Op zoek naar een vader

Kinderen hebben een vader en een moeder nodig.

Born to ride free

In deze periode van het jaar, zag ik nauwelijks motorrijders op de weg. De meesten zijn mooi-weer rijders. Ik was een het-hele-jaar- door rijder.

In verlegenheid gebracht

 Toen ik vanmorgen de tuindeur ging repareren, zag ik in de brandgang een deur van een schuur klapperen. Hij waaide helemaal open en weer dicht. In de schuur stond een gemotoriseerde driewieler (geen trike, maar meer scooterachtig), een bromfiets een e-bike en een fiets. Ik weet van wie de schuur is. Hij is namelijk van de bewoners wier Mastif vijf keer onze Fenna heeft aangevallen. Ik was toen wel even boos. Want ik had beide bewoners na de tweede aanval gewaarschuwd. Maar ja, ik ben dan weer zo dat ik de klapperende deur gesloten heb. Vlak daarna kwam een timmerman aan, die aan dezelfde deur begon te trekken. Ik zei hem dat de deur onderaan klemde en dat ik hem net weer had dicht gedaan. "Omdat daar dure spullen in staan", voegde ik nog toe. Toen de deur vlak daarna openging stond de bewoonster erachter. Ze wist niet wat ze moest zeggen en keek mij ook niet aan. Maar ze had merkbaar de communicatie tussen mij en de timmerman gehoord. Er kwam toch, zij het een heel timide, 'fijn' uit haar mond.

Nog een kattenluik

Vanmiddag heb ik nog een kattenluik gemonteerd. Dit keer in een voordeur! Wat zeg ik? Een chique voordeur! Tijdens het kennismakingsgesprek met de vrouw des huizes heb ik nog wat andere opties geopperd. Maar het bleef bij die mooie voordeur.
Conform de afspraak was ik om 14.00 ter plekke. Maar er was niemand thuis. Ik had mijn gereedschap bij de voordeur neergezet en liep weer naar de auto om mijn telefoon op te zoeken. Onderweg, bij de woningen is geen parkeerruimte, kwam een meneer op een fiets gehaast voorbij komen. Hij stopte bij het adres en keek naar het gereedschap. Toen hij om zich heen keek en mij zag, stak ik mijn hand als begroeting op.
Na een wederzijdse kennismaking ben ik met het luik begonnen. Ik heb eerst een bevestiging van de plaats in de deur gevraagd. Daarna ben ik het luik gaan aftekenen op de buitenkant van de deur. Dit keer met een waterpas erbij. Na een controle van mijn tekenwerk heb ik op de hoeken van het vierkant gaten geboord. Eerst met 6 mm. Toen voelde en zag ik dat ik door een vrij dunne plaat ging, gevolgd door eht doorschieten van de boor tot tegen de plaat aan de binnenkant van de deur. Ik concludeerde dat de deur uit twee platen bestaat, met isolatieschuim ertussen. Daarna met 10 mm houtboor de gaten groter gemaakt, zodat de decoupeerzaag erin kon. Ik gebruikte een lang houtzaagje vanwege de dikte van de deur. Het zagen verliep vlot en uiteraard nauwkeurig. Voor de contouren die ik op de deur had getekend nam ik 1 mm extra ruimte. Toen ik het vierkante stuk deur eruit had geduwd, werd mijn vermoeden bevestigd : een sandwich met isolatieschuim.
Al die tijd keen de bewoner toe. Omdat hij zelf geen klusser is, liet ik mijn werk begeleiden door wat tekst en uitleg. Toen ik het hoofddeel van het luikje in het gat duwde, kreeg ik applaus. Het luikje paste precies! Daarna heb ik aan de buitenkant het 'deksel' gebruikt om de beide gaten voor de schroeven te kunnen boren. Tot dan verliep de klus gesmeerd. Maar toen ik na het boren van de gaten voor de schroeven de tweede schroef erin draaide, leek het alsof ik compleet mis geboord had! Ik begreep er (weer) geen snars van. Dus heb ik het luikje weer verwijderd en het bekeken. Toen zag ik dat een metalen klemmetje met gat waar de schroef in moet komen, was losgeschoten. Ik slaakte stiekem een zucht van opluchting. Ik plaatste het klemmetje en het luikje en het dekseltje opnieuw en.... de beide schroeven pakten het gat in de klemmetjes op. Hoera!
Toen ik daar bezig was, heeft zijn vrouw die aan het werk was hem een paar keer geappt. Eerst vroeg ze net na 14.00 uur of ik gekomen was. Daarna twee keer hoe het met het klusje ging. Ik maakte me geen zorgen, want meneer was zeer tevreden. Hij vroeg mij wat voor soort klussen ik nog meer doe. Na de riedel van klusjes, vroeg hij of hij mij vaker mocht vragen voor klusjes. Ik heb daarop geen 'neen' gezegd. Na weer een drankje was ik rond halfvijf weer thuis. Mooi op tijd om met de voorbereidingen van het avondeten te beginnen. 

