Alsnog beelden

Toen ik als jochie een paar keer met mijn jeugdvriendje mee mocht naar (West-) Duitsland, bezochten we ook het plaatsje Biedenkopf. Ik was niet het enige vriendje dat mee mocht. Een ander klasgenootje, Harm H. mocht ook mee. We voelden os grote geluksvogels. En nogmaals : ik ben dat vriendje en zijn ouders nog steeds dankbaar. Het was een kampeervakantie in de buurt van Dillenburg. Daar zijn we ook nog geweest.
Van Biedenkopf herinner ik me alleen nog een knusse plek bij een enorme fontein met soldaten omgeven door huizen gebouwd in de typisch Duitse stijl; vakwerk. Dankzij mijn verveling en het internet kon ik die knusse plek weer terugzien! Prachtig, want ik had als jochie geen fotocamera. Geen Kodak Click of Clack dus. 😁

Kattenkoppen

Een soort karaktermoord

 Oké, ik geef het toe : uit verveling(!) kijk ik naar de tv. Dit keer zag ik een aflevering van MAFS-UK. Het betrof een al dan niet verlenging van de huwelijksgelofte. Daarin zag ik ene Polly flink tekeer gaan tegen haar partner. Uit de flash backs begreep ik dat het al van begin af aan niet boterde tussen beiden.
De emotionele toespraak van Polly was vernietigend en (vind ik) soms beledigend. Haar partner liep zoals vaker weg. Desondanks vond Polly het raar, dat ze niet intiem waren geweest. Het geeft te denken.
Wat mij opviel was, dat Polly het constant over haar partner had. Terwijl ik vind, dat waar twee ruziën er twee schuld hebben. Ze was in gezelschap erg grof tegen Adam. Maar bood onder vier ogen en niet in de groep haar excuses aan. Haar toespraak leek een soort karaktermoord. Een soort, want ik kreeg de indruk dat Polly een karakterzelfmoord pleegde met haar toespraak. Ook omdat ze daarna een ruzie begon en haar partner geen tijd gunde om zijn verhaal te doen. Hij bleef in zwijgen gehuld en verliet wijselijk de plaats delict. Na het zien en horen ervan vroeg me af : welke man zou er voor Polly kiezen? Misschien kan ze beter een hond nemen en die africhten. Maar dan wel en hond, die niet van zich af bijt.

In het kielzog

Mijn leergierigheid is vaak bestempeld als nieuwsgierigheid. Daarmee werden mijn ambities onderschat. Op veel terreinen wilde ik groeien. Dus was ik benieuwd naar kennis en kunde van vaklui. Niet alleen in de privé sfeer, ook zakelijk. Zo luisterde ik goed naar de automonteurs uit de garage van de ouders van een vriend van mij. Maar ook naar de adviezen van een oom, die fotografeerde. Toen ik tie jaar geleden in een fietsenwinkel werkte, heb ik van de monteurs ook weer veel geleerd. Het is voor mij en kwestie van besef (ik ben amateur) en van openstaan voor echte deskundigen. Hetzelfde gold in mijn vakgebied, waarin ik ook openstond voor de kennis van mijn medewerkers en collega's. Daar haalde ik de krenten uit de pap die ik zelf al veel eerder genuttigd had. Bij deskundigen kroop ik in hun kielzog om nog meer te leren. Ik verwachtte dat ook van anderen ten aanzien van mij. Daarom ben ik altijd open en eerlijk willen zijn.
In onze relatie hebben we geregeld van kielzog gewisseld. Zij bij mij en ik bij haar. Die wisselwerking heeft ons beiden doen groeien. Sonja is het beste wat me ooit overkomen is.

Gewenning

Als dieren het kunnen, waarom mensen dan niet? Omdat mensen kunnen denken??

Van het Oostfront

Eenzijdig

Hoewel mijn oma uit Ambon afkomstig was, heb ik bij haar thuis nooit Molukse muziek gehoord. De muziek in de vorm van 78 toeren platen waren enkel Nederlandstalig. Mijn opa was een geboren en getogen Leidenaar, die bij het KNIL had gediend. Hij luisterde naar muziek van Dorus, The Three Jacksons, John Woodhouse, Johnnie Jordaan, Willy Alberti en andere Nederlands artiesten. Geen muziek uit het verre Indië dus. Als kind viel mij dat niet op. Later wel, toen mijn broer mij attendeerde op de manier waarop opa oma behandelde; een Hollandse koloniaal en zijn dienstbode. Weer later besefte ik hoe eenzaam mijn oma geweest moet zijn. Ze had niet met haar jeugdvriend mogen trouwen. Hun liefdeskind (mijn vader) werd door zijn niet-biologische vader niet leuk behandeld en als tiener naar de Marine gestuurd. Ik denk nog vaak aan mijn oma. Aan alles wat zij gemist moet hebben in haar leven. 

