Een Leiderdorper
in de Flevopolder
woensdag 18 november 2026
Mensenwerk
Als het even kan, mag ik graag leuk en ontspannen bezig zijn met iets wat mij ligt. Dat werkt voor mij het best. Vanuit die opvatting ben ik later leiding gaan geven. Niet zoals mij via cursussen verteld werd, maar op mijn manier. Ik was meer een coach, geen leider en helemaal geen 'politieagent'. Het laatste betekent je als leider laten gelden vanuit de hiërarchie. Autoritair het baasje uithangen. Dat doen mensen vaak bij gemis aan kennis en/of kunde.
Als coach was het mijn taak om bij het creëren van een project-/ of werkgroep de juiste man/vrouw op de juiste plaats te zetten. Voor de mensen met ambities een plaats met groeimogelijkheden. Samen moest het ook een team gaan worden. Kleine zelfstandigen, die ook in groepsverband kunnen presteren.
Zelf had ik vooraf het werk al voorbereid. De ontwikkelaars moesten zich immers bezig kunnen houden met hun kerntaken. Dus had ik ook een faciliterende rol. Motiveren, stimuleren en enthousiast maken en houden, maakten ook deel uit van mijn rol binnen een project.
Ik wachtte bij elk project op drie situaties om de status vast te stellen. Als eerste het moment waarop medewerkers mij in vertrouwen namen. Ook over privé kwesties. Als tweede de situatie waarin ik de medewerkers in de namiddag naar huis moest sturen. Vanwege hun enthousiasme en hoge betrokkenheid. En als laatste de opmerkingen over mijn functie zoals : "Jij heb een gouden baan" en "Jij hebt het goed voor elkaar." Ze wisten meestal niet wat ik aan voorbereidingen had gedaan, om hen in een gespreid bedje te doen belanden. 😊Met planningen en budgetten als stuurmiddelen ben ik nooit zo bezig geweest. Het werk wordt immers door mensen gedaan. Als zij het naar de zin hebben, komen de resultaten vanzelf.
Anderen vonden mijn opvattingen over leidinggeven nogal vreemd; on-Hollands. een paar keer zei een opdrachtgever na oplevering van het werk tegen mij : "Je mag jezelf best eens op de borst slaan." Dat vond ik zo raar. Ik heb het altijd over wij.
Als coach was het mijn taak om bij het creëren van een project-/ of werkgroep de juiste man/vrouw op de juiste plaats te zetten. Voor de mensen met ambities een plaats met groeimogelijkheden. Samen moest het ook een team gaan worden. Kleine zelfstandigen, die ook in groepsverband kunnen presteren.
Zelf had ik vooraf het werk al voorbereid. De ontwikkelaars moesten zich immers bezig kunnen houden met hun kerntaken. Dus had ik ook een faciliterende rol. Motiveren, stimuleren en enthousiast maken en houden, maakten ook deel uit van mijn rol binnen een project.
Ik wachtte bij elk project op drie situaties om de status vast te stellen. Als eerste het moment waarop medewerkers mij in vertrouwen namen. Ook over privé kwesties. Als tweede de situatie waarin ik de medewerkers in de namiddag naar huis moest sturen. Vanwege hun enthousiasme en hoge betrokkenheid. En als laatste de opmerkingen over mijn functie zoals : "Jij heb een gouden baan" en "Jij hebt het goed voor elkaar." Ze wisten meestal niet wat ik aan voorbereidingen had gedaan, om hen in een gespreid bedje te doen belanden. 😊Met planningen en budgetten als stuurmiddelen ben ik nooit zo bezig geweest. Het werk wordt immers door mensen gedaan. Als zij het naar de zin hebben, komen de resultaten vanzelf.
Anderen vonden mijn opvattingen over leidinggeven nogal vreemd; on-Hollands. een paar keer zei een opdrachtgever na oplevering van het werk tegen mij : "Je mag jezelf best eens op de borst slaan." Dat vond ik zo raar. Ik heb het altijd over wij.
In cognito
Het komt steeds vaker voor, dat ik blij ben dat ik niet oog als een rasechte Nederlander. Anders zou ik me veel vaker moeten schamen. Nee, ik ben weliswaar hier gebakken, maar ik ben een halfbakken Nederlander. Ik zie er niet alleen anders uit, ik denk en doe ook anders. Ik ben en blijf een vreemde eend in de Nederlandse bijt. Ik kan desnoods met een zwaar Antilliaans of Chinees accent spreken als dat nodig is. Bijvoorbeeld om op bepaalde rare vragen of opmerkingen te reageren. Zoals de keren dat mij gevraagd werd of ik hier al aan het weer gewend ben. En of ik op de grond zit als ik ga eten. Of op de opmerking : "Jullie Chinezen zijn wel erg slim." 😀 Vaak moet ik inwendig lachen om al die onwetendheid. Als startvraag wordt mij bijna nooit gevraagd naar mijn culturele achtergrond. Nederlanders weten het immers beter.
dinsdag 17 november 2026
Ging Home
Mijn moeder werd na een zware operatie naar huis gebracht. Toen ze thuis was aangekomen, zei een familielid : "Zo, u bent weer thuis." Mijn moeder heeft toen geantwoord : "Ik ben bijna thuis." Dezelfde avond overleed ze. Ze verlangde zo naar haar 'jongens'; mijn vader en mijn broers waren haar voorgegaan.
A lover's concerto
Uit de tijd waarin alles draaide om kwalitatief mooi zangstemmen. Er was nauwelijks enig verschil tussen de opgenomen muziek en die van een live optreden.
