Van het oostfront

De Poolse aanpak

Everybody hurts

Nieuws

Als je zoals ik uit de wereld van enen en nullen komt, dan is er geen ruimte voor een grijs gebied. Iets is zo en anders niet. Vanuit die ervaring hoor en lees ik in nieuwsberichten veel meningen. Zoals 'men vermoedt' , 'men vindt' , 'men denkt' enz.
Men wil dat de stagiaires betaald gaan worden voor het werk dat ze doen. Veel bedrijven schrikken daarvan. Zelf heb ik geregeld stagiaires ingezet. Ik plukte activiteiten uit mijn project, die geschikt waren voor studenten. Voor mij waren het deelprojecten. Het was een winwin situatie. De stagiairs werden altijd betaald. Meestal kregen zij het minimumjeugdloon en heel soms en vergoeding. In en geval heb ik me sterk moeten maken voor een vergoeding, omdat het bedrijf zelfs die niet wilde geven. Terwijl de stagiair dagelijks met het OV van Vlissingen naar Sliedrecht reisde en nooit te laat kwam.
De bedrijven die nu nog steeds weigeren te betalen, hebben een mentaliteit van slavernij.
De vuiligheid van Shell komt ook steeds meer bovendrijven. Gebleken is dat het bedrijf willens en wetens lekke olieleidingen heeft gebruikt in Nigeria. In dat land heeft Shell flink huisgehouden. Dusdanig dat het bedrijf Nigeriaans bloed aan de handen heeft.
In Rusland is een oppositiepartij verboden. Erg? We weten hoe Rusland is. Binnen de EU en ook in ons landje, wil men ook oppositiepartijen (o.a. FvD), AfD) verbieden. Dus wat dat betreft is de democratie geen haar beter dan het Russisch regime. Beide hebben trekken van dictatuur.

Ouwe lullen muziek -433-

Slapen en innovatief bezig zijn

Terwijl de westerse auto-industrie in slaap gesukkeld is, zijn landen als China, Zuid-Korea en Japan in de branche innovatief bezig.

Libanon deelt klappen uit

Servië vaart eigen koers

Arrogant en agressief Amerika

Nog even en die gekke Amerikanen komen hier ongevraagd naar gas boren.

Alles draait om informatie

Een uitspraak die ik in de jaren 70 al hoorde binnen het kader van strategieën. In die tijd moest de mens  op allerlei manieren aan informatie zien te komen. De meeste ervan stond toen nog op papier. In boeken, tijdschriften en in kranten. En in hoofden van specialisten, want in documenteren had niet iedereen zin en/of tijd.
Dus las ik de ViaVia. Zeg maar de papieren versie van wat tegenwoordig Marktplaats is. Ik had een dikke stratengids en geen routeplanner in de auto. En een vakje met wat losse munten om eventueel onderweg te telefoneren. En als ik iets wilde weten kon ik het nog altijd aan iemand vragen. 
Wat mij nu, ruim 50 jaar later, opvalt is dat velen met een gigantische schat aan informatie in de hand rondloopt. Maar dat de meesten van hen niet het besef hebben, dat ze over die enorme gemakkelijk toegankelijke verzameling aan informatie beschikken. Afgezien daarvan zijn er ook allerlei functies om die informatie op te zoeken en/of te manipuleren. Niet alleen woorden, maar ook hele teksten, afbeeldingen, locaties, berekeningen enz. zijn dankzij dat kleine apparaat te vinden. Toch kom ik geregeld mensen tegen, die iets niet weten of wisten en met de telefoon in de hand mij vragen waar een bepaalde straat of winkel is. 
Laatst was het in een bouwmarkt waar een medewerker niet wist wat een regeldrager is. Hij keek niet even op zijn telefoon en ook niet in het systeem van de aanbod van de winkel. Nee, zoiets moet je hem dan vragen.
De vertaalapp is ook handig. Nu kan ik met mijn buren en het winkelpersoneel communiceren in het Arabisch, Roemeens, Oekraïens en Pools. 

Een laserwaterpas

Vaak heb ik eraan gedacht. Vooral tijdens het plaatsen van schuttingen en het bouwen van een kippenren en het afschermen van de moestuin, een afdak / overkapping. Voor die werkzaamheden miste ik een waterpas om over grotere afstanden bouwwerken mooi horizontaal of verticaal te kunnen maken. Zoals een rijtje palen op lijn en op dezelfde hoogte plaatsen. Ik maakte dan gebruik van een langere balk of plank waarop ik een waterpas legde, maar het hout is niet altijd mooi recht. Komt bij dat ik dan vaak maar een hand over had om iets te doen. Soms moest ik acrobatische toeren uithalen om iets af te tekenen. Vandaar dat ik zo lenig was. 
Deze waterpas zal dat soort problematiek moeten oplossen. Ik heb eerder onze oudste zoon vaak met zo'n waterpas zien werken. Maar hij heeft een professionele. En ik ben maar een hobbyist. Ik heb er een gekozen die groene lijnen geeft.

