Van het oostfront

Over het hedendaagse Oekraïne. Erwin Vinkers schreef :

"Er moet mij toch iets van het hart. Op dit moment verblijf ik met mijn vrouw, die Oekraïense is, in Oekraïne. En hoe langer ik hier ben, hoe vaker ik mezelf afvraag: waar hebben we het eigenlijk over als we in Nederland spreken over “heel Oekraïne is een oorlogsgebied”?
Ja, er is oorlog. Ja, er zijn meerdere luchtalarmen per dag. Maar de realiteit die ik hier zie, wijkt op veel punten af van het beeld dat in Nederland vaak wordt geschetst. De luchtalarmen? De meeste mensen reageren er nauwelijks meer op. Op de wegen zijn militaire controles, waar militairen soms eerder uit verveling rondhangen dan voortdurend paraat lijken te staan.
Wie alleen de Nederlandse media volgt, krijgt al snel de indruk dat heel Oekraïne in puin ligt, overal hevig wordt gevochten en dat er grote tekorten zijn aan voedsel, brandstof en andere basisvoorzieningen. De werkelijkheid blijkt veel genuanceerder.
Brandstof is hier volop verkrijgbaar, tegen prijzen waar wij in Nederland alleen maar jaloers op kunnen zijn. Winkels liggen vol, restaurants zitten vol en in de regio waar wij verblijven zie je geen kapotgeschoten huizen. Sterker nog: buitenlandse investeerders bouwen hier gewoon nieuwe projecten.

Nogmaals: ik ontken de oorlog niet. Er zijn gebieden waar verschrikkelijk wordt gevochten en waar mensen dagelijks hun leven riskeren. Juist die mensen verdienen alle hulp die ze kunnen krijgen. Maar dat is niet de situatie in het grootste deel van het land.
En dan stel ik mezelf een vraag die blijkbaar niet gesteld mag worden : Hoeveel Oekraïners die als vluchteling naar West-Europa zijn gekomen, kwamen daadwerkelijk uit de zwaar getroffen gebieden? Hoeveel van de enorme stroom aan humanitaire hulp is terechtgekomen waar die echt nodig was? En hoeveel is gebaseerd op een beeld dat door media en politiek veel algemener is gemaakt dan de werkelijkheid?
Ondertussen geeft Nederland ongeveer 7 miljard euro per jaar uit aan de opvang van Oekraïense vluchtelingen. Dat is belastinggeld van iedere Nederlander. Is het dan zo vreemd om kritisch te vragen of dat geld doelmatig wordt besteed, of de opvang daadwerkelijk is gericht op mensen uit de zwaarst getroffen gebieden en of de berichtgeving daarover een volledig beeld geeft?
Nee, ik ben geen Poetin-aanhanger. Nee, ik ben geen racist. En nee, ik ontken de oorlog niet.
Maar mijn vrouw heeft familie in Oekraïne en via hen wisten wij al langer dat de werkelijkheid veel complexer is dan de beelden die dagelijks op televisie verschijnen. Nu zien we dat met onze eigen ogen. Misschien is het tijd om wat kritischer te kijken naar de informatie die ons wordt voorgeschoteld.
Niet om het leed van de oorlog te bagatelliseren, maar om te voorkomen dat angst, emotie en een eenzijdig verhaal de basis worden voor beleid dat miljarden kost.
Kritische vragen stellen zou in een democratie normaal moeten zijn. Niet verdacht."

