Fascisme

Mamma

Aan het werk

Over veel situaties en gevolgen sprak ik niet eens als ik na een dag werken weer thuiskwam. Ik was dan thuis. Heel lang heb ik privé en werk weten te scheiden. Werken levert ook veel spanningen op. Op weg naar huis was ik al aan het ontladen. Vooral op de motorfiets ging dat erg goed. Eenmaal ontladen, ging thuis me niet weer opladen door over mijn werk te beginnen. Dat vond ik niet verstandig. Het gescheiden houden van privé en werk hield ook in, dat wij heel lang geen pc in huis hebben gehad. Toen ie er kwam, speelden de kinderen spelletjes op dat apparaat. Toen ik later een mobieltje kreeg, ging ie uit zodra ik het kantoor verliet. Ik zag de werktijden alsmaar oplopen. Als ik lunchpauze had, zette ik dat ding uit. Toen ik hem per ongeluk niet had uitgezet, werd ik op een zondagavond door een directeur gebeld!
Veel collega's hadden een computer thuis. Zij waren de klos, omdat ze 's avonds dankzij die computer online cursussen moesten volgen. Dat was lekker goedkoop voor het bedrijf.
Boven alles werkte ik vanwege het kunnen onderhouden van het gezin. Er moest hoe dan ook brood op de plank komen. Ik voelde me soms in het systeem gelokt en gevangen. Met jonge kinderen was er geen weg terug.
Als projectmanager zat ik dagelijks tussen een aantal vuren in. Tussen opdrachtgevers, gebruikers en derden, waaronder leveranciers die graag zaken wilden doen. En soms ook derden van de opdrachtgever zelf. En natuurlijk het vuur van mezelf; mijn eigen grenzen. Dagelijks naar het oorlogsgebied of slagveld gaan was ook niet leuk. En toch liet ik erg veel langs mij heengaan en bleef ik dicht bij mezelf.
Velen zoek afleiding in andere activiteiten. Voor mij is rust is het meest kostbare.

Makita accu's

De Makita Li-ion accu's zijn in een mum van tijd opgeladen. Misschien een tip voor andere fabrikanten van accu's? Ik overwoog zelfs even om die accu's voor het handgereedschap te gebruiken als voeding voor mijn fiets. Als we tijdens een ritje pauze houden, zou zo'n Makita accu zo weer opgeladen zijn. Maar ik kwam weer snel bij zinnen. Ik zou een en ander moeten ombouwen en daar heb ik geen zin in.
De accu van mijn fiets produceert 36 Volt bij 7,8 Ah. De Makita versie heeft 18 Volt bij 5,0 Ah. Ik heb dan twee van die accu's nodig. Als houder zou ik die van een gebruikte bladblazer kunnen inzetten. Daar kunnen twee accu's ingeschoven worden. Als ik de accu's

parallel zou koppelen, verdubbel ik weliswaar de capaciteit (10,0 Ah, maar het voltage blijft hetzelfde. Als ik ze in serie schakel, dan heb ik weliswaar 36 volt, maar het Ah?
Het internet zegt hierover : Twee accu's in serie schakelen betekent dat de spanning (het voltage) bij elkaar wordt opgeteld, terwijl de capaciteit (het aantal ampère-uren, Ah) gelijk blijft.
Accu's parallel schakelen betekent dat je de pluspolen met elkaar verbindt en de minpolen met elkaar. Hierdoor vergroot je de totale accucapaciteit (Ah) terwijl het voltage gelijk blijft. Je kunt ze hierna als één grote accubank met één acculader opladen, mits de accu's identiek zijn en dezelfde laadstatus hebben.
Het inzetten van de Makita accu's is iets wat toch bij mij is blijven hangen in mijn achterhoofd. Waar ik trouwens nog nooit op gevallen ben (even afkloppen). 😂

Omvolking

Is Marokko het enige land waar medelanders vandaan komen? Volgens mij zijn er ook Curaçaoënaars, Egyptenaren, Belgen, Kaapverdiërs, Engelsen, Fransen enz. Of vieren zij op een andere manier feest?

