Sheyna Gee - Heaven

Zo dus -160-

Van het Midden-Oosten

Gemor aan boord USS A Lincoln

Er gaan verhalen rond over slecht voedsel, dito moreel, onderlinge ruzies en zelfs vechtpartijen en pogingen tot zelfmoord. En dat zijn geen verhalen van de kant van Iran, maar van vrienden, kennissen en familieleden van de opvarenden. Ze maken zich ongerust. Het lijkt net oorlog.

Gehorige woning

We wonen in een gehorige woning. Misschien is dat een bewuste bouwkeuze geweest. Het zijn van oorsprong seniorenwoningen. Dus als en oudje om hulp verlegen zit, kan ie zich beperken tot roepen. Schreeuwen hoeft niet. En bij een valpartij horen de buren dat ook. 😂 Gelukkig hebben wij een hoekwoning en is onze buurvrouw geen lawaaischopper.
Wat we wel horen, is wanneer iemand door de brandgang naast het huisje loopt of fietst. Helemaal als er een kliko of een skateboard rolt. De geluidsoverdracht wordt veroorzaakt door de manier, waarop de bestrating is aangelegd. Die ligt strak tegen de buitenmuur! Niet slim. Ik begrijp overigens niet waarom er één grote vloer gestort wordt voor een rijtje woningen. Die draagt ook bij tot geluidsoverdracht, net zoals de muren. Het zal allemaal te maken hebben met hogere architectonische en planologische wetenschap. Daar heb ik als voormalig kantoorpikkie natuurlijk helemaal geen verstand van, hè.

De mannen van het groen

Ze zijn er weer vanmorgen, de mannen van de Groenvoorziening. Een week geleden heb ik een verzoek ingediend bij de gemeente om op het pleintje het snoeien van het groen in de perken weer op te pakken. Ik heb toen ook melding gemaakt van de laag hangende takken van de bolacacia's. Uiteraard ging het verzoek gepaard met foto's.
Vanmorgen is men begonnen met het snoeien van de acacia voor onze huiskamer. Het betreft een jonge boom, die sinds de aanplant slechts een keer gesnoeid / geknot is. Met gevolg dat de bolacacia geen bol meer was, maar een flinke boom met erg veel wildgroei aan takken. Men heeft het boompje nu alsnog geknot. Wel raar om zoiets in de zomermaanden te doen. Maar de mannen hebben er verstand van. Het

is nu wel weer een stuk lichter in de huiskamer.
Wat ook interessant is om te zien, is de werkwijze. Toen meneer A aan het snoeien was, ruimde meneer B tussentijds de afgezaagde takken op. Toen ze van stuivertje wisselden, bleef meneer A met zijn handen in zijn zakken toekijken. De gesnoeide takken ruimde hij niet op. Toen meneer B zijn trap wilde verplaatsen, moest hij eerst de door hem afgezaagde takken zelf verwijderen. Pas toen werd meneer A wakker en kreeg hij hulp.
Niet iedereen leeft zich in in de werkzaamheden van een ander. Terwijl er altijd wel iets te doen is. Vele handen maken nog steeds licht werk. 

Tussendoor kregen de harde werkers koffie met koek. Er was ook een jongeman bij. Die liep met een bladblazer te zwaaien. Met gevolg, dat de kozijnen, ramen en op het pad naar de voordeur allemaal snoeiafval lag. Ook bij de buren en op het erfje achter het huisje. Maar ach, ik mag geen gegeven paard in de bek kijken. Waar gehakt wordt vallen spaanders. Ik hoop dat een volgende keer ik zelf weer wat aan het onderhoud kan/mag gaan doen.

Water naar de Oekraïense zee

Veel mensen staan er niet bij stil, maar ook de Nederlandse belastingbetaler houdt de oorlog in Oekraïne in stand. Het rare is dat er landgenoten zijn die ter plekke hulpverlenen aan slachtoffers en tevens de oorlog voeden. Per saldo een zinloos gedoe. Men kan beter voor vrede kiezen in plaats van voor militaire hulp.

Selectieve hulp

Er zijn gemeenten die weliswaar asielzoekers willen opvangen, maar eisen stellen aan de samenstelling. Zo willen zij geen vrijgezelle jongemannen of moslims of alleen christelijke vluchtelingen opvangen. Ik zou ook kinderen weigeren, omdat zij misbruikt worden door hun ouders om alsnog via gezinshereniging naar hier te kunnen komen.
Zelf heb ik geen enkel probleem met de selectieve opvang. Dat komt vanwege mijn / onze ervaringen. De meeste 'vluchtelingen' zijn geen echte vluchtelingen. Er zijn e rook uit veilige landen, die op de vluchtzijn voor justitie. Ofwel : criminelen. Hier in Dronten zien we voornamelijk vrijgezelle jongelui. Ook hier begint langzaamaan op het Meerpaalplein een omvolking.
Als de opvang veel meer selectief en vooral strikter zal plaatsvinden, is Ter Apel groot genoeg. Kijk eens om je heen in omliggende landen, wat en ellende de opvang met zich meebrengt. De criminaliteit en het onveilig gevoel groeien gestaag. En dan heb ik het niet over de torenhoge kosten, de woningnood en  het feit dat Nederlanders gediscrimineerd worden door hun eigen regering en gemeenten.
Beperk de opvang tot christelijke vluchtelingen. Met christelijk bedoel ik niet alleen qua geloof, maar ook qua gedrag.