Gender neutrale toiletten

In het gemeentehuis hier zijn gender neutrale toiletten. Ja, ja. De bekende figuurtjes op de deuren die aangeven of het toilet voor dames of heren is, zijn verdwenen. Wat gekomen is, zijn vrouwen en mannen die hetzelfde toilet bezoeken. Er was geen bordje met het bekende "Heren doe de bril omhoog".
Ik vind het een idiote oplossing. Kom je van het toilet en maak je je kleren nog even in orde, staat er plots een vrouw of meisje voor je neus. Ik vind dat ongewenst. Zeker als er ook nog kinderen aanwezig zijn. Voor je het weet word je ergens van beschuldigd.
De wc pot is trouwens erg laag. Ik zat bijna met mijn knieën in mijn nek. Bij wijze van. Misschien vanwege andere culturen / asielzoekers? Het is net geen hurkgat. Hij nodigt uit om staande te piesen, met alle mogelijke gevolgen van dien. Er was geen handgreep waaraan een mens zich kan optrekken. Misschien moeten ze van de pot gerukt worden. Al met al een flinke afknapper. Wat zeg ik? Afgrijslijk!! Degen die dit heeft bedacht, eh..... laat maar. Graag weer terug naar het normale, aub!

Onzorgvuldig

Het is een maatschappelijk verschijnsel; slordig werken. Gebrek aan kennis, vaardigheden en betrokkenheid. Men doet of roept maar wat.

Twee uitdagingen

Als ik het gaas op het geraamte bij de moestuin ga aanbrengen, wachten mij twee uitdagingen. Het betreft een tweetal wilgen, die op de grens van de moestuin. Een ervan kan ik buitensluiten. De ander staat een halve meter in de tuin. Om de wilg te kunnen blijven snoeien, moet ik het gaas daar anders plaatsen. Ik zit te denken aan een stuk wat gemakkelijk verwijderd kan worden. Ik heb hier nog een stuk zwart kunststof gaas / net liggen. Dat ga ik daarvoor inzetten.
Vandaag ga ik het gaas monteren. Het wordt in stroken van 1 meter breed aangebracht. Dus dat worden dan 8 stroken gaas van ruim 4 meter lang. Onderling verbind ik ze met gegalvaniseerd binddraad. Ik zou ook kabelbinders kunnen gebruiken als dat nodig zou zijn.
Ik hoop no deze week ook een deur te kunnen maken. Maar dat zien we dan wel.
De middelste paal zaag ik op de juiste hoogte (nok van de kas) af. De achterste laat ik zo, die behoudt een lengte van 15 cm boven de nok. Misschien komt daar nog iets, een ornamentje of zo, tegenaan geschroefd. Beide palen krijgen een hoedje (paalkapje).

Peaceful easy feeling

Een weerzien

Hier moet ik niet al te vaak naar kijken. Anders word ik jaloers.

Kweenie

Ze lopen de hele dag met hun telefoon te klooien. Maar ze komen niet op het idee om op gepaste momenten even iets op te zoeken. Zoals onlangs toen ik een nieuw potje Brylcreem wilde kopen. Ik was daarvoor zoals gewoonlijk bij een drogisterij. Omdat ik het spul niet op de gebruikelijke plek van Haarverzorging zag staan, vroeg ik het aan een medewerkster. Bij het woord Brylcreem keek ze me aan alsof ze een eh... ouwe, verwarde gek zag. Ze bleek nog nooit van Brylcreem, voor de jeugd : jaren 50 gel, gehoord te hebben. Hoewel ze een telefoon in haar handen had, kwam ze niet op het idee om even in het systeem te kijken of een zoekmachine aan het werk te zetten. Het bleef bij : "Nee, dat verkopen wij niet." Dus op naar een andere winkel.
In een bouwmarkt wist een jongere oude knar niet eens wat een regeldrager is. Ze verkochten daar wel regels van 4,5 x 7 cm, maar van de dragers had meneer nog nooit gehoord. Ook toen weer niet even opzoeken. Nee, gewoon nee verkopen. Hij zocht bij de hoekijzers in plaats van bij de balkdragers. Want daar lagen ze in het schap.
Toen ik op zoek was naar de regels van 4 meter lang, werd mij ook 2x nee verkocht. Geen van de bouwmark medewerkers attendeerde mij op die andere bouwmarkt, die ze wel verkocht. Die bouwmarkt was 4 km verderop gevestigd.

Een misrekening!

