Zo dus -137-

Zo gewonnen, zo geronnen

Het bestedingspatroon blijft een haast ongrijpbaar iets. Zo kan iemand met een minimumloon, een leuk leven leiden, terwijl een ander met het dubbele ervan nauwelijks kan rondkomen.
Mijn lieve moeder zei soms : "Je moet de huid niet verdelen voordat de beer geschoten is." Met die wijsheid in mijn nog jong hoofd, vond ik het vreemd dat mensen op voorhand het vakantiegeld uitgaven voordat ze het op de bankrekening hadden staan. Ik hoorde ook dat mensen een lening afsloten, want "straks los ik hem af met mijn vakantiegeld of winstdeling." Ik weet zelfs van een geval waarin iemand een auto kocht met geleend geld. Zijn beredenering was, dat hij de komende twee maanden zou gaan overwerken. Helaas werd de persoon ziek.
Zelf zijn wij niet zo van het lenen en/of het op voorhand uitgeven van geld dat nog niet op de rekening staat. En als het ontvangen is, dan verdwijnt het eerst naar het digitale spaarvarken. Er zijn anderen, waar het geld hen in de handen brandt. Het is dan ook zo weer op.
Toen we trouwden was er geen geld voor een diner. We wilden geen geld lenen. Dus bleef het bij een receptie.

Van het Midden-Oosten

Schapen in de straat

In en mum van tijd stonden er gisteren rijen kliko's met oud papier hier in de straat! Een buurtbewoner vroeg mij 's avonds waarom de kliko's niet geleegd zijn. "Er wordt vandaag helemaal geen oud papier opgehaald", zei ik lachend, "het schapenvolk in de straat is weer bezig geweest. Hij zei verder niets meer dan "O" en liep door. Even later zag ik hem met een kliko voorbijkomen.....Oeps! 😂

In de opvang

Veel dieren en insecten moeten plaatsmaken voor de mens en zijn activiteiten. Steden, dorpen, industriegebieden, akkers, grasland, bossen enz. alles ten behoeve van de mens. Die niet alleen de habitat van dieren steelt, maar ze ook uitroeit. Vaak zijn die veranderingen juist erg aantrekkelijk voor dieren. Zoals de groene weilanden voor ganzen en zwanen, de graanvelden voor vogels en muizen. Maar het zijn vallen, plekken waar de dood hen opwacht. Sommige weten te ontkomen. En heel soms is er een veilige plek met goede zorg en gezelschap.

Peperdure routeplanner Peugeot

In de Peugeot bevindt zich ook een routeplanner.  Gebleken is, dat ie niet helemaal up to date is. Vandaag heb ik even opgezocht hoe ik de software kan laten bijwerken.
Op de site vond ik de updates. Maar wat blijkt? Men heeft Europa opgedeeld in meerdere landen. Als ik voor Nederland een update wil, krijg ik daar België en Luxemburg bij. Dat gaat €99 kosten. Als ik voor Duitsland ook een update wil, krijg ik alleen dat land en gaat het me ook €99 kosten. Als ik naar Denemarken zou willen, dan..... Enzovoorts. Kortom, Peugeot denkt grof te verdienen aan hun accessoire. Denkt, want er is nog altijd zoiets als : de telefoon en Google Maps! 😂 Die kan via blue tooth ook aan de boordcomputer gekoppeld worden. Peugeot kan die updates beter gratis gaan verstrekken. Het gebeuren komt nu nogal dom en hebberig over.

Wazige brief

Omdat ik normaliter zo gezond ben als en vis, krijg ik nauwelijks iets te lezen van mijn zorgverzekering. Maar dit keer kreeg ik zowaar een brief. Een wazige brief (zie boven). Ik begreep er weinig van. Dus ben ik maar naar mijn account gegaan om het uit te zoeken.
Wat bleek? Ik moet van mijn eigen risico €52,04 betalen wegens medicijnen! Waarom schrijft men dat niet gewoon? In eerste instantie meende ik met een hogere rekening te maken te hebben waarop ik periodiek €52,04 moet aflossen. 

Ouwe lullen muziek -406-

Hollandse schapen

Vandaag was het weer zover. Iemand heeft zijn kliko met oud papier aan de straat gezet. Maar er wordt vandaag helemaal geen oud papier opgehaald! Dat gaat pas volgende week gebeuren. Zo staat het vermeld op de afvalkalender van de gemeente. Een controle, je weet maar nooit, leerde dat er geen wijziging is aangebracht.
Inmiddels staat er en hele rij met kliko's langs de straat. 😂 Ik vind het zo typisch voor dit landje. Mensen gedragen zich als schapen. Denken zelf niet even na, maar accepteren klakkeloos wat heen voorgeschoteld wordt. Of het nu kliko's zijn, politiek en/of het nieuws is, ze sukkelen er als schapen achteraan. De groep die denkt : "Is dat wel zo?" wordt alsmaar kleiner. 