Deur sluit weer

Een schuttingdeur sloot niet meer. Hij kon nog wel op het nachtslot. Zonder nachtslot bleef ie openstaan. De deur kon niet meer gesteld worden. Toen ik dat probeerde liep ie aan de bovenkant aan tegen het kozijn. De deur zat er al niet recht in. Hij is al vaker afgesteld. Ik denk vanwege hetzelfde probleem met de deurkruk. Maar de truc om hem nog schuiner te laten zakken, zodat ie in het slot zou vallen ging niet meer op.
Ik had uitgerekend, dat het dagslot van de deur bijna een halve centimeter te hoog was om de dagschoot in de sluitplaat te kunnen laten vallen. Nader onderzoek leverde de oplossing. De sluitplaat had in het hout van de deurpost veel ruimte over. De plaat is een smal bakje. Ik heb het losgeschroefd en in de nog beschikbare ruimte omhoog geschoven. In die stand sloot het slot weer met nog een halve cm speling zowel beneden als boven. Ook het nachtslot deed het (nog).

Met een speedboor heb ik de nieuwe plek aan de bovenkant van de kast wat uitgefreesd, zodat de kast weer vlak viel met het hout. Daarna heb ik de sluitplaat vastgezet. Als laatste heb ik de deur afgesteld. Hij hangt nu weer vrij recht. Beide sloten werken weer als vanouds.

Mantelzorg

Vandaag ben ik sinds een week actief als mantelzorger. Ja, ja, ik heb het druk. Toch doe ik ook klussen tussendoor en ben ik elke ochtend in de loods. Dat komt omdat ik niet constant aan het ziekbed hoef te zitten. De patiënt kan al aardig lopen, zij het met hulpmiddelen. Vanmorgen was de eerste ochtend dat ik geen ontbijt op bed hoefde te brengen. Dus er wordt progressie geboekt. Zowel voor de patiënt als voor mij. 😁
De zorg betekent wel, dat ik wat later in de loods ben en wat eerder weer thuis dan gewoonlijk. Maar het werk lijdt er niet onder. Het is een periode van weinig cv ketels en veel airco's en warmtepompen. Dus veel afval. 
De patiënt was zo slim om voor de operatie alvast wat hulpmiddelen aan te schaffen. Die komen nu goed van pas. Ik geef toe, dat ik nogal sceptisch was toe in die hulpmiddelen zag binnenkomen. Ze bleek beter voorbereid dan ik zou zijn geweest. En verder gaat het huishouden mij vrij gemakkelijk af. Ik liet de patiënt alleen flink schrikken, toen ik een emmertje met wasknijpers van 1 hoog naar beneden liet vallen. Ik was de was aan het ophangen toen het misging. Waar gehakt wordt, vallen spaanders. En dus ook knijpers.

Ouwe lullen muziek -471-

The Everly Brothers

Met hun muziek ben ik opgegroeid. Dankzij het duo ben ik gitaar gaan spelen en wilde ik snel Engels leren. Ik wilde weten waar hun liedjes over gingen. Dit concert vond op de verjaardag van een van hun grootste fans plaats; mijn zus! Dankzij haar hoorde ik als jochie geregeld The Everly Brothers.

Zo dus -176-

Een ander verleden

Toen ik deze week mijn fiets bij de bouwmarkt van een extra slot voorzag, zei een klant naast mij lachend : "Die van mij is verzekerd." Hij had ook een e-bike maar dan een met een middenmotor. Ook al zou ik verzekerd zijn, ik blijf toch zuinig op mijn spullen. Bij een bouwmarkt komt allerlei volk. Ook volk met busjes. Ik heb een keer gezien hoe iemand een e-bike in een busje tilde. Ik ging er vanuit, dat het de eigenaar was met een fiets die pech heeft. Maar het zette mij wel aan het denken, toen ik over zo'n vorm van diefstal hoorde. Later zag ik hoe op klaarlichte dag een e-bike gestolen werd.
Zelfs motorfietsen die niet aan een stevig object geketend zijn worden, ondanks het stuurslot en het slot aan het wiel, gestolen.
Ik kom uit een tijd waarin uit de brievenbus van woningen en touwtje hing. Men kon zo naar binnen. Fietsen hoefden niet op slot. Maar die tijd is niet meer. Sindsdien is de criminaliteit sterk gegroeid. Zelfs dubbele sloten en vastketenen helpen niet meer. Het dievengilde loopt met slijptollen op accu's rond. En dan heb ik het nog alleen maar over tweewielers. Het is nog veel erger. De boeven bellen gewoon aan en velen laten hen binnen. De meesten zijn al bij je thuis. Ze zitten in je smartphone. Ze zijn overal waar jij bent. Ze slapen dus ook al in je huis. 

Slecht voorbeeld

Helaas zijn er mensen die veel te veel alcohol zuipen drinken. Er zijn er die troost zoeken in alcohol of drugs. De meesten worden erg vervelend. Er zijn er die ouders zijn. Geen goed voorbeeld voor kinderen. Sommigen moedigen hun kinderen aan ook alcohol te drinken. Een manier om in hun eigen falen niet alleen te hoeven staan.

Ai, ai, katten

Het is vrijdag en ook nog de 13e. Ik ben benieuwd wat deze dag gaat brengen.

Ouwe lullen muziek -470-

Te Iwi E (Pools koor)

Soyez le bienvenu!

Begin jaren 70 ben ik naar Parijs gegaan. Speciaal voor de taal. De stad was boeiend, de inwoners naar. Dus sprak ik Frans met buitenlandse studenten. Toen was Parijs nog mooi.