Toen ik meende klaar te zijn met het geraamte voor de moestuin, maakte ik met gepaste trots en naar tevredenheid wat foto's. Pas toen zag ik een fout (zucht). De achterste paal in het midden stond scheef! Toen ik die fout zag, herinnerde ik me de oorzaak. Ik had een loodlijntje gezet om vanaf de horizontale balk de verticale balk in het midden precies tegen de dwarsbalk te laten vallen.
In mijn misrekening heb ik het punt op de grond gebruikt om de paalhouder in de grond te slaan. Door die actie kwam de verticale paal zo'n 4 cm te dicht onder de horizontale balk. Grrr! Ik word oud! 😁 Ik had geen zin / puf meer om een correctie aan te brengen. Mijn werk werd een paar keer onderbroken door de regen. Eerst maar het

avondeten naar binnen werken.
Als de paal gecorrigeerd is, kan ik de staaldraad spannen die als nok van het gaas gaat dienen. Ik zou ook nu al het gaas aan de beide lange kanten kunnen aanbrengen. Onder het mom van "verandering van spijs doet eten". Maar voorlopig zat ik met een scheve paal in mijn maag.
Na het eten heb ik alsnog de paal rechtgezet. Nu kan ik rustig gaan zitten. Nu het geraamte bijna klaar is, heb ik van al het hout en plakje van een centimeter dik overgehouden! Dus de rechthoek van 4 x 8 meter in niet 100% gelukt. Dat komt vanwege de paalhouders. Ze zijn lastig precies goed in de grond te krijgen.

Net asielzoekers

Na de voorkeur voor de asielzoeker boven de autochtone bewoners, is het de wolf die op gelijk niveau als de asielzoeker geplaatst is.
Steeds vaker moeten mensen en dieren plaatsmaken voor de wolf. Zelfs met een aangelijnde hond lopen eigenaar en dier het risico aangevallen te worden door een wolf. Terwijl de hond gevaccineerd moet worden tegen bepaalde ziektes en diens eigenaar ervoor zorgt dat de hond gezond is, zwerven de wilde hondachtigen met schurft, hondsdolheid en ongedierte in hun pels en lijf vrij rond.
Ze richten grote schade aan aan de eigendommen van mensen, voornamelijk vee. Om voor een schadevergoeding in aanmerking te kunnen komen, moet de gedupeerde allerlei bewijzen op tafel leggen.
Onlangs is een doodgeschoten wolf aangetroffen. Een gevolg van uitblijvende maatregelen om mensen en (huis) dieren tegen de wolf te beschermen. Mensen nemen dan maar zelf maatregelen. In dit geval geheel terecht. Als een wolf mij of de hond waarmee ik aangelijnd wandel aanvalt, dan heb ik het recht mezelf en de hond te verdedigen. Ik heb geen vuurwapen, maar dat is dan geen probleem.

Ouwe lullen muziek -425-

American natives

The boxer

Wat een schitterende tekst! En dan de harmonie met de muziek. Prachtig! Het nummer sprak mij erg aan toen ik in 1969 het huis verliet om aan de oproep voor militaire dienst gevolg te geven.

Een fijn gesprek

Toen ik vanmorgen de bestelling van de regels ging ophalen, lagen ze keurig in een aanhangwagen klaar! De winkel ging er vanuit, dat ik ze met de aanhanger zou komen ophalen. Het gebruik ervan is gratis en ik hoefde geen borg of extra kosten te betalen! Wat een service.
De eigenaar van de bouwmarkt zei dat ik het hout ook op de dakdragers kon vervoeren. Toen hij aanbood mij te helpen met het leggen van de regels op de dakdragers, legde ik hem uit dat ik hem daarbij niet kon helpen. Dat was geen probleem. De man informeerde naar mijn gezondheid. Toen ik vertelde in een herstelfase te zitten, wees hij naar mijn borst en zei : "Gelukkig heb je dat ook nog als hulp." Het drong niet direct tot mij door, dat hij naar mijn kettinkje met kruisje wees. Hij vroeg mij of ik soms net als hij ook christelijk opgevoed ben. Zo gebeurde het dat we over het geloof en de Bijbel spraken. Het was opmerkelijk, dat we elkaar volledig begrepen en dezelfde kijk hadden op het geloof in al zijn vormen.
Ook hij kon zijn visie samenvatten met de opmerking : "Het gaat over liefde en elkaar bijstaan. De rest wordt door mensen verzonnen. Net hoe het hen uitkomt." Ik knikte instemmend.
Ik bedankte hem voor zijn hulp en het fijne gesprek. Hij lachte en zei : "Ja, dat gebeurt niet zo vaak hè?" Hij vroeg naar mijn leeftijd. Toen ik die hem vertelde, leek hij ergens op te wachten. Toen zei hij plots : "O, je meent het? Ik dacht dat je een grapje maakte. Nou, dan zie je er nog jong uit!" We namen lachend afscheid van elkaar. Hij wenste mij nog een goed herstel toe.

