Het interesseert hen geen zak

The girl next door

Afscheid

Interessant gesprekje

Gisteren zijn we even in Lelykstad geweest. Vanwege wegafsluitingen was het erg druk in het centrum. Automobilisten moesten omrijden, maar velen weten de weg in de stad. Op de parkeerplaats was ik even abuis. Ik meende niet recht voor het vak gereden te zijn om achteruit in te parkeren. Maar toen bleek de auto naast ons nogal asociaal geparkeerd te zijn. Het zal toch niet zo zijn, dat het autootje twee mensen met obesitas vervoerde? Ik ben maar wat verderop gaan staan. Je weet maar nooit met dergelijke chauffeurs. Ze knallen hun portieren gemakkelijk tegen de auto's naast hen.
In een winkeltje raakten we in gesprek met de eigenaresse. Toen ze vernam dat wij uit Dronten afkomstig zijn, vertelde ze graag ook naar Dronten te willen verhuizen. We vertelden over onze ervaringen van de verhuizing van de lelijke stad naar het dorp. We vertelden ook over de veranderingen, die verdacht veel lijken op die van Lelystad. Hopelijk gaat men daarin niet te ver.
Ze vertelde over de vele goede ideeën die de middenstand heeft ten aanzien van het centrum van de stad. Maar B&W en raad schijnen het beter te weten. Met gevolg een doods, saai centrum, waar in het stadshart enkel woningen en leegstand te vinden zijn. Normaal hoort het daar zeer gezellig te zijn, met winkels die publiek trekken. Maar de huren zijn schrikbarend hoog en het beleid is destructief. Aldus mevrouw.

Het gesprek verliep dusdanig, dat ze vertelde over haar familiegeschiedenis. Daaruit bleek, dat haar voorouders uit Duitsland afkomstig zijn. Daarmee hadden we nog een gemeenschappelijk item te bespreken. Het was erg gezellig. We misten enkel stoelen en thee. 😁
Na de korte wandeling gingen we op weg naar de familie. Daar aangekomen, werd opa zowaar in de watten gelegd door kleinzoon Luuk. Hij vroeg mij of ik iets wilde drinken. Ik besteld een glas water. Luuk vroeg : "Met of zonder ijs?" Opa nam zonder. Vervolgens vroeg hij of ik soms tv wilde kijken. Hij legde de werking van de afstandsbediening uit en deed vervolgens de tv aan. Daarna kwam ie naast mij zitten. Met zijn telefoon, maar dat vond opa toen niet erg. Opa is trots op de kleine gastheer, die te kennen gaf ook interesse te hebben in koken. Luuk vertelde mij, dat het vliegtuigje wat ik voor hem gemaakt heb, nu in de kamer van zijn zusje hangt. Hij was van kamer geruild met zijn zusje. Hij wist niet waarom. Wat later liet Luuk zijn nieuwe kamer zien. Het was nog niet een jongenskamer. Maar misschien komt dat nog.

Ouwe lullen muziek -395-

De VS

Een deur gevonden

 Afgelopen week kwam ik eindelijk een buitendeur tegen, die aan mijn eisen en wensen voldeed. Hoewel, niet mijn eisen en wensen, maar die van een buurtbewoner. De deur van zijn schuur is aan vervanging toe. Hij is gemaakt van vloerdelen, die zijn gaan rotten. Vooral aan de onderkant vanwege het hemelwater. Maar ook op andere plekken heeft de houtrot toegeslagen.
Ik heb de man over de deur geïnformeerd en hij is zelf gaan meten en kijken. Zijn conclusie : de deur voldoet en de prijs meer dan dat. De deur werd eerst voor €25 aangeboden. Daarna zakte de prijs naar €20. Meneer kocht de deur voor €15! Omdat wij op familiebezoek geweest waren in Lelystad, stelden we voor de deur op te halen. Het adres is hier in de buurt. Na wat afstemming met de koper en hij met de verkoper, ging het licht op groen.
Toen we ter plekke waren aangekomen, kwam ook een brommobiel met twee mannen aan. Ze liepen naar hetzelfde adres. De koop werd afgehandeld en toen moest de deur in of op de auto. Ik had al ruimte gemaakt door de achterbanken neer te klappen. Toen de deur vanuit een garage naar de auto getild moest worden, bleven de beide mannen met de armen over elkaar toekijken. Ze dachten dat Sonja en ik die deur wel even zouden versjouwen. Het was een buitendeur van hardhout met twee gewolkte ruiten erin.
Vanwege de lamlendige houding van de beide mannen, zei ik : "Helpen jullie even mee?" Vroeger (zei opa) kwam zo'n aanbod vanzelf. Maar blijkbaar schudde ik hen wakker. Met z'n drieën hebben we de deur in de achterbak geschoven. Een stuk van 50 cm stak uit. Daarna met een paar spanbanden gezekerd, zodat ie niet uit de bak kon schuiven. De klep ging niet meer dicht, dus die heb ik ook met een spanband op de trekhaak vastgezet. Met een kleed tussen de klep en de deur om beschadigingen aan de klep te voorkomen. Zo zijn we naar huis gereden. In de auto bleef er een alarm overgaan die aangaf dat de klep nog openstond.
De kopers wonen aan het begin van onze straat. Daar hebben we gezamenlijk de deur uitgeladen en in de schuur gezet. Volgende klus : deur vervangen.