Zij wel, wij niet

In Teheran zijn meer mensen op de been voor het afscheid van hun 'tirannieke' leider, dan de 'democratische' Donald Trump op zijn 4 juli feestje had.
Tijdens het opruimen van zwerfafval, ben ik nog nooit een asielzoeker tegengekomen die lege blikjes en flessen zocht. Wel Nederlandse steuntrekkers / gepensioneerden.
Er is zoveel gedoe over een paar asielzoekers die geen woning hebben. Kregen de tienduizenden Nederlanders maar zoveel aandacht. Voor hen kunnen toch ook tijdelijke oplossingen (noodwoningen enz.) bedacht worden?
De pensioenpotten worden geregeld geplunderd door de overheid. Die besteedt het gestolen geld aan zaken, waar de meeste premiebetalers niet eens achterstaan. Wij mogen niet stelen, zij dus wel.
Veel westerse landen waarschuwen voor de agressie van landen als Iran, China, Noord-Korea enz. Historisch gezien kan ik enkel concluderen, dat zij dat baseren op "zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten" Het zijn vooral westerse landen die andere landen aanvallen en niet andersom.
De 4e juli is voor de Amerikaanse immigranten een nationale feestdag. Voor de oorspronkelijke bewoners is het een dag van nationale rouw.
Voor de immigranten is de komst van Columbus ook een feestdag, Columbus day. Voor de oorspronkelijke bewoners van de America's een rouwdag. Columbus Day gaat samen met Indigenous Peoples’ Day, waarmee Amerikanen ook de duistere kanten van de ‘ontdekking’ willen erkennen.

Van het Oostfront

De volgende ochtend

Twilight Time

Hypocrisie NOS

Het is weer anti-Rusland en pro-Israël.

Ouwe lullen muziek -421-

Adequaat ingrijpen

Zo doen ze dat in Spanje. Geen bla bla bla, maar ingrijpen.

Daarom een vader

Omvolking

Weer zo'n typische situatie met veel bla bla en weinig adequaat optreden. Maar ach, het is geen zwangere vrouw, maar een man die niet bang is en zich verzet.

Primaire reactie

 

Ik zal zeker niet beweren dat ik me nooit schuldig maak aan racisme en/of discriminatie. Soms flap ik het zomaar uit. Zoals laatst in het verkeer, toen een joch op een fatbike mij dwarszat. In plaats van te denken "Stom joch!" dacht ik "Stomme Marokkaan!" Of ik denk : "Je zit niet op een kameel!" Nee, ik schreeuw zoiets niet. Overigens is Marokkaan een aanduiding voor het land van herkomst. Dus lijkt het mij niet racistisch. Evenmin als stomme Belg, maffe Duitser (Arisch ras?)  en/of dronken Pool. Als een Duitser uitgesloten wordt, is het geen racisme. Als een Israëli dat overkomt is het antisemitisme. Raar? Nee, hypocriet..
Schreeuwen blijft bij mij beperkt tot : "Hé, kijk uit!" of "Hé, opletten jôh!". Maar geen scheldwoorden of zo. Schelden is een vorm van onmacht en zwakte.
Ik kan me niet heugen dat ik iemand omwille van diens huidskleur of afkomst heb geweigerd, gediscrimineerd. Dat was wel op basis van gedrag en/of te weinig opleiding en/of ervaring. Wat het onaangepast gedrag betreft kwam ik wel vaak mensen tegen met dezelfde culturele achtergrond. Dat maakte dat ik zo'n groep stigmatiseerde. Neemt niet weg dat ik ook onder hen medewerkers heb geselecteerd. Zij functioneerden prima. Bij mij prevaleert de zakelijkheid en dus gevraagde de kennis en vaardigheden.
Lastig en vervelend was wel, als er na kritiek op hun werk vaak aan hun kleur of achtergrond gerefereerd werd; "dat zeg je omdat ik bruin / Turks / Marokkaans ben". Ik reageerde dan met de opmerking : "Kijk eens naar mijn gezicht". Maar ik kreeg op den duur wel een hekel aan dat gedoe. Al gaven dat soort reacties een zekere vorm van gebrek aan zelfreflectie en een minderwaardigheidscomplex aan.
Het valt mij op, dat er mensen zijn, die standaard spreken over een witte of zwarte medemens. Ze noemen altijd de huidskleur. Blijkbaar vinden zij dat kenmerk bovenaan staan.