Okeee!

Sukisok -2-

Fatbike terreur

Begin deze week werd ik bijna frontaal aangereden door een meisje op een fatbike. Ze reed op de stoep (natuurlijk) en wilde zo pardoes de straat op rijden, waar ik op de fiets reed. In plaats naar rechts te zwenken, stuurde ze recht op mij af! Omdat ik primair aan mijn eigen welzijn dacht, slingerde ik om haar heen. "De volgende keer wordt het een schouderduw", dacht ik nog in een opwelling. Maar tot op heden heb ik me rustig kunnen houden.
Vanmiddag sprak ik iemand die ook al over de fatbikes begon. Hij had ook een bijna-aanrijding. Toen ie over iemand hier in de buurt begon, vroeg ik hem : "Bedoel je die grote pinguïn op die fatbike?" Het is een flinke buitenlandse vrouw die geheel in het zwart met een witte doek hier op een fatbike rijdt. Ik heb haar geen overtredingen zien begaan, maar ze valt gewoon op.
Als ik zo om me heen kijk, moet je aan een aantal voorwaarden voldoen om op zo'n ding andere verkeersdeelnemers te mogen lastigvallen. Je moet getint zijn, in het zwart gehuld zijn, op z'n minst een soort masker dragen, levensmoe zijn en over asociale rijvaardigheden beschikken. 
Ik mis een paar vereisten, maar voor de rest zou ik ook een fatbike mogen rijden.
Overigens vraag ik me af in hoeverre al die fatbike coureurs verzekerd zijn. Dekt de WA verzekering soms eventuele schade aan derden? Of mogen de ouders daarvoor opdraaien? Het laatste lijkt me een goede zaak.

Made in Japan

Een cover van Buck Owens nummer.

Als A targets

De oorlogen bewijzen maar weer eens, hoe gevaarlijk het kan zijn vreemde mogendheden in het land bases en dergelijke te laten inrichten. Lelystad zal met z'n F-35 en datacenter ook zo'n doel worden. Net zoals de bekende opslagplaatsen van kernwapens in Nederland. Een vijand hoeft enkel een paar dijken weg te bombarderen en de boel staat onder water.
Volgens Trump wordt de oorlog tegen Iran snel beëindigd. Vorige week zei Trump, dat de oorlog nog lang zou duren totdat Iran verslagen is. Nu de verliezen aan Israëlische en Amerikaanse kant groeien, beginnen beide agressors terug te krabbelen. Het monster Netanyahu roept zelfs de VN op in actie te komen. Iran communiceert wat dat betreft consistenter met de mededeling, dat de oorlog blijft voortduren. Iran is al twee keer door het oorlogszuchtige Amerika aangevallen tijdens onderhandelingen. Vanwege de westerse propaganda is Iran afgeschilderd als een terreurstaat, die groeperingen steunt die de wreedheden van Israël niet accepteren. Voor de komst van de Joden bestonden deze verzetsgroepen niet. Hamas werd telkens actief na werd optredens van de Joodse staat.

Opgeruimd en rustgevend

Niet eerder heb ik op een en hetzelfde adres zo lang geklust. Het is daar ooit begonnen met het plaatsen van een schutting. Dat klusje dwong de bewoonster om meer naar buiten te komen en merkbaar over andere dingen na te denken en te communiceren. Al snel begreep ik, dat ze zich mogelijke oplossingen niet kon inbeelden. Dus begon ik met een soort van prototyping, met de wetenschap het resultaat diverse keren te moeten aanpassen, voordat het goed is.
Omdat ik zelf wel weet wat uiteindelijk het eindresultaat zal / moet zijn, kan ik veel klussen voorbereiden. Afgelopen periode heb ik zo stapsgewijs gewerkt aan het einddoel.
Deels vanwege mijn werkwijze waarbij ik graag actief ben in een opgeruimde omgeving, is de bewoonster zelf ook aan he topruimen geslagen. Toen ik dit jaar voor het eerst weer in haar tuintje kwam, zag het er zowaar opgeruimd en ruimtelijk uit. Ik hoorde ook dat ze meer buiten actief is en therapie volgt. Het is aan haar te merken. De anders sombere en wat angstig persoon is in positieve zin aan het veranderen. Ik heb haar tot op heden enkel gecomplimenteerd met haar ideeën en het feit dat het tuintje er zo opgeruimd en rustgevend bij ligt.
Toen ik de laatste opmerking maakte, zei ze wijzend naar haar hoofd : "Niet alleen mijn tuintje, maar ook hier."

