De NAVO

 Ik herinner me nog het groepsgedrag, waarin de kleinste of zwakste uitdagend voorop loopt. Zodra iemand op hem reageert, komt de sterkste naar voren. In andere gevallen treed de sterkste op als leider.
Het optreden van de NAVO doet mij aan dat gedrag denken. Zonder sterke man Amerika, stelt de rest van de groep weinig tot niets voor. De zwakste, Nederland, loopt nu met een mietje voorop wat stoer te doen.😂 Wat een zielige vertoning. Ons landje heeft niet eens het lef om de VS of Israël te veroordelen. Laat staan als het op oorlog voeren aankomt.
Onder leiding van Amerika heeft de NAVO aanvallen op / in andere landen uitgevoerd. De NAVO heeft zich van een verdedigingsorganisatie ontpopt als een ware agressor. Dat begon al ten tijde van het uiteenvallen van Joegoslavië, toen NAVO landen, waaronder Nederland met F-16's , zonder VN resolutie Servië aanvielen.
Nu wil een aantal NAVO landen Groenland beschermen tegen een eventuele aanval van Amerika. Zolang Amerika niet in eigen land flink aangepakt wordt, zal het initiatief weinig indruk maken. Ik bedoel, tijdens WO2 gaven de Amerikanen ook niets om levens van bondgenoten. Het resultaat stond bovenaan. Dus ook Groenland gaat eraan, desnoods met veel Europese militairen en burgers als slachtoffers.

Lekker ouderwets

Omdat de verwarming het hier niet doet, of bijna niet, steek ik 's morgens vroeg de openhaard aan. Ik ben weer terug in de tijd. Het kwam in de jaren 50 af en toe voor, dat de kolenkachel 's nachts was uitgegaan. De kachel werd 's avonds vaak nog even bijgevuld met kolen, om hem gedurende de nacht brandend te houden. Maar blijkbaar was het soms op een net te lagen stand van de luchttoevoer, dat het vuur doofde.
Dan ging ik eerst de kachel wat leeghalen en scheidde het as en de nog goede steenkool. Daarna gebruikte ik hout, dat van oude plankjes uit de bouw wat kleiner gemaakt had met moeders keukenmes, en een prop papier van een oude krant om het vuur te starten.
Als het goed brandde gingen de nog goede steenkolen erop. Beetje bij beetje, want anders werd het vuurtje bedolven en ging het uit.
In Beekbergen ging ik op herhaling. Daar was ook een kolenkachel, waar men ook hout, briketten en turf in kon stoken. Daar was zelfs een speciale knop voor om de kachel in de stand van de soort brandstof te zetten. De kachel was afkomstig uit het voormalig West-Duitsland. Dat was een zeer goede kachel.
Maar nu dus de openhaard, die 's morgens aangestoken wordt. Die klus is veel gemakkelijker dan die van de kachels. Ik vind het vuur ook veel gezelliger overkomen. Ik moet zeggen, de warmteafgifte van de openhaard hier is vrij hoog en dus snel voelbaar.
We vonden het hier niet echt koud in huis. Dat komt omdat bij ons de thermostaat op 19,5 Celsius staat. Dat zijn wij gewend. Dat is wat hoger dan de 14 graden van afgelopen weken. Gelukkig was daar nog een houtkachel en veel hout.
Als we het koud krijgen, gaan we niet aan de thermostaat staan prutsen. We trekken dan een wat dikkere trui aan. Als we 's avonds voor de tv zitten dan is een deken de oplossing. Op ons laatste adres ging de huiskamerthermostaat automatisch terug naar 14 Celsius. Niet echt verstandig, want 's morgens moest in de woonkamer een groot verschil in temperatuur, zo'n 6 graden, overwonnen worden. Dus dat is een verkeerde manier van energiezuinig zijn in een matig geïsoleerd huis.

Zo dus -100-

Rustig aan rijden

In de winterse omstandigheden is het voorzichtig rijden geblazen. Maar dan wel op een manier, die anderen niet zal ergeren of in gevaar zal brengen. Te langzaam rijden vraagt om inhaalmanoeuvres, die op hun beurt slecht kunnen aflopen.
Vanmorgen was mij nog niet duidelijk in hoeverre er sprake zou zijn van gladheid. Op een autoweg besloot ik een parkeerplek te nemen. Sonja vroeg : "Wat ga je doen?" Ik zei : "Wachten op de auto achter mij." Toen die ons gepasseerd was, vervolgde ik onze weg.
Op ruime afstand volgde ik de auto. Die reed nu voorop en ik dus niet. Ik kon aan die auto zien in hoeverre de weg berijdbaar was. Hetzelfde doe ik als het mistig weer is. Of wanneer we over de dijk naar Enkhuizen rijden. Ook dan rijd ik liever niet voorop.
Zowel in onze eigen straat als hier was sprake van een ware ijsbaan. Dat betekent stapvoets rijden en vooral niet abrupt reageren.

Van het oostfront

Russen schaken beter dan het Westen.