Van het Midden-Oosten

Oplossing voor de regengoot

Tijdens het klussen kwam ik op een mogelijke oplossing voor de aansluiting tussen het regengootje van de  broeikas en de regenton. Ik heb daarvoor een kapje van een kabelgoot, een pvc verloop stuk (110 - 40) en een stukje pvc pijn 40mm nodig.
Het kapje van de kabelgoot druk ik wat samen, zodat het in het halfronde gootje past. Onder het kapje monteer ik het pvc verloopstuk als opvangbak. Op het verloopstuk sluit ik een stukje pvc pijp aan. Aan de pvc pijp sluit ik een slang aan die in de ton komt te hangen.
Dankzij de slang kan het deksel gemakkelijk van de (kraanloze) ton om water te scheppen. Het verloopstuk bevestig ik aan de hoek van de kas.
Nu nog naar de kringloop voor de slang. 😀

Ouwe lullen muziek -435-

Karoline Leavitt stopt

Toen ik Karoline voor het eerst aan het werk zag als woordvoerder van Trump / het Witte Huis, was ik onder de indruk. Leavitt beschikt over erg veel kennis, was helder en scherp in bijeenkomsten met de pers. Een enorm verschil met de stuntelende, onwetende persvertegenwoordiger van Joe Biden, Karine Jean-Pierre.
Helaas werd Karoline ook meegesleept in de leugens en oorlogen van Trump. Zelf zag ik, afgaande op haar mimiek, dat ze het steeds meer ongemakkelijk kreeg. Ze stond niet meer voor 100% achter de berichtgeving en antwoorden die uit haar mond kwamen.
Was het feit, dat ze tijdens het vertrek uit Turkije niet met Trump maar met Air Force 1 moest vliegen soms de druppel? Ervoer ze dat als 'niet gewaardeerd worden?' Wie zal het zeggen. Zelf zegt Karoline meer tijd aan haar gezin te willen besteden. Misschien ligt de waarheid weer ergens in het midden. Neemt niet weg dat ik haar erg deskundig vind.

Geef je ouders maar de schuld

Het is in de meeste gevallen de gemakkelijkste weg om je eigen situatie te verklaren. Zo zei iemand een keer tegen mij, dat hij door zijn ouders naar een verkeerde school gestuurd was. Hij was een keer op de basisschool en een keer in het voortgezet onderwijs blijven zitten. Leren was niet zijn sterkste punt, dus stuurden zijn ouders hem naar het beroepsonderwijs. Aan de klager vroeg ik hoe oud hij was. Hij was 32. Ik zei tegen hem : "Dus je hebt sinds je 18e alle tijd gehad om naar de school van jouw keuze te gaan." Einde geklaag.
Naar je ouders wijzen is erg gemakkelijk. Bewijzen dat je het zelf 'beter' kan is een ander verhaal.
Met zijn 'ongewenste' diploma heeft wel een zeer goede baan weten te bemachtigen, zodat hij gemakkelijk een gezin kan onderhouden. Vergeet niet, dat ouders ook van hun kinderen leren.
Veel kinderen beseffen niet welke inspanningen hun ouders hebben moeten verrichten om hen en goede startpositie voor een later leven te geven. Als kind was ik me er al van bewust, dat we het niet breed hadden. Dat beeld werd bevestigd toen ik bij vriendjes en vriendinnetjes over de vloer kwam, wier ouders het financieel beter hadden. Het heeft bij mij nooit geleid tot teleurstelling laat staan boosheid. Later ben ik nog veel meer te weten gekomen en gaan begrijpen waarom het toen zo was zoals het was. Mijn respect voor mijn ouders groeide op die manier. Hoewel mijn vader flink gediscrimineerd werd bij de Marine, is hij er toch gebleven. Omwille van het gezin. Mijn moeder verloor op jonge leeftijd haar moeder. Ze heeft tijdens  de oorlog in een Jappenkamp gezeten. Toen ze net in Nederland was aangekomen, overleed haar vader. Ze kwam letterlijk en figuurlijk vanuit een warme omgeving in een koude terecht. Dat alles en nog veel meer vermoed ik, maakte dat ik respect voor hen had en hen dankbaar ben. Met je vingertje naar je ouders wijzen is het gemakkelijkste wat je kunt doen. Laat eerst maar zien dat je het zelf 'beter' doet. Al geloof ik zelf niet in dat 'beter'. We doen het anders. Als generaties het beter gedaan zouden hebben dan hun voorouders, zou de wereld van nu er heel anders uitzien.

Op bezoek

Sonja heeft zo haar bezigheden. Een aantal vindt buitenshuis plaats. Ze hebben betrekking op handwerken. Breien, haken, quilten, borduren enz. Ze doet dat met andere vrouwen.
Een van de locaties waar het gebeurt is in de buurt van de loods. Ik rijd er vaak langs. Vanmorgen besloot ik op de terugweg even op bezoek te gaan bij de dames. Tot dan hoorde ik enkel verhalen over de locatie, dus ik was wat benieuwd.
De groep van zo'n acht vrouwen zat buiten in de schaduw aan een grote tafel. Van een afstandje zag het er gezellig en ontspannen uit. Ik groette hen en stelde me voor. Afgezien van Sonja ken ik nog een andere vrouw. Ze komt geregeld bij ons thuis. Ik kreeg als enige man direct koffie aangeboden door een van de dames. Er heerste een ontspannen, gezellige sfeer. Er waren aan de grote tafel nog twee stoelen vrij. De andere stoel naast mij werd niet veel later bezet door nog een vrouw.
We hebben gezellig zitten praten. Toen mijn koffie op was, bedankte ik de vrouwen en ben naar huis gereden.

Een Nederlander in Ceuta