Zo dus -117-

Leven

Ik werkte dagelijks 10 uur om 's avonds 4 uur te genieten. Ik werkte 5 dagen in de week voor twee dagen rust. Ik werkte 48 weken in een jaar om drie weken op vakantie te kunnen. Ik werkte 35 jaar om hopelijk 15 jaar van mijn pensioen te genieten. Dat laatste is lastig, omdat ik gedurende 35 jaar onder druk stond en nare situaties heb moeten meemaken. Vanwege mijn leeftijd is mijn gezondheid minder. De zorg is ook minder, net als het pensioen. Ondanks al mijn werk is het er voor mij / ons niet beter op geworden. Maar, we maken er toch een leuk leven van.

Een dokter op het strand

Vanwege een zieke wereld

Kipkoekjes

Het recept lijkt op een variant van de viskoekjes die ik zelf soms maak. In plaats van vis, is het in dit recept kipfilet.
Het gebruik van de airfryer lijkt me ook een goed idee. Tot nu toe bak ik de viskoekjes in olie.

After life

"Sommige engelen hebben vier poten en blaffen" en "Als je een engel wil worden moet je dat in je leven zijn"

Geween in Israël

Nu Iran de boel in Israël plat gooit, doen de Joden een beroep op de VN. 😂 Je weet wel, die bla bla organisatie waar Israël al die jaren lak aan had. Ze betichten Iran van oorlogsmisdaden, terwijl de Joden zelf fosfor bommen afwerpen in Libanon, kinderen en vrouwen vermoorden en ziekenhuizen en scholen bombarderen. Israël heeft de huidige ellende over zichzelf afgeroepen.
De eens dansende militairen zitten nu te huilen over verloren kameraden, kennissen en familieleden. Ze ervaren het leed wat ze decennia Palestijnen aangedaan hebben. Wat gij zaait zult gij oogsten. Wat dat betreft is het net als hun collega-nazi's van Oekraïne.

U vraagt en ik draai

Of ik van restanten hout een tafeltje kon maken. Technisch kan alles, dus 'ja'. Ik had twee tuinpalen, vier planken en een stuk betonplex om de tafel te maken. Ik heb de plaat betonplex maar als uitgangspunt genomen. De plaat was 125 cm lang en 62 cm breed. Die heb ik als tafelblad ingezet. Van de twee palen heb ik vier poten gezaagd. De planken heb ik gebruikt om de poten met elkaar te verbinden. Ik was er wel een middag in de zon zoet mee. Maar ook dit keer is het gelukt. Al had ik net niet genoeg hout om onderaan, in het midden, nog een extra balkje te plaatsen. Maar dat komt nog wel.
De vrouw vindt het resultaat prachtig. Ze is nogal een fervent fan van duurzaam en doet veel met gebruikte materialen en/of restanten. Ze gaat de tafel zelf lakken. Met verf uit de Kringloopwinkel.

Opgejaagd worden

Toen ik een keer voor iemand hier in de buurt een klemmende deur repareerde, vroeg de vrouw telkens hoe lang ik nog bezig zou zijn. Ook in andere klus situaties deed ze zo. Ik voelde me door haar gevraag erg opgejaagd. Er vielen geen kwartjes, toen ik haar vroeg of ze soms haast had. Ook niet toen ik zei dat ik het niet zo prettig vond.
Om die reden doe ik geen klusjes meer voor haar. Er was er nog een die constant op mijn vingers keek en commentaar leverde en/of vragen stelde die nogal bemoeizuchtig overkwamen. Zoals 'houd je die schroef wel recht?' en 'is dat niet een te grote boor?' en andere opmerkingen die doen voorkomen alsof ik voor het eerst dat werk doe.
Ik heb daar last van in de zin van 'Waar bemoei je je mee? Laat mij nou maar mijn gang gaan!'. Men vraagt mij een klus te doen, omdat ze het zelf niet kunnen. Maar ze weten het wel beter (foto).
Ook daar heb ik niets mee. Dan zeg ik : "U mag het het voortaan zelf doen." Soms doet het me denken aan een bejaarde tante van mij. Ze woonde in hetzelfde dorp als ik. Als ik haar ophaalde voor een bezoekje aan ons ouderlijk huis, wees ze me gedurende de hele rit van krap 10 minuten de weg. 😂 Soms vroeg ik haar opzettelijk of ik ergens links of rechtsaf moest. Als een soort geheugentraining voor haar. Maar zij dacht dat ik de weg niet wist. 😁