Lage waterstand niet nieuw

Als kind maakte ik mee, dat de Rijn midden jaren 50 een zeer lage waterstand had. Dat was toen al niet iets nieuws volgens volwassenen. In de jaren 70 was er ook nog sprake van zeer lage waterstanden. Ik vind dat men het nieuws vaak flink opblaast. Het zal wel het Telegraaf-virus zijn in combinatie met de vele onzinnige uitspraken over het klimaat in relatie tot spontane ontbranding in bossen, kippen die bruine eieren leggen, wolven die schapen mogen doden, lage waterstanden, immigratie en slechte politiek.
Onlangs werd een compleet gezin betrapt toen het met een BBQ aan de rand van een bos bezig was. En dan heb ik het maar niet over de gearresteerde brandstichters en de lieden met snode plannen. De laatste zijn er nogal wat.
Het is met de branden in relatie met het klimaat net zo erg als dat met drones, hacks enz. in relatie tot Poetin en spionage via elektronica met China; er gaat heel veel onzin rond. 

Op zondag gesloten

In de jaren 60 en 70 was het in bepaalde gemeenten zo, dat alles op de zondag op gesloten was. Verkoop was verboden, dus ook via een automaat. Vooral de rokers vonden dat erg. Er is inmiddels veel veranderd, maar niet elke verandering is een goede. Ik heb er moeite mee, dat ook gelovige mensen gedwongen worden op de zondag te moeten werken. Een van mijn werkgevers besloot zonder enig overleg ook daartoe.
Soms kom ik nog zeer consequente gelovigen tegen. Op het internet. Die houden hun website op de zon- en christelijke feestdagen keurig gesloten.

Goede vooruitzichten

Een mens moet optimistisch en positief blijven. Dat scheelt al de helft van de ellende. In successituaties is er altijd een team van anderen die betrokken zijn. Dat was met mijn avondopleiding ook het geval. Dankzij het thuisfront kon ik de opleiding succesvol afronden. Met mijn herstel is dat ook zo. Ik doe en kan het niet alleen.
Voor de komende maand is er al weer een beroep op ons gedaan voor oppaswerk. Dit keer voor de duur van een week. Dat komt mooi uit, want ik heb nog een en ander te doen op dat adres. Lichte werkzaamheden, klusjes. Daar is een week lang genoeg voor. Het verzoek begon met een stukje dankbaarheid voor alles wat we voor de bewoners gedaan hebben. Dat hebben ze al eerder gezegd, maar blijkbaar zijn ze blij met en tevreden over ons oppaswerk. Ik hoop dan wat meer te kunnen fietsen.
Voor de herfstvakantie hebben we nog geen verzoeken gekregen. De maand Oktober is dus nog vrij. Maar eerst deze maand goed zien door te komen. Dat gaat zeker lukken met de goede vooruitzichten.

Met de laptop op schoot

Er was een tijd waarin ik even goed ging zitten om naar Studio Sport te kijken. Die tijd is geweest. Niet alleen vanwege het matige niveau van het spel. Maar vooral ook de randverschijnselen van het programma. De randverschijnselen schuiven steeds meer naar de hoofdmoot van het sportprogramma. Het was ooit een programma met samenvattingen van wedstrijden. Nu is er erg veel geleuter, commentaar dat wal noch kant raakt en knullige journalistiek. Vroeger was er een herhaling van een doelpunt, nu zijn het er drie of vier. Ooit was sprake van minstens 50 minuten voetbal. Nu is het netto nog geen 15 minuten.
Vandaar dat ik tegenwoordig met een laptop op schoot af en toe even kijk. Als er een reclamespot is op de zender waar we op dat moment naar kijken, kijk ik even naar de linker bovenhoek van het scherm. Daar staat de stand. Tegen Sonja zeg ik dan : "Even spieken." 
Terwijl ik dit type zie ik een Argentijnse ingreep van een PEC speler tegen een Ajacied; rood.
Zonder laptop heb ik wel genoten van wielrenster Demi Vollering. Wat een sportvrouw en p/krachtmens!