Wazige brief

Omdat ik normaliter zo gezond ben als en vis, krijg ik nauwelijks iets te lezen van mijn zorgverzekering. Maar dit keer kreeg ik zowaar een brief. Een wazige brief (zie boven). Ik begreep er weinig van. Dus ben ik maar naar mijn account gegaan om het uit te zoeken.
Wat bleek? Ik moet van mijn eigen risico €52,04 betalen wegens medicijnen! Waarom schrijft men dat niet gewoon? In eerste instantie meende ik met een hogere rekening te maken te hebben waarop ik periodiek €52,04 moet aflossen. 

Ouwe lullen muziek -406-

Hollandse schapen

Vandaag was het weer zover. Iemand heeft zijn kliko met oud papier aan de straat gezet. Maar er wordt vandaag helemaal geen oud papier opgehaald! Dat gaat pas volgende week gebeuren. Zo staat het vermeld op de afvalkalender van de gemeente. Een controle, je weet maar nooit, leerde dat er geen wijziging is aangebracht.
Inmiddels staat er en hele rij met kliko's langs de straat. 😂 Ik vind het zo typisch voor dit landje. Mensen gedragen zich als schapen. Denken zelf niet even na, maar accepteren klakkeloos wat heen voorgeschoteld wordt. Of het nu kliko's zijn, politiek en/of het nieuws is, ze sukkelen er als schapen achteraan. De groep die denkt : "Is dat wel zo?" wordt alsmaar kleiner. 

Een kleurtje met humor

Als het even kan geef ik een humoristische draai aan opmerkingen of vragen over mijn uiterlijk. Of breng ik met mijn reactie de vragensteller of roeptoeter in verlegenheid. Boos worden heeft immers geen enkele zin. Boos reageren zou enkel een kolfje naar de hand van de 'opponent' zijn.
Als iemand aan mij vraagt waar ik vandaan kom, antwoorde ik bijvoorbeeld met 'van het toilet' of 'van de kopieermachine'. Dat was dan de waarheid, ook al weet ik dat naar mijn culturele achtergrond geïnformeerd wordt.  Maar meestal is men niet zo duidelijk. Soms komt een vraag of opmerking enigszins naar over vanwege de toonzetting of omdat ik weet dat de persoon weinig op heft met niet blanke mensen. Toen zo'n iemand zei dat ik een ander kleurtje heb en vroeg waar ik vandaan kom, zei ik wat dubbelzinnig : "Ik kom uit een zeer warm gezin." Dat leidt dan tot een wat verstoord gezicht; tja, daar sta je dan met je witte toet! 😂
Toen iemand vroeg of ik aan het weer in Nederland kon wennen, gaf ik met een typisch Antilliaans accent antwoord. 😂
Tijdens een lunch zat ik naast mijn Antilliaanse collega. Een vrouwelijke collega tegenover ons vroeg ons of we soms uit India of Pakistan afkomstig waren. Waarop ik haar vroeg : "Heb jij je haar geverfd of ben je van nature blond?" 😂
Een paar keer heeft men geprobeerd mij in aanwezigheid van anderen / collega's te kakken te zetten. Het viel mij in alle gevallen op, dat de aanwezigen zich doodstil hielden. Niemand riep de persoon in kwestie tot de orde. Wel achteraf, maar niet op het moment. Dat zegt ook wat. Ook in die gevallen reageerde ik rustig. Mensen hebben de neiging zichzelf via anderen bloot te geven; hun ware aard te laten zien. Meestal gevoed door afgunst of angst. Soms vanwege racisme. Het zij zo.

