Een Leiderdorper
in de Flevopolder
woensdag 28 oktober 2026
Toen was geluk heel gewoon
Als ik terugkijk in de tijd, ben ik tevreden over het feit dat ik in de jaren 50 en 60 ben opgegroeid. We waren met weinig tevreden. Er was sprake van de hoge graad van sociale cohesie en de sfeer was handen uit de mouwen steken en aan de slag. Het was bijzonder wanneer mijn moeder een tulbandcake bakte. Of met de feestdagen aan het eind van een jaar kroketjes maakte en een kerstbrood. Dat brood noemde ze een schildpad, want het had de vorm van het schild van dat dier.
Mijn vader was vaak weg. Soms weken, maanden en zelfs en keer anderhalf jaar. Er stonden bij terugkeer geen vrouwen op de kade. Afgezien van die van officieren. De rest had het daar te druk voor. Ze zorgden voor de kinderen. Een zorg die toentertijd veel omvangrijker was vanwege de heersende armoede en stand van de techniek. Lopend boodschappen doen, met de hand de was doen, zelf kleding maken, voedsel inmaken en reguliere huishoudelijke bezigheden. Veel activiteiten waarbij ook de kinderen betrokken werden. En toch heerste er een sfeer die geluk uitstraalde. Met het verstrijken van de jaren werd het alsmaar beter.
Totdat de boel ging afbrokkelen. Het dieptepunt is volgens mij nog niet bereikt.
Mijn vader was vaak weg. Soms weken, maanden en zelfs en keer anderhalf jaar. Er stonden bij terugkeer geen vrouwen op de kade. Afgezien van die van officieren. De rest had het daar te druk voor. Ze zorgden voor de kinderen. Een zorg die toentertijd veel omvangrijker was vanwege de heersende armoede en stand van de techniek. Lopend boodschappen doen, met de hand de was doen, zelf kleding maken, voedsel inmaken en reguliere huishoudelijke bezigheden. Veel activiteiten waarbij ook de kinderen betrokken werden. En toch heerste er een sfeer die geluk uitstraalde. Met het verstrijken van de jaren werd het alsmaar beter.
Totdat de boel ging afbrokkelen. Het dieptepunt is volgens mij nog niet bereikt.
Rob Jetten en kinderwens
Zelf ben ik van mening, dat een kind een vader en een moede rmoet hebben om een evenwichtige ontwikkeling te kunnen doormaken. Dus ik geloof niet in twee vaders en/of twee moeders. Zij doen op voorhand een kind tekort.
Verkiezingen Israël
Als de massamoordenaar Netanyahu, ook wel Satanyahu genoemd, de verkiezingen wint, betekent dat voor mij dat meer dan de helft van de stemmers zich schuldig maken aan een genocide, diefstal en wreedheden. Dan lijkt het mij beter de staat Israhel te schrappen en het gestolen land terug te geven aan de Palestijnen. Zijn tegenstander werkt samen met Arabische partijen. Dat lijkt mij een veel betere oplossing. Maar het monster beschouwt goede relaties met de oorspronkelijke bewoners als gevaarlijk. Stel je voor dat je goed met de autochtone bevolking kunt omgaan. Dat is voor de Joodse moordenaars geen optie.
Parkside gereedschap
Tot op heden ben ik tevreden met mijn Parkside gereedschap. Ik heb twee boor- / schroefmachines, een laser waterpas en een cirkelzaag. In de loods werk ik met gereedschap van Makita. De Makita's zijn krachtiger, wat voor professioneel gebruik een must is. Zoveel kracht heb ik niet nodig voor mijn klussen. Om die reden heb ik nooit een Makita hoeven lenen.
dinsdag 27 oktober 2026
Ouwe lullen muziek -465-
Een prachtig nummer geschreven door de beroemde Shel Silverstein. Toen ik in Amerika (Atlanta) was heb ik op verzoek van een zwager een aantal boeken van Silverstein gekocht. Jan was een fan van hem.
Hoe Oekraïne zijn bevolking bombardeerde
Een stukje nieuws van ruim 10 jaar geleden. Toen de feiten over Oekraïne nog in het nieuws kwamen.
De Concorde
Het was een uitzonderlijk stuk techniek wat de luchtvaart ooit te bieden had. Als je het toestel onder een bepaalde hoek zag landen, was het net een enorme vogel.
Haardhout
Toen ik vanmiddag rond 13.30 uur bij mijn bouwplaats aankwam, stond een mij onbekende meneer in de tuin. Hij bleek de hoofdbewoner te zijn. Tot dan heb ik enkel zijn vrouw gesproken. Zij was de 'opdrachtgeefster'.
Nadat we ons aan elkaar hadden voorgesteld, vroeg ik wat hij met de zakken met afvalhout wilde doen. Na lang langs elkaar heen praten, besloot hij zijn vrouw te bellen. Zij vertelde mij dat haar man het hout naar de Milieustraat ging brengen. Het waren 5 grijze vuilniszakken vol en het stel heeft geen auto. Wel een mooie fiets.
Ik heb toen aangeboden de zakken morgenochtend in de auto mee te nemen. Er is namelijk iemand die het hout heel graag zou willen hebben. Dus de gever en de ontvanger zullen beiden een warm gevoel krijgen.
Nadat we ons aan elkaar hadden voorgesteld, vroeg ik wat hij met de zakken met afvalhout wilde doen. Na lang langs elkaar heen praten, besloot hij zijn vrouw te bellen. Zij vertelde mij dat haar man het hout naar de Milieustraat ging brengen. Het waren 5 grijze vuilniszakken vol en het stel heeft geen auto. Wel een mooie fiets.