We gaan weer

Van het oostfront

Trigger happy

Het is afgrijslijk te zien, hoe een ICE medewerker op een jonge moeder schiet, die naar zeggen uit angst wegrijdt. Ik noem het pure moord. Ik weet zeker dat deze moeder ongewapend was. Ze ziet een gemaskerde man aankomen die aan haar portier gaat trekken. Een vrouw of wie dan ook in de rug schieten, is een laffe daad en staat voor mij gelijk aan moord. Maar ach, het is Amerika. Hoewel, zoiets doet zich helaas ook voor in ons landje. Daders, politieagenten, worden nooit echt gestraft. Dan is er altijd weer een drogreden te bedenken. Een  ongewapende jongeman die wegrent in zijn achterhoofd schieten is een ordinaire moord.
In veel buitenlande beelden die ik gezien heb, valt het mij op dat er nooit op benen gericht en geschoten wordt. Ook al staat het slechtoffer op afstand met een mes te zwaaien of slaat een dader op de vlucht. In veel gevallen wordt zo'n person doorzeefd met kogels. Zijn het frustraties of is het het ultieme moment voor een gewapend iemand?
Ik mag dan tegen het immigratiebeleid zijn, mensen die op de vlucht slaan doodschieten gaat mij veel te ver. Tenzij ze een ernstige misdaad hebben begaan of gewapend zijn.



Dit is een typische MSM weergave van het gebeuren.

Gesprekjes in de sneeuw

Leuk berichtje van de bewoners. Als eerste de opmerking dat hun huisje zo schoon is! Ze zijn niet de eersten die dat enthousiast roepen. Zoals gezegd, als wij opruimen en/of schoonmaken, dan doen wij dat op onze manier. Die is beduidend anders (noem het maar ouderwets) vergeleken met die van de jongere generaties. Ze hadden het idee dat Saar ons mist, maar ze was erg blij toen ze haar baasjes weer zag,
Natuurlijk waren er buurtbewoners, die in ons nieuwe gezichten zagen. Dus raakte ik zodoende in gesprek met een paar van hen. Een van hen, een vrouw, sprak mij aan toen ik buiten de auto onder z'n witten deken vandaan haalde. Ze informeerde naar ons verblijf. Ze wist dat de bewoners met vakantie waren en dat ze vandaag zouden terugkomen. Ze vroeg waar wij oorspronkelijk vandaan komen. Op mijn antwoord zei ze vrolijk : "Wat cultuur betreft kom je volgens mij niet uit de polder. Volgens mij heb je Indonesische roots. Ik ben namelijk een groot liefhebber van Indonesië." Daarna kwamen er vragen over mij en mijn familie en verhaaltjes over haar bezoeken aan Java en Bali. Ze vroeg wat ik voor werk gedaan heb en hoe wij op het idee kwamen om te gaan oppassen.
Een ander buurtbewoonster vroeg of wij vaker op andermans huisdieren en/of huizen pasten. Ze heeft een zoon, die zowel een hand als een paar cavia's heeft. Ik zei toen, dat het hier een zeer mooie omgeving is, maar dat het fietsen voor ons niet te doen is. Toen zei ze, dat haar zoon niet hier maar in Driebergen woont. Ik zei dat we daar vaak op de fiets kwamen als we in de buurt van Doorn oppassen. Ze vroeg of ik het goed vond dat zij aan de bewoonster ons telefoonnummer mocht vragen. "Wat mij betreft geen probleem", zei ik, alsof we het al niet druk genoeg hebben. 😀

Alles is tijdelijk

Bijna weer een week voorbij. Alles kent een eind.

Ouwe lullen muziek -357-

Sneeuw

Weer thuis zagen we een flinke pak sneeuw op het dak van de overkapping liggen. Het meeste is afkomstig van de zonnepanelen. Ergo, er lag weer een klus op mij te wachten. Eerste ben ik met de sneeuwschuiver aan de slag gegaan, zodat ik een begaanbaar pad had. Daarna heb ik de bagage uit de auto gehaald. Daarna ben ik de sneeuw van de overkapping gaan verwijderen. Daarvoor moest ik wel eerst een schuiver maken. Hoe? 
Ik heb de hark gepakt en op het deel van de tanden aan beide zijden een plankje geschroefd. En zie : een sneeuwschuiver! 😂
Daarna ben ik staande op een huishoudtrap de sneeuw naar me toe gaan trekken. Ik kon niet bij de dakgoot komen, maar die kan aardig wat gewicht dragen. Al de sneeuw die zodoende op de grond terechtkwam, moest ik daarna ook opruimen. Het werd zo een drukke dag. Ik ga straks weer slapen als een os.

