Zeer tevreden en dankbaar

Het is toch wat! Ik loop met grote, zware planken te sjouwen en lekker druk te doen met klussen! Dat had ik een aantal maanden geleden niet gedacht. Neemt niet weg, dat ik nog steeds bewust met mijn herstel bezig ben. Voor elke dag die ik mag meemaken ben in dankbaar.
Gisteren was het zo warm, dat ik in korte broek en in mijn hemd aan het werk was. Alsof het nog volop zomer was. Ik neem natuurlijk wel mijn momenten van rust. Die zijn meestal rond de tijdstippen van de koffie (10.30 uur), de lunch (12.30 uur) en de thee (15.00 uur). Ze gaan alle gepaard met wat rusttijd. Met name het tillen van de planken doe ik heel bewust en met bepaalde tussenpauzes. Ik gebruik ook een kruiwagen. Ik heb de wil om mijn conditie weer te normaliseren.

Zodat ik alles weer gewoon kan doen.
We hebben dit keer alleen Sonja's fiets meegenomen. Niet dat het fietsen mij nog moeilijk valt, maar omdat ze dat zelf voorstelde en ik een aantal klussen wilde doen. Achteraf gezien zou een fietstochtje ook wel leuk geweest zijn. Al was het maar naar Wijk bij Duurstede.
In de tuin is het ook mooi, vooral vanwege de herfstbloemen. Dat ik dat allemaal nog mag meemaken, daar ben ik erg dankbaar voor.

Schietpartij op basisschool

Als kind kreeg ik een enorme afkeer van school. Die werd in het derde leerjaar flink gevoed door een zeer strenge lerares, die haar handen niet in bedwang kon houden. Ze trok ook aan mijn oren en schreeuwde erin. Ik kreeg in dat jaar een enorme hekel aan school. Misschien droegen de pesterijen onderweg naar en van school daar ook aan bij. Maar daar heb ik zelf iets tegen gedaan. Maar iets met die school of tegen die lerares doen, heb ik nooit gedaan. Zelfs bij geen van beide een ruit ingegooid. De school is in de jaren 90 afgebroken. Nogal laat voor een jongensdroom.
Ondanks dat heb ik veel jaren op school doorgebracht. Niet alleen in de vorm van regulier onderwijs. Ik heb ook veel cursussen gedaan en heb zelfs op mijn 40ste bijna 3 jaar avondschool gevolgd! Ergo, ik was best wel leergierig.
Toen ik nog op de basisschool zat heb ik daar nooit een tiener gezien, die uit was op geweld. Het is onvoorstelbaar dat iemand met een vuurwapen een school binnenloopt en op kinderen en docenten schiet. Dat kan alleen in een land als Amerika. Daar barst het van de frustraties, drugs, agressie en vuurwapens. Die mix maakt het tot een van de gevaarlijkste landen in de wereld.
In 2000 is men begonnen met het registreren van schietpartijen in scholen. Daaronder ook basisscholen. De ergste was tot nu toe in Newton (Sandy Hook school), waar  bijna 30 slachtoffers vielen. Het aantal schietpartijen is met name begin jaren 2020 fors gestegen. Met een stijging van ruim 120%! Sinds 2000 hebben meer dan 1.000 schietpartijen op scholen plaatsgevonden (US Facts).

Vrouwen en auto's

Mannen van deze generatie

Bureau Brabant

Van het Oostfront

Er komt via de reguliere media nauwelijks nog nieuws uit Oekraïne. Logisch, want Oekraïne wordt plat gelegd. De miljarden die naar Oekraïne stromen moeten gehandhaafd blijven. Om de indruk te wekken, dat het helpt. Het helpt alleen de corrupte politici en veroorzaakt enkel meer slachtoffers.