Ik heb toen aangeboden de zakken morgenochtend in de auto mee te nemen. Er is namelijk iemand die het hout heel graag zou willen hebben. Dus de gever en de ontvanger zullen beiden een warm gevoel krijgen.
Een overkapping -2-
Het werk schiet al aardig op. Vanmiddag hebben we de palen geplaatst. Ik schrijf we, want ik kreeg hulp van de bewoner. Niet dat hij een handige klusser is, maar met de juiste coaching deed hij toch nuttig werk. Ik heb hem eerst een uitleg gegeven hoe de overkapping eruit komt te zien. Dat was op zich al lastig, want meneer spreekt erg weinig Nederlands en zijn Engels is iets beter. Al met al beter dan dat ik Arabisch spreek. 😁
We hebben toen de paalhouders in de grond geslagen. De bedoeling was, dat hij met een grote lijmtang ervoor moest zorgen dat de houder mooi recht en zonder te verdraaien de grond in ging. Ik had een balkje in de houder geplaatst als kop van Jut. Met de kop van de kloofbijl gaf ik de klappen, terwijl meneer onder mij de houder in bedwang hield. Hij had wel veel vertrouwen in mijn gehamer. Tijdens de klappen moest ik hem een paar keer instrueren, omdat de houder toch enigszins draaide.
Met een van de balken heb ik de vijf paalhouders gecontroleerd of ze op gelijke hoogte waren. Na hier en daar een klap, waren ze even hoog. Op een na, die was een centimeter te diep in de grond geslagen.
😏 Toen begon het zachtjes te regenen. We hebben het gereedschap vlug in de schuur gezet. Meneer nodigde mij uit voor een kop koffie. Maar die sloeg ik af; doe mij maar thee. Meneer ontpopte zich als een ware gastheer. Tijdens deze pauze vertelde hij dat zijn vader vroeger een timmerbedrijf runde. Ik vroeg hem of ie geen belangstalling had voor de zaak. Hij antwoordde, dat hij geen timmerman wilde worden. Vanwege de taalbarrière weet ik niet wat meneer dan wel doet. Inmiddels was de regenbui voorbij. Daarna hebben we de palen, staanders, op gelijke lengte gezaagd; 204 cm. Op een na, die werd 205 cm.
Meneer zette de gezaagde palen in de houders, terwijl ik ze op lengte zaagde. Toen alle palen in de houders stonden, heb ik er een balk bovenop gelegd. Toen bleek een paal te laag en een paal te hoog te zijn! Na wat denkwerk, heb ik de laatste twee omgeruild en zie : alles op gelijke hoogte. 😂 Mijn schuld, want ik had meneer geen aanvullende instructie gegeven. Daarna hebben we de palen waterpas vastgeschroefd in de houders. We hebben ook nog de eerste balk van het dak uitgemeten. Dat wil zeggen, ik heb het gemeten en samen hebben we de markering met en balk getest. Toen begon het weer te regenen. Het was inmiddels 15.30 uur. Dus hebben we de boel opgeruimd. Hopelijk is het morgenmiddag droog weer. Dan kunnen we de dakbalken plaatsen.
We hebben toen de paalhouders in de grond geslagen. De bedoeling was, dat hij met een grote lijmtang ervoor moest zorgen dat de houder mooi recht en zonder te verdraaien de grond in ging. Ik had een balkje in de houder geplaatst als kop van Jut. Met de kop van de kloofbijl gaf ik de klappen, terwijl meneer onder mij de houder in bedwang hield. Hij had wel veel vertrouwen in mijn gehamer. Tijdens de klappen moest ik hem een paar keer instrueren, omdat de houder toch enigszins draaide.
Met een van de balken heb ik de vijf paalhouders gecontroleerd of ze op gelijke hoogte waren. Na hier en daar een klap, waren ze even hoog. Op een na, die was een centimeter te diep in de grond geslagen.
😏 Toen begon het zachtjes te regenen. We hebben het gereedschap vlug in de schuur gezet. Meneer nodigde mij uit voor een kop koffie. Maar die sloeg ik af; doe mij maar thee. Meneer ontpopte zich als een ware gastheer. Tijdens deze pauze vertelde hij dat zijn vader vroeger een timmerbedrijf runde. Ik vroeg hem of ie geen belangstalling had voor de zaak. Hij antwoordde, dat hij geen timmerman wilde worden. Vanwege de taalbarrière weet ik niet wat meneer dan wel doet. Inmiddels was de regenbui voorbij. Daarna hebben we de palen, staanders, op gelijke lengte gezaagd; 204 cm. Op een na, die werd 205 cm.
Meneer zette de gezaagde palen in de houders, terwijl ik ze op lengte zaagde. Toen alle palen in de houders stonden, heb ik er een balk bovenop gelegd. Toen bleek een paal te laag en een paal te hoog te zijn! Na wat denkwerk, heb ik de laatste twee omgeruild en zie : alles op gelijke hoogte. 😂 Mijn schuld, want ik had meneer geen aanvullende instructie gegeven. Daarna hebben we de palen waterpas vastgeschroefd in de houders. We hebben ook nog de eerste balk van het dak uitgemeten. Dat wil zeggen, ik heb het gemeten en samen hebben we de markering met en balk getest. Toen begon het weer te regenen. Het was inmiddels 15.30 uur. Dus hebben we de boel opgeruimd. Hopelijk is het morgenmiddag droog weer. Dan kunnen we de dakbalken plaatsen.
De genocide gaat voort
Als het monster Netanyahu de verkiezingen wint, moet men Israël op alle gebieden volledig isoleren. Joodse toeristen moeten geweerd worden. Een overwinning betekent namelijk dat de meerderheid van de Joden de genocides steunt. Het beste voor de nog steeds toekijkende wereld is Israël te bezetten dan wel op te heffen als staat.
Abonneren op:
Posts (Atom)