Even op de thee

We zijn rond 13.00 uur vertrokken. Het gaf een vreemd gevoel om Saar in het huis alleen en voorgoed achter te laten. Alsof we haar naar een asiel hadden gebracht. Zo'n 4 uur later zouden haar baasjes weer thuiskomen. Dus Saar zou zoals op een normale dag weer op tijd naar buiten gaan en haar brokken krijgen. Na ons vertrek hebben we nauw contact gehouden met de bewoners. Om er zeker van te zijn, dat ze conform de planning weer thuis zouden zijn.
Ik heb de Peugeot vooraf moeten uitgraven. Toen we de parkeerplaats verlieten bleef de auto eerst flink slippen om over de hoge sneeuwrand te kunnen komen. De rand is ontstaan vanwege de sneeuwschuiver die hier door de straten rijdt. Dat werk was voor de buurman wat sneu. Gistermiddag heeft hij over een grote afstand het stoepje van sneeuw ontdaan. De auto met de sneeuwschuiver heeft toen het stoepje weer vol onder de sneeuw gegooid!
Omdat we een nachtje thuis zouden slapen, besloten wij de fietsen en de drager alvast naar het volgende adres te brengen. Dan hoefde ik ze thuis niet van de auto te halen en ze de volgende ochtend weer op de trekhaak hangen.

De bewoners hoefden daarvoor niet thuis te zijn. We zijn daar immers kind aan huis. Een berichtje vooraf leerde dat de bewoners nog thuis zijn. Na aankomst werden we heel enthousiast begroet door de Friese stabij Feijke en niet in mindere mate door de bewoners. We hebben daar niet alleen de klus gedaan, maar ook een kop thee gedronken. We hoorden dat de verwarming nukken vertoont. Maar met onze ervaringen opgedaan in het vorige huis, zijn we inmiddels al aan wat kou gewend. 's Morgens hebben we bij een temperatuur van 13 Celsius ontbeten. Maar de woning op het volgende adres is beregoed geïsoleerd. Dat merkten we toen we binnen waren. Hoezo geen verwarming??  De openhaard brandde en ook die kon je goed voelen. Het stel vliegt morgen naar Azië en kon niet 1,2,3 een oplossing bedenken. De oplossing zijn wij dus. We vangen de monteur op, die volgende week woensdag komt. en we passen op Feijke. Tot die tijd zullen we het best goed uithouden. Er is elektriciteit, warm water en een openhaard. De verwarming blijft hangen op zo'n 19 Celsius. Dat zijn er gemiddeld 5 meer dan wij afgelopen week meegemaakt hebben.
De bewoners waren erg opgelucht te horen, dat wij gewoon zullen komen. Niet alleen in de eetkeuken, ook in de huiskamer is een openhaard.
Onderweg naar Dronten vernamen wij dat het andere stel op tijd aangekomen is op Schiphol.

Schoon achtergelaten

Er zijn (bijna) volwassenen die het niet in hun opvoeding hebben meegekregen; schoonmaken. Ze maken er een bende van en laten het opruimen van de smeerboel aan anderen (meestal hun ouders of een schoonmaker) over. Ik vind het respectloos gedrag. Je eigen rommel opruimen is een gewone zaak.
Ik heb van een buurvrouw ooit de verhalen gehoord over vakantiehuisjes waarin gasten er een bende van gemaakt hebben. Zij maakte in een vakantiepark huisjes schoon.
Gisteren en vanmorgen hebben wij het huisje ook opgeruimd. En weer op onze manier. Dus ook onder de banken en bedden en met het verplaatsen van meubilair. Zo doen wij dat. Dus niet eromheen stofzuigen en/of dweilen. De hele vloer wordt gedaan. En tja, dan kom je soms wat tegen. Zoals een tweede hond of kat onder een honden- of kattenmand of lage kast. 😂 Het verbaast ons niet, want we kennen dat ook van onszelf.
In het algemeen durf ik te stellen dat wij onze verblijfplaatsen altijd nog schoner achterlaten dan we ze hebben aangetroffen. Echt vieze locaties hebben we niet aangetroffen hoor. Over het algemeen zijn de mensen netjes en schoon. Sommigen hebben iemand daarvoor ingehuurd.
Het kan zijn, dat zo'n poetsvrouw na aankomst aangenaam verrast zegt : "O, ik zou de ramen zemen, maar die zijn al gedaan!" Een andere zei : "Als jullie er zijn hoef ik weinig te doen." Al is het niet onze bedoeling hen het brood uit de mond te stoten. Maar, zoals ik vaker zeg, : er is altijd wel wat te doen. en anders weet ik nog wel wat. 😁
Ik heb de houtkachel ook schoongemaakt. De asla geleegd en het glas ontdaan van de roetaanslag. Drie weken geleden was het glas zwart en de asla overvol. Ik had toen ook al het glas schoongemaakt. maar vanwege de slechte trek van de kachel kwam het glas weer onder de roet te zitten. Dat heb ik tussentijds maar zo gelaten. Hij staat er nu bij, alsof ie net geplaatst is.
We doen trouwens alleen de kamers die we zelf gebruikt hebben. de ruimtes waar we niet geweest zijn, zoals andere slaapkamers, doen we niet. We zijn immers geen schoonmaakploeg, maar vakantiegangers.

Ouwe lullen muziek -356-