Words of love

Andere bezigheden

Om gezondheidsredenen ben ik ruim twee weken niet in de loods geweest. Eerlijk gezegd, word ik daar wat onrustig van. Maar ik moet me koest houden. Vooral bezigheden die een zekere mate van inspanning eisen, moet ik mijden. Ik mag niet tillen, niet fietsen, niet klussen waarbij gereedschap als hamers, handzagen, schroevendraaiers enz. gebruikt worden. Ook geen elektrisch gereedschap zoals een heggenschaar. Een afkortzaag of zaagtafel wel, dat is op een knopje drukken. Maar ik mag geen houten balk of plaat tillen.
Gisteren heeft Sonja in stilte het doek onder de overkapping verwijderd (foto). De lieve schat was bang dat ik zou helpen en me zou vergalopperen door onbewust toch de medische voorschriften te overtreden. Het erfje oogt nu groter.
Aan de andere kant hebben de opgelegde beperkingen ook wel weer z'n voordelen. Er liggen hier veel kleinere klussen te wachten. Ze waren door de grotere naar de achtergrond verdrongen.
Om mijn onrustig gevoel wat te temperen, vraag ik Sonja of ze mij naar de loods wil brengen. Niet achter op haar Stella, maar in de auto. Ik zou ook allen kunnen gaan, maar haar aanwezigheid zorgt ervoor dat ik me aan de regels houd. Dat kan ze dan zelf zien. 😊

Trieste zaken

Het aantal mensen met een soa neemt toe. Ergo : veilig vrijen verliest terrein. Wat daarin ook meespeelt is het verschijnsel van 'body count'. Er was en tijd waarin het een eis was, dat een vrouw als maagd het huwelijk inging. Tegenwoordig is het voor bepaalde vrouwen noodzakelijk om zoveel mogelijk mannen over zich heen te krijgen. Die mannen maken graag gebruik van gratis prostitutie. Vrouwen die zich zo gedragen heten vroeger prostituees. Maar die deden het voor het geld. De vrouwen die nu hun lichaam gratis weggeven, hebben een zeer laag zelfbeeld en geen respect voor hun eigen ego en lichaam. In het woord SOA zitten trouwens dezelfde letters al in het woord ASO.
Een vader vergat zijn dochtertje af te leveren bij de crèche. Hij werd op weg naar de crèche gebeld en zodoende afgeleid. In plaats van zijn dochtertje weg te brengen, reed hij direct naar zijn werk. Daar liet hij het kindje (2) in zijn auto achter. Pas in de namiddag, toen de moeder het kind wilde ophalen bij de crèche, kreeg ze te horen dat ze daar die dag niet gebracht is. De vader trof het vergeten kindje dood aan in de bloedhete auto.
Erg triest, dat wel. Vreemd dat de crèche de ouders niet eerder gebeld hebben, vanwege het wegblijven van hun kind.
De deuren blijven wijd openstaan voor de ongebreidelde instroom van vreemdelingen. Waarom gaat die deur niet dicht? Omdat Nederland geen baas is over eigen land. Dat zijn Brussel (EU), de NAVO en het WEF. Mark Rutte heeft daar in een achterkamertje voor gezorgd.

Naar de Dillenburg

Willem Alex maakt zich zorgen over de asielprotesten. Waar bemoeit die Oranjebitterbal zich mee? Hij en de hele Oranjetent hoort boven de partijen te staan! En neem anders zelf zonder 'kijk mij eens' asielzoekers in huis.
Tijdens die vakantie in het voormalig West-Duitsland, midden jaren 50, bezochten we niet alleen Biedenkopf. We gingen zowaar ook nog naar Dillenburg. Daar staat het kasteel van de Oranjes. Als jochie vond ik het bijzonder daar te zijn. Ik had tijdens de les Geschiedenis goed opgelet. Helaas werd toen niet de waarheid over de Oranjes verteld. Dat deed decennia later Edwin de Roy van Zuydewijn pas.

Een gemengd huwelijk

Met en kanon op muggenjacht

Eerlijk gezegd begrijp ik niet waarom de luchtmacht met trots meldt een drone te hebben neergehaald. Zoals recent de verdwaalde Oekraïense drone boven Letland. Eerder waren er twee vanuit Oekraïne in dat land neergekomen. Zouden ze daar ook zo'n belabberde opleiding kennen, waardoor ze niet weten wat oost of west is?
Afgezien daarvan : als ik naar het kostenplaatje kijk dan schrik ik me een hoedje.
Een jachtvliegtuig kost gemiddeld zo'n €25.000 per uur aan vlieguren. Als met het boordgeschut geschoten wordt, kost dat zo'n €2.000 tot €2.500 per kogel. Het gebruiken van een speciale raket gaat al snel richting €500.000. En dan te bedenken, dat zo'n drone gemiddeld €100 tot €500 kost. En door de EU gefinancierd is. Dus is er louter sprake van kapitaalvernietiging. Niet iets om trots op te zijn.

