Omvolking

Amerika vergiftigt de wereld

We houden het koel

Vanmorgen, voordat de zon op het erfje stond, heb ik toch maar de grote parasol (3x4 meter) opgezet. De grond voelde nog koel aan na de temperatuurdaling van afgelopen nacht. Ik heb ook de airco aangezet. Dankzij de zonnepanelen draait ie gratis, maar niet voor niets. Want het is heerlijk koel in huis. Voor het overige is het een kwestie van het hoofd koel houden en veel water drinken.
Het is wel zo, dat ik wat onrustig ben. Ik heb vanwege de bouwvak weinig te doen. 

Ouwe lullen muziek -430-

Oorspronkelijk een nummer uit de jaren 20. In de jaren 50 opnieuw uitgebracht door o.a. Little Richard.

Net zoals Project X

Wie herinnert zich nog de oproep voor een groot feest in het Groningse Haren? Op soortgelijke wijze is de enorme toestroom van voornamelijk Marokkaanse jongelui naar de Spaanse exclave Ceuta georganiseerd. Via allerlei sociale media. Wat gebeurt er nu? Met name de voorstanders van de ongebreidelde immigratie en Amnesty pakken het op alsof er inderdaad sprake was van 60.000 vluchtelingen. Terwijl de meeste jongeren niet veel later weer terugkeerden naar Marokkaans grondgebied. De rest wordt gewoon Spanje uitgezet.
Het is weer zo'n moment waar de linkse meute graag een draai aan een gebeurtenis geeft, zodat die in hun voordeel is. Het komt vaker voor dat media en groeperingen gebeurtenissen misbruiken voor hun eigen meningen.

It hurts me too

Op het matje komen

Tijdens mijn loopbaan moest ik een paar keer op het matje komen. Achteraf vond ik het elke keer weer een beetje een zielige vertoning.
De eerste keer leek het op een soort rechtbank. Aan de andere kant van de directietafel zaten drie directeuren van een familiebedrijf.
Die eerste keer kreeg ik te horen, dat mijn medewerkers (ik was hoofd Automatisering) mij niet bij mijn voornaam mochten noemen en mij met U en Meneer moesten aanspreken. Dat was nota bene in 1981. Ik kreeg ook een reprimande, omdat ik de bonus in de vorm van waardebonnen onder mijn medewerkers had verdeeld. Ik kreeg ze vanwege het feit dat de afdeling de jaarcijfers via veel overwerk een maand eerder dan gewoonlijk had opgeleverd.
Een andere keer werd ik door een directeur 2 dagen voor einde contract weggestuurd. Ik had een, in de ogen van de opdrachtgever, onmogelijk project succesvol opgeleverd en daarnaast de organisatie van de informatievoorziening op poten gezet. De directeur vond dat ik me met zijn zaken had bemoeid, toen ik de afdeling complimenteerde met hun nieuwe leidinggevend.....
De laatste keer was vlak voor het einde van mijn loopbaan. Een interim directeur had mij tijdens een presentatie openlijk voor leugenaar uitgemaakt. Hij moest van de OR en het personeel zijn excuses aan mij aanbieden. In plaats daarvan kreeg ik een ontslagbrief waarin ik met valse bewijzen door hem van fraude werd beschuldigd. Natuurlijk verloor hij de rechtszaak en ik mijn baan. Dat laatste kwam hm goed uit, want hij bleek een dubbele agenda te voeren. Hij had het bestuur voorgesteld de IT functie uit te besteden.
Op het matje komen is een ouderwetse uitdrukking. Er zijn nog steeds leidinggevenden, die zo ouderwets ermee omgaan.

Een minuut in de ochtend

Beschermd opgevoed

Tot op zekere hoogte ben ik beschermd opgevoed. Mijn moeder was namelijk bang, dat haar kinderen net zo 'brutaal' zouden worden als de Nederlandse. Ik leerde als kind al snel, dat die 'brutaliteit' vooral te maken had met de communicatie tussen ouders en kinderen. Mijn vriendjes en vriendinnetjes konden thuis vrijuit spreken. Wij moesten sec luisteren en doen wat gezegd werd. Iets terugzeggen viel al onder brutaal gedrag. Maar eenmaal buiten moest ik me ook zo 'brutaal' gedragen, al was het maar om met anderen te kunnen meedoen en omgaan.
Later kwam ik mensen tegen, die in mijn beleving echt beschermd opgevoed waren. Ze hadden allen een bepaalde beperking, waardoor ze niet volledig konden functioneren. Het probleem was ook veroorzaakt door de beschermende opvoeding. Hun ouders hadden hen niet geleerd wat ze wèl konden doen. Ze hadden zodoende een flinke achterstand opgelopen in hun ontwikkeling. Op de vraag waarom mag ik dat niet?' werd vaak hetzelfde antwoord gegeven : "Dat kan jij niet" Pas op latere leeftijd, de persoon was al in de 20, werd hem door anderen verteld, over zijn beperkingen. Hij kreeg ook alsnog een goede begeleiding, zodat ie uiteindelijk zijn lang gekoesterde wens in vervulling zag gaan. Hij ging op zichzelf wonen, in een beschermde omgeving en nam een groot deel van de regie over zijn leven in eigen handen.
Iemandanders met een beperking het idee opgevat, dat iedereen rekening met haar moest houden vanwege haar beperkingen. Dat was ze van huis uit gewend. Helaas is de wereld anders. Ze heeft uiteindelijk ingezien, dat ze zich zal moeten aanpassen aan die wereld en niet andersom. Het leuke is, dat we haar in korte tijd zagen groeien. Van thuiszitten naar geregeld uitgaan, fietsen en zelfs vakanties boeken. Dat alles in een wereld, die geen rekening met haar hield.