De Paus tegen het oorlogszuchtig volk

Donald Trump had er moeite mee. Met de uitspraken van de Paus ten aanzien van oorlogen. Die uitspraken hadden indirect betrekking op het oorlogszuchtig volk van Amerika en Israël. Afgelopen week meende de Amerikaanse minister van Moord en Doodslag Hegseth een Bijbelse tekst te moeten aanhalen die de moorddadige instelling van de Amerikanen moest goedpraten. Zoals men in de Middeleeuwen deed. Maar Hegseth liet duidelijk blijken geen Bijbel te lezen, dus riep hij onzin. Amerikanen hebben een andere god. Echte gelovigen noemen die de duivel.

Good old Charlie?

Nee, het is Donnie Steiger.

Mo Pitney

Zelfredzaamheid

Je kent vast wel de boeken die je vertellen hoe je binnen een paar maanden miljonair kunt worden. Mensen worden tegenwoordig heel erg beschermd en geholpen. Van zelf ervaren en doen leerde ik het meest.

Koreaanse kip

Knap hoor, dat deze Koreaanse zo goed Nederlands spreekt! 

Tiny house

Een tijdje geleden had ik voor kleinzoon Luuk een bouwpakketje gemaakt van een nestkastje. Dit keer heb ik voor zijn zus ook een nestkastje. Omdat het kastje van resthout gemaakt is, wijken de maten wat af. He tis een soort tiny house geworden. Maar ik weet dat vogels niet zo kieskeurig zijn als menig mens.
Trouwens ik heb een vogel nooit horen vertellen welke de maten van zo'n kastje moeten zijn. Zelf een papegaai weet dat niet, ten zij en mens hem dat verteld. Vogels maken helemaal niet dergelijke nesten. Ze zoek enkel een geschikte ruimte. Ik heb zodoende zelfs een zwaluwnest in een nieuwe buitenband van mijn motorfiets gehad! Die band zat niet om het wiel, hoor. Ik had hem in de schuur opgehangen in afwachting van montage op het wiel.
Om het nestkastje als een persoonlijk iets te presenteren, heb ik de naam van onze kleindochter erin gebrand. 

Gewoon een dagje in Amerika

Hoop voor gepensioneerden??

Het UWV gaat personeel aantrekken, dat echt kan rekenen. Ik kan niet anders concluderen, dat het ouderen moeten zijn. Zij hebben nog een fatsoenlijke schoolopleiding gekregen, met o.a. hoofdrekenen. Trouwens, zij weten ook hoe een administratie gevoerd dient te worden en hoen men klantgericht en vooral -vriendelijk tewerk dient te gaan. Dus niet cliënten bij de strot pakken omdat je zelf weer een fout gemaakt hebt, maar een excuus aanbieden en de fout direct herstellen. En eerlijk willen zijn.
De keuring die de arts van het UWV doet, kan een praktijkassistente van een willekeurige artsenpraktijk ook. Tenminste, dat zijn mijn ervaringen met het UWV.
Tot slot : een cliënt moet zijn eigen weg zien te vinden naar (aangepast) werk en niet in de verstikkende greep van het UWV gehouden worden. Die greep verergert de situatie alleen.