Nog een kattenluik
Dit keer niet in een deur, maar tussen een deur, een schuifdeur. Ik heb een wat houten plaatwerk gebruikt, waarin ik onderaan een kattenluikje gemonteerd heb. Het is een dubbelwandige strook die tussen de deurpost en de schuifdeur geplaatst kan worden. De serre blijft dan gesloten, terwijl de beide katten wel in en uit kunnen.
Van een paar latten heb ik een raamwerk gemaakt. Daarop heb ik de stroken multiplex gelijmd. Het geheel is 30 cm breed en 215 cm hoog. Aan de kant van de schuifdeur komt op de zijkant een kunststof U-profiel. Daar moet de rand van de schuifdeur in vallen als de deur dicht gedaan wordt. Aan de andere kant heeft het aluminium profiel van de schuifdeur al een U vorm. Dus de strook valt aan die kant in de deurpost.
Hoewel het een kunststof U-profiel is, plak ik er wel tochtband in. Om het glas van de schuifdeur te beschermen. Ik ga ook twee handgreepjes monteren, zodat de strook gemakkelijk getild / verplaatst kan worden. Hij is vrij licht, maar ik hoop zo het gebruik nog gemakkelijker te maken.
Het geheel, behalve het luikje, wordt nog zwart gelakt. Dan past het beter bij de serre, waarvan de aluminium constructie ook zwart is.
Voordat ik de strook afwerk, ga ik hem eerst passen.
Van een paar latten heb ik een raamwerk gemaakt. Daarop heb ik de stroken multiplex gelijmd. Het geheel is 30 cm breed en 215 cm hoog. Aan de kant van de schuifdeur komt op de zijkant een kunststof U-profiel. Daar moet de rand van de schuifdeur in vallen als de deur dicht gedaan wordt. Aan de andere kant heeft het aluminium profiel van de schuifdeur al een U vorm. Dus de strook valt aan die kant in de deurpost.
Hoewel het een kunststof U-profiel is, plak ik er wel tochtband in. Om het glas van de schuifdeur te beschermen. Ik ga ook twee handgreepjes monteren, zodat de strook gemakkelijk getild / verplaatst kan worden. Hij is vrij licht, maar ik hoop zo het gebruik nog gemakkelijker te maken.
Het geheel, behalve het luikje, wordt nog zwart gelakt. Dan past het beter bij de serre, waarvan de aluminium constructie ook zwart is.
Voordat ik de strook afwerk, ga ik hem eerst passen.
Slijtage
Gisteren heb ik de wanden weer onder de overkapping opgehangen. Vanmorgen voelde ik spieren die ik voorheen nooit gevoeld heb! 😂 Om wat ruimte te maken heb ik een paar grote potten met planten moeten verwijderen. Ik heb daarbij bewust met mijn benen gewerkt en niet met mijn rug. En toch...
Ach, het is al een tijdje het bekende verschijnsel van pijntje hier en pijntje daar. Ondanks het vele bewegen, begin ik hier en daar te kraken. Het huis van mijn ziel is blijkbaar toe aan een renovatie. Maar voor mij hoeft het niet. Ik vind het prima zo. Eerslijk gezegd geniet ik nog steeds dagelijks van mijn pensioenleven. Alles is tijdelijk. Dus ook de spierpijn.
Ach, het is al een tijdje het bekende verschijnsel van pijntje hier en pijntje daar. Ondanks het vele bewegen, begin ik hier en daar te kraken. Het huis van mijn ziel is blijkbaar toe aan een renovatie. Maar voor mij hoeft het niet. Ik vind het prima zo. Eerslijk gezegd geniet ik nog steeds dagelijks van mijn pensioenleven. Alles is tijdelijk. Dus ook de spierpijn.
Nieuws
Als een beginnend bestuurder na een eerdere rijontzegging een vrouw (47) doodrijdt, moet deze moordenaar minstens 25 jaar in de cel verblijven. De bestuurder overschreed de maximum snelheid met bijna 50 km /uur.
Het kabinet staat nog overeind. De toren van Pisa ook. De jongelui hebben een oude rot in het vak nodig om weer verder te kunnen gaan. Een teken van incompetentie. De VVD kiest maar weer voor de baan en het geld en weer niet voor de burger.
Zoals verwacht is er na de periode van klagen over droogte een periode aangebroken van klagen over te veel water.
Oranje bewijst het : een zwaluw maakt nog geen zomer.
In Frankrijk trekken de demonstranten zich niets aan van het verbod. Macron is al op zoek naar een oorlog. Om zijn falen te verbloemen.
De dames en heren politici zijn druk doende een derde Wereldoorlog voor te bereiden. Uiteraard hebben zij eerst een veilige schuilplaats voor hen zelf en hun familie geregeld.
Dat AI ook grote risico's inhoudt begint een beetje door te sijpelen. Maar volgens mij is het vijf voor twaalf. De criminele wereld werkt sneller.
Het kabinet staat nog overeind. De toren van Pisa ook. De jongelui hebben een oude rot in het vak nodig om weer verder te kunnen gaan. Een teken van incompetentie. De VVD kiest maar weer voor de baan en het geld en weer niet voor de burger.
Zoals verwacht is er na de periode van klagen over droogte een periode aangebroken van klagen over te veel water.
Oranje bewijst het : een zwaluw maakt nog geen zomer.
In Frankrijk trekken de demonstranten zich niets aan van het verbod. Macron is al op zoek naar een oorlog. Om zijn falen te verbloemen.
De dames en heren politici zijn druk doende een derde Wereldoorlog voor te bereiden. Uiteraard hebben zij eerst een veilige schuilplaats voor hen zelf en hun familie geregeld.
Dat AI ook grote risico's inhoudt begint een beetje door te sijpelen. Maar volgens mij is het vijf voor twaalf. De criminele wereld werkt sneller.
Abonneren op:
Posts (Atom)