Zo dus -136-

Koken voor anderen

Vooropgesteld : geen pasta, pizza of patat. Iets lekkers koken voor mensen die zelf van gevarieerd eten houden. Ik heb geen zin om met iedereen rekening te houden. Tegenwoordig zijn mensen en kinderen zo kieskeurig. Ik wil trouwens ook met plezier koken. Het moet geen straf zijn.
Onlangs heb ik iemand gevraagd of ie Indonesisch eten lekker vindt. Gemakshalve maakte ik een vergelijking met het eten van de Chinees. Het antwoord was positief, zij het met de toevoeging : "Als het maar niet te pittig is, Willem!" Mooi.
Ik ben van plan om komend weekend de belofte na te komen. Al eerder ging ik hier met bakjes gevuld met lekkers (Indisch, erwtensoep, stamppot ) langs een aantal deuren. Maar die mensen zijn niet meer, of hebben zich jegens ons niet zo leuk gedragen. Wat het menu betreft overweeg ik witte rijst met babi ketjap, rendang van kipfilet, sajoer en viskoekjes te gaan maken. Dus dat worden 5 bakjes! Het betreft twee volwassen bofkonten. 

De specht lijmen

Buiten hangt al een aantal jaren een houten specht aan de muur van het schuurtje. Ik zag dat het dier hier en daar wat last had van breuken. Hij liever dan ik. 😀Het hangt daar in weer en wind, zonder een gat de houten ondergrond te pikken.
Ik heb het beestje verwijderd en laten drogen. Daarna heb ik de delen voorzichtig schoongemaakt en ben de gebroken stukken gaan lijmen. Met speciale houtlijm voor buiten. De scheurtjes heb ik ook met wat lijm opgevuld. Daarvoor heb ik een prikkertje gebruikt. De bedoeling is om de verschillende delen, het beestje is van origine een soort houten puzzel speelgoed (kringloop), weer te lakken. Zodat ie met een fraaie zomerse outfit weer tegen het schuurtje geplaatst kan worden. Maar voorlopig laat ik het bij lijmen.

Zeewier

Gisteren heb ik macaroni gemaakt. We ten niet zo vaak pasta. Hooguit 2x in de maand. We hebben immers bami! Ik heb de saus voor de macaroni al 's middag gemaakt, omdat de zon volop scheen en ik de gratis energie volop wilde benutten. Nee, ik heb niet de wasmachine aangezet. 😁We blijven gewoon nuchter ons ding doen.
We hebben van onze Russische vriendin een paar verpakkingen met zeewier gekregen. Gelukkig stond er op de verpakking ook een Duitstalige tekst over de inhoud. Het was zeewier in zuur. Dus besloot ik het als bijgerecht bij de macaroni te gebruiken. Zelf hebben we dat zeegroen niet eerder gegeten. Althans, niet bewust want je weet tegenwoordig niet meer wat je allemaal voorgeschoteld krijgt. Er zijn bijvoorbeeld E-nummers, die niet eens goedgekeurd zijn.
Vanwege de kleine verpakking waarin het zeewier zat, hoefde ik het niet te controleren op eventuele aanwezigheid van vissen en/of zeehondjes. Het smaakte overigens zeker niet verkeerd! De zoutige smaak bracht mij op het idee, de volgende keer zo'n pakje gewoon door een gerecht te doen. Desnoods wat fijn gesneden voor bijvoorbeeld in een stamppot andijvie of in de bami. We hebben drie verschillende soorten gekregen. Ik moet wel rekening houden met het zoutgehalte van het zeewier. Vandaag is het wer gemakkelijk eten. We eten de rest van de macaroni met zeewier.

Oma is veel liever