Israël regelde 7 oktober

Omvolking

Ouwe lullen muziek -460-

Bioscoop in Japan

Terras opknappen -2-

Of het dek of het vlonder. Daarmee heb ik vandaag de dag doorgebracht. Gistermiddag had ik en aantal nieuwe planken op maat gezaagd en alvast op hun toekomstige plek neergelegd. Zonder de alle oude te verwijderen.
Toen ik vanmorgen nog eens naar het effect keek, werd ik ontevreden. Er moesten meer planken vervangen worden. Dat zou betekenen, dat het grootste deel op een lappendeken zou gaan lijken. Ik heb het toen aan Sonja voorgelegd. Zij stelde voor dat deel van het terras zo goed als onaangeroerd te lijken. Ze stelde voor om de nog oude goede delen te gebruiken, in plaats van de nieuwe. Ik had aan de slechte planken gezien, dat in veel gevallen enkel de kopse kanten rot waren. De rest van de plank verkeerde nog in goede staat.

Ik heb toen besloten zoveel als mogelijk de oude planken te gaan gebruiken. Het aanzicht zal zodoende wat rustige overkomen. Ik ben de hele dag buiten bezig geweest. Dankzij het fraaie herfstweer, kon ik veel werk verzetten. Ik had er echt lol in. Het meeste werk was het verwijderen van de speciale schroeven. Daarna heb ik van een paar oude planken de rotte uiteinden afgezaagd. Het was constant opmeten, zagen en plaatsen.
Met wat oude delen heb ik de lelijke hoek (foto boven) aangevallen. Daar waren de planken koud tegen elkaar geschroefd. Met gevolg dat op de hoek de kopse kanten uitstaken. Dat kwam ook vanwege de betonnen rand van het zwembad. Na wat gepuzzel heb ik wat oude delen verstek gezaagd (foto rechts). Dat bleek dus de oplossing te zijn! Tegen halfvijf was ik het zat. Alle planken lagen erin. Ik ga nog de tweede plank wat ophogen met blokjes, zodat het hoogteverschil ook verdwijnt. De planken zijn nog niet vastgeschroefd. Dat hoop ik morgen te gaan doen.

De verkleuring naar grijs is op de rechterkant goed te zien. Achterin is een nieuwe plank gelegd, terwijl in het verlengde voorin een soortgelijke ligt, die een paar weken eerder daar aangebracht is. Als ik morgen en plank wat verhoogd en de rest weer vastgeschroefd heb, is het voorste deel van het terras / dek gerenoveerd.

Koud in Mongolië

Hier is het pas koud, wanneer de boeren met de handschoenen aan de koeien melken, zei men vroeger. Maar die tijd is geweest. Het melken gaat machinaal en onze echte kou is verdwenen. Voor de echte kou moet men naar andere delen van de wereld gaan. Misschien een schrale troost voor de koukleumen of een impuls tot minder klagen en meer dragen?

Woningnood? -3-

Geen calamiteitenregeling?

 Gedurende mijn loopbaan kwam ik allerlei procedures tegen om calamiteiten op te vangen. Heel basic daarin is het maken van kopiebestanden. In het begin van mijn loopbaan (1970) was er nog de procedure die 'ouderwets' via formulieren werd geregeld. Louter administratief dus. Na herstel van de storing werden de gegevens vanaf die formulieren alsnog ingebracht in de computer. De layout van de formulieren kwam overeen met die van het scherm.
Zelf heb ik me nog bezig gehouden met complete uitwijkprocedures. Vanwege dat project kwam ik voor het eerst in Lelystad terecht, bij het Computer Uitwijk Centrum. Daar stonden computers en werden de back-ups bewaard. Als het computersysteem plat lag of het bedrijfspand niet meer toegankelijk zou zijn, dan kon men in Lelystad de boel activeren en desnoods via andere werkplekken de werkzaamheden weer voortzetten.
Naar mijn idee heeft AH de calamiteitenprocedure niet in orde. Is het de kruideniersmentaliteit? Zelfs het aansturen van leveranciers (deelproces) is in dit soort gevallen niet goed geregeld. Ik zou verwachten, dat per filiaal de bestelhistorie van producten ingezet zou worden om de winkels te bevoorraden. Lege schappen is een doodsteek!
Met de komst van AI wordt het inbreken in systemen alsmaar gemakkelijker. AI is slimmer dan een mens. De cyber criminaliteit zal ook flink toenemen. De Australische overheid is al slachtoffer van een AI inbraak. De komst van datacenters maakt het risico op diefstal van gegevens en manipulatie van systemen enkel groter.

Woningnood? -2-