Een Leiderdorper
in de Flevopolder
donderdag 11 juni 2026
Gemeende interesse
Vandaag was een bijzondere dag. We kregen familie op bezoek en 's avonds werden we gebeld door een van onze oppasadressen. Er zijn onder de laatst genoemde ook mensen, die met ons meeleven. Dat geeft ons niet alleen moed, maar ook een warm gevoel.
We kijken beiden uit naar onze eerstvolgende vakantie. Die is in wezen ook een soort doel, waar we ons aan vastgeklampt hebben. Gewoon omdat het daar op dat adres zo mooi en rustig is en de bewoners ons het gevoel geven daar thuis te zijn.
Mijn eerste gitaar
Ik ontmoette ook tieners, die zonder bladmuziek geen liedje konden spelen op hun gitaar. Dat vond ik toen vreemd. Mijn broers en zwager speelden ook gitaar. Dat maakte verjaardagen enz. ook gezellig. Er kwamen ook jongens langs die in een band speelden. Gewoon om even samen te jammen.
Na het overlijden van mijn broers en zwager heb ik nauwelijks nog gitaar gespeeld. Er rust een soort slot op. Een psychologisch slot. Dat gold ook voor de muziek. Maar dat slot heb ik weten te openen. Dankzij mijn lieve Sonja.
Joodse kindermoordenaars
Recent zijn weer burgers zonder pardon of aanleiding beschoten. Daarbij is weer een kind vermoord. En nogmaals : het zijn niet alleen zionisten die dat als militairen doen. De dienstplicht in Israël geldt voor bijna iedereen. Mannen en vrouwen.
Als proefkonijn
Veel moeite heb ik er niet mee, zolang het maar in het nette en bij het veilige blijft. Zo mocht een doktersassistente mij als proefkonijn gebruiken om voor de eerste keer bloed te prikken. De huisarts had mij om toestemming gevraagd. Ze prikte twee keer mis. Niet gek voor de eerste keer, vond ik toen. Zo'n ader is lastig te doorboren. Ik zag hem twee keer wegrollen.
Ik ben een keer door een ervaren judoka op de grond gegooid. Bedoeld om een bepaalde worp te demonstreren. Alleen had ik het breken van mijn val niet zo goed geoefend. Daar werd ik een week aan herinnerd.
Een verpleegkundige stelde zich keurig aan mij voor. Ze zei dat ze wel de theorie heeft doorgenomen, maar nog niet aan de praktijk was toegekomen. Ze vroeg of ik toestond haar de praktijk te laten doen. Ik vroeg of er ook nog iemand bij kwam. Ze zei dat haar mentor er zo zou aankomen. Onder toezicht van de mentor, deed ze haar praktijkoefening. Ik zei na afloop dat ze wat mij betreft geslaagd was. Ze reageerde opgelucht. Haar mentor keen mij boos aan. Zij moest immers bepalen of de leerling geslaagd was of niet en niet ik. Althans, zo keek ze naar mij.
Voor de ballotagecommissie
Of ik kijk naar de zender TLC met al die maffe programma's over dating en interessante over de Amish.
In de datingprogramma's valt het mij telkens op, dat het aangaan van een relatie erg afhankelijk is van het oordeel van de vrienden- / vriendinnenkring. Die hebben verschillende smaken en zitten met hun gevraagde en ongevraagde mening gezellig aan een glas alcohol de relatie te ondermijnen. Opvallend is ook alsof het stel zelf niets in te brengen heeft.
Een van de eerste onderwerpen betreft de seks. Met name Amerikaanse deelnemers vinden dat heel belangrijk : eerst seks daarna kijken of het wat wordt met de relatie. Vandaar het extreem hoge percentage echtscheidingen in dat land. Als Amerikaanse man of vrouw heb je dan weliswaar een serieuze relatie of ben je verloofd, je gaat toch alleen naar striptenten en bars. De vrijblijvendheid en onbetrouwbaarheid zit diep geworteld in de Amerikaanse maatschappij.
Soms valt het heel erg op, dat sprake is van jaloezie en claimen. Ook door familieleden. Zo'n stel mag dan heel verliefd zijn op elkaar, ze laten zich vrij gemakkelijk uit elkaar drijven. Anno 2000 zoveel komt het mij erg ouderwets over. Want ja, het gaat over westerse mensen.
Er zijn er die met een buitenlander een relatie aangaan. Maar ze hebben zich ondanks jaren contact via internet nooit verdiept in elkaars cultuur. Met allerlei onverkwikkelijke toestanden tot gevolg. Vooral de onbekendheid met de Islam is vaak stuitend. Alsof een lam zich bij een leeuw incognito meldt.