 

Ouwe lullen muziek -403-

Van het Midden-Oosten

Nieuws

Soms denk ik dat het afbreken van de Zorg en het uitgeven van miljarden euro's aan oorlogen ook tot doel heeft de wereldbevolking te reduceren. Met name in het Midden- Oosten waar vooral burgers, scholen en ziekenhuizen het doelwit zijn van militaire acties.
Ik zie ook opvallend veel aandacht voor ziektes. Die beschouw ik als bangmakerij. De politiek en zijn media zijn alles behalve betrouwbaar.  Als ik de vraag stel of de NOS nepnieuws verspreidt, zie ik enkel reacties van de NOS zelf en de overheid. 😅 Wie ook het buitenlands nieuws volgt, weet dat bijvoorbeeld de BBC diverse keren betrapt is op het verspreiden van nepnieuws. De NOS volgt vaak de BBC wat nieuwsverspreiding betreft.
Vooral ten tijde van de coronaperiode viel op hoe andere meningen van ter zake deskundigen (waaronder een Nobelprijs winnaar!), gefilterd, verzwegen of zelfs ontkend werden. Van een objectieve weergave was geen sprake. Die objectiviteit wordt ook gemist over de oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten. De Jodenstreken komen bij de NOS nauwelijks aan bod. Dat is al decennia lang het geval. Dat men Ongehoord Nederland wil weren, heeft ook te maken met een ON! dat niet als een doorgeefluik van het nieuws van de NOS wil fungeren.
Ook de programmering van de NOS laat zien dat veel programma's het accent op linkse politiek leggen en de lijn van de politiek volgen. Die is anders dan de objectieve lijn. 
Onder nepnieuws versta ik naast politieke meningen vooral de halve waarheden en verzwegen feiten. Hoe dan ook, zelfs als de NOS beweert dat honderden wetenschappers van mening zijn, dat Israël een genocide pleegt, blijft de regering in een ontkennende houding. Dus wat is nep en wat echt? Hetzelfde geldt voor het inmiddels ingestorte klimaatsprookje. Ook daaraan blijft de regering vasthouden.
De regering en andere overheidsinstanties spreken van een schande en ondemocratische acties van demonstranten tegen het asielbeleid. Het ondemocratische zit hem in de overheid die lak heeft aan de wens / eis van de burgers. Ik weet zeker dat een referendum zal uitwijzen, dat de overheid de asieldeur moet sluiten en voor gelijke behandeling van Nederlanders en asielzoekers moet gaan.
De corruptievulkaan in Oekraïne blijft actief. Desondanks gaat de geldkraan niet dicht; corrupte Haagse politici blijven het corrupt Oekraïens regime financiëel steunen.

Kordaat optreden

Geen ellenlange discussies en ook geen fluwelen handschoenen. Gewoon kordaat optreden. Zoals gebruikelijk op de maandag, want een goed begin is het halve werk.

La maison ou jái grandi

Een schaap over de dam

Geldt ook voor mensen.

Overvallen door emoties

 Al eerder schreef ik over de triggers die beelden uit het verleden bij mij opriepen. Die kunnen van alles zijn, muziek, geuren, beelden, uitspraken enz. Telkens weer als zoiets mij overkomt, overvalt het mij toch. Onlangs zag ik een jongeman zitten. Hij zat wat voorover met gebogen hoofd op een bed. Het leek alsof ie zo in slaap gevallen was. Hij zat daar roerloos voor een raam. In zijn profiel en de houding herkende ik plots een van mijn broers. Mijn broer die zo ziek was en ook zo op zijn bed zat. Mijn eerste emotionele gedachte was : "Laten we ruilen, je bent nog zo jong!" Ik schatte hem ergens in de 30 jaar. Nog zo jong. Toen zag ik ook alle medische apparatuur bij hem. Dat maakte het voor mij nog erger, ondanks dat die emoties van mij niets waren vergeleken met die van de jongeman en zijn omgeving. Ik moet tevreden zijn met wat ik ben en heb. Ik nam hem in gedachte mee naar de kerk. 

Een ontslagbrief

Vandaag kreeg ik de 5e ontslagbrief van mijn leven. Niet met valse aantijgingen en ook niet vanwege een faillissement of reorganisatie. Het was de eerste keer dat een vrouw mij dat aandeed. Een unicum, maar ik werd wel weer op straat gezet. Het was een brief met feiten en ik was er blij mee!
Ik herinner me nog dat ik heel lang nadat ik mijn eerste ontslagbrief ontving, ik geen post meer las. Dat heb ik heel lang volgehouden.
Het was ook de eerste keer, dat ik zo'n brief persoonlijk overhandigd kreeg door de opsteller ervan. 😀 Nota bene een vrouw. De mannen verscholen zich achter een bureau en advocaten. Uniek was ook dat ik dit keer ontslagen ben, omdat ik het zo goed doe! Wat wil een mens nog meer? Naar de kerk om te bedanken.