Texas Blues

Groupie Girl

Op één been

Om mijn evenwichtsorganen in conditie te houden sta ik geregeld op één been. Onder andere tijdens het tandenpoetsen, mijn broek en mijn sokken uit- of aantrekken enz. Maar dit gaat mij te ver. Pittig hoor :

Te goed van vertrouwen?

Ben ik soms te goed van vertrouwen? Misschien. Ik ga nog steeds van het goede van de mens uit. Wat niet wil zeggen, dat ik hen klakkeloos accepteer en/of geloof. Daar ben ik niet alleen te kritisch voor, maar mijn gevoel vertelt mij ook veel.
Wat ik trouwens niet zou willen missen, is een bevestiging van mijn gevoel op dat moment. Zo leer ik dat mijn gevoel nog steeds functioneert en ik leer ook de mensen kennen. Ik vind het interessant om met allerlei mensen in contact te komen. Er zijn ook mensen die misbruik van mij willen maken. Dat siert hen op hun beurt.
Zo was er een leidinggevende die mij met een rotsmoes wilde ontslaan. Niet leuk van die man. De rechter stelde mij in het gelijk. Wat denk je? Zo'n 10 jaar later vraagt meneer of ik voor hem een goed woordje wilde doen bij een van mijn voormalige opdrachtgevers! Zo'n iemand is dat dus.
Anderen zeiden, dat ik me soms te kwetsbaar opstelde. Dat zegt al iets over die anderen, want wie denkt nou zo? Het waren trouwens geen vrienden van mij. Ik beantwoordde enkel oprecht hun vragen.
In een soortgelijke situatie maakte een interim directeur misbruik van mijn openheid. Maar ook hij verloor de rechtszaak.
Ondanks dat gedoe, loop ik niet met haatgevoelens of rancune rond. Nee, ik laat hen niet de regie over mijn leven overnemen. Dus vergaf ik het hen; die mensen zijn kassian ja. Dat is mijn manier om met dat soort situaties om te gaan. Ik wil graag weer vrolijk verder met mijn leuke leventje. 😃 We gaan zo eten. Ik kreeg een melding.

Multifunctionele tafel

Tijdens het bakken van de vis op de BBQ tafel, vroeg ik me af waarom we daar twee tafels hebben. De ene die op de grond staat is feitelijk een oude kabelhaspel. De ander is een los blad, dat ik aan de schutting kan ophangen. Op werkhoogte voor de BBQ en het buiten bakken en braden.
Sonja had daar wel een oplossing voor : Het bbq-blad zou ook als gewoon tafelblad gebruikt kunnen worden. Daarvoor had ik de metalen F-Railsets voor nodig met twee plankdragers. Met die sets kan ik de hoogte van het tafelblad naar wens instellen. Een kwestie van de dragers wat hoger plaatsen.
In de oude situatie hing het bbq-blad aan speciale beugels, die ik ooit

van de ombouw van een bed had verwijderd. Die beugels verbonden het hoofd- en voeteneind met de zijkanten.
Na wat passen en meten heb ik de beide railsets aan de schutting geschroefd. Ik heb het tafelblad wat aangepast, door de hoeken aan de voorzijde rond af te zagen. Dat staat wat beter. Sonja heeft het kleedje dat op de haspel-tafel lag even aangepast zodat het op het bbq-blad past. De haspel gaat weg.
Nu ga ik nog wel even de twee kale plekjes op de schutting van wat beits voorzien. Het staat anders wat onverzorgd.

Er moet gesnoeid worden

Het groen groeit hard ondanks (of dankzij?) de droogte. Gevolg is wel, dat de takken van de bolacacia's laag hangen. Normaal loop ik met de heggenschaar boven mijn hoofd even een rondje om de bomen heen. Dan is het weer ruim genoeg om onder de acacia's door te lopen.
Hetzelfde geldt voor de beplanting, de heesters. Die snoei ik ook geregeld. Maar vanwege gezondheidsredenen heb ik het door de gemeente laten doen. De groenwerkers wilden wachten met het snoeien van de bovenkant, vanwege de bloei. De bloei is inmiddels voorbij.
Zelf wil ik nog een maand wachten voordat ik weer de heggenschaar ga gebruiken. Dus ga ik de gemeente weer bellen. Ze reageren daar

niet alleen snel, maar ook erg vriendelijk.
De perenboom doet het ook erg goed. Aan de pruimenboom hingen slechts twee pruimen. Nu hangt er niets meer.
Ik ben benieuwd in hoeverre de peren nog blijven hangen totdat ze echt volgroeid zijn. Dat zal ergens in september worden schat ik in.
Ik ben wel weer bezig geweest met het verwijderen van het ongewenst groen. Dat is een geregeld terugkerende klus. Ook omdat zekere omwonenden het ongewenst groen lijken te kweken. 😄 Het zaad ervan wordt door de wind alle kanten opgeblazen. Maar ach, het houdt me op het pleintje en van de straat.