Het geraamte staat!

Ondanks dat ik het niet had verwacht, werden vandaag alle materialen die ik besteld had voor de moestuin bezorgd! Als het meezit kan ik de 'overkapping' van de moestuin nog deze week afkrijgen.
De puntpaalhouders waren al de grond ingeslagen. We moesten er twee corrigeren, toen we de palen en verbindingsregels monteerden.
De reden dat ik per se regels van 4 meter lang wilde hebben loonde zich. De moestuin is bijna 8 meter lang en bijna 4 meter breed. De standaardmaten voor tuinhout bij de bouwmarkten lopen van 1,80 meter tot 2,40 of 2,60. Soms ook 3 meter lang. Maar ik wilde 4 meter hebben.

Gelukkig is hier 4 km vandaan nog een bouwmarkt. Meer een houthandel met veel meer aanbod wat hout betreft en de maatvoering. De laatste is per hele meter.
Dankzij de lange regels kon ik de palen op de juiste hoogte krijgen. Ik heb er een regel opgelegd met daarop de waterpas. Hier en daar moest de paalhouder nog een paar klappen krijgen, maar dat was dan alles. De buitenrand is u 1,80 m hoog. In het midden wordt de paal 2.10 m hoog. Dat is ook de hoogte van de nok van de kas. Ik span een staaldraad vanaf de nok van de kas naar de achterste paal daar recht tegenover. Over dat draad wordt schuin naar de rand van het geraamte het kippengaas aangebracht. Dus in dezelfde vorm als de daklijn van de kas.
Ik heb wel de paalhouder van de toegangsdeur bij de kas weer uit de grond getrokken. Dat deed ik met de bekende hefboomtechniek. Ik ging op de hefboom staan en dankzij mijn gewichtig voorkomen kwam de paalhouder tergend langzaam uit de grond omhoog. Daarna heb ik hem met een vuistje op de juiste plek weer in de grond geslagen.
Het geraamte, de buitenkant, staat nu fier en mooi waterpas in de zon te glimmen. Rest nog het hier en daar definitief vastzetten en de middelste palen uitlijnen en plaatsen. Daarna kan het gaas er op. Maar dat doen we morgen of anders overmorgen. We hebben tijd zat.

Een druk weekje

Nee, ik ga er geen haastwerk van maken. Maar het wordt deze week wat drukker dan normaal. Dat komt vanwege het afleveren van bestellingen van de bewoners en de dagelijkse beslommeringen. Deze week wordt zowel vandaag als donderdag een kliko geleegd. Gisteren heb ik de GFT kliko voorbereid en naar de weg gerold. Gelukkig was ie niet zwaar. Ik beschouw het ook als een soort oefening. Daarom heb ik met de kliko eerst de helft van de afstand afgelegd. Later de tweede helft tot aan de weg.
Donderdag weer een lichte bak, het PMD. Die doe ik op dezelfde manier. Het punt is namelijk dat de oprijlaan van grind voorzien is en dat het pad zo'n 100 meter lang is. De wieltjes rollen niet zo vlot over het grind.
Nu de puntpaalhouders in de grond zitten, kan ik met het opbouwen van het geraamte beginnen. Afgezien van de bouw, heb ik nog meer klusjes gezien. Maar alles op z'n tijd. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet.