 104.

Ouwe lullen muziek -352-

Levensgevaarlijk!

Al te vaak heb ik volwassenen horen zeggen, dat het rijden op een bromfiets en/of een motorfiets levensgevaarlijk is. "Wil je soms dood?", zei een moeder tegen haar zoon toen hij vertelde later een motorfiets te willen kopen.
Zelf zei ik een keer, dat ik met mijn moordenaar dagelijks naar mijn werk ging. Het was weliswaar sarcastisch bedoeld, maar ergens ook serieus. Ik leerde dat door veilig en anticiperend te rijden, ik mijn moordenaar rustig kon houden. Met andere woorden, het hangt bijna helemaal van je eigen rijstijl af in hoeverre een gemotoriseerde tweewieler al dan niet levensgevaarlijk is en je moordenaar wordt.
 

Made in China

De terreur van de VS

Het lijkt op de ouderwetse(?) Jehova aanpak. Dwingelandij en chantage van de bovenste plank door de VS; jij moet naar mij luisteren, anders....

Op de koffie

Vandaag zijn we naar een oppasadres gereden om daar conform afspraak op de koffie te gaan. Het is een van onze favoriete adressen. We zeiden na aankomst in het dorp tegen elkaar : "We zijn weer bijna thuis." 😄 Zo'n goed gevoel hebben wij als we daar zijn. Het klikt erg goed met de bewoners. Ze wilden ons eens gewoon weer zien om bij te praten. Meestal zijn ze al weg als wij arriveren. We vertrekken ook vaak zonder hun thuiskomst te hebben meegemaakt. Dat komt vanwege de tijdstippen. De reis duurde nog geen 3 kwartier. 90% van de route ging over de A12.
We werden zeer enthousiast begroet door hun Friese stabij Feijke. Ze sloeg haar voorpoten om onze benen en jankte van plezier.
We hebben met een kop koffie fijn zitten babbelen over van alles en nog wat. Het stel vindt onze manier van oppassen en communiceren erg fijn. Ook onze flexibiliteit spreekt hen erg aan. Zelf worden ze soms met ad hoc kwesties geconfronteerd, die een langere afwezigheid vergen. Wij maken daar zo goed als het kan graag ruimte voor. Dus wat eerder komen of wat langer blijven wordt door hen erg op prijs gesteld.
We hoorden dat het schapenbestand op de Utrechtse Heuvelrug zo goed als verdwenen is. Vanwege de aanvallen van de wolven. Dus het gaat niet alleen om ene Bram.
Ze verwachten daarom, dat de wolven ook bij hen in de directe omgeving van het huis zullen opduiken. Dat houdt in, dat de hond 's nachts binnen moet blijven.
We hoorden ook dat Feijke erg gemakkelijk met andere honden omgaat. Dat is goed nieuws voor onze kids met honden.
Saar heeft keurig op het huis gepast. Ze is erg gemakkelijk. Het is wel raar om een hond als een pinguïn te zien zitten. Ze ligt soms plat op haar buik, met haar achterpoten gestrekt naar achteren. Ze is al helemaal gewend aan ons.

Ik zag ze nog vliegen -4-

 Helikopter Sikorsky S51 en S55