De eerste keer : Travelling Wilburys

Een schitterend nummer met als hoogtepunt : Roy Orbison. En ja, Bob Dylan doet de harmonica (natuurlijk).

Door Amerika vermoorde scholieren

Rusland bracht kinderen in veiligheid en Poetin wordt ervoor vervolgd. Trump bombardeert burgers en gaat vrijuit net zoals Zelensky die 21 studenten de dood injoeg. Zie daar het hypocriete Westen, dat ook nog een genocide steunt.

Kritiek mag niet meer

Als ik zeg dat Nederland een k*tland geworden is, wordt daar soms wat kortzichtig op gereageerd. De kortzichtige Nederlandse schapen roepen dan in koor : "Ga toch emigreren!" Ze begrijpen niet, dat de sfeer in een land bepaald wordt door de overheid. In feite is het een k*t overheid met een k*t politiek waar ik kritiek op heb. Nederland is zonder hen een mooi land.
Wat emigreren betreft is het net zoals bij werkgevers. De top bepaalt de cultuur in een bedrijf. Als ik over het personeelsverloop praat, betreft het vaak de beste werknemers met hun ambities en/of de slechtste die ontslagen worden. Het gemiddelde blijft zitten. Om die reden heb ik weinig op met jubilarissen die zo lang bij een werkgever zitten. Uitzonderingen daar gelaten hoor! Maar de rest zit z'n tijd uit te zitten.
Wij waren al te oud om alsnog te vertrekken. We hebben het er wel over gehad. Rond de eeuwwisseling. Louter vanwege de sfeer en de politiek in dit landje. Het is helemaal de verkeerde kant opgegaan. . Ten tijde van de Spaanse bezetting, verkocht Holland wapentuig aan de Spanjaarden. De geschiedenis herhaalt zich; ze / we laten ons afmaken.

Het jaloerse Westen jammert

Terwijl het Westen druk doende is met genders, oorlogen en boycots, werkt China gestaag verder aan de eigen ontwikkeling. Tot groot ongenoegen van het Westen, dat daarom China als vijand wil opvoeren. 😟

Losweken

In een enigszins kleine ruimte zag ik haar aan een tafeltje zitten. Toen ik binnenkwam groette ik haar. Ze keek even op. met een wat verveelde blik, mompelde iets (volgens deze dove) en keek weer naar beneden. Toen ze laten moest niezen en ik 'proost' zei, keek ze weer naar me en toverde zowaar een glimlach om haar mond. Ze bedankte mij. Ik greep de situatie aan door te zeggen, dat gezondheid erg belangrijk is. Ze ging wat rechtop zitten en vertelde over wat haar eigen gezondheid. Door mijn openvragen bleef ze praten. Ze vertelde dat ze al lang alleen was. Haar man was net in de 50 toen hij overleed. Op mijn vraag of ze zich soms nog eenzaam voelde, aarzelde ze even. Ze dacht na en zei : "Heel af en toe. Dan mis ik hem." Ze heeft weliswaar kinderen, maar die hebben het druk, zei ze. Ik zei misschien wat uitdagend : "Geen tijd is geen prioriteit." Ze verraste mij niet toen ze zei : "Dat denk ik ook af en toe." Het lukte me haar wat los te weken.
Ze is geboren en getogen in Nunspeet. Omdat ze daar veel kennissen heeft valt het met de eenzaamheid mee.
Van het ene onderwerp kwam het andere. Ook over de huidige maatschappij. Ze is een leeftijdgenoot van mij. Ze vertelde over de laatste vakantie met haar man. Die trip ging naar Cuba, rond de eeuwwisseling. Ze was erg enthousiast over de sfeer op het eiland. Hij deed haar denken aan haar jeugd, na de oorlog. De jaren 50. Zo warm en gezellig met mensen die om elkaar geven.
Ik vertelde haar dat ik zo'n zelfde sfeer in Roemenië aantrof begin jaren 70. Ik voelde me daar toen ook erg thuis. Ze vindt het soms lastig om in een levensfase te verkeren, waarin veel (leef)tijdgenoten overlijden. 
Toen ik weer moest opstappen, bedankte ik haar voor het gezelschap en het gesprek. Ik wenste haar het beste toe en zij mij.
 

Van het Oostfront

Weer zo'n typisch NOS bericht en dito reactie uit de politiek. Men is erg verontwaardigd over de Russische aanvallen op Kiev. Dat de aanvallen het directe gevolg zijn van de Oekraïense aanvallen op Moskou, wordt niet bericht. Weer erg eenzijdig. Iet wat ik om me heen steeds vaker hoor. Men vertrouwt de politiek en het nieuws steen minder.

Zo dus -139-

Een hapering

Soms hapert de wachtrij van mijn berichtje. Die bevat berichtjes die ik veel eerder gemaakt heb. Dan hoef ik niet elke dag iets te typen. 😀 Ze zijn soms in telegramstijl getypt, bedoeld om als herinnering en om ze later uit te werken.
Ik deed dat vroeger tijdens mijn werk ook vaak. Een steekwoord in mijn dagboek, dat mij aan de hele gebeurtenis deed herinneren. Tegenwoordig is het meer dan een steekwoord, vanwege van beperkt geheugen. Van mijn kant dan, niet vanwege Windows 11.

Met pensioen

Dixieland muziek

Mijn pa had ook 78 toeren platen met dixieland muziek. Dus vind ik die muziek ook leuk.

Zo dus -138-

When the fallen angels fly

Koken voor anderen -2-

Viskoekjes, kerrie kip, nasi en babi ketjap

Een kleine enquête leerde mij, dat ik mijn voorgenomen menu moest wijzigen. De klant is koning! Dus heb ik op grond van de vragen gekozen voor nasi goreng, babi ketjap, ajam kerrie en viskoekjes.
Ik ben daarmee vanmiddag aan de slag gegaan. Ook nu weer besloot ik voor twee dagen te koken. Maar de helft van de gerechten gaan dan in de bekende witte bakjes van de Chinees naar de 'gasten'. Ook zij zijn net als wij met z'n tweeën; maar dan een moeder en een zoon.
Ik heb eerst wat aardappels geschild en op het fornuis gezet. Die zijn voor de viskoekjes en wat losse blokjes voor in de kerrie kip.
Terwijl de piepers kookten heb ik de babi ketjap gemaakt. Omdat ik zelf niet zo weg ben van het vet / spek, bak ik de aan stukjes gesneden varkenslappen eerst wat bruin. Pas dan gaan de uien en niet veel later de kruidenmix van de babi ketjap erbij. Voor de rest is het niets anders.
Voor de kerrie kip heb ik vier drumsticks gebruikt. Afgezien daarvan heb ik ook wat aardappels en rode paprika toegevoegd aan de kruidenmix en een stuk kokosboter. Vanwege de hoeveelheid heb ik wat extra kerriepoeder in de pan gedaan. Tussentijds heb ik de aardappels afgegoten.
Toen was het tijd om de mix voor de nasi goreng te maken. Natuurlijk met voldoende knoflook en trassi. Mochten de gasten de nasi opmaken en de gerechten niet, dan kunnen ze nog altijd de volgende dag de rest met witte rijst opeten. Als laatste heb ik een gestoomde makreel gefileerd. Van de aardappels heb ik een puree gemaakt. Daar doorheen heb ik de gefileerde makreel geprakt en ik schijfjes in de olie gebakken. 

Trouw

Zo dus -137-