Een kleurtje met humor

Als het even kan geef ik een humoristische draai aan opmerkingen of vragen over mijn uiterlijk. Of breng ik met mijn reactie de vragensteller of roeptoeter in verlegenheid. Boos worden heeft immers geen enkele zin. Boos reageren zou enkel een kolfje naar de hand van de 'opponent' zijn.
Als iemand aan mij vraagt waar ik vandaan kom, antwoorde ik bijvoorbeeld met 'van het toilet' of 'van de kopieermachine'. Dat was dan de waarheid, ook al weet ik dat naar mijn culturele achtergrond geïnformeerd wordt.  Maar meestal is men niet zo duidelijk. Soms komt een vraag of opmerking enigszins naar over vanwege de toonzetting of omdat ik weet dat de persoon weinig op heeft met niet blanke mensen. Toen zo'n iemand zei dat ik een ander kleurtje heb en vroeg waar ik vandaan kom, zei ik wat dubbelzinnig : "Ik kom uit een zeer warm gezin." Dat leidt dan tot een wat verstoord gezicht; tja, daar sta je dan met je witte toet! 😂
Toen iemand vroeg of ik aan het weer in Nederland kon wennen, gaf ik met een typisch Antilliaans accent antwoord. 😂
Tijdens een lunch zat ik naast mijn Antilliaanse collega. Een vrouwelijke collega tegenover ons vroeg ons of we soms uit India of Pakistan afkomstig waren. Waarop ik haar vroeg : "Heb jij je haar geverfd of ben je van nature blond?" 😂
Een paar keer heeft men geprobeerd mij in aanwezigheid van anderen / collega's te kakken te zetten. Het viel mij in alle gevallen op, dat de aanwezigen zich doodstil hielden. Niemand riep de persoon in kwestie tot de orde. Wel achteraf, maar niet op het moment. Dat zegt ook wat. Ook in die gevallen reageerde ik rustig. Mensen hebben de neiging zichzelf via anderen bloot te geven; hun ware aard te laten zien. Meestal gevoed door afgunst of angst. Soms vanwege racisme. Het zij zo.

Words of love

Andere bezigheden

Om gezondheidsredenen ben ik ruim twee weken niet in de loods geweest. Eerlijk gezegd, word ik daar wat onrustig van. Maar ik moet me koest houden. Vooral bezigheden die een zekere mate van inspanning eisen, moet ik mijden. Ik mag niet tillen, niet fietsen, niet klussen waarbij gereedschap als hamers, handzagen, schroevendraaiers enz. gebruikt worden. Ook geen elektrisch gereedschap zoals een heggenschaar. Een afkortzaag of zaagtafel wel, dat is op een knopje drukken. Maar ik mag geen houten balk of plaat tillen.
Gisteren heeft Sonja in stilte het doek onder de overkapping verwijderd (foto). De lieve schat was bang dat ik zou helpen en me zou vergalopperen door onbewust toch de medische voorschriften te overtreden. Het erfje oogt nu groter.
Aan de andere kant hebben de opgelegde beperkingen ook wel weer z'n voordelen. Er liggen hier veel kleinere klussen te wachten. Ze waren door de grotere naar de achtergrond verdrongen.
Om mijn onrustig gevoel wat te temperen, vraag ik Sonja of ze mij naar de loods wil brengen. Niet achter op haar Stella, maar in de auto. Ik zou ook allen kunnen gaan, maar haar aanwezigheid zorgt ervoor dat ik me aan de regels houd. Dat kan ze dan zelf zien. 😊

Trieste zaken

Het aantal mensen met een soa neemt toe. Ergo : veilig vrijen verliest terrein. Wat daarin ook meespeelt is het verschijnsel van 'body count'. Er was en tijd waarin het een eis was, dat een vrouw als maagd het huwelijk inging. Tegenwoordig is het voor bepaalde vrouwen noodzakelijk om zoveel mogelijk mannen over zich heen te krijgen. Die mannen maken graag gebruik van gratis prostitutie. Vrouwen die zich zo gedragen heten vroeger prostituees. Maar die deden het voor het geld. De vrouwen die nu hun lichaam gratis weggeven, hebben een zeer laag zelfbeeld en geen respect voor hun eigen ego en lichaam. In het woord SOA zitten trouwens dezelfde letters al in het woord ASO.
Een vader vergat zijn dochtertje af te leveren bij de crèche. Hij werd op weg naar de crèche gebeld en zodoende afgeleid. In plaats van zijn dochtertje weg te brengen, reed hij direct naar zijn werk. Daar liet hij het kindje (2) in zijn auto achter. Pas in de namiddag, toen de moeder het kind wilde ophalen bij de crèche, kreeg ze te horen dat ze daar die dag niet gebracht is. De vader trof het vergeten kindje dood aan in de bloedhete auto.
Erg triest, dat wel. Vreemd dat de crèche de ouders niet eerder gebeld hebben, vanwege het wegblijven van hun kind.
De deuren blijven wijd openstaan voor de ongebreidelde instroom van vreemdelingen. Waarom gaat die deur niet dicht? Omdat Nederland geen baas is over eigen land. Dat zijn Brussel (EU), de NAVO en het WEF. Mark Rutte heeft daar in een achterkamertje voor gezorgd.

Naar de Dillenburg

Willem Alex maakt zich zorgen over de asielprotesten. Waar bemoeit die Oranjebitterbal zich mee? Hij en de hele Oranjetent hoort boven de partijen te staan! En neem anders zelf zonder 'kijk mij eens' asielzoekers in huis.
Tijdens die vakantie in het voormalig West-Duitsland, midden jaren 50, bezochten we niet alleen Biedenkopf. We gingen zowaar ook nog naar Dillenburg. Daar staat het kasteel van de Oranjes. Als jochie vond ik het bijzonder daar te zijn. Ik had tijdens de les Geschiedenis goed opgelet. Helaas werd toen niet de waarheid over de Oranjes verteld. Dat deed decennia later Edwin de Roy van Zuydewijn pas.

Een gemengd huwelijk